T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
44. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2020/2379
KARAR NO: 2024/88
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 2.fikrî Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 12/11/2019
NUMARASI: 2017/239 E. - 2019/462 K.
DAVANIN KONUSU: Fikir Ve Sanat Sanat Eseri Sahipliğinden Kaynaklanan Haklara Tecavüzün Ref'i, Önlenmesi Ve Tazmini
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 18/01/2024
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü: Tarafların İddia ve Savunmaları:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin \"...A.Ş.-Bir ...\" isimli dizinin yapımcısı olarak hak sahibi olduğunu, bu projenin 2012 yılında hayata geçirildiğ.e .. isimli internet sitesinde yayınlandığını, davalıların ise bu projeyi sahiplenerek \"... A.Ş.-...\" adıyla sinema filmi olarak yayınlamak üzere çekimlere başladığını, davalıların müvekkiline ait projeyi izinsiz olarak kullandıklarını, müvekkilinin bundan dolayı haklarının ihlal edildiğini ve zarara uğramasının söz konusu olduğunu ileri sürerek müvekkilinin eser sahipliğinden doğan mali ve manevi haklarına tecavüzün ref' ini, Kültür Bakanlığı tarafından eser işletme belgesi verilmemesi ve filmin dağıtımının yapılmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; “Davacı davasında haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının tecavüzün refi davası açma yetkisi ve hakkı olmadığını, müvekkillerinden ...'ın “... A.Ş:- ... “ isimli dizinin ... ve ... isimli kişilerle birlikte asıl hak olduğunu, dava konusu dizinin oluşum sürecinde davacının katkısı olmadığını, davacının Fsek hükümlerine göre eser sahibi sıfatına haiz olmadığını ve davayı açmaya da yetkisinin olmadığını belirterek tedbir talebinin ve davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece; \"Davanın Reddine\" karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ise de; İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi tarafından 09/12/2014 tarihli 2014/189-2014/260 sayılı verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. H.D'nin 2015/2135 Esas, 2015/7917 Karar ve 08/06/2015 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak yargılamaya 2015/172 Esas sayılı dosya üzerinden devam olunduğu, bilahare 4. FSH Hukuk Mahkemesinin kapatılması ve dosyalarının 2. FSH Hukuk Mahkemesine devrine karar verilmesi nedeniyle kapatılan İstanbul 4.FSH Hukuk Mahkemesinin 2015/172 Esas sayılı dava dosyasının İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/239 esasına kaydedildiği ve Yargıtay bozma kararı sonrası yeniden hüküm tesis edildiği görülmektedir. HMK'nun 373/4 maddesinde; \"Yargıtay bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesi tarafından bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, söz konusu karara karşı temyiz yoluna başvurulacağının hüküm altına alındığı, öte yandan HMK'nun geçici 3/2 maddesi de gözetildiğinde, İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/239 esas , 2019/462 karar sayılı ilamının temyiz kanun yoluna tabi olup istinaf kanun yolunun kapalı olduğu anlaşılmakla, dosyanın Yargıtay ilgili dairesine gönderilmek üzere İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'ne geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan eksikliklerin ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,6100 Sayılı HMK'nın 352/1. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile kesin olarak karar verildi.18/01/2024