T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO: 2025/218
KARAR NO: 2025/210
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ARA KARAR TARİHİ: 14/10/2024
NUMARASI: 2024/628 E
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ: 28/01/2025
Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak,ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle,dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin kurdukları ait ortaklık adına ... ile abonelik sözleşmesi imzaladıklarını, tahakkuk ettirilen ettirilen elektik faturalarının düzenli olarak ödendiğini, işyerine gelen ... çalışanlarının elektrik sayacını kontrol edip gittik- lerini, ancak akabinde \" direk bağlama sureti ile kaçak elektrik enerjisi kullanıldığı\" iddiası ile müvek- killeri adına 22.08.2024 son ödeme tarihli 133.265,47 TL bedelli ve 22.08.2024 son ödeme tarihli tarihli 83.787,56 TL bedelli iki adet kaçak elektrik faturası düzenlendiğini, müvekkillerinin kaçak elektrik kullanmadığını ve tutanakta imzalarının olmadığını, tutanağın usulsüz olarak düzenlendiğini, Zımnen kabul anlamına gelmeksizin, iki adet kaçak elektrik faturasında , Fatura Ort. Tük (kWh/gün) yazan kısımda zorunlu olarak belirtilmesi gereken kWh / günün yazılmadığını, Kaçak kullanım iddiasını zımnen kabul anlamına gelmemek kaydı ile , müvekkil- lerine ait iş yerinde kaçak elektrik faturalarındaki meblağ kadar elektrik enerjisi kullanımının fiziken de mümkün olmadığını, Davalının söz konusu fatura bedellerini tahsil edebilmek için elektrik enerjisi kesme baskısı uyguladığını,bu nedenle İstanbul 20 .Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2024/378 D.İş sayılı dava dosyası üzerinden elektriğin kesilmemesi hususunda ihtiyati tedbir talebinde bulunduklarını, mahke- mece teminat karşılığında tedbir kararı verildiğini, takdir olunan teminatı süresi içinde mahkeme veznesine depo ettiklerini ve süresi içinde menfi tespite ilişkin asıl davayı açtıklarını beyanla; İstanbul 20.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2024/378 D.İş sayılı dava dosyasının eldeki davanın eki sayılarak ihtiyati tedbir kararının devamına,müvekkillerinin 22.08.2024 son ödeme tarihli 133.265,47 TL bedelli ve 22.08.2024 son ödeme tarihli tarihli 83.787,56 TL bedelli iki adet fatura nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespiti ile işbu faturaların iptaline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi'nce 14.10.2024 tarihli ara karar ile ;\"Davacı tarafça süresinde teminat yatırıldığı ve davanın açıldığı görülmekle, davacı tarafın tedbirin devamı talebinin kabulüne; İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/378 D.İş sayılı kararında talep konusu aleyhine tedbir talep edilen dağıtım şirketi tarafından tedbir talep edenin 22.08.2024 son ödeme tarihli, 133.265,47 TL bedelli ve 22.08. 2024 son ödeme tarihli 83.787,56 TL bedelli fatura borçlarından dolayı abonesi olunan ... sözleşme hesap nolu ve ... tekil kod/hizmet nolu elektrik sayacına sadece bu fatura borçlarından dolayı tedbir talep edenin elektriğinin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir kararının aynen devamına \" karar verilmiştir.Davalı taraf tedbire itiraz etmiş, 06.11.2024 tarihli ara karar ile \"İTİRAZIN REDDİNE \" karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu: 06.11.2024 tarihli ara karar davalı tarafından istinaf edilmiştir. Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacıların işyerinde 09.08.2024 tarihinde yapılan kontrol sonucu \"EPDK Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 42.madde 1/b bendine göre ilgili kullanım yerinde dağıtım sistemine müdahale ederek ayrı bir hat çekmek suretiyle sayaçtan geçirmeksizin mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi kullanıldığı\" tespit edilmekle ... seri numaralı 09.08.2024 tarihli tuta- nağın düzenlendiğini, tespit anının video görüntüleri ile kayıt altına alındığını, davacı tarafın kaçak elektrik kullanımının tüm dosya içeriği ile sabit olduğunu, hal böyle iken elektriğin kesilmesinin önlenmesi yönündeki tedbir talebinin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğunu ve bu ara karar ile davacı tarafın kaçak elektrik kullanmaya teşvik edildiğini, somut olayda ihtiyati tedbir yönünden yaklaşık ispatın sağlanmadığını, tedbirin kaldırılmasının gerektiğini, aksi takdirde en az %100 ora- nında teminat alınmasını talep ettiklerini beyanla \"itirazın reddine \" dair 06.11.2024 tarihli ara kararın kaldırılmasını istemiştir. İstinaf sebepleri ve 6100 sayılı HMK'nun 355 md. ile sınırlı olarak yapılan incelemeye göre; Davada asıl talep İİK 72 maddesine dayalı menfi tespit talebine ilişkin olup dava konusu borç kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır. Davacı iş bu davadan önce değişik iş yoluyla, dava konusu kaçak elektrik faturası nedeniyle elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı talep etmiştir.Mahkemece teminat karşılığında tedbir talebi kabul edilmiş, esasa ilişkin iş bu davada da tedbirin aynen devamına karar verilmiştir. Davalı vekili; elektriğin kesilmemesi yönündeki tedbir talebi yönünden yaklaşık ispat koşulunun yerine getirilmediğini, tedbir şartlarının oluşmadığını beyanla tedbirin kaldırılmasını, mahkemenin aksi kanaatte olması halinde ise % 100 oranında teminat alınmasını taleple karara itiraz etmiş mahkemece bu yöndeki itirazı reddedilmiş olmakla aynı nedenlerle istinafa başvurmaktadır. Somut olayda; dava konusu kaçak elektik tüketimine konu mahallin iş yeri ve dava konusu borcun varlığı ve miktarının yargılamaya muhtaç olduğu, söz konusu faturalar nedeniyle elektriğin kesilmesi halinde davacının telafisi zor zararının oluşacağına dair yaklaşık ispat koşulu yerine getirilmiş ihtiyati tedbir dava konusu fatura ile sınırlanmış olmakla elektriğin kesilmemesi yönünde tedbir kararı verilmesi HMK 389 md hükmüne uygundur. Mahkemece takdir olunan teminat miktarının yeterli ve somut olaya uygun olduğu değerlendirilmiştir. Açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesince verilen kararda vakıa ve hukuki değerlendirme noktasında, usul ve esasa aykırılık tespit edilmediğinden,davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 md gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
K A R A R: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine, Alınması gerekenn alınması gereken 615,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 269,85 TL harcın mahsubu ile bakiye 157,75 TL'nin istinaf eden davalıdan alınarak hazineye irat kaydına, İstinaf yargılama giderlerinin istinaf eden üzerinde bırakılmasına, İstinaf sebebiyle yatırılan gider avansı bakiyesi varsa karar kesin olmakla istinaf edene ilk derece mahkemesince iadesine, Dair dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362/1-f maddesi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi. 28/01/2025