T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
16. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
DOSYA NO: 2024/67 Esas
KARAR NO: 2024/354 Karar
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/11/2023
NUMARASI: 2021/375 E. - 2023/171 K.
DAVANIN KONUSU: Fikir Ve Sanat Sanat Eseri Sahipliğinden Kaynaklanan Haklara Tecavüzün Ref'i, Önlenmesi Ve Tazmini
KARAR TARİHİ: 22/02/2024
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;
G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü:
DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı ..'nun birçok YouTube ve Facebook videosunda yer aldığını, bu videolardan 11 tanesine ilişkin ekran görüntüsünü dava dilekçesi ekinde ibraz ettiğini, ilgili söz konusu videolara ait liste ve ekran görüntüleri ile birlikte, bazı videolar için yapılan e-tespit tutanakların da ekte sunulduğunu, müvekkilinin muvafakati bulunmayan ve herhangi bir ödemenin de yapılmadığı bu videolarda, müvekkilinin fikrî haklarının ihlal edildiğini, işbu nedenle bu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu, bu doğrultuda tecavüzün ref'ine ilişkin hükümler uyarınca, öncelikle söz konusu videoların yayından kaldırılması ve akabinde her bir video için müvekkilinin hak etmiş olduğu ücretin dava tarihinden itibaren işletilecek faiz ile müvekkiline ödenmesi gerektiğini, bu kapsamda talebinin , FSEK m. 68 uyarınca; her bir video bakımından FSEK hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin üç katı tutarına denk gelen bedel ile bu tutarın dava tarihinden itibaren işletilecek faizi istemine ilişkin olduğunu beyanla, davanın kabulüne, devam eden tecavüzün ref'ine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, FSEK m. 68/1 uyarınca, rayiç bedelin tespitine dek şimdilik tüm eserler bakımından müvekkili lehine toplamda 1.000,00 TL ve rayiç bedelin tespitinin ardından her bir eser için belirlenecek bedelin üç katı ile dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanacak en yüksek faizin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
MAHKEME KARARI: İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 16.11.2023 tarihli 2021/375 E. - 2023/171 K. sayılı kararıyla; \"...Yapılan tetkik ve incelemede; mahkememizin 2021/278 esas sayılı dava dosyasında davacının ..., davalının ise iş bu dava dosyası davalısı olduğu, aynı ve benzer içerikte videoların konu edildiği, aynı türde başka bir davanın mevcut olduğu, iki dava dosyasına konu videoların bir kısmının aynı olduğu, her iki dava dosyası davacısının da bir kısım videoda birlikte yer aldığı, iki dava dosya arasında bu meyanda bağlantının bulunduğu, aynı ve benzer içerikli videoların mevcudiyeti sebebiyle iki dava dosyasında ayrı raporlar alınıp farklı karar verilmesinin çelişkili sonuçlar doğurabileceği zira iki dava dosyasında alınan bilirkişi raporları incelendiğinde iki davaya konu videoların bir kısmının aynı video olmasına rağmen ve yine iki dava dosyasına sunulan raporlarda bir bilirkişinin her iki raporda imzası olmasına rağmen birbirinden farklı sonuçlar içeren rapor tanziminin söz konusu olduğu, çelişkilerin giderilmesi, her iki davacının da ortak yer aldığı videoların mevcudiyeti ve yine dava türünün ve davalıların da aynı olması hususları nazara alınarak HMK 166/1 MADDE GEREĞİNCE 1-Mahkememizin 2021/375 Esas sayılı dosyası ile 2021/278 Esas sayılı dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması, biri hakkında verilecek hükmün diğer dava dosyasında etkileyecek olması nedeniyle HMK 166/1 MADDE GEREĞİNCE her iki dava dosyasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, 2-Mahkememizin 2021/375 esas sayılı dava dosyasının esasının kapatılarak, yargılamaya birleşme kararı verilen Mahkememizin 2021/278 esas sayılı dava dosyası üzerinden yürütülmesine,\" karar verilmiştir.
