T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2021/514
KARAR NO: 2023/1222
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 22/12/2020
NUMARASI: 2018/1370 (E) - 2020/901 (K)
DAVANIN KONUSU: Maddi Tazminat
KARAR TARİHİ: 26/9/2023
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ... Sigorta AŞ'ye Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı dava dışı sürücü ...'nın yönetimindeki ... plakalı aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen kazada araçta yolcu olarak bulunan ...'nın yaralandığını belirterek, belirsiz alacak davası niteliğinde 25 TL geçici iş göremezlik, 25 TL sürekli iş göremezlik, 50 TL bakıcı gideri olmak üzre toplam 100 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, 8.536,53 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 185.331 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline; bakıcı gideri tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili dilekçesinde özetle; Adli Tıp raporlarında %32,2 oranında maluliyeti olduğu ve iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği saptanan davacının, geçici dönemde bakıcıya gereksinimi olup olmadığı konusunda tespit yapılmadığını, geçici dönemde bakıcı giderleri taleplerinin bulunmasına karşın bu konudaki eksikliğin giderilmediğini, bakıcıya gereksinim duyulup duyulmadığı konusunda araştırma yapılmadan karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355'inci maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf nedenleri ve kamu düzenine ilişkin konularla sınırlı biçimde yapılan inceleme sonunda: Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarar tazminatı istemine ilişkindir. Davacı vekili dava dilekçesinde, sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatları yanında ayrıca bakıcı gideri tazminatı talebinde bulunmuş; Adli Tıp Kurumu 2'nci İhtisas Kurulunun 27/2/2019 tarihli raporunda, davacının 30/11/2014 günü geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanmasının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre meslekte kazanma gücünün %32,2 oranında kaybetmiş sayılacağı, iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği bildirilmiş; hükme esas alınan Marmara Üniversitesi Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen raporda ise, davacının 30/11/2014 günü geçirdiği trafik kazasına bağlı yaralanmasının Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre % 32,2 meslekte kazanma gücü kayıp oranına sahip olduğu, iyileşme süresinin 9 ay olarak kabulü gerektiği belirtilmiş; aktüerya hesap bilirkişisinin de yer aldığı bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda ise, geçici ve sürekli iş göremezlikten kaynaklanan tazminat ile davacının 30/11/2014 gününde 30/8/2015 gününe kadar bakıcı gereksinimi olduğunun kabulü durumunda bakıcı gideri tazminatının 10.890 TL olabileceği belirtilmiş; davacı vekili de 19/2/2020 günü sunduğu dilekçeyle bakıcı gideri tazminatının 10.890 TL'ye yükseltmiştir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Öğretim Üyeleri tarafından düzenlenen raporda ise Maluliyet Tespit İşlemleri yönetmeliğine göre çalışma gücünden %32,2 oranında kaybettiği ve 9 ay iş göremezlik halinde kaldığı belirtilen ...'nın devamlı biçimde başka birinin bakımına muhtaç olmadığı sonucuna ulaşılmış olmakla birlikte, 9 aylık iş göremezlik süresi içinde bakıcı gereksinimi olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklamaya yer verilmemiştir. Diğer bir anlatımla raporda yer verilen davacının devamlı biçimde başka birinin bakımına muhtaç olmadığı durumu davacının 9 aylık iyileşme süresine ilişkin olmayıp tedavisinin tamamlanmasından sonra oluşan duruma ilişkindir. Bu itibarla davacının 30/11/2014 günü meydana gelen trafik kazasından kaynaklanan yaralanması nedeniyle, iyileşme dönemini de kapsayacak biçimde bakıcı gereksinimi ortaya çıkıp çıkmadığı konusunda Adli Tıp Uzmanı bilirkişiden rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle bakıcı gideri tazminatı isteminin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere :1-Davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ilk derece mahkemesi kararının HMK'nin 353/1-a/6'ncı maddesi uyarınca kaldırılmasına,2-Davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 3-İstinaf başvurusu için yatırılan istinaf karar ve ilam harcının, istekte bulunulması durumunda ilk derece mahkemesince yatıran tarafa geri verilmesine, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından, vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf kanun yolu başvurusundan ötürü davacı tarafından sarf edilen yargılama giderinin, ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda gözetilmesine, 6-İstinaf kanun yolu incelemesi için yatırılan gider avansından artan tutarın, HMK'nin 333'üncü maddesinin, 1'inci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesince kendiliğinden yatıran tarafa geri verilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda HMK'nin 353/1-a ve 362/1-g maddeleri uyarınca kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.26/9/2023