T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2021/1515 - 2023/1516
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO \t: 2021/1515
KARAR NO\t: 2023/1516
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t\t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 03/02/2021
NUMARASI\t\t: 2019/337 E. - 2021/50 K.
DAVACI\t:
MİRASÇILARI\t:
VEKİLLERİ\t:
DAVANIN KONUSU\t: Marka - YİDK Kararı İptali - Marka Tescili
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/02/2021 Tarih ve 2019/337 Esas - 2021/50 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı müteveffa ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili tarafından gerçekleştirilen 2018/75087 sayılı “...” ibareli marka başvurusuna davalı Şirketin yaptığı itirazın TPMK Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini ancak davalı Şirketin bu karara itirazının TPMK YİDK tarafından markalar benzer bulunarak kabul edildiğini ve başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkiline ait “...” markası ile davalı şirkete ait “...” markası arasında işitsel, görsel, kavramsal benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin tescil sınıfının 42. sınıf olduğunu, davalı şirketin tescil sınıflarının ise 09 / 16 / 35 / 38 / 41 / 42 / 45 olduğunu, dolayısıyla müvekkili ile davalı şirketin sektörel olarak bir bağlantısı bulunmadığını, aynı müşteri kitlesine hitap etmediği gibi aynı pazarlama ve dağıtım kanallarını da kullanmadığını ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından verilen 20.05.2019 tarih 2019-M-4475 sayılı kararın iptaliyle 2018/75087 sayılı “...” ibareli marka başvurusunun müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin 1942 yılında temelleri atılan dünyanın birçok ülkesinde faaliyet gösteren ... ... A.Ş’nin grup şirketlerinden olduğunu, bilgi teknolojileri alanında uzun yıllardır faaliyet gösterdiğini, “...” markasının müvekkili tarafından ihdas edilen tanınmış bir marka olduğunu, marka üzerinden üstün ve öncelikli hak sahibi olduğunu, davacının tescili reddedilen “...” markasıyla müvekkilinin “...” esas unsurlu markasının hem esas unsur hem de 42.sınıf bakımından iltibas yaratacak şekilde görsel, işitsel ve anlamsal olarak birebir aynı olduğunu, davacının esas unsura tek bir harf ekleyerek yaptığı marka başvurusunun, müvekkiline ait markanın yaygın bilinirliğinden faydalanmak amacıyla haksız rekabet yaratan kötüniyetli bir başvuru olduğunu, SMK’ya aykırı olduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, alınan kararlar ve yapılan işlemlerin usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
\t\t\t\t
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının \"şekil+...\" ibareli marka başvurusu ile davalının \"...\" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği, bu açıdan SMK 6/1 maddesindeki iltibas koşulları oluştuğundan YİDK kararının yerinde ve doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
\t
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalının tanınmış olduğu varsayılan markasının \"...\" markası olduğunu, davalı şirkete ait \"...\" markasının bir tanınmışlığından bahsetmenin mümkün olmadığını, davalının \"...\" markasının kendi sektöründe tanınmış olup olmamasının değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki, müvekkilinin tescil sınıfı olan 42. Sınıftan yani bilişim-bilgisayar-yazılım hizmetlerini kapsayan sınıftan davalının ana markası olan \"...\" markasının dahi bir tanınırlığının bulunmadığını, müvekkilinin markasının reddine mesnet gösterilen \"...\" markasının sadece bilişim sektöründe değil hiçbir sektörde bir tanınmışlığının bulunmadığını, müvekkilinin markasının, şekil unsurunun varlığı, kelime unsurunda \"...\" ibaresinin farklılığı göz ününde bulundurulduğunda ayırt edicilik kazanmış bir marka olduğunu, müvekkilinin 2016 ve 2017 yıllarından itibaren \"...\" ibaresini kullandığını, ilk olarak \"...\" ibaresinin 42. Sınıfta tescili için 2017/65992 başvuru numarası ile 21.07.2017 tarihinde ...'e başvuruda bulunduğunu, bu başvurunun bültende yayına çıktığını ve itiraz görmeksizin tescil kararı verildiğini, ancak o dönem müvekkilinin yaşadığı bir takım sorunlardan dolayı tescil ücreti yatırılmadığı için \"...\" markasının tescil edilemediğini, 2017/65992 nolu başvurunun işlem dosyasından görüleceği üzere müvekkilinin \"...\" markasının ilk tescil başvuru zamanının 21.07.2017 olup davalı şirketin tescil başvuru tarihinin 12.07.2018 olduğunu, dolayısıyla öncelikli ve gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, müvekkilinin, \"....com.tr\" ve \"....com\" alan adlarını davalı şirketin tescil başvurusundan çok daha önce alarak kullanmaya başladığını ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, marka YİDK kararı iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDava konusu 2018/75087 sayılı \"...\" ibareli marka başvurusu, 42.sınıftaki hizmetlerin tescili talebiyle
yapılmış, TPMK Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itiraz reddedilerek
yayınlanmıştır.
