T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ
Esas No: 2023/1146 - Karar No:2024/28
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
27. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2023/1146
KARAR NO\t: 2024/28
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 17/11/2020
NUMARASI\t\t: 2020/189 E-2020/727 K
DAVACI\t:
VEKİLİ\t:
DAVALI\t
DAVANIN KONUSU\t: İtirazın İptali (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ\t: 24/01/2024
KARAR YAZIM TARİHİ\t: 24/01/2024\t
\tDavacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin davada mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan incelemede;
\tGEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
\tDavacı vekili: Müvekkili alacağının tahsili için Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nde 2020/2481 sayılı dosya ile başlatılan ilamsız icra yolu ile takibe davalı borçlunun varlığı tartışılmayan 3 adet faturaya rağmen borca haksız ve dayanaksız şekilde kötüniyetle itiraz ettiğini, müvekkili tarafından karşı tarafa gönderilen 25/01/2020, 25/01/2020 ve 05/02/2020 tarihli 3 adet e-arşiv faturanın bulunduğunu ve faturaların düzenlendiği tarihte davalıya tebliğ edildiğini, aynı zamanda düzenlendiği tarihte müvekkilinin işyerine gelen davalı temsilcisine de teslim edildiğini, davalı borçlu tarafından faturalara TTK’nın 23/2 maddesi gereğince sekiz gün içerisinde itiraz edilmediğini, faturaya itiraz edilmemiş olmasının fatura içeriğinin kabul edildiğine karine olduğunu, müvekkilinin davalı ile 12/04/2019 tarihinden beri çalıştığını, davalı borçlunun istek ve talimatları doğrultusunda kameralara özel taşıyıcı ürettiğini, kameralara özel üretilen taşıyıcıların standart ürün olmadığını, özel olarak sipariş edilen adet kadar üretildiğini, düzenli olarak teslim edilen ürünlerin ödemelerinin düzenli olarak yapıldığını, ancak davalı tarafından 25/01/2020 tarihli iki fatura ve 05/02/2020 tarihli bir faturanın ödemesinin yapılmadığını, davalı borçlunun özel siparişi üzerine ağır kameranın sabitlenmesini sağlayacak özellikte kameraya özel ayak üretildiğini, davalı borçlu şirket çalışanı ...'ın talimat onayı ile üretime başlandığını, kameralara özel ayak üretiminin ivediliği sebebi ile fazla mesaiye kalınarak sipariş edilen ürünlerin müvekkili tarafından üretildiğini, dava konusu somut olaya ilişkin kamera kayıtları bulunduğunu, özel sipariş ile üretilen kamera ayaklarının 24/01/2020 ve 25/01/2020 tarihlerinde davalı borçluya ait araçlar ile teslim alındığını, davalı tarafından sipariş edilen ancak teslim alınmayan 100 adet özel üretim kamera ayağının davacı alacaklıya ait işyerinde ve teslime hazır şekilde beklediğini, dava konusu olayın müvekkilini birçok durum açısından mağdur ettiğini, fazla çalışma ücreti ödemesine sebep olduğunu, özel kamera ayaklarının teslim alınmaması sebebiyle deponun dolu vaziyette olduğunu, kendisine ait malzemeleri depoda muhafaza edemediğini, müvekkili tarafından üretilen kamera ayaklarının standart ürünler olmadığını, davalının talimatları doğrultusunda üretildiğini belirterek, davanın kabulü ile davalının Ankara 1. İcra Müdürlüğü'nün 2020/2481 sayılı icra takibine itirazının iptaline, alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
\tDavalı vekili: Zamanaşımı, yetki, görev ve husumet yönünden ilk itirazları bulunduğunu, müvekkili aleyhinde başlatılan icra takibinin haksız olduğunu, takibe konu faturaların 10.02.2020 tarihinde kargo ile müvekkili şirkete tebliğ edildiğini, ancak söz konusu faturaların 11/02/2020 tarihinde noter kanalıyla davacıya iade edildiğini, dolayısıyla 8 gün içinde iade edilmeyen faturaların söz konusu olmadığını, faturalar iade edildiğinden müvekkilinin ticari defterlerine de işlenmediğini, faturalara konu ürünlerin müvekkiline teslim edilmemiş olmakla birlikte müvekkili tarafından sipariş dahi edilmediğini, yine davacı tarafın ürünleri