T.C. SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/16 - 2026/301
T.C.
SAKARYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
7. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2026/16
KARAR NO\t: 2026/301
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t:...\t(...)
ÜYE\t:...\t(...)
ÜYE\t:...\t(...)
KATİP\t:...\t(...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: GEBZE ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t: 01/12/2025
Tarihli Ara Karar
NUMARASI\t: 2025/468 Esas
DAVACILAR\t: 1- ...
\t: 2-GENIUSS LOJİSTİK DAĞITIM DEPOLAMA TAŞIMACILIK SANAYİ VE TİCARET ANONİM ŞİRKETİ - ...
\t: 3- GSS PAZARLAMA VE DIŞ TİCARET ANONİM ŞİRKETİ - ...
\t: 4- MONSA MODA VE KOZMETİK SANAYİ ANONİM ŞİRKETİ - ...
VEKİLİ\t: Av. ...
TALEP EDEN\t: T.VAKIFLAR BANKASI T.A.O. - ...
VEKİLİ\t: Av. ...
DAVANIN KONUSU\t: Konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h))
TALEP\t: Taşınmazın Satışına İzin Verilmesi
DAVA TARİHİ\t: 09/05/2025
KARAR TARİHİ \t : 20/02/2026
KR. YAZIM TARİHİ\t : 16/03/2026
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Talep eden T.Vakıflar Bankası T.A.O. vekili sunmuş olduğu dilekçesinde özetle; banka ile davacılar arasında imzalanan kredi sözleşmeleri kapsamında müvekkili Banka tarafından davacılara krediler kullandırıldığını ancak davacılar tarafından kredinin geri ödemesi yapılmadığını, bu nedenle müvekkili Banka tarafından çekilen ihtar ile temerrüte düşen davacı firma hakkında \"Darıca Tapu Sicil Müdürlüğü, İl:Kocaeli, İlçe:Darıca, Mahalle: Bayramoğlu Mahallesi, Cilt No:..., Sahife No:..., Ada:..., Pafta:G22-B-22-B-2-D, Parsel: 21, Bağımsız Bölüm: 1, Kat: ZEMİN+1+ÇATI, Yüz Ölçümü: 210\" hakkında İstanbul Anadolu Gayrimenkul İcra Müdürlüğünün 2024/854 E. Sayılı dosyasından İpoteğin Paraya Çevrilmesi Yolu ile İlamlı takip başlatıldığını, ancak firma hakkında Mahkemece verilen Kesin Mühlet Kararı olduğundan söz konusu taşınmaz satılarak paraya çevrilemediğini, davacıların, bu süreyi alacaklıların aleyhine kullanmakta olup konkordato mühleti verilmesini gerektiren bir hal bulunmadığının açık olduğunu, borçlunun dosyanıza sunmuş oluğu ön proje ve diğer tüm belge ve raporlar samimi olmamakla birlikte, sunulan projeler gerçekleştirilebilir nitelikte de olmadığını, iş bu konkordato davası süreci müvekkili Bankayı doğrudan etkilediğinden verilen konkordato mühletinin kaldırılması için davaya müdahil olma zorunluluğu doğduğunu, Mahkemece verilmiş bulunan kesin mühlet kararı ile ilgili olarak davaya ilişkin itiraz ve beyanlarımızı daha önce dosyaya sunduklarını, söz konusu ipotekli taşınmazın satılmaması, konkordato sürecinin bekletilmesi müvekkil Banka aleyhine olamakla birlikte Kamu Bankası olan müvekkilinin zararı direk kamu zararın teşkil ettiğini, davacı borçluların, dürüst ve samimi olmadığını, haksız ve kötü niyetli olarak müvekkili Bankanın alacağına kavuşmasını engellemeye çalışmaktadır ki hakkın kötüye kullanılmasını da kanun koyucunun yasakladığını, gelinen son aşamada davacıların kötü niyetli yaklaşımları da göz önünde bulundurularak müvekkili Bankaya ipotekli taşınmazların satışına izin verilmesini isteme zarureti hasıl olduğunu, Mahkeme aksi kanaatteyse ipotekli alacağa faiz işlemeye devam ettiğinden teminatın artık faizleri ile birlikte borcu karşılamaya yetmeyeceği göz önünde bulundurularak faiz alacakları için ek teminatlandırma yapılmasını talep ettiklerini beyanla; müvekkili bankaya ipotekli Darıca Tapu Sicil Müdürlüğü, İl:Kocaeli, İlçe:Darıca, Mahalle:Bayramoğlu Mahallesi, Cilt No:510, Sahife No: ..., Ada: ..., Pafta: G22-B-22-B-2-D, Parsel:21, Bağımsız Bölüm: 1, Kat: ZEMİN+1+ÇATI, Yüz Ölçümü: 210 bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazın İstanbul Anadolu Gayrimenkul Satış İcra Dairesinin 2024/854 E. sayılı dosyasından satışına izin verilmesini, Mahkeme aksi kanaatte ise ek teminatlandırma yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ:
İlk derece mahkemesince; \"...Müdahil T.Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin taşınmazın satışına izin verilmesi talebinin REDDİNE, ...\" şeklinde hüküm kurulmuştur.
