T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
44. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2023/592 Esas
KARAR NO\t: 2025/1229
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 15/11/2022
NUMARASI\t: 2018/438 E. - 2022/206 K.
DAVANIN KONUSU: Endüstriyel Tasarım (Maddi Tazminat İstemli)
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 02/10/2025
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
G E R E Ğ İ D Ü Ş Ü N Ü L D Ü :
Davacı Karşı Davalı vekilinin ihtiyati tedbir talepli dava dilekçesi ve aşamalardaki beyanlarında özetle: Müvekkilinin tekstil sanayisinde tasarım faaliyetinde bulunduğunu, tasarımlarının Türk Patent ve Marka Kurumu Enstitüsü'ne 20.02.2018 tarihinden itibaren 2018/... tescil numarasıyla kayıtlı olduğunu, davalılar tarafından Endüstriyel Tasarım hakkının müvekkiline ait olan Endüstriyel Tasarım Tescil Formundaki 2 numaralı tasarımın taklit olarak “...” markası adı altında üretildiğini ve piyasaya satıldığını, müvekkiline ait Ek:2'deki ürünün davalılara ait iş yerinde üretildiğini ve dağıtımının yapıldığını, taklit Ürünün ...'e ait \"... ...\" unvanlı mağazadan satın alınarak delil tespiti için mahkemeye sunulduğunu, davaya konu taklit ürünler için yapmış oldukları başvuru üzerinde İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2018/145 D.İş sayılı kararı ile davalıların iş yerlerinde delil tespiti yapıldığını, Ek 6'da yer alan bilirkişi raporunda sonuç olarak iş yerlerinde tespit edilen 8'er adet \"...\" markalı elbise ile \"... ...\" alındığı beyan edilen ve fişi sunulan \"...\" markalı 1 adet elbise üzerinde, tespit isteyen firmaya ait 2018/... sıra nolu 2 numaralı elbise tasarımının iltibas yaratacak derecede benzerinin kullanıldığının tespit edildiğini belirterek bilirkişinin yapmış olduğu tespit ve değerlendirmeye göre davalıların iş yerlerinde tasarımı müvekkiline ait olan ürünün ayırt edilemeyecek derecedeki benzerlerinin üretilip satılarak müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz eyleminin gerçekleştiğini, davalılar tarafından taklit edilerek üretilen ve satılan tasarımların \"...\" markası adı altında etiketlenerek satıldığını, davalıların kaç adet üretim yaptığının belirlenmesi gerektiğini, ürün başına kâr ile 3000 üretim adedinin çarpılması halinde mahrum kalınan kârın bulunacağını beyan ederek davalıya ait taklit ürünlerin başta ...'a ait “...” unvanlı iş yerinde ve ...'e ait “... ...” unvanlı iş yerinde olmak üzere, diğer mağazalarda üretim ve satışının durdurulmasına, görüldüğü yerde toplatılmasına, davanın kabulüne, davalıların tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, tecavüz ve haksız rekabetin önlenmesine, belirsiz alacak davası hükümlerine göre alacak miktarı tam ve kesin olarak belirlendiğinde taleplerini arttırmak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL maddi tazminatın delil tespitinin yapıldığı 03.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki ticari faiziyle bitlikte davalılardan alınarak taraflarına verilmesine, 10.000 TL manevi tazminatın delil tespiğinin yapıldığı 03.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki ticari faiziyle birlikte davalılardan alınarak taraflarına verilmesine, davalılar aleyhine verilecek Mahkeme kararının masrafı davalılara ait olmak üzere kamuya duyurulması için ülke çapındaki gazetelerden birer tanesinde yayınlanmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Karşı Davacı vekilinin cevap dilekçesinde özetle: Davacı-Karşı Davalıya ait tescilli tasarımın çok önceden beri üretildiğini ve satıldığını, harcıalem olduğunu ve yeni olmayan bir tasarım olduğunu, Davacı-Karşı Davalının TPE nezdinde 2018/... sayı ile 20.02.2018 tarihinde tasarımın tescili için başvuruda bulunduğunu, 05.03.2018 tarihinde tescil ve karar yazısının yazıldığını, 31.07.2018 tarihinde ise tescil belgesinin düzenlendiğini, Davacı-Karşı Davalının delil tespiti ile ilgili İstanbul 2. Fikri Sinai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2018/145 D.