T.C. ADANA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1141 - 2024/362
T.C.
ADANA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2022/1141
KARAR NO\t: 2024/362
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN\t: ...
ÜYE\t: ...
ÜYE\t: ...
KATİP\t: ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ADANA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 27/01/2022
NUMARASI\t\t: ... Esas, ... Karar
TEMLİK VEREN
DAVACI\t: 1- ... ... -
VEKİLLERİ\t: Av...
\tAv...
DAVACI\t: ... ...
VEKİLİ\t: Av...
TEMLİK ALAN \t: ... ...
VEKİLİ\t: Av...
İSTİNAF EDEN DAVALI\t: ... HESABI
VEKİLİ\t: Av. ...
DAVA\t: Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Maddi Tazminat
KARAR TARİHİ\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t: 12/02/2024
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH \t: 12/02/2024
Adana 1.Asliye Ticaret Mahkemesinin 27/01/2022 tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 13/08/2015 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu plakasız motosiklet ile seyir halinde iken sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu düşmesi neticesinde yaralandığını, meydana gelen kazada plakasız motosiklet sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak 100,00 TL geçici ve sürekli maluliyet tazminatının kazanın meydana geldiği 13/08/2015 tarihinden avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 26/04/2019tarihli ıslah dilekçesinde ise dava değerini 114.312,34 TL arttırarak toplam 114.412,34 TL maddi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kaza tarihinin 13/08/2015 olduğundan 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Trafik Genel Sigortası Şartlarının davada uygulanması gerektiğini, kazaya sebebiyet veren motosikletin plakasız olduğunu, mevcut mevzuata göre tescilsiz olan bir aracın sigortalanmasının hukuken mümkün olmadığını, tescilsiz araçların trafik sigortası yaptırma imkanının bulunmadığını, davaya konu kazanın kanunda ... Hesabının sorumluluğuna sebep olacak şartları sağlamadığını, müvekkil kuruma husumet yöneltilmemesi gerektiğini, kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen taşıtın cinsinin tespitinin gerektiğini, davaya konu kazanın oluşumund6aki kusur oranlarının tespiti için Adli Tıp vasıtasıyla yapılması gerektiğini, davacının daimi maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden maluliyete ilişkin sağlık raporu alınmasını, davaya konu maluliyet tazminatının uzman bilirkişilerce hesaplanması gerektiğini, hatır taşımasının varlığı halinde hesaplanacak tazminatta indirime gidilmesi gerektiğini, davacının müterafik kusurunun varlığı halinde, ayrıca indirim sebebi olduğunu belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI: Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle; 91.529,88 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte 35.000,00 TL'sinin temlik alacaklısı ... ...'a, 56.529,88 TL'sinin ise yine temlik alacaklısı ... ...'a davalıdan alınarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.
DAİREMİZCE VERİLEN 02/03/2021 TARİHLİ KARAR: Mahkemece, öncelikle kazaya neden olan aracın ZMMS yaptırması zorunlu olan araçlardan olup olmadığı, bu kapsamda davalı ... Hesabının sorumluluğunun bulunup bulunmadığının yukarıda ayrıntılı belirtildiği şekilde değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, eksik inceleme ve araştırma yapıldığı, bu nedenle HMK'nın 353/1-a-6. bendine göre davanın esasıyla ilgili olarak gereken delillerin toplanmadığı anlaşıldığından açıklanan nedenlere dayalı davalı vekilinin istinaf taleplerinin HMK'nın 353/1-a-6. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ: Karara karşı davalı vekili; kaza tarihi 13.08.2015 olduğundan 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Trafik Sigortası Genel Şartlarının işbu davada uygulanması gerektiğini, davacının daimi maluliyet durumunun tespiti adına Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinden Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmeliğe Uygun Olarak Hazırlanmış Sağlık Raporu alınması gerektiğini, müvekkili kurumun geçici iş göremezlik tazminatından sorumluluğunun bulunmadığını, kusurlu araç sürücüsünün davacının eşi ve rücu borçlusu olmasının aile bireyleri arasındaki ekonomik menfaat birliği nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, dava dilekçesinde kazaya sebebiyet veren motosikletin tescilsiz olduğunun yazılı olduğunu, mevcut mevzuata göre tescilsiz olan bir aracın sigortalanmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının müterafik kusurunun varlığı halinde bu hususun da ayrıca indirim sebebi olduğunu, davacının kaza anında emniyet kemeri ve kask takıp takmadığı vb güvenlik önlemlerini alıp almadığının dosya kapsamından anlaşılamadığını, davacının kaza sırasında yolcu olarak bulunduğu aracın sürücüsünün davacının eşi olduğunu, sürücünün ehliyetsiz ve yasal sınırın üzerinde alkollü olduğunu, davacının bu hususlardan haberdar olmadığını iddia edemeyeceğini, hatır taşımasının varlığı halinde hesaplanacak tazminatta indirime gidilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, meydana gelen yaralamalı trafik kazası sonucu açılan maddi tazminat talebine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Husumete yönelik yapılan istinaf incelemesinde:
Kaldırma kararından sonra toplanan belgeler ve alınan bilirkişi raporundan kazaya sebep motosikletin 97 silindir hacimli olup trafik sigortası yaptırması zorunlu araçlardan olduğu anlaşılmakla bu yöndeki istinaf sebebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Maluliyet raporuna yönelik yapılan istinaf incelemesinde:
