T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
17. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2020/1612 Esas
KARAR NO: 2023/1420
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 16/03/2020
NUMARASI: 2018/1108 Esas, 2020/279 Karar
DAVANIN KONUSU: Menfi Tespit (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 21/12/2023
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... A.Ş.'den mal ya da hizmet alımı yapmadığı halde kendisi aleyhinde İstanbul ... İcra Dairesinin ... sayılı dosyasından icra takibi başlattığını, 2018 yılı içinde ekonomik sıkıntı yüzünden hiç bir faaliyetlerinin bulunmadığını, kendilerine hiç bir faturanın teslim edilmediğini belirterek davaya konu icra dosyası nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... ismi ile tekne turları düzenlediklerini, davalı şirketin de müşteri getirerek bu turlara katıldığını, bu sebeple 31.08.2017 tarih, ... sayılı ve 13.955,64 TL bedelli ve 21.10.2017 tarih, ... sayılı ve 11.876,37 TL bedelli iki tane faturaya konu alacaklarının bulunduğunu, davacının bu alacakları ödemesi için Üsküdar ... Noterliğinin 15.02.2018 tarih ve ... sayılı ihtarnamesinin gönderildiğini, fatura borcunun ödenmemesi üzerine de icra takibi başlattıklarını, davacı şirket yetkilisinin kendileri ile ... numaralı telefondan temas kurduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece; davacının kendi defterlerini sunmadığı, davalı taraf ticari defterlerine göre borçlu olduğunun tespit edilmiş olması, 2017 ve 2018 yıllarında da davalı tarafla ticari iş içinde bulunduğunu bilebilecek durumda olması nedeniyle icra takibine yaptığı itirazın iyiniyetli olmadığı gerekçesi ile davanın reddine ve % 20 kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; müvekkili şirkete usulüne uygun bir fatura teslim ve tebliğ edilmediğini, taraflar arasında yazılı cari hesap sözleşmesinin olmadığını, cari hesap sözleşmesinde, hesabın kesilmesinden sonra çıkacak artan tutarın istenebilecek olması sebebiyle alacaklının kendi defterine göre 31.08.2017 tarihinde hesabı kesip faturalandırdıktan sonra 21.10.2017 tarihinde 2017 mayıs ayı öncesi hizmetlerine karşılık fatura düzenleyemeyeceğini, düzenlese bile usulsüz olacağını, faturanın düzenlenmesinden sonra muhatabına tebliğ ya da teslim edilmesi gerektiğini, somut olayda davalı alacaklının bunu yapmayıp düzenlediği faturaları 7 ve 5 ay elinde tuttuğunu, uzun süre elinde tuttuğu bu faturaları, Üsküdar .... Noterliği kanalıyla 15.2.2018 tarihinde ... y. sayısı ile tebliğe çıkarıldığını, tebligatın 19.02.2018 tarihinde iade edildiğini, evrakın notere döndüğü gün aynı adrese yeniden tebligat çıkarıldığını, bu defa “aynı adreste evrak almaya yetkili daimi çalışan .. imzasına 12.03.2017 tarihinde tebliğ edildiğini, SGK kayıtlarına göre ve gerçekte müvekkili şirketin, tebliği kabul eden isimde bir çalışanın olmadığını, tebligatın bu şekilde yapılmasının usulsüz olduğunu ve dolayısıyla faturanın kesinleşmeden işleme konulduğunu, usulüne uygun tebliğ ya da teslim edilmemiş faturaların davacı defterinde kayıtlı olmayacağı dolayısıyla tebliğ sorunu halledilmeden defter incelemesi yaptırılamayacağının belirtildiğini, yerel mahkemece bu hususlar değerlendirilmeden bilirkişi incelemesine karar verildiği ve defter ve belgelerin ibrazı istendiğini, 09.10.2019 tarihinde müvekkili şirketin adresine girilerek eşyalarının çalındığını, şirket temsilcisinin bu konuda şikayette bulunduğunu (İst. C.BS 2019/168431 S) daha sonra ticari defterlerininde alındığını tespit edince 11.11.2019 tarihinde bu hususu da şikayetine eklendiğini, fakat buradaki ifadesinde ya kendisini iyi ifade edememiş ya da ifadeyi alan memur konuyu zapta eksik geçtiğinden, zabıtta sadece \"karar defteri\" şeklinde bir beyanı olduğunu, durumun mahkemeye belgeleriyle iletilip bilirkişi incelemesinin ertelenmesi talep edilmiş ise de mahkeme bu talebi kabul etmeyerek bilirkişi incelemesi yaptırdığını, yapılan bilirkişi incelemesinde davalı kayıtlarına göre bir borcun varlığından söz edildiği ancak \"Faturaya itiraz edilmemesinin, faturaya konu mal veya hizmetin ifa edildiği anlamına gelmeyeceği\" kuralı belirtilerek davalının savunmasını, dolayısıyla hizmetin ifa edildiğine yönelik diğer delillerinin incelenmesi gerektiğinin işaret edildiğini, bilirkişi raporuna aykırı ve eksik inceleme ile oluşturulan kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:Dava, İİK 72. Maddesine dayalı menfi tespit istemine ilişkindir.Yargılama sırasında davacı icra takibine konu parayı icra dosyasına ödemiş ve dava istirdat davasına dönüşmüştür.Dava konusu olan İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası incelendiğinde; alacaklısının ...Tic A.