İSTİNAF BAŞVURUSU: Davalı vekilinin süresinde ibraz ettiği istinaf dilekçesinde; her iki dava arasında bağlantı bulunmadığını, İşbu davada davacının müvekkili şirkete prodüksiyon hizmeti verdiğini, dava konusu videolarda yer alması iddiaları ile \"icracı sanatçı\" fikri haklarından dolayı dava açtığını, 2021/375 Esas sayılı davada ise davacı ...'ın müvekkili şirkette metin yazarı-editör olarak çalışması ve fikri haklardan içerisinde göründüğü videoların kaldırılması ve FSEK kapsamında ücretinin ödenmesi talebiyle dava açtığını, Fraklı pozisyonlarda çalışan iki davacının davalarının bağlantılı olmadığını, birleştirme kararı verilmesi nedeniyle yargılama sürecinin uzayacağını, ayrıntılı inceleme yapılamayacağını, yargılamanın hatalı veya eksik yürütülmesine ve hak kaybına neden olacağını belirterek, ilk derece mahkemesince verilen birleştirme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
İSTİNAF BAŞVURUSUNUN REDDİ KARARI: İlk derece mahkemesince; 05/12/2023 tarihli ek karar ile, birleştirme kararının ancak birleşen dosyada verilecek nihai karar ile birlikte istinaf edilebileceği gerekçesiyle, istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF TALEBİNİN REDDİ KARARINA KARŞI İSTİNAF BAŞVURUSU: Davalı vekilinin süresinde ibraz ettiği istinaf dilekçesinde; her iki dava arasında bağlantı bulunmadığını, İşbu davada davacının müvekkili şirkete prodüksiyon hizmeti verdiğini, dava konusu videolarda yer alması iddiaları ile \"icracı sanatçı\" fikri haklarından dolayı dava açtığını, 2021/375 Esas sayılı davada ise davacı ...'ın müvekkili şirkette metin yazarı-editör olarak çalışması ve fikri haklardan içerisinde göründüğü videoların kaldırılması ve FSEK kapsamında ücretinin ödenmesi talebiyle dava açtığını, Fraklı pozisyonlarda çalışan iki davacının davalarının bağlantılı olmadığını, birleştirme kararı verilmesi nedeniyle yargılama sürecinin uzayacağını, ayrıntılı inceleme yapılamayacağını, yargılamanın hatalı veya eksik yürütülmesine ve hak kaybına neden olacağını, buna rağmen istinaf taleplerinin mahkemece haksız olarak reddedildiğini, HMK'nun 346/2. Maddesi uyarınca ret kararına karşı süresi içinde istinaf talebinde bulunduklarını belirterek, açıklanan nedenlerle itirazlarının kabulü ile istinaf taleplerinin kabulüne, 05.12.2023 tarihli İstinaf Talebinin Reddi Kararının ve akabinde usul ve kanuna aykırı 2021/375 Esas ve 2023/171 Karar sayılı kararının kaldırılmasını ve dosyaların ayrı ayrı incelenmeye devam olunmasına karar verilmesini talep etmiştir.
G E R E K Ç E: İstinaf edilen mahkeme kararı, aynı mahkemede görülen iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu gerekçesiyle verilen birleştirme kararına karşı davalının istinaf başvurusunun reddi kararıdır. Davalı vekili iki dava arasında bağlantı bulunmadığı, istinaf taleplerinin haksız olarak reddedildiği gerekçesiyle birleştirme kararına karşı istinaf başvurusunun reddi kararını istinaf etmişse de; HMK’nun 168/1. maddesi uyarınca aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna ancak hükümle birlikte gidilebileceği düzenlenmiş olup, somut olayda da, aynı mahkemede görülen iki davanın birleştirilmesi kararına karşı HMK’nun 168/1. maddesi uyarınca ancak esas hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabileceğinden, davalı vekilinin istinaf talebinin usulden reddine karar verilmiştir.
H Ü K Ü M: Yukarıda açıklanan gerekçe ile: 1-6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin ESASTAN REDDİNE, 2-Alınması gereken 427,60 TL maktu harçtan, peşin alınan 269,85 TL harcın mahsubu ile bakiye 157,75 TL eksik harcın davalıdan alınarak Hazineye irat kaydına, 3-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, 4-İstinaf yargılama giderleri olarak; a)Davacı avansından kullanıldığı anlaşılan; 137,00 TL (posta-teb-müz) masrafının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, b)Davalı tarafça yapılan masrafların üzerinde bırakılmasına, 5-Artan gider avanslarının karar kesinleştiğinde ve talep halinde ilk derece mahkemesince yatıran tarafa iadesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 22/02/2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.