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı talep eden alacaklı müdahil Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Talep eden alacaklı müdahil Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekili istinaf dilekçesinde özetle; ipotekli taşınmazların konkordato projesi açısından hayati bir fonksiyonunun bulunmadığını, teminatlı alacaklıların hukuken korunan menfaatlerinin olduğunu, orantılılık ve hakların dengesi ilkesinin göz ardı edildiğini, Bankanın ipotek alacaklısı olduğu kanundan doğan haklarının mahkeme ara kararıyla sınırlandırıldığını belirterek; istinaf taleplerinin kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.
Davacılar vekili cevap dilekçesinde özetle; konkordato mühleti içinde ipotekli taşınmazın satışına izin verilmemesine ilişkin Mahkeme kararının, hukuken hem İİK'nın 295 maddesi amacına hem de öğretide hâkim olan görüşlere tam bir uygunluk içinde olduğunu, satışı istenen taşınmazın her ne kadar doğrudan işletme faaliyeti kapsamında kullanılmasa da, konkordato projesinin finansal dengesinin sağlanması bakımından kritik öneme haiz olduğu, bu taşınmazdan elde edilecek gelir alacaklıların alacaklarına kavuşabilmesi için zaruriyet arz ettiği, bu nedenle taşınmazın satışına izin verilmesinin, konkordato projesinin sürdürülebilirliğini ortadan kaldıracağını, borçlunun mali iyileşme şansını yok edeceğini ve diğer alacaklıların menfaatine açıkça zarar vereceğini, İİK'nın 295 maddesini koruma amacının da tam olarak bu tür durumların önlenmesine yönelik olduğunu, Mahkemenin rehinli taşınmazın satışına izin vermemesinin, alacaklılar arasındaki eşitliği, menfaat dengesini ve konkordatonun toplu iyileştirme amacını koruyan, hem yasal hem de hakkaniyete uygun bir karar olduğunu belirterek; haksız istinaf başvurusunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili tarafından istinaf başvurusuna karşı cevap dilekçesi verilmemiştir.
DELİLLER:Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 01/12/2025 tarihli ara karar, 2025/468 Esas sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava; konkordato istemine ilişkindir.
Talep; taşınmazın satışına izin verilmesine ilişkindir.
İstinaf incelemesi HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzeni yönünden yapılmıştır.