İş sayılı dosyası üzerinden 31.07.2018 tarihli karar ile bilirkişiye yerinde inceleme yetkisinin verildiğini, bilirkişinin davalı iş yerine 03.08.2018 tarihinde tespit için gittiğini, Davacı-Karşı Davalının tasarım tescil belgesi düzenleme tarihinden önce delil tespiti için başvuruda bulunduğunun anlaşıldığını, TPE nezdinde 2018/... sayı ile tescil edilen endüstriyel tasarımın ülkemizde ve dünyada Davacı-Karşı Davalının tescil tarihinden önce kamuya sunulduğunu, bilinen ve tanınan harcıalem bir tasarım olduğunu, http://www...com/ adlı yabancı menşeli alışveriş sitesinde dava konusu ürünün neredeyse aynısının Davacı-Karşı Davalının tescilinden önce satışa arz edildiğini, ünlü web satış mağazası olan www.....com.tr/ adlı web sitesinde dava konusu ürünün neredeyse aynısının Davacı-Karşı Davalının tescilinden önce satışa arz edildiğini, https://....com/.../ adlı ... hesabında da birebir aynısı olan ürün görselinin bulunduğunu, ... Karşıyaka ve Alfabeta firmalarına ait sanal ortamlarda da tescilli ürünlerin aynısı veya birebir benzerinin daha önceden satışa arz edildiğinin tespit edildiğini, www.....com.tr adresli web satış mağazasında da tescilli ürün ile birebir aynı olan ürün görselinin bulunduğunu, davacı adına tescilli tasarımın ile davalıların kullandığı tasarımın birbirinden farklı olduğunu ve iltibas yaratmadığını, müvekkilleri nezdinde bulunan ürünlerin Davacı-Karşı Davalının tasarımından farklı bir ürün olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik özelliğine sahip olduğunu, ürünlerin farklı müşteri kitlesine hitap ettiğini, Davacı-Karşı Davalının kendi adlarına tescilli olan 2016/07011 sayılı 8 numaralı tasarımına müvekkili ...'in tecavüz ettiğinden bahisle hakkında İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2017/87 Esas sayılı dosyası ile hakkında tazminat davası açıldığını iddia ettiğini ancak huzurdaki davanın tasarım ile ilgisi olmayan dava dosyasının incelendiğinde müvekkilinin davalı değil ihbar olunan konumda olduğunu, davanın 3. şahıs davalıya yönelik olarak halen derdest olduğunu, Davacı-Karşı Davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin haksız ve yersiz olduğunu, talebinin tamamen varsayım ve tahmine dayalı, somut delillerle örtüşmeyen bir istem olduğunu beyan ederek asıl davanın reddine, ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, karşı davanın kabulüne, asıl ve karşı davadaki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin Davacı-Karşı Davalıya yüklenilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Karşı Davacı vekilinin karşı dava dilekçesinde özetle: Davacı-Karşı Davalının adına tescilli olan 2018/... numaralı 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına haiz olmadığını, Sınai Mülkiyet Yasasının 55-56 vd. Maddelerinde yer alan şartlara sahip olmadığını, 2018-... numaralı 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın ülkemizde ve dünyanın değişik bölgelerinde aynısı veya birebir benzerinin tescilden önce kamuya sunulduğunu, bu hususun resen araştırma ilkesine tabi olarak Mahkemece tetkik edilecek olmakla birlikte asıl davaya cevaplarının 1.1. bölümünde belirtilen https://www...com/, www.....com.tr, https://www.....com/.../, ... ... ve ... firmalarına ait sanal ortamlarda, www.....com.tr isimli firmanın web sitesinde Davacı-Karşı Davalının firmaya ait tasarımlıların daha önce kamuya