T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2023/1486
KARAR NO: 2024/2
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 03/04/2023
NUMARASI: 2021/280 Esas- 2023/252 Karar
DAVANIN KONUSU: Destekten yoksun kalma tazminatı
KARAR TARİHİ: 04/01/2024
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 04/11/2015 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın çapması neticesinde müvekkilin murisi ...'ın vefat ettiğini, davalı kuruma başvurulmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik eş ... için 2.000 TL destekten yoksunluk tazminatının (davalı kurum azami poliçe limiti ile sorumlu olmak kaydıyla) olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 18/07/2017 tarihli ıslah dilekçesinde, müvekkili için destekten yoksun kalma tazminat taleplerini 142.481,36 TL artırarak 144.481,36 TL olarak ıslah ettiklerini, ıslah ettikleri tutarın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili kaldırma kararı sonrasında da 09/06/2022 tarihli dilekçesinde, destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin 145.518,64 TL artırarak 290.000 TL olarak belirlediklerini, iş bu tutarın davalıdan tahsilini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince; davanın kabulüne, 290.000 TL destekten yoksunluk tazminatının 25/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.Davalı vekili, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, tazminat hesaplanmasında kullanılan yöntemin hatalı olduğunu, kaza sebebiyet verdiği iddia edilen taşıtın cinsinin tespiti ve araç plakasının tespit edilemeyerek ispatlanamadığını, davacı eş için evlenme ihtimalinin hesaplamada değerlendirilmediğini, davacıların tazminat hakkının bulunmadığını, müteveffanını kusuru oranında davacının alacaklı-borçlu sıfatının birleştiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.HMK'nin 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Davacı yanca destekten yoksun kalma tazminatı talep edemeyeceği, dava şartı yokluğu, yeni genel şartlar nedeniyle davanın reddinin gerektiği, kazaya sebep olan aracın kimliğinin tespit edilmesi gerektiği iddia ve itirazlarının Dairemizin 03/11/2020 tarih ve 2019/1496 Esas 2020/4180 Karar sayılı kaldırma kararında ayrıntıları ile değerlendirildiğinden bu aşamada dikkate alınması artık olanaklı değildir. Yargıtay 17. (kapatılan) ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesinin 17/07/2020 tarih, 2019/40 Esas ve 2020/40 Karar sayılı kararı sonrasında vermiş olduğu güncel kararları gereğince tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosu uygulanacak, bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından da \"progresif rant\" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanması gerekecektir (Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/6135 E. ve 2022/10604 K., 2021/16078 E. ve 2022/10550 K., 2021/13398 E. ve 2022/10498 K.,Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2020/2598 E. ve 2021/34 K., 2019/3713 E. ve 2020/2420 K. sayılı kararları). İlk Derece Mahkemesinin kaldırma kararı öncesindeki yargılamada bilirkişi tarafından yapılan tazminat hesabında bakiye ömrün belirlenmesinde PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant formülü uygulanarak sonuca varılmış, bu rapora karşı davacı tarafça yaşam tablosu bakımından itiraz ileri sürülmediğinden, bu yönüyle davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Kaldı ki; kaldırma kararı verilmeden önce yapılan yargılamada davacı taraf HMK'nin 107 maddesine göre bedel belirleme dilekçesi olarak kabul edilemeyecek olan \"ıslah dilekçesi\" sunarak ve dilekçede dava bedelinin belirlenmesinden söz etmeyip açıkça talep sonucunu ıslah ettiğini belirtmiştir. HMK'nin 176/2 maddesinde aynı davada, tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceğine ilişkin hüküm karşısında kaldırma kararından sonraki aşamada yapılan ıslah (davacı vekilinin dilekçesinde bedel artırım olarak belirtilen) talebi doğrultusunda karar verilmesi doğru değildir. Yukarıda açıklandığı üzere, davacı vekilinin 17/07/2017 tarihli ıslah dilekçesine esas aldığı bilirkişi raporundaki tazminat hesaplama unsurlarına itiraz etmediği, anılan aktüer bilirkişi raporunda; desteğin ve destek alacaklısı davacının kaza tarihindeki yaşına göre muhtemel yaşam süresinin belirlenerek desteğin geliri asgari ücret üzerinden kabul edilip davacı destek alacaklısı eş için hesaplama yapıldığı, desteğin yaşı itibarıyla mevcut bir çocuk ile ileride olması muhtemel bir çocuk için destek payı ayrılarak sonuca varıldığı, davacı eşin evlenme olasılığının gözetildiği ve hesaplamada dikkate alındığı, desteğin nüfus kayıtlarına göre annesinin ve babasının destekten önce öldükleri ve bu nedenle bilirkişi raporunda bunlar için pay ayrılmamasının yerinde bir uygulama olduğu anlaşılmakla, bu yönlere ilişkin istinaf itirazları yerinde değil ise de, davacı vekilinin kararın kaldırılmasından önceki aşamada verdiği ıslah dilekçesinden sonra \"bedel belirleme dilekçesi\" olarak tanımladığı (esasen ikinci ıslah olarak kabul edilmesi gereken) dilekçesi nazara alınmayarak ve davalının usuli kazanılmış hakkı gözetilip 05/07/2017 tarihli bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle 17/07/2017 tarihli ıslah dilekçesindeki talep doğrultusunda karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi karar verilmesi dosya içeriği ile usule ve yasaya aykırı olduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; A-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nin 353/1-b/2. maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere yukarıda esas ve karar sayısı yazılı kararının kaldırılmasına, 1-Davanın 17/07/2017 tarihli ıslah dilekçesindeki talep doğrultusunda kabulü ile, 144.481,36 TL destekten yoksunluk tazminatının 25/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 2-Alınması gerekli 9.869,52 TL karar ve ilam harcından peşin alınan (29,20 TL + 486,64 TL) toplam 497,84 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 9.371,68 TL eksik harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine,3-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kabul edilen dava değeri üzerinden Dairemizin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesap edilen 23.117,02 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,4-Davacı tarafça yapılan (497,84 TL harç, 33,50 TL ilk masraf, 2.650,00 TL bilirkişi ücreti ve 361,25 TL posta masrafı) toplam 4.058,59 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5-Davacı tarafça yatırılan gider avansından sarf edilmeyen kısmının davacıya iadesine,6- Geçersiz sayılan ikinci ıslah dilekçesi uyarınca davacı tarafça tamamlama harcı olarak yatırılan 498 TL'nin davacıya iadesine, 7- Geçersiz sayılan ikinci ıslah dilekçesi uyarınca talep edilen dava için hüküm kurulmadığından bu talep yönünden davalı yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, B-İstinaf İncelemesi Bakımından:1-Davalı tarafından peşin olarak yatırılan istinaf karar harcının, istem halinde ilk derece mahkemesi tarafından iadesine,2-Davalı tarafından istinaf başvurusu için yatırılan gider avansı sarf edilmediğinden yatıran davalıya iadesine,3-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 4-İstinaf için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.04/01/2024