T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/1851 - 2024/18
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2021/1851
KARAR NO\t: 2024/18
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t\t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 25/01/2021
NUMARASI\t\t: 2020/36 E. - 2021/23 K.
DAVACI\t
VEKİLLERİ\t
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: Marka, YİDK Kararı İptali, Hükümsüzlük
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/01/2021 Tarih ve 2020/36 Esas - 2021/23 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... ile davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin \"...\" markalarının sahibi olduğunu, davalı şahsın 2018/90792 sayılı \"...+ŞEKİL\" ibareli marka başvurusunun yayınına yaptıkları itirazın dava konusu YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini, \"...\" markasıyla müvekkiline ait dayanak markaların iltibas yaratacak kadar benzer olduğunu, başvurunun tescili halinde haksız avantaj elde edileceğini, haksız rekabet yaratıldığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, dava konusu 2019-M-9734 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının \"Şekil+... \" ibareli marka başvurusu ile davacının \"...\" ibareli tescilli markaları arasında dava konusu markanın kapsamında yer alan 9. Sınıftaki tüm mallar, 41 ve 42. Sınıftaki tüm hizmetler yönünden ortalama tüketici kesimi nazarında SMK 6/1 maddesindeki iltibas / karıştırılma/ benzerlik koşulunun oluştuğu, aksi yöndeki YİDK kararının hatalı olduğu, başvuru ibaresi açısından davalının kötü niyetli olduğu, haksız rekabet yaratıldığı iddiasının kanıtlanamadığı, davacının dilekçesinde YİDK kararının bütünü ile iptalini talep ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 9, 41 ve 42. sınıf mal ve hizmetler yönünden YİDK kararının iptali ile davalının 2018/90792 sayılı markasının 9, 41 ve 42. sınıf mal ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, diğer davalının başvuru markası \"...\" ibaresinden oluşmaktayken, davacı yanın itiraz markalarının \"... ...\", \"... ...\", \"...\" ibarelerinden oluştuğunu, anılan markaların görsel, işitsel, kavramsal ve bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimali dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, \"...\" ibaresinin, ayırt edici gücü son derece zayıf bir adlandırma olduğunu, markaların farklı unsurlarını görmeksizin parçalara bölerek inceleme yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
\tDavalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava konusu markanın ayırt edici hiçbir unsuru bulunmayan “...” tamlamasına ek olarak davacı tarafın faaliyet alanıyla tamamen farklı ve davacı şirketi çağrıştırmayan “...” kelimelerinin birleştirilmesiyle oluşturulduğunu, müvekkilince markanın meydana getirilmesinde gerekçeli kararda belirtildiği şekliyle hiçbir iltibas unsuru bulunmadığını, davacı tarafça dosyaya sunulan markalar güncel olarak kullanılmadığı için tüketiciler nezdinde davacı markasını çağrıştırmasının mümkün olmadığını, davacı şirket ile müvekkili şirketin faaliyet alanlarının birbirinden farklı olduğunu, markaların hitap ettiği tüketici çevresinin de tamamen farklı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelmesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK marka kararı iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tİşlem dosyasının incelenmesinden; davalı gerçek kişinin \"şekil+...\" ibaresinin 7,9,41 ve 42. sınıf hizmetlerde tescili için yaptığı 2018/90792 sayılı marka başvurusuna, davacının \"...\" asıl unsurlu markalarına dayanarak yaptığı itirazının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiği, 25/11/2019 tarihli YİDK kararının davacı tarafa 02/12/2029 tarihinde tebliğ edildiği, davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde (son gün Pazar gününe rastladığından) 03/02/2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.
Mahkemece, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi uyarınca karıştırılma ihtimali bulunduğu gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne verilmiş olup, davalılar vekillerinin istinaf itirazları gözetildiğinde istinaf incelemesine konu uyuşmazlık taraf markaları arasında arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
\t6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.
\tBu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde; mahkemece alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, dava konusu başvuru kapsamındaki 9,41 ve 42. sınıf mal hizmetler davacının itiraza mesnet markaları kapsamında aynen yer aldığından taraf markaları arasında, bu sınıflar yönünden emtia benzerliği gerçekleşmiştir.
