T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/1564 - 2024/10
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1564
KARAR NO\t: 2024/10
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
\t K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 21/04/2021
NUMARASI\t\t: 2020/187 E. - 2021/159 K.
DAVACI\t:
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/04/2021 tarih ve 2020/187 E. - 2021/159 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili tarafından Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2018/104201 sayılı ... ibareli markanın tescili için başvuru yapıldığını, başvurunun ilanına davalı şirket tarafından mesnet markaları gerekçe gösterilerek itiraz edildiğini, davalı Kurumun 2020-M-2951 sayılı YİDK kararı ile dava konusu markanın reddine karar verildiğini, müvekkilinin kuruluş tarihi olan 18.02.2011 tarihinden itibaren ... ibaresini kullandığını, taraf markalarının hitap ettiği tüketici kitlesinin, konseptlerinin, satmış oldukları markaların tamamen farklı olduğunu, markaların tescil sınıflarının benzer olmasının markaların benzer olduğu sonucunu doğurmayacağını, taraf markalarının karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin tercih edilme sebebinin satışa sunduğu ürünler olduğunu ve tescil talebinde bulunulan markanın müvekkilinin ticari unvanının asli unsuru olan ... ibaresi olduğunu, ... ibaresinin müvekkili şirket kurucularından ...’nın ...’su ve ...’in ...’sunun birleştirilmesi ile yaratılmış bir marka olduğunu ileri sürerek 2020-M-2951 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davacının taraf markaların benzemediği yönündeki iddialarının yerinde olmadığını, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, dava konusu ... ibaresinin aynı ve benzer emtiada faaliyet göstereceğini, müvekkili firmanın toplumda kazandığı itibar ve marufiyetinin olumsuz etkileyeceğini, müvekkili firmanın 1978 yılında kurulduğunu ve bugüne dek ... tescilli markasını ticari unvan olarak tüm faaliyetlerinde kullandığını, gerçek hak sahibinin de müvekkili firma olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2018/104201 sayılı marka başvurusunun, 35. Sınıf hizmetler bakımından, davalı firmaya ait 2018/90301, 2015/101741, 2015/101736, 2014/97184, 2013/60604, 2012/57460, 2012/57458, 2011/50808, 2009/04030, 2008/43183, 2008/08047, 2007/14443 ve 2007/14442 sayılı markaları ile emtia benzerliği taşıdığı, emtia benzerliği bulunan taraf markaları için, markaların bir bütün olarak bıraktığı genel izlenimin benzer olduğu, taraf markaların birbirine gönderme, hatırlatma, çağrıştırma yapma yeteneğinin bulunduğu, firmalar arasında idari veya ekonomik bir bağın kurulamasına neden olacağı, dolayısıyla markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacının dava konusu marka başvuru tarihinden önceki kullanımının taraf markalarının emtia ve işaret benzerliğine etkisinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın ıslahı yoluyla markaların piyasada birlikte var olması ilkesinin somut uyuşmazlıkta değerlendirmeye alınması gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, mahkemenin davanın reddine dair gerekçesinde bu yönde bir değerlendirme yapılmadığını, mahkeme kararındaki hatalı değerlendirmelerin aksine, 2011 yılından beri müvekkili şirketin kullanımında olan mezkur markanın, davalıya ait \"...\" ibareli markalar ile piyasada barışçıl şekilde birlikte var olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkili şirketin 2011 yılından itibaren ticaret unvanının çekirdek unsuru da olan ... ibaresini kullandığını, kullanımın 9 seneyi aşkın süredir devam ediyor olması karşısında şu ana kadar bu kullanıma ilişkin hiçbir hukuki süreç başlatmayarak sessiz kalan davalı şirketin, markaların piyasada birlikte var olması ilkesi gereği söz konusu markanın tesciline itiraz etmekte haksız olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK kararının iptali ile tescil istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının \"...\" ibareli marka başvurusu ile davalı şirketin itirazına mesnet \"...\" esas unsurlu markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, zira taraf markaları arasında bulunan tek harf farklılığının markalar arasındaki farklılaşmayı sağlamadığı, diğer yandan her ne kadar davacı vekilince, istinaf başvuru dilekçesinde, davanın ıslahı yoluyla markaların piyasada birlikte var olması ilkesinin somut uyuşmazlıkta değerlendirmeye alınması gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, mahkemenin davanın reddine dair gerekçesinde bu yönde bir değerlendirme yapılmadığı ileri sürülmüş ise de, mahkemece bu hususta ek bilirkişi raporu alındığı gibi gerekçe de de, davacının dava konusu marka başvuru tarihinden önceki kullanımının taraf markalarının emtia ve işaret benzerliğine etkisinin bulunmadığı şeklinde değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, \t
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/02/2024
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.