sunulmuş olduğunu, TPE kayıtlarında 02-02 locarno sınıfında Davacı-Karşı Davalıya ait tescilden önce benzerlerinin tescil edildiğini, tasarımların da bilirkişi marifetiyle tespiti ile hükümsüzlük şartlarının mevcudiyetinin sabit olacağını beyan ederek asıl davanın reddini, ihtiyati tedbir kararına itiraz etmekle ihtiuati tedbir kararının kaldırılmasını, yasada aranan şartları vuku bulmayan maddi ile manevi tazminat ve tüm taleplerin reddini, karşı davanın kabulünü, davaya konu tasarım tescil belgesinin 3. kişilere devrinin ve tasarım tescil belgesinden doğan hakların 3. kişilere karşı kullanımının engellenmesi hususunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini, Davacı-Karşı Davalıya ait TPE nezdinde 2018-... numara ile tescilli 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın 6769 Sayılı yasanın 77. maddesi uyarınca hükümsüzlüğünü ve geriye yönelik olarak sicilden terkinini, gideri Davacı-Karşı Davalının tarafından karşılanmak üzere Mahkemece verilecek kararın ülke çapında yayın yapan ve tirajı 50.000'in üzerinde olan gazetelerden birinde ilanını, asıl ve karşı davadaki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin Davacı-Karşı Davalının yüklenmesini talep etmiştir.Davacı Karşı Davalı vekilinin asıl davaya karşı cevaba cevap dilekçesinde özetle: Müvekkili şirketin uzun yıllardır bayan giyim tekstili alanında faaliyet gösteren bir firma olduğunu, tüm marka ve tasarımlarını mevzuatın öngördüğü şekilde Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tescil ettirdiğini, Türk Patent ve Marka Kurumu nezdindeki 20.02.2018 tescil tarihi ve 2018-01124 tescil numarası ile tescilli abiye ürünlerin tasarımında tescilli münhasır hak sahibi olduğunu, davalı tarafın davaya karşı geliştirdiği cevapların dayanaktan yoksun, haksız ve hukuka aykırı olduğunu, delil olarak sunulan fotoğrafların kabulünün mümkün olmadığını, tasarım tescil belgesi düzenleme tarihinden önce delil tespiti için başvuruda bulunulduğu iddiasının anlamsız olduğunu ve tasarımın korunmasının başvuru tarihinin kesinleştiği tarih olduğunu, 6769 sayılı Kanunun 64/3 fikrasında yer alan “Tasarımın koruması başvuru tarihinin kesinleştiği tarihten itibaren başlar” ifadesi uyarınca Davalı Karşı Davacının iddiasının hiçbir şey ifade etmediğini, tasarım tescil tarihinden önce kamuya sunulan, bilinen ve tanınan, harcıalem bir tasarım olmadığını, Davalı Karşı Davacının cevap dilekçesinin Ek -2,3,4,5,6'da sunmuş olduğu fotoğrafların tasarımın korunduğu süreçte satışa sunulan ürünler olduğunu, 6769 sayılı kanunun 57/2 fıkrasında belirtildiği üzere “Koruma talep edilen bir endüsttiyel tasarım, Türkiye'de ki endüstriyel tasarım tescil başvuru tarihinden önceki oniki ay içerisinde veya rüçhan talebi varsa, rüçhan tarihinden itibaren oniki ay içerisinde tasarımcı veya halefi veya bu kişilerin izni ile üçüncü bir kişi tarafından kamuya sunulur...” uyarınca dava konusu ürünlerde müvekkili tarafından daha önce kamuya sunulduğunu ve piyasanın nabzına göre tescile konu ettiğini, Davalı Karşı Davacının dosyasında sunmuş olduğu fotoğrafların tümünün incelendiğinde 6769 sayılı kanunun 57/2 fıkrasında betirtilen 12 ay öncesine ait görsellerin mevcut olmadığınI, Davalı Karşı Davacının delil tespit sonrası alınan bilirkişi raporuna dair yapmış oldukları tüm itirazların dayanaksız ve haksız olduğuna, tasarım hakkının ihlalinin belirlenmesinde, kıyaslanan tasarımların farklılıklarımdan çok ortak noktalarına ağırlık verileceğini, ürünler arasında benzerlik bulunmadığı iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, haksız rekabetin söz konusu olduğunu, müvekkili firma tarafından tasarlanan modellerin müvekkili için ciddi maliyetlere