Davalı, yayına itirazda SMK'nın 6/1, 6/5, 6/9 maddesini gerekçe göstermiştir. Davalının yayına itirazı dava
konusu 20/05/2019 tarih, 2019-M-4475 sayılı YİDK kararıyla kabul edilerek, YİDK kararı davacıya 22/05/2019 tarihinde tebliğ edilmiş, eldeki dava 29/07/2019 tarihinde açılmıştır.
\tDava şartları, mahkemece davanın esası hakkında yargılama yapılabilmesi için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil, mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan “Kamu Düzeni” ile ilgili zorunlu koşullardır. Mahkeme, hem davanın açıldığı günde, hem de yargılamanın her aşamasında dava şartlarının tamam olup olmadığını kendiliğinden araştırıp, incelemek durumunda olup; bu konuda tarafların istem ve beyanları ile bağlı değildir (6100 sayılı HMK'nın 114 - 115. maddeleri).
\tDava konusu uyuşmazlığa uygulanması gereken 5000 sayılı Kanun'un 15/C maddesinde, ...'in nihai kararının YİDK tarafından tesis edilen karar olduğu, bu kararlara karşı, kararın bildirim tarihinden itibaren iki ay içinde Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde dava açılabileceği düzenlenmiştir. Burada öngörülen süre hak düşürücü nitelikte olduğu gibi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 10/03/2014 gün ve 2014/3072 E.-4547 K. sayılı, 01/06/2015 gün ve 2015/2531 E.-7355 K. sayılı emsal kararlarından anlaşılacağı üzere bu husus, dava şartıdır. Buna göre, iptali istenen YİDK kararının davacıya 22/05/2019 tarihinde tebliğ edildiği, dava açmak için hak düşürücü sürenin 22/05/2019 tarihinde başlayıp 22/07/2019 tarihinde dolduğu, eldeki davanın ise iki aylık hak düşürücü süre dolduktan sonra 29/07/2019 tarihinde açıldığı, öte yandan iki aylık hak düşürücü dava açma süresinin 6100 sayılı HMK’nın tayin ettiği bir süre olmadığı, bu nedenle adli tatil de dahil olmak üzere sürenin işleyeceği ve uzamayacağı gözetildiğinde, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile işin esasına girilmesi doğru görülmemiştir.
\tYukarıda açıklanan gerekçelerle, özel kanunda dava şartı olarak düzenlenen süre yönünden YİDK kararının iptaline yönelik davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden HMK'nın 353/1-a-4 maddesi gereğince işin esası incelenmeden kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.\t
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-a-4 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 03/02/2021 gün ve 2019/337 Esas - 2021/50 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
\t2-Dosyanın, davanın yeniden görülmesi için mahkemesine İADESİNE,
\t3-Kararın niteliğine göre davacı vekilinin diğer istinaf itirazlarının bu aşamada incelenmesine YER OLMADIĞINA,
\t4-Davacı tarafından yatırılan 59,30-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının talep halinde davacıya iadesine,
\t5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\t6-Kararın tebliği ve harç tahsil işlemlerinin yerel mahkemece yapılmasına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 24/11/2023 tarihinde HMK’nın 353/1-a-4 maddesi uyarınca KESİN olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 24/11/2023
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.