T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
16. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
DOSYA NO\t\t: 2024/1202 Esas
KARAR NO\t\t: 2026/123
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: İSTANBUL 1. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 14/11/2023
NUMARASI\t\t: 2020/268 Esas, 2023/164 Karar
DAVANIN KONUSU\t: Tazminat (Fikir Ve Sanat Eserleri Sahipliğinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ\t: 28/01/2026
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVA:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafından davacıya ait ... no'lu çoklu endüstriyel tasarım tescil formunda gösterilen ürünlerden .....:... \"......:.... numaralı tasarımın taklit edilip üretilerek satışa sunulmakta olduğunu, bu durumun Bakırköy 1. FSHHM'nin 2019/282 D. İş sayılı dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporu ile de tespit edildiğini, müvekkiline ait ...... nolu ....sıra numaralı giysi tasarımının iltibas yaratacak derecede benzerinin kullanıldığını, \"...” firma etiketi ile satışa sunulan 31 adet taklit ürün bulunduğunu, tekstil sektöründe seri üretim yapılması nedeniyle yapılacak tazminat hesabının da buna göre yapılması gerektiğini, bu kapsamda davacının ... nolu ....'nin (tasarım ....resim .... nolu) tasarımına davalı yanca gerçekleştirilen tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi, durdurulması, belirsiz alacak hükümlerine göre şimdilik SMK 151/2-a, TTK 56, BK 50 hükümlerine göre şimdilik 10.000-TL maddi, 10.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bahsi geçen tekstil ürününün piyasada hemen her yerde bulunabilecek standart tasarım ve modele sahip bir ürün olduğunu, bilirkişi raporuyla benzer bulunan fakat birebir aynı bulunmayan, davacı firmaya tescilli söz bahis model elbisenin objektif bir tüketici gözüyle bakıldığında da piyasadaki muadillerinden ayırt edilebilecek bariz bir dizi farkı bulunduğunu, ürünün kendi kategorisinde her marka tarafından farklılıklarla kullanılan bir model olduğu düşünüldüğünde bulunan benzerliğin tecavüz olduğunun düşünülemeyeceğini, ürünün davacı firma ürünlerinden raporda belirtilmeyen bir çok teknik farkı bulunduğunu, bahsi geçen tekstil ürününün aynı kategoride satış yapanı büyük markaların mevsim gereklilikleri ve tasarım alışkanlıkları gereği klasik ve standart bir modellerden olduğunu, ürünün yüksek adetlerde üretilmemekle birlikte tercih edilen bir model de olmadığından farklı renklerinden az adetlerde ürün reyonlarda bulunduğunu, müvekkili firmanın herhangi bir tecavüz eylemi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı ya ait işyerinde delil tespitine gidildiği davalı adresinde davacı firmanın ... tescil numaralı ETTB de yer alan Tasarım No:... Resim No:.. modeline benzer modelden 5 farklı renkte toplam 31 adet ürün tespit eedildiği, SMK'n1n 151/2-a maddesine, somut olayın özelliklerine, keza BK hükümlerine göre 4.635.87-TL maddi tazminatın tahsiline, somut olayın özelliğine göre 10.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile; davalının davacıya ait tescilli tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, 4.635.87-TL maddi tazminatın ve 10.000 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 20/06/2019 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.
İSTİNAF İSTEMİ:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde, davalı firmanın sadece tespit edilen 5 farklı renkte üretim yaptığı varsayılsa dahi, her renkten 36-38-40-42-44 ana bedenleri olmak üzere en az 5 bedende, her bedenden de en az 100'er adet üretim yaptığı düşünülürse; davalı firmanın iş bu modelden toplamda ortalama 2500 adet üretim yapıldığı, maddi tazminatın, izah edilen üretim adetleri üzerinden, birim karlılık hesaplanarak buna göre maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği, tespitin üzerinden 5 yıl süre geçtiği, hükmedilen maddi tazminat miktarının, asgari ücretin 8'de birinden az bir miktara denk geldiği, yerel mahkemenin bu koşulları göz önünde bulundurarak TBK'nın 50.-51. maddelerine göre hakkaniyete göre bir tazminata hükmetmesi gerekiyorken, kabul edilemez derecede düşük bir tazminata hükmettiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmişir.
GEREKÇE:
Dava, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi, durdurulması ve tazminat talebine ilişkindir.
İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, yukarıda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının SMK'nın 151/2-a maddesine göre tazminat talep ettiği, davacının mali tablolarındaki brüt satış karına göre yoksun kalınan karın 4.635,87-TL olarak tespit edildiği, ilk derece mahkemesince tespit edilen bu miktar üzerinden maddi tazminata karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama süresinin maddi tazminat hesabına bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
2-Alınması gereken 999,77 TL harçtan, peşin alınan 427,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 572,17 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,
3-Davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nun 361.maddesi uyarınca tebliğden itibaren iki haftalık süre içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.28/01/2026