Bilirkişi raporuna süresinde itiraz etmeyen taraf yönünden raporun kesinleşeceğine yönelik Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 05/06/2017 gün ve 2016/801 E.-2017/9091 K. Sayılı kararında özetle; \"...Davanın taraflarınca itiraz edilmeyen uzman bilirkişi raporu her iki taraf yönünden de kesinleşir ve kesinleşen rapor hakimi de bağlar. Taraflardan birinin rapora itiraz etmesi, diğer tarafın itiraz etmemesi halinde ise rapor itiraz etmeyen taraf yönünden kesinleşir ve itiraz eden taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Bu ilkenin sonucu olarak, itiraz üzerine yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda verilen raporun önceki rapora göre itiraz eden taraf aleyhine olması halinde, kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak önceki raporda belirtilen kusur oranı, zarar miktarı vs. esas alınarak hükmedilecek miktar belirlenir. İlk rapora itiraz etmeyen ve o raporda belirtilen miktarlara razı olan tarafın lehine olacak şekilde sonraki rapora göre karar verilemez...\"
Aynı yöndeki Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 23/10/2017 gün ve 2015/3253 E.-2017/9419 K. Sayılı kararında özetle; \"...6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun \"bilirkişi raporuna itiraz\" başlıklı 281/1. maddesinde; \"Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler\" düzenlemesine yer verilmiştir. Usulüne uygun biçimde raporun tebliği üzerine, rapora itiraz hakkı bulunan tarafların bu haklarını kullanmamış olması halinde ise, karşı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacağı düşünülmelidir...\" denilmiştir. Aynı husus Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2015/8676 E, 2018/2775 K; 2013/11884 E, 2015/835 K; 2015/8056 E, 2017/2988 K sayılı içtihatlarında ve benzer içtihatlarda da benimsenmiştir.
Davalı vekiline maluliyet raporu 06.03.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince maluliyet raporuna süresinden çok sonra 16.07.2019 tarihinde yani 2 haftalık itiraz süresinden çok sonra itiraz edildiği görülmüştür. Bu nedenle davalı vekili yönünden süresinde maluliyet raporuna itiraz edilmemekle kesinleşen rapora karşı artık istinaf aşamasında itiraz edilemeyeceğinden bu yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.
Geçici iş göremezlik tazminat yönünden yapılan istinaf incelemesinde:
Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 Esas-Karar sayılı 17/07/2020 günlü kararı dikkate alındığında davacının zararının belirlenmesinde 01/06/2015 günlü ZMSS genel şartlarının tümü ile dikkate alınamayacağı anlaşılmaktadır. Bu yönüyle davacının geçici iş görmezlik zararının davacının gerçek zararı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davalı ... Hesabı tarafından davacının uğramış olduğu bu zararın karşılanması gerektiği, zararın teminat kapmasında olduğu anlaşıldığından bu miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. (Aynı yönde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 karar sayılı 03/12/2020 günlü kararı)
Davalı vekilinin müterafik kusur yönünden istinaf sebebinin incelenmesinde:
Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın md. 52. maddesinde (Borçlar Kanunu'nun 44.) düzenlenmiştir. Zarar görenin kusurunun, zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.
Dosya kapsamından, tescilsiz motosiklet sürücüsü ... ...'nin davacının eşi olduğu, ... ...'nin sürücü belgesiz ve 0,77 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca binen davacının eşi ... ...'nin zarara razı olduğu kabul edilerek belirlenen tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapıldığı görülmüştür. Mahkemece müterafik kusur nedeniyle zaten indirim yapılmış olmakla davalı vekilinin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.
Hatır taşıması indirimine yönelik yapılan istinaf incelemesinde:
Somut olayda ayrıca davaya konu trafik kazasında, davacının eşi olan ... ...'nin sevk ve idaresindeki motosiklette yolcu olarak bulunduğu görülmektedir. Soruşturma aşamasındaki ifadelerden, davacının araç sürücüsünün eşi olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece hatır taşıması indirimi yapılmaması yerinde olup davalı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin reddi gerekmiştir.
HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 6.252,41\tTL istinaf karar harcının, peşin yatırılan 1.563,10 TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubuyla, bakiye 4.689,31 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Artan gider avansının bulunması halinde, karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,
5-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-Kesin olan işbu kararın taraflara tebliği, avans iade ve harç tahsil işlemlerinin HMK'nın 359/3. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
7-Talep halinde inceleme konusu kararın icrasının geri bırakılması için İİK'nın 36/1 maddesi gereğince, varsa, istinaf eden tarafça yatırılan nakit teminatların veya sunulan banka teminat mektuplarının dosya kapsamı ve kararın niteliğine göre İİK'nın 36/5.fıkrası gereğince yatıran/ sunan tarafa İADESİNE,
Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi gereğince; miktar veya değeri üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan (378.290,00) Türk Lirasını geçmeyen davalara ilişkin kararlar hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağından (91.529,88 TL) miktar itibari ile KESİN olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile karar verildi.12/02/2024\t\t\t\t
\t\t\t\t
Başkan Üye Üye Katip
İş bu karar 5070 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.