T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO\t\t: 2020/755
KARAR NO\t\t: 2024/164
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: İZMİR 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 04/10/2019
NUMARASI\t\t: 2018/760 Esas 2019/1011 Karar
DAVA\t\t: İTİRAZIN İPTALİ
KARAR TARİHİ \t: 18/01/2024
KARAR YAZIM TARİHİ \t: 18/01/2024
İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/760 Esas ve 2019/1011Karar sayılı dava dosyasından yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya, Dairemize gönderilmiş olmakla HMK'nın 353. maddesi uyarınca dosya üzerinden inceleme yapıldı.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Mahkemece yapılan açık yargılama sonucunda; ''...dava dilekçesinde özetle; davacı firma ile davalı firma arasında 2017/170428 ihale kayıt numarasına istinaden 13/02/2015 tarihinde iki yıl süreli özel güvenlik personel hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, hizmet süresi tamamlandığında işyeri devri hükümleri çerçevesinde davacı firmanın işi sonlanmış ve yeni ihale alıcısı ile davalı arasında hizmet sözleşmesi imzalanmış olduğunu, davalı firma yeni ihale alıcısı 22 personel ile sözleşmelerine devam ettirmeyip fesh ettirdiğini, bu personeller için davacı firmanın toplamda 77.824,59 TL kıdem tazminatı ödediğini, 4857 sayılı İş Kanunu 2. Maddesi uyarınca davalı kurum asıl işveren davacı firmanın ise alt işveren konumunda olduğunu, yasa hükmü ve Yargıtay içtihatlarına göre asıl işveren ve alt işverenin birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını, bu sorumluluk kapsamında davacı firma tarafından işçilere ödenen kıdem tazminatının davalı kurum sorumluluğunda olan 38.912,29 TL tutarındaki miktardan rücuen tahsili için İzmir 26. İcra Dairesinin 2018/131 E sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, takibe davalının kötüniyetli ve haksız itirazda bulunduğunu, Yargıtay'ın emsal kararlarında bu durumun yarı yarıya sorumlu olduğunun kabulü şeklinde yorumlandığını, bu çerçevede itirazın iptali ile takibin devamına ve % 20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili aracılığı ile sunduğu cevap dilekçesinde özetle; davacının ... Büyükşehir Belediyesi şirketlerinden olup kamu hizmeti olarak toplu ulaşım hizmeti verdiğini, bu hizmetlerin yapılması için mevzuata uygun ihaleler açtığını, ihaleyi alan şirketler ile davacı arasındaki hizmet alım sözleşmesinin sözleşmeden doğan yükümlülükleri yerine getireceğine dair inanç ve güvenle imzalandığını, 4734 Sayılı Kamu İhale Kanunu, 4735 Sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu ve Hizmet İşleri Genel Şartnamesi kapsamında ihale açılmak sureti ile hizmet alındığını, imzalanan sözleşme ve şartnamenin dilekçe ekinde olduğunu ve en uygun fiyat veren şirkete sözleşme yaptırıldığını, söz konusu hizmetin yerine getirilmesi sırasında çalışma şekil ve imkanların müdahale edilmediğini, ihale dönemlerinin sona ermesi sonrasında davacı ile ticari ilişkilerinin sona erdiğini, davacının kendi işçileri ile arasındaki hukuki ilişkinin davalı şirketi bağlamayacağını, keza ihale dönemi sonunda hizmet alım sözleşmesinin de sona ermiş olduğu, davacı şirketin dava dışı işçilerine ödediği, miktardan davalının ödeme emri tebliği ile haberdar olduğunu, davacı şirket yasadan doğan sorumluluğu gereği müteselsil sorumluluk altında olup ödemede bulunduğunu, hal böyle iken davalı şirkete hiçbir bildirimde bulunmadan işçinin kıdem tazminatını ödeyen davacı şirketin ödemelerin yarısından davalı şirketi sorumlu tutamayacağını, davanın reddi gerektiğini, sözleşmenin eki teknik şartnamenin 10. Maddesi gereği davanın haksız olarak açıldığını, bildirmiş ve reddine karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLER VE GEREKÇE : Taraflar arasındaki sözleşme ve kıdem tazminatı ödemelerine dair banka kayıtları, teknik şartname dosya içerisine alınmış ve incelenmiştir.
Davalı tarafından emsal olarak sunulan İzmir BAM 13. Hukuk Dairesinin 2018/1656 Esas 2018/1664 Karar sayılı ilamında \"...Borçlar Kanunu 167. Maddesinin davaya konu olayda uygulanması mümkün değildir, zira sözleşme ve ihale dökümanında sorumluluk belirlenmiş olup dava dışı işçiyi çalıştıran şirketlerin aralarında müteselsil sorumluluğu gerektirir hukuki ve fiili irtibat bulunmamaktadır.
Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve şartname hükümleri incelendiğinde her bir davanın kendi dönemine isabet eden işçilik alacaklarının tamamından sorumlu olduğu, davalı İzenerji'nin dava açılmadan önce dönemi ile ilgili işçi alacaklarının dava dışı işçiye ödediği, sorumluluğun kalmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesi kararı bu yönlerden doğrudur, faiz türü bakımından ise davalıların ticari şirket olması nedeni ile avans faizi talebi yerindedir...\" şeklindedir.
Teknik şartname, sözleşme ve incelenen icra dosyası üzerinden bilirkişiye yaptırılan incelemede taraflar arasında 13/02/2015 tarihli sözleşme bulunduğu, sözleşmenin 22/1 maddesinini \"yüklenicinin sözleşme konusu iş ile ilgili çalıştıracağı personele ilişkin sorumlulukları ilgili mevzuatın konuyu düzenleyen emredici hükümleri ve genel şartnamenin 6. Bölümünde belirlenmiş olup, yüklenici bunlara aynen uymakla yükümlüdür.\" ve yine teknik şartnamenin 3-a)10. Maddesinin ise \"...yüklenici güvenlik hizmetinin görülmesinde çalıştırdığı elemanların 4857 sayılı yasadan doğan haklarının tamamen ödemekle yükümlüdür\" hükmünün bulunduğu son alt işveren olan davacı şirketin iş sözleşmesi feshedilen 22 güvenlik personeline karşı olan sorumluluğun temelinde iş sözleşmesinin bulunduğu, asıl işveren olan ... Büyükşehir Belediyesi ... İnş. San. Tic. A.Ş. İle kıdem tazminatları davacı şirket tarafından ödenen 22 işçi arasında sözleşmesel bir ilişki bulunmadığından son alt işverenin ödediği işçilik alacaklarının asıl işverenden isteyemeyceği, ayrıca uyuşmazlık bakımıdan iş hukuku açısından konunun değerlendirilmesi gerektiği rapor edilmiştir.
Toplanan deliller, bilirkişi raporu çerçevesinde değerlendirilmiş, taraflar arasındaki sözleşmenin tarafları bağlayacağı, sözleşmesi feshedilen 22 işçi için ödenen kıdem tazminatı yönünden sözleşme davalı ile sözleşme süresi bittiğinden sözleşmesel bir ilişkinin bulunmadığı kanaatine varılmakla söz konusu alacak yönünden 4737 sayılı kanun 62. Maddesi 1. Fıkrasının e bendi uyarınca kıdem tazminatı ödemesinin rücu edilemeyeceği...'' gerekçesi ile; Davanın REDDİNE karar verilmiş, verilen bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF NEDENLERİ:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkeme gerekçesinin de usul yasalarına uygun olmadığını, bilirkişi nin teknik ve uzmanlık gerektiren tespitler yapmadan kendisini hakim yerine koyarak hukuki değerlendirmeler yaptığını, bilirkişi raporuna yaptıkları itirazlara rağmen mahkemece ek rapor dahi alınmadan karar verildiğini, Hizmet Alımı İhalesi nedeniyle işbu ihale kapsamında çalışan personellere asıl ya da alt işvereninin ödemek zorunda kaldığı kıdem tazminatı alacağının tarafların sorumluluğunda olduğunun Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından belirlendiğini, davalının asıl işveren olarak yarı yarıya sorumlu olduğunun kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek yerel mahkeme kararının kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE:
Dava, işçilik kıdem tazminatına dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.
İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine ilişkin aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa, somut olayın özelliklerine uygun, açık, anlaşılır, taraf ve yargı denetimine uygun olmasına, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi ve eki niteliğindeki teknik şartname hükümleri gereğince dava dışı işçilere ödenen işçilik kıdem tazminatların tamamından davacı yüklenicinin sorumlu olmasına, davalı şirketin sorumluluğunun bulunmamasına, yargılamada eksiklik bulunmamasına, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmamasına göre; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04/10/2019 tarih ve 2018/760 Esas 2019/1011 Karar sayılı hükmü usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/(1)-b-1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf başvurusu sırasında alınması gereken 427,60.TL maktu karar harcından peşin olarak alınan 54,40.TL harcın mahsubu ile bakiye 373,20.TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3-İstinaf kanun yolu başvurusunda bulunan davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadan karar verildiğinden davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
5-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirme, harç ikmali ve gider avansı iadesi işlemlerinin yerel mahkemece yerine getirilmesine,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde HMK'nın 362/(1)-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.