{"data":"<html><head><meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text/html; charset=UTF-8\"></head> <body leftmargin=\"25\" topmargin=\"20\" font face=\"Verdana\" size=\"2\"><p align=\"justify\"><font face=\"Verdana\" size=\"2\">    T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM  20. HUKUK DAİRESİ     <br>Esas-Karar No: 2023/2025 - 2024/95<br>                     T.C.<br>                 ANKARA <br>BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ<br>         20. HUKUK DAİRESİ <br><br>ESAS NO         : 2023/2025 <br>KARAR NO\t: 2024/95<br>T Ü R K  M İ L L E T İ  A D I N A<br>                                                                                       \t   K A R A R <br><br><br>İNCELENEN KARARIN<br>MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ<br>TARİHİ\t\t: 10/03/2023<br>NUMARASI\t\t: 2022/429 E.  -  2023/123 K.<br><br>DAVACI<br>VEKİLİ\t:<br>DAVALILAR\t:<br><br>DAVANIN KONUSU\t: Endüstriyel Tasarımla İlgili Kurum <br>\t\t  Kararlarının İptali - Tasarımın Hükümsüzlüğü<br><br>\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/03/2023 tarih ve 2022/429 E. - 2023/123 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:<br><br>TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin üretim ve satışını yaptığı “bez elbise dolabının iç yerleşimini düzenleyen bir tasarım geliştirdiğini, geliştirdiği bu tasarımın 2016 07979/1 sayı ile tescilli olduğunu, tasarımın tescil tarihi olan 02.12.2016 tarihinden itibaren davalı ...’nın sahibi olduğu ve işlettiği “...” isimli firmaya bir çok kez uyuşmazlık konusu tasarımına konu bez dolaplarını sattığını, müvekkilinden satın alınan tasarıma konu ürünlerin davalılar tarafından kendi adlarına tasarıma konu edilerek tescili için müracaat edildiğini, davalılar adına yapılan 2019/00002 sayılı tasarım tescilinin müvekkili adına tescilli 2016 07979/1 sayılı tasarım tescili ile aynı olması nedeniyle ayırt edicilik ve yenilik unsurlarını içermediğinden itirazda bulunduğunu, ancak YİDK’nın iş bu itirazını 2019/T-466 sayılı karar ile reddettiğini ve tasarımın devamına karar verdiğini, uyuşmazlık konusu YİDK kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, iş bu kararın yüzeysel ve yeterince inceleme yapılmadan verildiğini, davalıların tasarımının müvekkilinin tasarımının taklidi niteliğinde olduğunu, söz konusu tasarımın ayırt edicilik ve yenilik unsurlarını taşımadığını, davalıların tasarımına ilave raf eklenmesinin tasarımları farklılaştırmadığını ileri sürerek 2019/T-466 sayılı YİDK kararının iptaline ve davalılara ait 2019/00002 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.<br>Davalı ... vekili, somut uyuşmazlıkta başvuruya konu tasarım ile itiraza konu tasarım karşılaştırıldığında, başvuruya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığının anlaşıldığını, tasarımda dış görünümün önem arz ettiğini ve görünmeyen unsurların tasarımın yeniliğine etkisinin bulunmadığını, dava konusu tasarım ile itiraza gerekçe tasarımların ortak ve farklı özellikleri birlikte değerlendirildiğinde, farklı özelliklerin daha fazla olduğunun görüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.<br>Davalılar vekili, müvekkillerine ait tasarımın, görünüm, işlev, içerik ve yapı bakımından davacı yana ait tasarımdan tümüyle farklı ve özgün olduğunu, müvekkillerine ait tasarımın, davacı yanca iddia edildiğinin aksine ayırt edicilik ve yenilik özelliklerini taşıdığını, müvekkillerine ait tasarımın davacı yanın ve piyasadaki benzer ürünlere yönelik diğer tasarımlardan farklılaştığını  savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. <br><br>İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 30/12/2022 havale tarihli bilirkişi raporu ile kaldırma kararı öncesinde başka heyetten aldırılan 29/04/2020 tanzim tarihli bilirkişi raporu birbiri ile uyumlu olup, her iki bilirkişi raporunda yer verilen teknik tespitlerin benimsendiği, dava konusu 2019/00002 sayılı tasarımın, itiraza mesnet gösterilen 2016/07979-1 sayılı tasarım karşısında yeni olduğu, ancak bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle bu tasarım ile benzer olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2019-T-466 sayılı YİDK kararının iptaline, davaya konu 2019/00002 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.