T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/1849 - 2024/45
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1849
KARAR NO\t: 2024/45
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t\t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 12/04/2021
NUMARASI\t\t: 2020/76 E. - 2021/108 K.
DAVACI\t:\t
VEKİLİ\t
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t:YİDK Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/04/2021 tarih ve 2020/76 Esas - 2021/108 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t: Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, \"...\" markasının 1994 yılından beri tescilli olduğunu, ortalama tüketici tarafından Türkiye’de en çok bilinen ve tercih edilen markalardan biri haline geldiğini, 2018/66092 sayılı ve “... ...” ibareli başvurusunun, davalı Şirketin itirazı üzerine, dava konusu YİDK kararı ile tescili istenen 29 ve 30 sınıf mallar yönünden kısmen reddedildiğini, oysa dava konusu başvurunun müvekkilinin önceki markalarının serisi mahiyetinde bulunduğunu, markalar arasında iltibas koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, YİDK’ın 2019-M-10880 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili, taraf markaları arasında iltibas bulunduğunu, dava konusu başvurunun müvekkilinin markalarına yanaşma kastı ile yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu \"... ...+şekil \"ibareli marka başvurusu ile redde mesnet \"...\" ibareli davalı markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, uyuşmazlık konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının \"... ...+şekil \"ibareli marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davalının \"... \" ibareli tescilli markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki markada yanılgı yaşayabileceği , başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği, bu açıdan SMK'nın 6/1 maddesindeki iltibas, karıştırılma koşulları oluştuğundan YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu, başvuru markasında davacının önceki markalarında bulunan “...” kelimesinin muhafaza edilmesine rağmen marka görsel örneğinin davacı markalarına yakınlaşma çabası ile iltibas tehlikesi içerdiğinden davacı açısından müktesep hak koşullarının da oluşmadığı, aksi yöndeki bilirkişi raporuna açıklanan nedenlerle iştirak edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında bütüncül anlamda görsel bir benzerliğin bulunmadığını, bu nedenle iltibas koşullarının oluşmadığını, aksinin kabulünde de müvekkilinin önceki markaları nedeniyle müktesep hakkının bulunduğunu, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da aynı sonuca varıldığını, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, taraf markalarının kullanıldığı ürünlerin farklı bulunduğunu, bu nedenlerle müvekkilinin davalı Şirkete ait markalara yaklaşmaya çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, başvurunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının \"... ...\" ibareli dava konusu başvurusu ile davalı Şirkete ait 2013/49254, 2013/49248 sayılı ve \"...\" ibareli redde mesnet markalar arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 29.ve 30. sınıf mal ve hizmetler yönünden, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik olduğu gibi davacı şirketin önceki tarihli tescilli markalarının, işbu davanın konusu olan başvuru yönünden davacıya kazanılmış hak sağlamasının da mümkün bulunmadığı, zira redde mesnet markalarla müştereken aynı kelimeyi içeren davacının başvurusuna konu markasında, önceki markalarında yer almayan şekilde \"...\" ibaresini \"y\" harfinin altından ve \"a\" harfinin üzerinden başlayan, ucu açık iki adet yay figürü ile çerçevelemesinin, ayrıca bu yayların ucundaki başak figürü ile tamamen ilgisiz şekilde, redde mesnet markalar ile benzeyen lacivert rengin seçilmesi suretiyle redde mesnet markalarda bulunan şekil unsurunun kullanılmasının, davacının başvurusunu davalının redde mesnet markalarına yakınlaştırdığı, dolayısıyla kazanılmış hak koşullarının da davacı Şirket yararına oluşmadığı, nitekim aynı taraflar arasında görülen, davacının yine birinin ucunda başak figürü bulunan lacivert renkli iki yay şekli içerisine kırmızı harflerle yazılmış olan 2016/33403 numaralı ve \"...\" asıl unsurlu başka bir marka başvurusunun konu edildiği benzer bir uyuşmazlıkta da aynı gerekçelerle davacının müktesep hak müessesesinden faydalanamayacağı kabulüyle verilen Dairemizin 13.02.2020 tarih ve 2018/2008 Esas 2020/204 Karar sayılı kararının, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2021 tarih ve 2020/1793 Esas-2021/1644 Karar sayılı ilamı ile onandığı, ilk derece mahkemesince aynı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, \t
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 29/01/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.