T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2020/1748
KARAR NO: 2023/1601
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 10/03/2020
NUMARASI: 2018/855 Esas - 2020/182 Karar
DAVANIN KONUSU: Destekten Yoksun Kalma Tazminatı
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 12/10/2023
Yukarıda bilgileri yazılı bulunan ilk derece mahkemesinin kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;
K A R A R Davacılar vekili dava dilekçesi ile; 24.03.2010 tarihinde müvekkillerinin oğlu ve desteği ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile seyir halinde iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini ve müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) 3.000,00'er TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında sunduğu 11.12.2109 tarihli bedel artırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini her bir müvekkili yönünden 35.953,56-TL'ye artırdıklarını bildirmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesi ile; dava açılmadan önce zorunlu başvuru şartının yerine getirilmediğini, davacıların desteğinin kendi kusuru ile ölümüne sebebiyet vermesi nedeniyle zararın teminat kapsamında olmadığını, tazminat miktarından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davacı tarafça yargılama aşamasında başvuru şartının tamamlandığı, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2016/12800 Esas ve 2019/5904 Karar sayılı ilamı gereğince bilirkişi raporunda belirtilen 2.seçeneğin hükme esas alındığı, kaza tarihi itibariyle desteğin kazadaki kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti itibariyle müterafik kusurun da davacılara yansıtılamayacağı gerekçesi ile; \"1-Davanın KABULÜ ile Davacılar ... yararına 35.953,56 TL ve ... yararına 35.953,56 TL olmak üzere toplam 71.907,12 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine\" karar verilmiş, karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Davalı vekilinin istinaf nedenleri; davacıların desteği ...'in kaza tarihinde evli ve bir çocuklu olmasına rağmen mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaza tarihinden 3 yıl sonra evleneceği, takip eden 2 yıl sonra 1 çocuk sahibi olacağı varsayılarak davacılara fazla pay ayrılmasının ve buna göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğu, desteğin ehliyetnamesinin bulunmaması nedeniyle tazminat miktarından müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği hususlarına ilişkindir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.Destekten yoksun kalma tazminatına esas zararın tespitinde, destekten yoksun kalanlara, ölenin sağlığında sağlamış olduğu/olacağı yardımın miktarı doğru şekilde belirlenmelidir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre; desteğin çocuğu yok ise gelirini eşi ile eşit paylaşacağı kabul edilerek gelirden destek ile eşin %50’şer pay alacağı; desteğin çocuğu var ise destek ile eşin 2’şer, her bir çocuğun 1’er pay alacağı; desteğin eşi, çocuğu, ana ve babası var ise destek ile eşin 2’şer, çocuklar ile ana ve babanın 1’er pay alacağı kabul edilmektedir. Türk aile yapısıyla da uyumlu olan bu sistemde desteğin geliri aile bireyleri tarafından birlikte paylaşılmakta, aile bireyleri (özellikle çocuklar) arttıkça gelirden alınacak pay düşmekte, azaldıkça gelirden alınacak pay artmaktadır.Yine Yargıtay'ın istikrarlı uygulaması gereğince; çocukların pay dağılımından çıkması durumunda, bu çocuğun payı destek, eş ve diğer çocuklara dağıtılmakta, ana ve babaya verilmemektedir. Ana ve babadan birinin pay dağılımından çıkması hâlinde ise payı diğerine aktarılmakta, ana ve baba ile çocukların tamamının pay dağılımından çıkması durumunda ise desteğin gelirini eşi ile eşit paylaşacağı varsayımı ile gelirden destek ile eşin %50’şer pay alacağı kabul edilerek tazminat hesaplanmaktadır. (Bkz. Yargıtay 4. HD'nin 03.05.2023 tarihli 2022/15522 E. - 2023/5868 K. sayılı ilamı) Mahkemece hükme esas alınan 24.04.2019 tarihli aktüer bilirkişi raporunda; destek ...'in kaza tarihinde 25 yaşında olduğu, 28 yaşında evleneceği, 30 yaşında 1 çocuk sahibi ve 35 yaşında da 2 çocuk sahibi olacağı varsayılarak, anne-babaya muhtemel çocukların yarısı oranında veya muhtemel çocuklarla eşit pay ayrılmak suretiyle seçenekli hesaplama yapıldığı, davacıların destek zararının anne-babaya muhtemel çocukların yarısı oranında pay ayrıldığı takdirde 26.383,42'er-TL, muhtemel çocuklarla eşit oranda pay ayrıldığı takdirde 35.953,56'şar TL olduğu kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Destek paylarını belirlerken desteğin gelirinin bir kısmını kendisine bir kısmını da eş, çocukları ile sağ olan ana ve babasına ayıracağı varsayıldığından destekten yoksun kalanlardan bir kısmının destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmadığı durumda, talepte bulunmayan kişilerin paylarının da hesaplamada göz önünde tutulması gerekmektedir.Davalı vekilince dosyaya ibraz edilen destek ...'e ait nüfus kaydının incelenmesinde; kaza tarihinde evli ve bir çocuklu olduğu, eşi ...'nın kaydının kapatıldığı, Dairece UYAP sistemi üzerinden dosya kapsamına alınan davacılara ait nüfus kaydının incelenmesinde de; davacı ...'in istinaf aşamasında 15.01.2023 tarihinde vefat ettiği görülmüştür. Bu durumda; mahkemece öncelikle istinaf aşamasında vefat eden davacı ... yönünden taraf teşkilini sağlamak, akabinde desteğin eşi ...'ya ait nüfus kaydının neden kapatıldığı tespit edilip sağ kalan eşin destek tazminatı hak ettiğinin belirlenmesi durumunda ve eğer evlenmiş ise evlendiği tarihe kadar destek tazminatı talep edebileceği değerlendirilerek, destekten yoksun kalma tazminatı talebinde bulunmayan sağ olan eş ve çocuğun payı ayrılarak destek paylarının belirlenmesi, daha sonra Yargıtay'ın yerleşik uygulamaları ile belirlenen ve yukarıda açıklanan şekilde destek payları esas alınmak ve davalı yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilmek (24.04.2019 tarihli aktüer bilirkişi rapor tarihindeki veriler esas alınmak) suretiyle bilirkişiden ek rapor alınarak davacıların talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekmektedir. Davalı vekilinin bu hususa isabet eden istinaf talebi yerinde görüldüğünden ilk derece mahkemesi kararının HMK m. 353/1-a/6 gereğince kaldırılmasına karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe Uyarınca, 1/Davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan nedenlerle KABULÜ ile, istinaf istemine konu olan ve başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a/6 madde hükmü uyarınca KALDIRILMASINA, 2/Dosyanın, yukarıda gösterilen biçimde inceleme ve değerlendirme yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 3/İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından peşin olarak yatırıldığı anlaşılan nispi 1.227,99-TL istinaf karar harcının talep halinde kendisine İADESİNE, 4/Dosya üzerinde inceleme yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, 5/İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan giderlerin ilk derece mahkemesince verilecek nihai kararda dikkate alınmasına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince, kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 12/10/2023