mâl olduğunu, Davalı Karşı Davacının müvekkilinin ürünlerine benzer ürünleri üreterek müvekkilini zarara uğrattığını, kendilerinin sadece 20 adet numunelik ürettiğini söyleyerek bu hususu ikrar ettiğini ancak Davalı Karşı Davacının seri üretim yapan bir firma olduğunu, Davalı Karşı Davacının tekstil sektöründe seri üretim yapan bir firma olduğunu beyan ederek asıl davanın kabulüne, karşı davanın esastan reddine, davalıların tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalılar aleyhine verilecek Mahkeme kararının masrafı davalılara ait olmak üzere kamuya duyurulması için ülke çapındaki gazetelerden birer tanesinde yayınlanmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı Karşı Davalı vekilinin karşı davaya sunmuş olduğu cevap dilekçesinde özetle; Davalı Karşı Davacının sunmuş olduğu görsellerin hiçbirinin tescil tarihinden bir yıl önceki tarihe ait resim örneklerinin olmadığını, müvekkilinin üretmiş olduğu ürünü piyasaya kendisinin sunduğunu, bu ürünün piyasa tarafından tutulması üzerine tescil başvurusunun yapıldığını, Davalı Karşı Davacının sunmuş olduğu internet çıktılarının nazara alınarak tescilli bir ürünün hükümsüz kılınmasının mümkün olmadığını, Davalı Karşı Davacının sunmuş olduğu internet çıktılarının referans olarak kullanılamayacağını, davaya konu müvekkilinin tasarımı ile Davalı Karşı Davacının ... sitesi ve diğer sitelerden aldığı tasarım görsellerinin aynı tasarım olmadığını, Davalı Karşı Davacının ... sitesi ve diğer sitelerden aldığı tasarımlarda bu ayırt edici özelliklerin birebir benzerinin bulunmadığını, bilirkişi raporunda da bu hususun ayrıntılı olarak belirtildiğini, dolayısıyla davalının dava konusu tasarımın yeni olmadığı, harcıalem olduğu yönündeki iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu beyan ederek hukuki dayanaktan yoksun karşı davanın esastan reddine, Davalı Karşı Davacının tecavüzünün ve haksız rekabetinin tespitine, durdurulmasına, belirsiz alacak davası hükümlerine göre alacak miktarı tam ve kesin olarak belirlendiğinde taleplerini arttırmak ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL maddi tazminatın delil tespitinin yapıldığı 03.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki ticari faiziyle birlikte davalılardan alınarak taraflarına verilmesine, 10.000 TL manevi tazminatın delil tespitinin yapıldığı 03.08.2018 tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlardaki ticari faiziyle birlikte davalılardan alınarak taraflarına verilmesine, Davalı Karşı Davacılar aleyhine verilecek Mahkeme kararının masrafı Davalı Karşı Davacıya ait olmak üzere kamuya duyurulması için ülke çapındaki gazetelerden birer tanesinde yayınlanmasına, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Karşı Davacı vekilinin asıl davaya sunmuş olduğu ikinci cevap dilekçesinde özetle: Davacı Karşı Davalıya ait tescilli tasarımın çok önceden beri üretilip satılan, harcıalem olan, yeni olmayan bir tasarım olduğunu, TPE nezdinde 2018/... say ile tescil edilen endüstriyel tasarımın, ülkemizde ve dünyada daha Davacı Karşı Davalının tescil tarihinden önce kamuya sunulan harcıalem bir tasarım olduğunu, Davacı Karşı Davalı yanın tasarıma konu ürünlerinin tescilden önce ürettiğini, piyasanın teveccühünü gördükten sonra ürünü tescile tabi tuttuklarını beyan etmiş ise de bu konuda somut ve kabul edilebilir nitelikte bir delil sunmadıklarını, taraflarınca dosyaya sunulan fotoğrafların ise tescil tarihinden 12 ay öncesine ait görsellerin olmadığının iddia edildiğini ancak sunulan deliller içerisinde 12 ay ve daha öncesine ait olan piyasaya sürülen örneklerle sınırlı olmadığını, toplanacak delillere göre tasarımın yenilik doğuran bir ürün olmadığının ortaya çıkacağını, dosyaya sunulan internet çıktılarının delil olamayacağına dair iddianın mesnetsiz olduğunu, Davacı Karşı Davalı adına tescilli tasarım ile müvekkillerinin kullandığı tasarımların birbirinden farklı olduğunu ve iltibas yaratmadığını, taklit ürün olduğu iddia edilen ürünlerin Davacı Karşı Davalının tasarımından farklı bir ürün olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik özelliğine sahip olduğunu, ürünlerin farklı müşteri kitlesine hitap ettiğini, 2018/145 D.