T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 25. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2023/1799 - 2024/293
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
25. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2023/1799 Esas
KARAR NO\t: 2024/293
KARAR TARİHİ\t: 07/02/2024
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 10/05/2023
NUMARASI\t\t: 2022/854 Esas, 2023/337 Karar
DAVACI\t:
VEKİLİ\t\t
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: İtirazın İptali
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, otoyol ve köprülerden geçiş ücretini ödemeden geçiş sebebiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davalı vekili, dava dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporu gerekçeli olmadığı gibi denetlenebilir bir rapor da olmadığı, zira bilirkişi raporunda sadece ihlalli geçiş yapıldığı bildirilen tarihler ve ceza tutarlarına yer verilmiş olup, müvekkilin söze konu geçişlere ilişkin bakiyesine para aktarıp aktarmadığı, ihlalli geçiş yapıldığı belirtilen tarihlerde müvekkilin hesabında yeterli bakiye olup olmadığı, yeterli bakiye var ise hangi sebepten dolayı ücret alınamadığına dair bilgilere yer verilmediği, doğrudan doğruya tüm sorumluluğun müvekkilde olduğuna dair tespitte bulunulması kabul edilemez nitelikte olduğu, müvekkilin, hesap bakiyesini sürekli olarak güncel tutan bir hgs/ogs kullanıcısı olduğu, bakiye yüklemesi yapılmamış olsa dahi geçiş sonrasında ödemelerini yapmakta olduğu, detaylı ve gerekli araştırmalar yapılmadan müvekkilin borçlu olduğuna kanaat getirilmesi suretiyle bilirkişi raporu hazırlanmış olduğu, raporun bu haliyle davaya esas alınması da hukuki mesnetten yoksun olduğu, yine bunun yanında şayet bakiye varken geçiş anında değişik sebeplerden ücret alınamamış ise bu husus müvekkilin sorumluluğunda değil davacı şirket sorumluluğunda olduğu, kaldı ki müvekkile ait araçların geçişi sonrasında müvekkile herhangi bir ihtar da yapılmadığı, sistemsel bir sıkıntı nedeniyle müvekkilin borçlu gösterilmesi kanun usul ve esaslarına aykırı olduğu, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu halde hükme esas alınması sebebiyle istinafa konu kararın kaldırılması gerektiği, yerel mahkemenin gerekçeli kararında asıl alacak tutarına takip tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte takibin devamına karar verdiği, müvekkilinin hak kaybına uğramaması adına fahiş faiz işletilmesini de kabul etmedikleri, kanun usul ve esaslarına aykırı olacak şekilde faiz işletilmesi yönünden de kararın kaldırılması gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
6001 sayılı Kanunun “Geçiş ücretini ödememe ve güvenliğin ihlali” başlıklı 30.maddesinin 5.fıkrası “4046, 3465 ve 3996 sayılı kanunlar çerçevesinde işletme hakkı verilen veya devredilen otoyollar veya erişme kontrolünün uygulandığı karayollarından geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yapan araç sahiplerinden, işletici şirket tarafından geçiş ücreti ödemeden giriş çıkış yaptığı mesafeye ait geçiş ücreti ile birlikte, bu ücretin dört katı tutarında ceza, genel hükümlere göre tahsil edilir. (Mülga ikinci ve üçüncü cümle: 16/5/2018-7144/18 md.) (…)” hükmü yer almaktadır.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle dava konusu alacağın yasal dayanağı olan 6001 sayılı yasanın ilgili hükümleri gözetildiğinde ihlalli geçiş yapan araçlara bildirim yapma zorunluluğunun bulunmamasına, davalıya ait araçların ihlalli geçişler yaptığı, geçiş ücretleri ve ihlali halinde uygulanacak ceza miktarı belli olup ilk derece mahkemesince bilirkişi incelemesi yapılarak davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM :Yukarıda açıklanan nedenlerle,
1)İlk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davalı tarafın istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2)492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli (1) sayılı tarife gereğince; alınması gerekli 1.746,15TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 436,55TL harcın mahsubu ile bakiye 1.309,60TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,
3)İstinaf yoluna başvuran davalı tarafından yapılan istinaf kanun yolu giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
4)Karar tebliği, kesinleştirme, harç ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yapılmasına,
\tDosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK'nın 362. Maddesi gereğince kesin olmak üzere 07/02/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 07/02/2024\t\t\t
\t
Başkan
e-imza
Üye
e-imza
Üye
e-imza
Katip
e-imza