Dosyanın incelenmesinde; davacılar Fatih Şentürk, Genıuss Lojistik Dağıtım Depolama Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi, Gss Pazarlama ve Dış Ticaret Anonim Şirketi ve Monsa Moda ve Kozmetik Sanayi Anonim Şirketi'nin konkordato talep ettiği, ilk derece mahkemesince tüm davacılar yönünden 13.05./2025 tarihinde 3 aylık geçici mühlet kararı verildiği, geçici mühletin 17.07.2025 tarihli ara karar ile 13.08.2025 tarihinden geçerli olmak üzere 2 ay uzatıldığı, son olarak 07.10.2025 tarihli ara karar ile 13.10.2025 tarihinden geçerli olmak üzere 1 yıl kesin mühlet verildiği, alacaklı Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.’nun 18.11.2025 tarihli gayrimenkulün satışına izin verilmesi talebi talebi üzerine 01.12.2025 tarihinde anılan talebin reddine karar verildiği, bu ara karara karşı talep eden alacaklı müdahil Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin istinaf kanun yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
6100 sayılı HMK'nın, \"İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar\" başlıklı 341/(1). maddesi, \"İlk Derece Mahkemelerinde verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir.\" hükmünü,
2004 sayılı İİK'nın 7101 Sayılı Yasa ile değişik \"Geçici mühlet\" başlıklı 287. maddesinin birinci ve altıncı fıkraları, \" Konkordato talebi üzerine mahkeme, 286. maddede belirtilen belgelerin eksiksiz olarak mevcut olduğunu tespit ettiğinde derhâl geçici mühlet kararı verir ve 297. maddenin ikinci fıkrasındaki hâller de dahil olmak üzere, borçlunun mal varlığının muhafazası için gerekli gördüğü bütün tedbirleri alır.
...Geçici mühlet talebinin kabulü, geçici komiser görevlendirilmesi, geçici mühletin uzatılması ve tedbirlere ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz.\" hükmünü içermektedir.
Pozitif hukukta aynı konuyu düzenleyen birden fazla yasal düzenlemenin bulunması durumunda, hangi düzenlemenin uygulanacağı konusunda özel yasa-genel yasa ölçütü esas alındığında özel yasa hükmünün; önceki yasa-sonraki yasa ölçütü bakımından değerlendirme yapıldığında ise sonraki yasa hükmünün uygulanması gerektiği genel hukuk ilkelerindendir.
Buna göre, 6100 sayılı HMK'nın 12.01.2011 tarihinde kabul edildiği ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği; 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin uygulanması gereken hükmünü değiştiren 7101 sayılı Yasanın ise 28.02.2018 tarihinde kabul edilerek 15.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, buna göre 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin altıncı fıkrasının sonraki bir düzenleme olduğu açıktır. Ayrıca 6100 sayılı HMK, hukuk davalarındaki yargılama usulünü düzenlemesi bakımından genel bir kanun iken, 7101 sayılı Yasa ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 287. maddesinin altıncı fıkrası usule ilişkin özel bir düzenlemedir.
Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasının lafzı ile bağlı kalınıp buna göre yorum yapılarak, sonraki değişikliği yok saymak suretiyle adi konkordato talebi sırasında tedbire yönelik istemlerin reddine ilişkin kararlarda istinaf kanun yolunun açık olduğu sonucuna ulaşmak hukuken mümkün değildir.
Gerek özel yasa-genel yasa ilişkisi, gerekse önceki yasa-sonraki yasa ilişkisi ve gerekse kanun koyucunun amacı birlikte değerlendirilerek, konkordato istemlerinin süratle sonuçlandırılması gereği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince verilen, konkordato istemi sırasındaki ihtiyati tedbirlere yönelik istemlerin reddine ilişkin kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması yasal olarak mümkün bulunmamaktadır (Benzer yönde Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2024/2558 esas 2024/3133 karar sayılı ilamı).
Gerekçeli karar başlığında; davalı ve davalı vekilinin adresinin yazılmaması 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine aykırı ise de, bu eksiklik mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
İstinaf kanun yolu kapalı olmasına rağmen ilk derece mahkemesince kararda istinaf kanun yolunun açık olduğunu belirtilmesinin de yasada mevcut olmayan istinaf kanun yoluna başvurma hakkını bahşetmeyeceği değerlendirilmekle, müdahil Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O.'nun istinaf başvurusunun HMK'nın 341/2 ve 352/1-b maddeleri gereğince USULDEN REDDİNE,
2-Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
3-İstinaf eden tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf eden tarafın istinaf gider avansından kullanılmayan kısmının HMK'nın 333. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf edene iadesine,
5-Kararın 6100 sayılı HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından taraflara tebliğine,
6-Dosyanın mahkemesine iadesine,
İlişkin, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile KESİN olarak karar verildi.20/02/2026
\t\t\t\t
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.*