T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ 2023/1191 Esas 2026/386 Karar
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
21.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO\t\t\t\t\t\t\t\t\t: 2023/1191
KARAR NO\t\t\t\t\t\t\t\t\t: 2026/386
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
BAŞKAN\t\t: ...\t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
KATİP\t\t: ...\t ...
İNCELENEN DOSYANIN\t
MAHKEMESİ\t: Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ\t\t: 24/03/2023
NUMARASI\t\t: 2022/615 Esas 2023/204 Karar
DAVA\t:İtirazın İptali
DAVA TARİHİ\t: 04/10/2022
KARAR TARİHİ\t: 02/04/2026
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH\t: 06/04/2026
\tTaraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davalı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'in, davacı banka ile dava dışı asıl borçlu ... İnş. Nak. San. Tic. A.Ş. arasında imzalanan Genel Kredi Sözleşmesi çerçevesinde kefil olduğunu, davalı bankaca kullandırılan kredi geri ödemelerinin yapılmadığını ve tüm taksitlerin muaccel hale geldiğini , müvekkil banka tarafından gösterilen tüm ödeme olanaklarına rağmen ödeme yapılmadığı için Ankara 17. İcra Dairesi'nin 2019/11770 sayılı takip dosyası üzerinden ilamsız icra takibi başlatıldığını , davalı borçlu tarafından takibe yapılan itirazının haksız ve dayanaksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalıdan %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki eksiklik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği, dava konusu icra takibine dayanak Genel Kredi Sözleşmesine ilişkin davalı kefil ... yönünden kefalet ilişkisinin sonlandığını, TBK'nun 599. maddesi uyarınca kefaletten dönme şartlarının tamamının oluştuğunu belirtilerek davanın reddine, davacı aleyhine %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece; dava konusu kredinin kefillikten dönme ihtardan önce 18/10/2016 tarihinde kullandırılmış olduğu dikkate alındığında sözleşmeden dönme koşullarının oluşmadığı , hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davalının takip tarihi itibariyle davacı bankaya 14.043,78 TL asıl alacak ve 1.004,83 TL işlemiş faiz olmak üzere, masraf ve vergi ile 15.124,85 TL tutarınca borcu bulunduğu anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile, Ankara 17. İcra Dairesinin 2019/11770 sayılı dosyasında takibe yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin, 14.043,78 TL asıl alacak, 1.004,83 TL işlemiş faiz, 50,24 TL BSMV ve 26,00 TL masraf olmak üzere toplam 15.124,85 TL alacak üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işleyecek % 28,62 oranında temerrüt faizi ile birlikte takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, hükmolunan alacağın % 20 si oranında hesaplanan 3.024,97 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu icra takibine dayanak genel kredi sözleşmesine ilişkin davalı müvekkili ... yönünden kefalet ilişkisi sona ermesine karşın aksi kabulden hareketle hüküm tesisinin hatalı olduğunu, davayı ve iddiaları kabul anlamına gelmemek kaydıyla, taleple bağlılık ilkesi aşılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, genel kredi sözleşmesinin hükümleri, sözleşmede zayıf olan tarafın korunması prensibine bağlı olarak müvekkili lehine yorumlanması gerektiğini, davacının icra takibinde takip öncesi faiz işlemesi, takip öncesi ve sonrasına ilişkin talep ettiği faiz oranı ve tutarı ile takip içeriğinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan faiz oran ve tutarlarına ilişkin itirazlarının dikkate alınmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, icra inkar tazminatına hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının haksız ve kötü niyetli olarak hakkında takip başlattığını, dolayısıyla ilgili olarak davacı aleyhine takip tutarının % 20’ sinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerektiğini bildirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.
HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Dava; genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinde vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
6100 Sayılı HMK'nın 355.maddesi gereğince, istinaf incelemesinin istinafa gelen tarafın sıfatı ile istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek ilk derece mahkemesinin taraflar arasındaki ihtilafta görevli mahkeme oluşu ve eldeki davada kesin yetki kuralına da aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla işin esasına girilerek yapılan incelemede;
İlk derece mahkemesince 15.218,34 TL dava esas değeri üzerinden davalının borca itirazının iptali ve takibin devamına istemiyle açılan davada davanın 15.124,85 TL'ye ilişkin itiraz yönünden davanın kabulüne, bakiye 93,49 TL yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
\t Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2. fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı üç bin Türk Lirasıdır. Karar tarihi olan 10/01/2023 tarihi itibariyle ise bu sınır 17.830,00 TL'dir.