Ş. borçlusunun ... Tic. Ltd.Şti. olduğu, 13.07.2018 tarihli 25.832,00-TL asıl alacak, 931,55-TL işlemiş faiz, 169.55-TL ihtarname masrafı olmak üzere toplam 26.933,11-TL üzerinden taraflar arasındaki açık hesap ilişkisinden kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsilinin talep edildiği anlaşılmıştır.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili hükmü istinaf etmiştir.Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının takip tarihi itibarıyla açık hesap ilişkisinden kaynaklı faturaya dayalı alacak nedeniyle davalıya borçlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. İlk derece Mahkemesinde alınan 22.01.2020 tarihli bilirkişi raporunda, davacı tarafın ticari defterlerini sunmadığından inceleme yapılamadığı, davalı şirketin 2017 ve 2018 dönemine ilişkin defterlerine göre davalının davacı taraftan 25.695,97 TL alacaklı olduğu ve bu alacağını da 18.01.2019 tarihinde tahsil ettiği tespit edilmiştir. Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi sunmamıştır.Dosya kapsamına göre icra takibine konu faturalar nedeniyle davacı hizmet almadığını iddia etmektedir. Davalı vekili, davacı vekilince hizmet talep edildiğine ilişkin whatsapp yazışmalarını dosyaya sunmuş, davalı tarafından whatsapp yazışmalarında davacı adına kullanıldığı belirtilen telefon numarasının davacı şirket yetkilisine ait olduğunun ...A.Ş.'nin 16.01.2020 tarihli müzekkere cevabında bildirildiği görülmüştür. Davacı vekili, bila tarihli cevaba cevap ve beyan dilekçesi ekinde davalının hizmet sunduğu ve müvekkiline ait olduğunu söylediği listeyi dilekçe ekinde sunduğunu bildirmiştir. Hem davacı hem de davalı vekili tarafından sunulan bu listede davalının bakiye alacağının 25.680,64-TL olduğu belirtilmiştir. Her ne kadar davacı vekili tarafından whatsapp grubunda rezarvasyon yaptırılan bir çok müşterinin kendi müşterisi olmadığı, bu listeyi kontrol ettiğinde müşterilerin bir çoğunun kendi müşterileri olmadığını tespit ettiklerini, bu listeden müvekillinin müşterisi olmayanları Mahkemeye bildireceklerini beyan etmiş ise de buna ilişkin iddiasına yönelik herhangi bir delil ibraz edilmemiştir. Bununla birlikte Mahkemece taraf şirket defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği, davalının ticari defter ve kayıtlarının HMK'nun 222. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tutulduğu, takip konusu alacağın dayanağı faturaların davalı defterinde kayıtlı olduğu, mahkemece davacı tarafa ticari defterlerini sunması için kesin süre verildiği ve kesin süre içinde defter ibraz edilmemesi halinde defter ibrazından kaçınmış sayılacağı yönünde ihtarda bulunulduğu, davacı tarafın verilen kesin süreye rağmen defter ve kayıtlarını ibraz etmediği anlaşılmıştır. Davacı defterlerini sunmayarak davalının ticari defter kayıtlarının HMK'nın 222. maddeye göre lehine delil oluşturup oluşturmadığının tam olarak incelenebilmesine engel olduğundan, sunulmayan ticari defterlerinde de davalının alacaklı olduğuna dair kayıtların mevcut olduğu halde sunulmadığının ve bunun sonucunda da davalının incelenen defter kayıtlarının davalı lehine delil oluşturduğunun kabulü gerekmiş, ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça, alacağa hak kazanıldığının usulüne uygun olarak ispatlandığı sonucuna varılmıştır. Bu durumda davacının borcunun bulunmadığını, hizmet bedelini ödediğini kanıtlamakla yükümlü olduğu, davacının dosyaya bu yönde delil sunmadığı anlaşılmıştır. Davalı taraf ticari defterlerine göre, icra takip tarihi olan 13.07.2018 tarihi itibariyle borcunun olduğu anlaşılmış, ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.Açıklanan nedenlerle Mahkeme kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; 1- İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1108 Esas, 2020/279 Karar sayılı ve 16/03/2020 tarihli karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1b-1 bendi gereğince esastan REDDİNE,2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 269,85 TL harçtan davacı tarafından peşin olarak yatırılan 54,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 215,45 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,3-Taraflarca yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1b-1 bendi ile aynı kanunun 362/1a Maddesi gereğince kesin olarak oybirliği ile karar verildi.21/12/2023