teslim etmediğini ikrar da ettiğini, davacının faturaları ...’in e-mail adresine gönderildiğini iddia ettiğini, ancak bu şahsın temsile yetkili olmadığı gibi e-mail tarihinde resmi izinli olduğundan işyerinde bulunmadığını, bu nedenle e-mail yoluyla yapılan fatura tebliğinin usulsüz olduğunu, davacı tarafın da işbu tebliğin usulsüz olduğunu bildiğinden söz konusu faturaları kargo aracılığıyla tebliğ ettiğini, bu nedenle sözleşme geçerli bir biçimde kurulmadığından müvekkilinin bedel ödeme borcu altına girmediğini, ayrıca tanzim edilen faturalardaki bedelin fahiş olduğunu belirterek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
\tİlk Derece Mahkemesince: Mahkemece yapılan yargılama sonunda, tarafların bildirmiş olduğu deliller toplandıktan sonra dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi tarafından hazırlanan rapora göre icra takibinin dayanağını oluşturan faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı, davacının ticari defterlerine göre davacının davalıdan 79.945,00 TL alacaklı gözüktüğü, söz konusu faturaların bağlandığı herhangi bir irsaliye faturasının davacı tarafından dosyaya sunulmadığı, davacı tarafından dosyaya faturaya konu malların teslim edildiğine ilişkin görüntü kayıtlarının CD ile birlikte sunulduğu, söz konusu CD de bilirkişi tarafından yapılan incelemede davalı firmanın amblemini taşıyan araca yine davalı firmanın amblemini taşıyan işçiler tarafından 358 adet koli içerisinde 358 adet kamera ayağının taşındığını tespit ettiklerinin belirtildiği, 358 adet kamera ayağının davalıya teslim edildiğinin ispatlanması nedeni ile söz konusu kamera ayaklarından dolayı davacının davalıdan 69.679,00 TL alacaklı olduğunun rapor edildiği, davalı tarafından her ne kadar söz konusu CD deki malların daha önceden yapılan satışlara ilişkin mallar olduğu iddia edilmiş ise de önceki satışların tamamının 2019 yılına ait olduğu ve bedellerinin ödendiği, 2019 yılındaki faturalardaki malların bedellerinin ödenmesine rağmen 2020 yılında teslim edildiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki CD’nin çekildiği tarih ile davaya konu faturalar arasındaki düzenlenme tarihinin iki tanesinde 1 gün sonra bir tanesinde ise 20 gün sonra olduğu, bundan dolayı söz konusu kamera kaydındaki görüntülerin davaya konu faturalardaki mallara ilişkin olduğu yönde mahkemede kanaatin oluştuğu, yine davalı tarafından kamera kayıtları üzerinde oynama yapıldığı iddia edilse de bu iddianın CD dosyaya delil olarak sunulduktan sonra yapılmadığı, bilirkişi tarafından rapor hazırlandıktan sonra yapıldığı, bundan dolayı savunmayı genişletme yasağı kapsamında olduğu, savunmayı genişletme yasağı kapsamı kalması nedeni ile davalının bu iddiasına mahkemece itibar edilmediği, yine davacı tarafından kamera ayaklarının rayiç değerinin mahkemece piyasa rayicine göre belirlenmesi gerektiği belirtilmişse de söz konusu faturalardaki malın 358 adetinin davalı tarafından teslim alınması, teslim alınırken fiyata yönelik herhangi bir itirazi kayıt konulmaması, söz konusu faturalardan bir tanesinde belirtilen birim fiyatın 135,00 TL olması, söz konusu birim fiyatın 2019 faturalarında da aynı olması, diğer 2 faturadaki fiyatı 155,00 TL olması, 2019 yılındaki fiyatların 135,00 TL iken 2020 yılındaki fiyatın 155,00 TL olmasının makul olduğu, bu nedenden ötürü davalının birim fiyatlarına yönelik itirazlarının da mahkemece yerinde görülmediği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının davasının bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda 69.679,00 TL yönünden kabulüne, söz konusu bedelin likit olması nedeni ile bu bedel üzerinden davacı lehine %20 inkar tazminatına hükmedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile Ankara 1.İcra Dairesi'nin 2020/2481 sayılı dosyasına davalı borçlu tarafından yapılan itirazın 69.679,00 TL asıl alacak yönünden iptali ile takibin kaldığı yerden aynı şartlarda devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının inkar tazminatı talebinin kabulü ile 69.679,00 TL asıl alacak üzerinden hesaplanacak %20 inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
\tDavacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, ispatlamış oldukları faturaların toplam tutarının 79.945,00 TL değerinde olduğunu, fakat kamera kayıtlarında sadece 358 adet malın teslim edilmiş olduğunun görülüyor olması sebebi ile 69.679,00 TL'ye hükmedildiğini, davalı tarafın bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde açıkça belirtmiş olduğu \"Daha önceki beyanlarımızda da bahsedildiği gibi, müvekkil ürünleri ihtiyaç duydukça teslim almaktadır.\" şeklindeki beyanların açıkça ürünleri sipariş ettikleri fakat hemen teslim almadıklarının ikrar niteliğinde olduğunu, istinaf dilekçesinde de aynı beyanda bulunduklarını, ürünlerin davalı şirket tarafından sipariş edilmiş olup bedeli ödenmeyip hem de teslim alınmamış olan diğer 100 ürünün müvekkili şirketin deposunda bulunduğunu, gerekli görüldüğü takdirde diğer 358 adet ürünle aynı özelliklere sahip bu diğer 100 ürünün fotoğraflandırılmasının yapılacağını, ayrıca üretilmiş olan kamera ayakları için düzenlenip davalı tarafa gönderilmiş olan faturalarda da 450 adet ürüne ait borca ilişkin olduğunun açıkça yazılı olduğunu ve davalı tarafın işbu faturalara 8 gün içerisinde herhangi bir itirazda bulunmadığını, Türk Ticaret Kanunu madde 21/2 maddesindeki hüküm gereğince süresinde itiraz edilmemiş olması sebebiyle artık faturaların kesinleştiğini, karşı tarafın zımnen faturaların içeriğini kabul ettiğini, bu hususun aksi ispat edilebilen kanuni karine olduğunu, itiraz edilmeyerek yazılı delil niteliği kazanan faturanın aksinin ancak yazılı delil ile ispatlanacağını, ayrıca faturaların doğruluğunun zaten hali hazırda kamera kayıtları ile ispatlandığını, teslim edilmiş olan diğer mallar gibi bu özel sipariş ürünlerinin de faturalandırıldığını ve müvekkilinin deposunda bulunduğunu, malların tesliminin gerçekleştiğine dair dava dosyasına sunulmuş olan malların alındığını gösterir CD bilirkişi incelemesi neticesinde \"...davalı firmanın amblemini taşıyan araca yine davalı firmanın amblemini taşıyan işçiler tarafından 358 adet koli içerisinde 358 adet kamera ayağının taşındığını tespit ettiklerinin belirtildiği, 358 adet kamera ayağının davalıya teslim edildiğinin ispatlanması nedeni ile söz konusu kamera ayaklarından dolayı davacının davalıdan 69.679,00-TL alacaklı olduğunun rapor edildiği...\" şeklinde yazılı olduğunu, henüz teslim alınmamış olan 100 adet diğer ürünlere ilişkin hiçbir hususun değerlendirilmediğini, bu kamera ayaklarının özel istek sebebi ile ağır kameraları taşıyacak şekilde üretiminin yapıldığını, yani müvekkili şirketin bunu sadece davalı şirketin isteği üzerine ürettiğini ve piyasada yaygın olarak kullanılan ürünler olmadığını ve 358 adet ürünü teslim etmiş olmasına rağmen geriye kalan malları davalının henüz teslim almamış olmasının müvekkili şirketi mağdur ettiğini, ürünlerin depoda boş yere yer kaplamakla birlikte satılamadığını, davalı şirketin isteği üzerine üretilmiş olan ürünlerin bedeline ilişkin geriye kalan 10.000,00 TL'nin de davalı tarafından müvekkiline ödenmesine hükmedilmesi gerekirken mahkemece değerlendirilmeye alınmadan eksik hüküm kurulduğunu belirterek istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. \t\t\t
\tDavalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Davacı tarafça müvekkili hakkında 3 adet faturadan kaynaklı icra takibi yapılmış olup söz konusu fatura içeriğindeki ürünlerin müvekkili tarafından sipariş edilmediği gibi teslim de alınmadığından faturaların noter kanalıyla davacıya iade edildiğini, faturaların müvekkilinin ticari defterlerinde kayıtlı olmadığının bilirkişi raporuyla da tespit edildiğini, davacı tarafın 350 adet kamera ayağının davalıya ait araç ile 24.01.2020 ve 25.01.2020 tarihinde teslim alındığını iddia ettiğini ve bu hususa ilişkin olduğu iddia edilen kamera kaydı sunduğunu, söz konusu kamera kaydı ve ticari defterlere ilişkin yapılan araştırmada 24 Ocak 2020 ve 25 Ocak 2020 günleri toplam 358 adet kamera ayağının davalı tarafça teslim alındığını ve söz konusu icra takibinde gösterilen faturaların davalı ... kayıtlarında bulunmadığı yönünde kanaat bildirildiğini, işbu rapora karşı itirazları sunulmuş olmasına rağmen mahkemece itirazlarının değerlendirilmediğini ve rapor doğrultusunda hüküm tesis edildiğini, ancak söz konusu rapor ve mahkeme kararının hukuka açıkça aykırı olduğunu, davacı tarafça söz konusu ürünlerin özel üretim ürünler olduğu, bu nedenle eser sözleşmesi olarak kabul edebileceği iddia edilmiş ise de bu kapsamda eser sözleşmesine dair ortada ne bir sipariş formu ne de başkaca bir delil sunulduğunu, bu konuda ispat yükünün davacı üzerinde olup, davacının bu hususu ispat edemediğini, yine davacının dosyaya sunduğu kamera kayıtlarının icra takibine konu faturalara ait ürünler olduğu hususunda kesin, somut herhangi bir delilin de mevcut olmadığını, bilirkişi tespitinin davacının iddialarını ispatlamaya elverişli olmayıp tarafların cari hesap kayıtlarına bakıldığında bu hususun ortaya çıkacağını, söz konusu ürünlerin daha evvel sipariş edilen ancak teslim alınmayan ürünlere ilişkin olup kamera kaydındaki ürünlerin faturalara konu ürünler olduğuna dair herhangi bir delilin dosyada mevcut olmadığını, müvekkilinin 2019 Nisan ayından bu yana davacı şirketten ürün almakta olduğunu, müvekkilinin 2019 yılında 709 adet kamera ayağı satın aldığının faturalarla açık olduğunu, iş bu kamera ayakları dışında\" Kapak- Tavan Montaj Aparatı- Direk Montaj aparatı- Siren Montaj Aparatı- Boru- FLANS- Kamera Direği\" adı altında birçok ürünün daha sipariş edildiğini, müvekkilinin sipariş etmiş olduğu ürünlere dair faturaları ödediğini, ancak fatura konusu ödemeleri yapılan ürünlerin bir kısmını müvekkili şirkette depo olmadığından, müvekkilinin teslim almadığını, ihtiyaç duydukça gidip gerekli ürün kadarını teslim aldığını, bu hususa ilişkin fatura dışında sevk irsaliyeleri olduğunu, müvekkilinin ürünleri ihtiyaç duydukça teslim aldığını, bunun da video kaydındaki ürünlerin söz konusu faturalara ilişkin olmayıp daha evvel ki siparişlere ilişkin olduğunu gösterdiğini, kaldı ki bu hususun davacının fatura ile beyan ettiği adet tutarının teslim adedi ile birbirine paralel olmaması ile de sabit olduğunu, ayrıca 2019 yılına ait tüm ürünlerin davacı tarafından sevk irsaliyesi ile teslim edilmişken, 2020 yılına ait faturalara dair sevk irsaliyesi yahut teslim evrakının da olmamasının davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunun en büyük kanıtı olduğunu, bilirkişinin ticari defterleri incelerken taraflar arasındaki diğer faturalara ve faturaların teslimine ilişkin inceleme yapmadığını ve kendilerinin iddiaları değerlendirilmeden rapor tanzim ettiğini, dava konusu ürünlerin müvekkili tarafından sipariş edilmediğini ve müvekkili tarafından teslim alınmadığını, videoda yer alan ürünlerin dava konusu faturalardaki ürünler olduğunun da davacı tarafça ispat edilemediğini, ayrıca söz konusu video kayıtlarının 24.01.2020 ve 25.01.2020 tarihlerine ilişkin olup, faturaların 2 adetinin 25.01.2020 olmasının da çelişki içerdiğini, müvekkili şirketin vermiş olduğu siparişe ilişkin taraflar arasında anlaşılan bedel üzerinden fatura tanzim edilmekte müvekkili şirketçe de işbu faturaların kayıtlara alınıp ödenmekte olduğunu, daha sonra söz konusu ürünlerin davacıdan teslim alındığını, ancak dava konusu ürünlerin fatura tarihlerinin teslim tarihi ve teslimden 1 gün sonrası olmasının da çelişki içerdiğini, yine dava konusu faturalardan birinin Şubat 2020 olmasının da davacı tarafın teslim etmediği