\t Davalı vekilinin istinafa konu ettiği miktar 15.124,85 TL'ye yönelik olup, 10/01/2023 tarihli karar davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararlara karşı HMK'nun 346/1. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nun 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai bir karardır. (Tolga Akkaya, Medeni Usul Hukukunda İstinaf sayfa 176)
\t\tBilindiği üzere; HMK'nun 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar; 361 ve 362. maddelerinde ise temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar hüküm altına alınmıştır. HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca, “Miktar veya değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 44. maddesiyle HMK'ya eklenen \"Parasal sınırların artırılması\" başlıklı Ek 1. madde ile HMK ile birlikte terkedilen parasal sınırların her yıl yeniden değerleme oranında arttırılması sistemine tekrar geri dönülerek 362/1-(a) maddesinde öngörülen kesinlik sınırının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle belirlenmesi esası kabul edilmiştir. Bu suretle malvarlığına ilişkin davalar bakımından kanun koyucu temyize başvuru hakkının belirlenmesinde bir parasal sınır belirleyerek kural olarak \"değere bağlı temyiz\" sistemini benimsemiştir.
\tNitekim 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK'ya eklenen \"Parasal sınırların artırılması\" başlıklı Ek 1. maddenin ilk hâli;\"(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır\" şeklindedir.
\tAncak 14/11/2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7531 sayılı Kanun) 22. maddesi ile HMK'nın Ek 1. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye“(3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklinde 3. fıkra eklenmiştir. Ayrıca 7531 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 6. fıkrasında HMK'nın Ek 1. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişikliğin bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, 3. fıkra olarak eklenen düzenlemenin ise bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanacağı belirtilerek geçiş hükmü öngörülmüştür.
\tDaha sonra Anayasa Mahkemesinin (AYM) 30.01.2025 tarihli ve 32798 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 04/12/2024 tarihli ve 2023/182 Esas, 2024/203 Karar sayılı kararı ile HMK'nın Ek 1. maddesinin (2) numaralı fıkrasında yer alan “…341 inci, 362 nci...” ibaresinin ve iptal nedeniyle uygulanma imkânı kalmayan bu ibareden sonra gelen “…ve…” ibaresinin iptaline; kararın Resmî Gazete'de yayımından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
\tAnayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra 04/06/2025 tarihli ve 32920 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7550 sayılı Kanun) 20. maddesi ile HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. Fıkrası; \"(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.\" şeklinde değiştirilmiş ve 3.fıkrası ise yürürlükten kaldırılmıştır.
\tYargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02/07/2025 tarih ve 2024/10-205 E, 2025/410 K sayılı kararı ile de; 04/06/2025 tarihinden önce verilmiş kararlar bakımından , 7550 sayılı Kanun'un 20.maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın Ek 1.maddesinin 2.fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında kararın istinafı/temyizi kabil olup olmadığının belirlenmesinde dava tarihinin esas alınmasının mümkün olmadığı, değişiklikten önceki düzenlemelere göre karar tarihi itibarıyla değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
\tHal böyle olunca, ilk derece mahkemesi hükmü HMK'nun 341/2. maddesi gereğince davacı yönünden karar tarihi itibariyle kesin olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda Açıklanan Nedenlerle;
\t1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun USULDEN REDDİNE,
\t2-Davalıdan alınması gerekli olan 1.033,17 TL harçtan peşin alınan 997,00 TL harcın mahsubu ile bakiye 36,17 TL harcın davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,
\t3-Davalı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından taraflar yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına,
\tDosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda uyuşmazlık konusu miktar dikkate alındığında HMK'nın 362. maddesi gereğince kesin olmak üzere, tarafların yokluğunda oy birliği ile karar verildi. 02/04/2026
Başkan- ... Üye - ... Üye -... Zabıt Katibi -...
... ... ... ...