İş sayılı dosyası üzerinden alınan bilirkişi raporuna itiraz ettiklerini, Davacı Karşı Davalının maddi tazminat talebinin haksız ve yetersiz olduğunu, Davacı Karşı Davalının maddi tazminata dair talebinin tamamen varsayım ve tahmine dayalı, somut delillerle örtüşmeyen nitelikte olduğunu, dava konusu ürünlerin numune olarak üretildiğini, seri üretimin söz konusu olmadığını, Davacı Karşı Davalı maddi tazminat hesaplanmasına dair Mahkemeye sunduğu formülün tamamen varsayım ve tahmine dayalı ticari uygulamalarda yeri olmayan, somut delillerle taban tabana tezat bir talep olduğunu ve kabul edilmeyeceğini beyan ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Karşı Davacı vekilinin karşı davada sunmuş olduğu cevaba cevap dilekçesinde özetle: Dilekçelerinde belirtikleri üzere Davacı Karşı Davalı adına tescilli 2018-... numaralı 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına haiz olmadığını, Sınai Mülkiyet Yasasının 55-56 vd. maddelerinde yer alan şartlara sahip olmadığını, ülkemizde ve dünyanın değişik bölgelerinde aynısı veya birebir benzerinin tescilden önce kamuya sunulduğunu, bu hususun resen araştırma ilkesine tabi olarak Mahkemece tetkik edilecek olmakla birlikte asıl davaya cevaplarının 1.1. bölümünde belirtilen https://www...com/, www.....com.tr, https://www.....com/.../, ... ... ve ... firmalarına ait sanal ortamlarda, www.....com.tr isimli firmanın web sitesinde Davacı-Karşı Davalının firmaya ait tasarımlıların daha önce kamuya sunulmuş olduğunu, TPE kayıtlarında 02-02 locarno sınıfında Davacı-Karşı Davalıya ait tescilden önce benzerlerinin tescil edildiğini, tasarımların da bilirkişi marifetiyle tespiti ile hükümsüzlük şartlarının mevcudiyetinin sabit olacağını beyan ederek asıl davanın reddini, ihtiyati tedbir kararına itiraz etmekle ihtiuati tedbir kararının kaldırılmasını, yasada aranan şartları vuku bulmayan maddi ile manevi tazminat ve tüm taleplerin reddini, karşı davanın kabulünü, davaya konu tasarım tescil belgesinin 3. kişilere devrinin ve tasarım tescil belgesinden doğan hakların 3. kişilere karşı kullanımının engellenmesi hususunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini, Davacı-Karşı Davalıya ait TPE nezdinde 2018-... numara ile tescilli 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın 6769 Sayılı yasanın 77. maddesi uyarınca hükümsüzlüğünü ve geriye yönelik olarak sicilden terkinini, gideri Davacı-Karşı Davalının tarafından karşılanmak üzere Mahkemece verilecek kararın ülke çapında yayın yapan ve tirajı 50.000'in üzerinde olan gazetelerden birinde ilanını, asıl ve karşı davadaki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin Davacı-Karşı Davalının yüklenmesini talep etmiştir.İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; \"....karşı davada Somut olaya dönüldüğünde; Alınan denetime elverişli son heyet raporunda davaya konu olan elbise modelinin ve özellikle de \"en ayırt edici olan bölümünün\" sektörde birçok tasarımcı ve bilinçli tüketiciler tarafından özellikle takip edilen \"Ellie Wilde\" markasının, Instagram adresinde 23/06/2017, 22/11/2017, 19/12/2017, 05/01/2018, 06/02/2018, 12/02/2018 tarihlerinde dava konusu olan tasarımın birebir aynı kalıp tasarımına sahip örneklerinin, davacının tescil başvuru ve kabul tarihi olan 20/02/2018 tarihinden önce yayınlandığının tespit edildiğini, tescil tarihinden önce üçüncü kişiler tarafından oluşturulmuş örnekleri tespit edilen sunulan tasarımın yenilik içermediği, daha önce aynısının başkaları tarafından üretildiği ve satıldığı tespit ve değerlendirmeleri kapsamında tasarım hükümsüzlüğüne yönelik karşı davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir....Asıl davada ...Somut olaya dönüldüğünde; Davacı karşı davalıya ait davaya dayanak tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiği hükümsüzlüğün baştan itibaren sonuç doğuracağı dikkate alınarak tecavüze yönelik davanın ve buna dayalı açılan maddi manevi tazminat davalarının reddine\" karar verilmiştir.Davacı/Karşı davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Asıl dava yönünden; -Yerel mahkemenin asıl ve karşı davaya ilişkin kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamında davalıların müvekkile ait tasarım hakkına tecavüz eylemini gerçekleştirdiğinin sabit olmasına rağmen yerel mahkemece asıl davanın reddine karar verilmesinin hatalı bulunduğunu, müvekkil ...’nin tekstil sanayinde tasarım faaliyetinde bulunduğunu ve tasarımlarının Türk Patent Enstitüsüne 20.02.2018 tarihinden itibaren 2018/... tescil numarası ile kayıtlı olduğunu, davalıların ise müvekkile ait 2018/... Endüstriyel Tasarım Tescil Başvuru Formundaki 2 numaralı tasarımı taklit ederek “...” markası adı altında üretip piyasaya sürdüklerini, İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2018/145 D.İş sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunun sonuç kısmında “İş yerlerinde tespit edilen 8’er adet ... markalı elbise ve ... Giyim’den alındığı beyan edilen ve fişi sunulan ... markalı 1 adet elbise üzerinde, tespit isteyen firmaya ait 2018/... sıra nolu 2 numaralı elbise tasarımının iltibas yaratacak derecede benzerinin kullanıldığının tespit edildiğini” belirttiğini, ayrıca yerel mahkemece hükme esas alınan 04.07.2022 tarihli bilirkişi raporunun 11. sayfasında “Tarafların tasarımları arasında belirtilen farkların küçük ayrıntılarda kaldığını, bu ayrıntıların tasarımların bütüncül algısına ayırt edici nitelik kazandırmadığını, tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında yapılan değerlendirme sonucunda davacı tarafa ait 2018/...-02 tasarım ile davalı tarafa ait olduğu iddia edilen ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığını ve bu sebeple benzer olarak algılandıklarının sonucuna varıldığını” ifade ettiğini, bu haliyle hem delil tespit dosyasından alınan bilirkişi raporunda hem de yerel mahkemece hükme esas alınan 04.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda davalıların eylemlerinin müvekkilin tasarım hakkına tecavüz niteliğinde olduğunun sabit bulunduğunu, buna rağmen yerel mahkemece bu değerlendirmelerin göz ardı edilerek asıl davanın reddine karar verildiğini,-Asıl davada yalnızca Sınai Mülkiyet Hükümlerine değil aynı zamanda Türk Ticaret Kanunu’nun haksız rekabete ilişkin hükümlerine de dayanılmış olmasına rağmen yerel mahkemece haksız rekabete ilişkin gerekli inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın asıl davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Türk Ticaret Kanunu’nun 54. ve 55. Maddesi uyarınca davalıların haksız rekabet hükümlerini ihlal ettiklerinin açıkça ortaya çıktığını, davalıların müvekkile ait tasarımın taklitlerinin üretim ve satışının hukuka aykırı kullanımlar olduğunu, bu kullanımların ticari hayatın teamülleri çerçevesinde dürüstlük kurallarını ihlal eden eylemler niteliğinde bulunduğunu, davalıların bu suretle müvekkilin