T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
16. HUKUK DAİRESİ
KARAR TARİHİ:02/12/2025
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:DENİZLİ 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR TARİHİ:11/02/2022
DAVANIN KONUSU:Alacak
GEREKÇELİ KARAR
YAZIM TARİHİ:02/12/2025
İlk derece mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi.
Üye hakimin görüşü değerlendirildi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili, müvekkili şirketin mülkiyetindeki Bodrum ilçesinde kurulu otel için 27/08/1991 tarihinde 1600 Kw güce sahip o gün ki idare ile müvekkili şirket arasında ... tesisat numaralı sanayi elektrik abonelik sözleşmesi akdedildiğini, bu abonelik sözleşmesi akdedilirken müvekkilinin 24.500,00 TL güvence bedeli yatırdığını ve bu güvence bedelinin o tarihten bugüne davayı yedinde olduğunu, müvekkili şirketin, davalı dağıtım şirketinden 27/03/2020 tarihli dilekçesi ile güvence bedelinin iadesini talep ettiğini, davalı şirketin, müvekkiline verdiği cevapta;“…27/08/1991 tarihinde ... Müessesine yatırmış olduğunuz güvence bedeliniz ile ilgili yönetmeliğe göre güncellenerek 28.893,18 TL olarak hesaplandığını, şirketlerine başvurmanız halinde iade işleminiz gerçekleştirilecektir” yanıtını verdiğini, davalı dağıtım şirketi müvekkiline bu yanıtı verirken; müvekkili şirketin yatırdığı güvence bedelinin kaç lira olduğu, hangi tarihte bu bedelin güncellendiği ve hangi tarihten itibaren de güncellenen bu bedele TÜFE oranlarının yürütüldüğüne, 28.893,18 TL’nin nasıl bulunduğuna ilişkin en küçük bir açıklama yapılmadığını, müvekkili şirketin 1991 yılında güvence bedeli olarak 24.500,00 TL ödediğinin de sabit olduğunu, eğer müvekkili şirkete güvence bedelini ödediği 1991 yılından iade talep ettiği 2020 yılına kadar ki TÜFE oranları ile iade gerçekleşecek ise müvekkiline iade edilmesi gereken güvence bedelinin 500.000,00 TL civarında tuttuğunu, müvekkili şirket davalı şirkete bundan 30 yıl önce 24.500,00 TL güvence bedeli ödediğini, bu güvence bedelinin iadesinde hangi hesap yapılırsa yapılsın müvekkili şirketin güncel alacağının kaba bir hesapla 500.000,00TL'yi bulduğunu, davalı şirketin müvekkili şirkete ödemeyi kabul ettiği 28.893,18 TL’nin hiçbir yasal dayanağı bulunmadığı gibi hiçbir matematiksel hesabı ve dayanağının da olmadığını, taraflarınca dava şartı zorunlu arabuluculuk için başvuruda bulunulduğunu, anlaşmanın sağlanamadığını, bu nedenlerle davalarının kabulüne, müvekkili şirketin, davalı şirketten olan güvence bedeli alacağının tespiti ile şimdilik 100.000,00TL'nin 03/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek reeskont ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkili şirkete ödenmesine, bilirkişi raporu sonrası ortaya çıkabilecek fazlaya ilişkin dava ve talep haklarının saklı tutulmasına, yargı harç ve giderleri ile vekalet ücretinin davalı şirkete yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
DAVALININ SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davalı vekili, dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların kabulünün mümkün olmadığını, uyuşmazlığın, davacı şirketin mülkiyetinde olan ve otel olarak kullanılan taşınmaza ait ... numaralı tesisat üzerinde 27/08/1991 tarihinde kurulan 970 Kw güce sahip sanayi aboneliği tesisi için yatırılan 24.500,00 TL güvence bedelinin iadesine ilişkin olduğunu, davacı tarafça, güvence bedeli alacağının tespiti ile şimdilik 100.000,00 TL'nin 03/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek reeskont ticari faizi ile birlikte müvekkili şirketçe ödenmesi talep edilmekte ise de hukuka aykırı ve dayanaksız bu taleplerin kabulünün mümkün olmadığını, bu sebeplerle haksız ikame edilen davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda;\"...01/01/2007 tarihinden önceki dönemde akdedilen abonelik sözleşmelerinde, güvence bedelinin iadesine ilişkin usul, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 29/2. maddesine göre TÜFE oranında güncellenerek gerçekleştirilecektir. Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi 24/06/2019 tarihinde devredilerek sözleşme feshedilmiştir. Dolayısıyla güvence bedelinin güncellenmiş halinin 24/06/2019 tarihine göre hesaplanması gerektiği kanaatine varılarak, elektrik elektronik mühendisi bilirkişinin hazırladığı ... tarihli bilirkişi raporunda, güvence bedelinin bu tarihe göre ve yönetmelik hükümlerine uygun hesaplandığı anlaşılmakla, bilirkişi raporu hükme esas almaya elverişli olduğu kanaatiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasının kısmen kabul kısmen reddine karar vermek gerekmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde her ne kadar 03/03/2020 tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiş ise de, dosya içeriğinden davacının güvence bedelinin iadesi hakkında 27/03/2020 tarihinde davalıya başvuru yaptığı, yukarıda anılan yönetmeliğin 29/2-b maddesi uyarınca güncellenmiş güvence bedelinin bakiyesi, sözleşmenin sona erme tarihinden itibaren en geç 5 iş günü içerisinde iade edileceği, başvuru tarihi olan 27/03/2020'den itibaren 5 iş günü geçtikten sonra 04/04/2020 tarihinde davalının temerrüde düşmüş sayılacağı, bu tarihten itibaren güvence bedeline faiz işletilebileceği\" gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 75.026,58 TL güvence bedelinin temerrüt tarihi olan 04/04/2020 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Karara karşı, davacı vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporuna göre 30 yıl önce ödenen 24.500,00 TL güvence bedelinin 24/06/2019 tarihi itibariyle güncel değerinin 75.026,58 TL olduğunu, bilirkişi raporu maddi hataya dayandığı gibi ve hesap hatası ile düzenlendiğini, bilirkişinin yaptığı hesaplamanın yasal ve matematiksel bir izahının olmadığını, müvekkili şirketin alacağının eksik hesapladığını, kararın dağıtım firmasının sebepsiz zenginleşmesine sebebiyet vereceğini ve müvekkili şirketi ağır zarara uğratacağını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 31/05/2010 tarihi sonrasına ait güvence bedeli hesaplanmasının hatalı olduğunu, son faturanın son okuma tarihinin 31/05/2010 tarihi olduğunu, buna göre abonelik sözleşmesinin sona erme tarihi olan 31/05/2010 tarihine kadar güvence bedeli hesaplamasının yapılması gerektiğini, bu tarihten sonrası için güvence bedeli hesaplamasının yapılamayacağını, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu beyan ederek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
Dava, davacı tarafça davalıya ödenen güvence bedelinin iadesi istemine ilişkindir.
Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.
Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
HMK'nın 359/3 maddesi uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK'nın 355/1 maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunun bilimsel yöntemlere ve oluşa uygun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olmasına, Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin 29/2. maddesine göre yapılan hesabın doğru olmasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; taraf vekillerinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM:Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Taraf vekillerinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı ESASTAN REDDİNE,
2-492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince davacı taraftan alınması gerekli 615,40 TL maktu istinaf karar harcından peşin olarak yatırılan 80,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 534,70 TL istinaf karar harcının davacı taraftan tahsili ile Hazine'ye GELİR KAYDINA,
3-492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince davalı taraftan alınması gerekli 5.125,07 TL nispi istinaf karar harcından peşin olarak yatırılan 1.281,27 (1200,57 + 80,70) TL harcın mahsubu ile bakiye 3.843,80 TL istinaf karar harcının davalı taraftan tahsili ile Hazine'ye GELİR KAYDINA,
4-Tarafların istinaf başvuruları nedeniyle yaptıkları yargılama masraflarının kendi üzerilerinde BIRAKILMASINA,
5-Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince ilgilisine İADESİNE,
6-İstinaf incelemesi dosya üzerinden yapıldığından vekalet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,
7-Kararın ilk derece mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE,
Dair, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle ve 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince dava değerinin temyiz kesinlik sınırının altında olması nedeniyle kesin olarak karar verildi.
...