Marka işaretlerinin karşılatırılmasına gelince; dava konusu başvuru \"...\" ibaresinden meydana gelmektedir. İtiraza mesnet 2016/13253 sayılı \"...\" ibareli davacı markası müddet durumunda bulunduğundan iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmamıştır. İtiraza mesnet olup değerlendirmeye esas alınan davacı markaları \"... ...\" ve \"... ...\" ibarelerinden meydana gelmekte olup, markalarda \"...\" kelimelerinin ortak olarak bulunduğu ve markaların bu kelimeye \"...\" ve \"...\" sözcükleri eklenmek suretiyle oluşturulduğu görülmektedir. Dava konusu başvuruda ayrıca, davacının düz yazıdan oluşan kelime markalarından farklı olarak şekil unsuru da yer almaktadır. Bu durumda, taraf markaları arasında \"...\" ibaresinin ortaklığından kaynaklı kısmi bir benzerlik bulunmakta ise de, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin varlığı değerlendirilirken, markaların birbirlerine olan görsel, sescil ve kavramsal benzerlikleri yanında, markaya konu unsurların ayırt edicilik gücünün de dikkate alınması gerekir. Bu anlamda markalarda yer alan ve tescil kapsamındaki mal ve hizmetler yönünden tanımlayıcı olan ibarelerin karşılaştırmada dikkate alınmaması, tanımlayıcı olmamakla birlikte tanımlayıcılığa yakın olan ibareler yönünden ise koruma düzeyinin düşük tutulması gereklidir. Somut olayda, içerisinde mekatronik mühendisi bilirkişinin de yer aldığı heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, \"...\" başvurusu ile \"...
...\", \"... ...\" markaları kapsamında bulunan 09, 41, 42. sınıf mal ve hizmetlerin ortalamanın üzerinde alıcı kitlesine hitap etmesi, \"...\" ibaresinin tasviri özelliği itibariyle ayırt ediciliğinin çok düşük olması
nedeniyle markaların düşük düzeyde bütünsel benzerlik göstermesi, potansiyel alıcı kitlesinin dijitalleşmenin öneminin fevkalade arttığı günümüzde “...”, “...” tarzı ibarelerin farklı teşebbüslerce kullanıldığı konusunda
bilinçli olması birlikte değerlendirildiğinde, markalarının aynı
veya bağlantılı kaynaktan geldiği yönünde bir yanılgıya düşme riskleri bulunmadığından
markalar arasında karıştırılma veya ilişkilendirilme ihtimali ortaya çıkmayacağı, zira söz konusu ibarenin çekişmeli mal ve hizmetlerde ayırt ediciliği düşük olduğu gibi, “...” ibaresine eklenen “...” kelimesi ve şekil unsurunun, ibarelerin ortaklığından kaynaklı iltibas tehlikesini bertaraf edecek nitelikte olduğu kanaatine varılmıştır.
Her ne kadar davacı vekilince, hükümsüzlük davasında davaya konu markanın SMK'nın 6/9. maddesi uyarınca tescil edilmemesi gerektiği ve başvurunun kötüniyetli olarak yapıldığı ileri sürülmüş ise de, bu hususlar kanıtlanamadığı gibi, taraf markaları benzer bulunmadığından, ulaşılan sonuca bir etkisi de yoktur.
Bu itibarla, ilk derece mahkemesince taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. Maddesi anlamında karıştırılma ihtimali bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken , yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulü doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse \"düzelterek yeniden esas hakkında\" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davalı ...vekili ile davalı şahsın istinaf başvurularının kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davanın reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davalı ... vekili ile davalı ...vekilinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 25/01/2021 gün ve 2020/36 Esas - 2021/23 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
\t2-Davanın REDDİNE,
\t3-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu karar ve ilam harcından, peşin olarak alınan 54,40-TL harcın mahsubu ile bakiye 373,20-TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
\t4-Davalı ... ile davalı ...kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesap olunan 25.500,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalılara verilmesine,
\t5-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
\t6-Davalı ... tarafından istinaf aşamasında yapılan 40,00-TL posta masrafı, 162,10-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 202,10-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,
\t7-Davalı ...tarafından yatırılan 162,10-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,
\t8-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
\t9-Davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının, kesinleştiğinde ve talebi halinde anılan davalıya iadesine,
\t10-Davalı ...tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde anılan davalıya iadesine,
\t11-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 12/01/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
\t
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 25/01/2024
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.