ürünlere ilişkin fatura tanzim ettiğini gösterdiğini, dava konusu siparişlerin geçilmediğini, davacının kendi inisiyatifi ile sözde sipariş gerçekleştirdiğini, müvekkilinin önceki siparişleri görüleceği üzere birim başına düşen maliyetin iki katına yeni bir siparişle müvekkiline satılmaya çalışıldığını, ancak müvekkilinin siparişe ilişkin birim fiyattaki fahiş icaba daveti kabul etmediğini ve müvekkilinin siparişi geçmemesine rağmen davacının sipariş varmış gibi fatura düzenlediğini, söz konusu kamera kaydında herhangi bir müvekkili şirket aracı varsa bile beyan edilen ürünlerin dava konusu faturalara ait olmayıp, daha evvel sipariş edildiğini ve bedeli ödenmiş ürünler olduğunu, bu nedenle CD içerisindeki kayıtların söz konusu faturalara ait olduğunun davacı tarafça ispat edilemediğini, davacının dava konusu iddiasını ispat edebilecek başkaca da bir delil sunmadığını, mahkemenin gerekçesinin çelişkili olduğunu, faturaya konu ürünler ile teslimat arasında 20 günlük bir sürenin makul olduğunu değerlendiren mahkemenin Aralık ayında fatura edilen ürünlerin Ocak ayında teslim alınmasını hayatın olağan akışına aykırı bulduğunu, mahkemenin kanaatinin hukuken hatalı olup, iddiaları değerlendirilmeden ve araştırılmadan hüküm tesis edildiğini, yargılamanın bu yönüyle eksik olup, iddialarının değerlendirilmesi için bilirkişi görevlendirilmesi gerektiğini, yine faturalara konu edilen ürünlerin fiyatlandırılmasının fahiş olduğu iddia edilmişken bu hususta teknik araştırmaya girilmeden mahkemece değerlendirildiğini ve bu hususta fiyatın makul olduğu belirtilerek hüküm tesis edildiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber taraflar arasında birim başı bedel konusunda da anlaşmazlık olup, teslim edilmiş olduğu kabul edilen ya da edilecek ürünler var ise bunların yeni bilirkişilerce piyasa rayiç fiyatının hesaplanması gerektiğini, zaten dava konusu uyuşmazlığın da ürünlerin birim fiyatı hususunda tarafların anlaşamamasından kaynaklandığını, müvekkilinin birim fiyatta anlaşamadığı siparişleri davacı taraftan üretmesini talep etmediğini, bu sebeplerle mahkeme kararının hukuken hatalı olup, eksik araştırmayla tesis edildiğini belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
\tDava, itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
\tİnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 355.maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tTaraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, mahkemece dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun karar verilmiş olmasına, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına ve özellikle taraflar arasında davaya konu fatura tarihleri öncesinde süregelen akdi ilişkinin bulunduğunun ve mahkemesince bedelin piyasa rayiçlerine uygunluğu yönünde değerlendirme yapıldığının anlaşılmasına ve istinaf sebepleri ile sınırlı yapılan incelemeye göre taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
\t1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,
\t2-Harçlar Kanunu gereğince davacıdan alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcından peşin alınan 179,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 247,70 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına,
\t3-Harçlar Kanunu gereğince davalıdan alınması gereken 4.759,77 TL istinaf karar harcından peşin alınan 54,40 TL ve 1.190,00 TL olmak üzere toplam 1.244,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 3.515,37 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t4-Taraflarca yapılan istinaf yargılama giderleri ile ödedikleri istinaf kanun yoluna başvurma harçlarının kendileri üzerinde bırakılmasına,
\tDosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 Sayılı HMK'nun 362/1-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 24/01/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.\t\t
Başkan Üye Üye Katip