<br><br>İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalılar ..., ... ve ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, ilk derece mahkemesi tarafından yürütülen yargılama kapsamında alınan bilirkişi raporlarında varılan kanaate ilişkin yeterli teknik tespit ve gerekçelendirme bulunmadığından, hüküm kurmaya elverişli olmayan nitelikteki raporlar uyarınca verilen kararın hatalı olduğunu, dosya kapsamında alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dosya kapsamına sunulmuş olan ... Enstitüsünün 07.09.2020 tarihli uzman görüşünde belirlenen tespitler ile, ''dolap'' niteliğindeki uyuşmazlığa konu tasarımların, görünümlerinin o ürünün işlevine sıkı sıkıya bağlı olduğu ve ürünlerin fonksiyonu, genel şekilleri ve kullanım amaçları göz önüne alındığında, ürünlerin tasarımlarının özgürlüğünün yadsınamayacak bir biçimde kısıtlandığı ve tasarımcılarının kendilerini ifade edebilmek için çok az fırsatları olduğundan, çok küçük farklılıkların bile ayırt ediciliği yaratmak için yeterli olacağı söylenebileceğini, mezkur bilirkişi raporunda, müvekkillere ait tasarımın ayırt edici niteliğe sahip olmadığı kanaatine neden ve nasıl varıldığı hiç bir şekilde detaylıca açıklanmadığını, müvekkillerine ait tasarımda ortada yer alan söz konusu bölmelerin yükseklik olarak ayaralanabileceği gibi, tasarım hukukunda geçen birleşik ürün tanımına göre “ayırt edicilik” özelliğini fazlası ile karşıladığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.   <br>Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davaya konu davalı tasarımı davacı tasarımından farklı olduğunu, mahkemece var olan bu farklılıkların davalı tasarımını yeni kıldığını, ancak ayırt edici nitelik kazanmasını sağlamadığı yönündeki gerekçesine katılmanın mümkün olmadığını, dava konusu 2019/00002 başvuru sayılı tasarımın, 6769 sayılı SMK'nın 55, 56 ve 57. maddesi hükümleri çerçevesinde “yenilik ve ayırt edicilik” niteliklerini taşıdığını, eksik inceleme ve değerlendirme yapıldığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.   <br><br><br>GEREKÇE\t: Dava, endüstriyel tasarımla ilgili Kurum kararlarının iptali ve tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.<br>\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.<br>\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı,  dava konusu 2019/00002 sayılı tasarımın, itiraza mesnet gösterilen 2016/07979-1 sayılı tasarım karşısında yeni olduğu, ancak bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle bu tasarım ile benzer olduğunun dosya kapsamında birbirini teyit eden bilirkişi raporları ile belirlendiği  anlaşılmakla, davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.<br><br>HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;<br>\t1-Davalılar ..., ... ve ... ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,<br>\t2-Davalılar ..., ... ve ...'den  alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf karar ve ilam harcından anılan davalılar tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 269,85 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 157,75‬ TL'nin anılan davalılardan  tahsili ile Hazineye irat kaydına, <br>\t3-... alınması gereken 427,60 TL maktu istinaf  karar ve ilam harcından, davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 269,85 TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 157,75‬ TL'nin davalı ... tahsili ile Hazineye irat kaydına, <br>\t3-İstinaf aşamasında davalılar tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına,<br>\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,<br>\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 18/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. <br><br>GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 08/02/2024<br>\t\t\t\t<br><br>Başkan<br><br><br>Üye<br><br>Üye<br><br>Katip<br> <br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.<br>  <br><br></font></p></body></html>","metadata":{"FMTY":"SUCCESS","FMC":"ADALET_SUCCESS","FMTE":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","FMU":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","PTID":null,"TID":"f4ae4759102dda89","SID":"4f7a82ca682605f6"}}