{"data":"<html><head><meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text/html; charset=UTF-8\"></head> <body leftmargin=\"25\" topmargin=\"20\" font face=\"Verdana\" size=\"2\"><p align=\"justify\"><font face=\"Verdana\" size=\"2\">T.C.<br>İSTANBUL<br>BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ<br>8. HUKUK DAİRESİ<br>T Ü R K  M İ L L E T İ  A D I N A<br>İ S T İ N A F  M A H K E M E S İ  K A R A R I<br>DOSYA NO: 2023/609 <br>KARAR NO: 2023/1443<br>İNCELENEN KARARIN<br>MAHKEMESİ: İSTANBUL 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ<br>TARİHİ: 30/11/2022<br>NUMARASI: 2019/170 Esas - 2022/1000 Karar<br>DAVANIN KONUSU: Trafik Kazasından Kaynaklanan Tazminat<br>İSTİNAF KARAR TARİHİ: 26/09/2023<br>Görülmekte olan dava; ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen karara karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından tehiri icra talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Henüz istinaf incelemesi sonuçlanmadan davacı vekili tarafından sulh ve ödeme nedeniyle davadan feragat edilip açıkça feragat beyanı gereğince karar verilmesi talep edildiğinden, davacı vekilinin davanın esasına ilişkin beyanına öncelik verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Dosya kapsamından, davacı vekilinin davadan feragat hususunda vekaletname ile yetkili kılındığı, anlaşılmıştır. Feragat; karşı tarafın muvafakatına bağlı olmadığı gibi (HMK.m. 309/2) kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. (HMK.m. 311) Ayrıca feragat beyanında bulunan taraf davada aleyhine hüküm verilmiş gibi yargılama giderlerine de mahkum edilir. (HMK.m. 312/1) Davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararından sonra ve fakat istinaf aşamasında davadan feragat ettiği anlaşılmış olmakla, HMK'nın 353/1-b/2.maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak HMK'nın 307.maddesi uyarınca davanın feragat nedeniyle reddine karar  verilmesi gerektiği sonucuna varılarak aşağıdaki biçimde karar tesis edilmiştir.<br>GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/ Gerekçe uyarınca, (1)İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30/11/2022 tarih ve 2019/170 Esas, 2022/1000 Karar sayılı  kararının yukarıda açıklanan nedenle HMK'nın 353/1-b/2.maddesi hükmü uyarınca kaldırılmasına,(a)İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından  yatırılan karar ve ilam harcının talep halinde kendilerine iadesine,(b)İstinaf yasa yoluna başvuran davalı tarafından yapılan diğer istinaf giderlerin takdiren üzerinde bırakılmasına, (c)Duruşma yapılmadığından ücreti vekalet tayin ve taktirine yer olmadığına,(2)Davacının davasının HMK'nın 307.maddesi gereğince feragat nedeniyle  reddine, (a)Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu hükümleri uyarınca davacıdan alınması gereken 269,85-TL maktu karar ve ilam harcının, peşin harçtan mahsubu ile bakiyesinin talep halinde davacı tarafa iadesine, (b)Davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin  üzerinde bırakılmasına,(c)Tarafların sulh olması nedeniyle davalı yararına vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesine yer olmadığına, (3)Yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine, Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nun 361 ve 362. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.</font></p></body></html>","metadata":{"FMTY":"SUCCESS","FMC":"ADALET_SUCCESS","FMTE":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","FMU":"İşlem başarıyla gerçekleştirildi!","PTID":null,"TID":"7dd5c67831fd08aa","SID":"0caeb885d49bd400"}}