ticari faaliyetlerinden faydalandıklarını, ticari çevresini doğrudan etkilediklerini, ticari itibarından ve müşteri çevresinden yararlandıklarını ve haksız rekabete sebebiyet verdiklerini, davalıların birçok seçeneği olmasına rağmen müvekkil tasarımlarını ve ürünlerini taklit etmelerinin kısa yoldan haksız kazanç elde etmek istediklerinin kanıtı olduğunu, ayrıca müvekkil tasarımlarının sektörel tanınmışlığından ve güvenilirliğinden faydalanma amacı güttüklerinin açıkça anlaşıldığını,-Yerel mahkemece tasarım hakkına tecavüz ve haksız rekabetin varlığı tespit edilmiş olmasına rağmen tazminata hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, belirsiz alacak davası hükümlerine göre tazminat miktarı tam ve kesin olarak tespit edildiğinde talebin artırılmak üzere şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın tespiti tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte talep edildiğini, maddi tazminatın hesaplanmasına dair tercihin 6769 sayılı Kanun’un 151/2-a maddesine göre yapıldığını, müvekkilinin tasarımına tecavüz ile haksız rekabet sonucu aldığı siparişlerin iptal edildiğini ve bu nedenle büyük zarara uğradığını, maddi zarar hesabına ilişkin belgelerin ibraz edileceğini, bu noktada davalının kaç adet üretim yaptığının belirlenmesinin gerektiğini, hazır giyim sektöründe seri üretimin esas olduğunu, seri üretimde kumaş firesini en aza indirmek için kesim işleminin tek tek yapılmadığını, tüm bedenlerin bir arada olduğu şekilde kesim işlemi yapılması sonucu minimum bir hesaplamayla yalnızca bir renk kumaştan bir pastal kesim yapıldığında 100 kat x 5 beden x 1 renk = 500 adet ürün kesimi yapıldığının kabul edildiğini, birden fazla kumaş ve pastal kullanıldığında ürün adedinin 500’ün katları şeklinde arttığını, ortalama bir tasarımdan 2500-3000 adet kesim üretim yapıldığının bilindiğini, ürün başına karlılığın müvekkilin üretim maliyeti ile satış fiyatı arasındaki fark olduğunu, ürün başına kar ile 3000 üretim adedinin çarpılması halinde mahrum kalınan karın hesaplanabileceğini,-manevi tazminat koşullarının da gerçekleşmiş olduğunu, davalının toptan üretim ve satım yaptığı için tecavüzünün boyutlarının Türkiye çapında birçok konfeksiyon üreticisi ve perakendecinin bilgisine ulaştığını, davaya konu ürün bakımından müvekkilin cirosunun düşmesi ve siparişlerinin iptal edilmesi nedeniyle ticari sıkıntılar yaşadığını ve manevi ıstırap çektiğini, -Karşı dava yönünden-Müvekkili tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine haiz olduğunu, bu hususun yerel mahkemece alınan önceki tarihli bilirkişi raporları ile sabit hale geldiğini, 03.07.2019 tarihli kök bilirkişi raporunun sonuç kısmında web sitesi üzerinde yapılan teknik incelemede dava konusu tasarımla ilgili görsellerin yayın tarihlerinin dikkate alındığında davacı/karşı davalı ürününün tescil başvurusunun daha eski (20.02.2018) olması sebebiyle yenilik kriteri barındırdığına ve davacı/karşı davalı tarafa ait 2018/... dosya numaralı çoklu tasarım başvurusuna ait 2 numaralı tasarımın yenilik kriteri barındırmasından dolayı hükümsüzlük şartlarının oluşmadığına yer verildiğini, yine 23.12.2019 tarihli ek bilirkişi raporunun sonuç kısmında da davalı tarafından sitelerinde yayınlanan ürünlerin yayın tarihinin, davacı/karşı davalı tarafın başvuru/tescil tarihi olan 20.02.2018 tarihinden sonra olması sebebiyle yenilik ve ayırt edicilik kriterini etkilemeyeceğinin belirtildiğini, ancak yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu durumun aksi yönde değerlendirmede bulunulduğunu, dolayısıyla yerel mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken çelişki giderilmeden hüküm kurulmasının ve karşı davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, kesin delil niteliği taşımayan üçüncü kişilere ait internet sitelerinden alınan görseller üzerinden inceleme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, emare niteliğindeki internet sitelerinin delil olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, davalı–karşı davacının bu yöndeki iddialarını kesin delille yani senetle ispat zorunluluğu bulunduğunu, söz konusu görsellerin kim tarafından, ne zaman ve hangi amaçla oluşturulduğunun tespitinin mümkün olmadığını ve bilişim sistemlerine her zaman müdahale edilebileceği dikkate alındığında internet sitelerinde yer alan görseller üzerinden müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt ediciliğinin incelenemeyeceğini,-müvekkiline ait 2018/... numaralı Endüstriyel Tasarım Tescil Başvuru Formundaki 2 numaralı tasarımın yenilik ve ayırt edici özelliklere haiz olduğunu, hükme esas alınan 04.07.2022 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında “tescil tarihinden önce üçüncü kişiler tarafından oluşturulmuş örnekleri tespit edilen sunulan tasarımın yenilik içermemesi, daha önce aynısının başkaları tarafından üretildiğinin ve satıldığının varlığı nedeniyle tescilin hükümsüz olmasının hukuki bir konu olması nedeniyle takdirin mahkemeye ait olacağı” yönünde görüş bildirildiğini, ancak bu değerlendirmenin hatalı olduğunu, davalının yerel mahkeme dosyasına sunmuş olduğu ve benzerliğini öne sürdüğü kıyafet ile müvekkilin tescil başvurusunda bulunduğu kıyafet arasında herhangi bir benzerlik bulunmadığını ve tasarımların tamamen farklı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili tasarımının bütünü üzerinden değil, bir bölümü üzerinden yenilik ve ayırt edicilik incelemesi yapıldığı ve buradan hareketle görüş bildirildiğinin görüldüğünü, bilirkişi raporunda SMK’nın 56. maddesi uyarınca müvekkili tasarımının birebir aynısının tescil başvurusundan önce kamuya sunulduğu tespit edilmemiş olmasına karşın, tasarımı oluşturan unsurlardan yalnızca bir tanesi (kol detayı) üzerinden müvekkili tasarımının bütünü itibariyle yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olmadığı yönünde değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, yerel mahkemece tasarımın birebir aynısının tescil başvurusundan veya rüçhan tarihinden önce tespit edilmemiş olmasına karşın, tasarımın bir bütün olarak değerlendirilmeksizin sadece bir unsuru üzerinden yenilik ve ayırt edicilik incelemesi yapılarak görüş bildirilmesinin açıkça kanuna aykırı olduğunu kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı/Karşı davacılar vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacı-karşı davalıya ait tescilli tasarımın çok önceden beri üretilip satılan, harcıalem olan ve yeni olmayan bir tasarım olduğunu, davacı-karşı davalının TPE nezdinde 2018/... sayı ile 20.02.2018 tarihinde tasarım tescili için başvuruda bulunduğunu, 05.03.2018 tarihinde tescil ve karar yazısının yazıldığını, 31.07.2018 tarihinde ise tescil belgesinin düzenlendiğini, davacı-karşı davalının delil tespiti talebi ile ilgili olarak İstanbul 2. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2018/145 D.iş sayılı dosya üzerinden 31.07.2018 tarihli karar ile bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi verildiğini, davalı-karşı davacıların işyerine bilirkişinin 03.08.2018 tarihinde tespit için gittiğini, davacı-karşı davalının tasarım tescil belgesi düzenleme tarihinden önce delil tespiti için başvuruda bulunduğunun anlaşıldığını, TPE nezdinde 2018/... sayı ile hasbelkader tescil edilen endüstriyel tasarımın ülkemizde ve dünyada daha davacı-karşı davalının tescil tarihinden önce kamuya sunulmuş, bilinen ve tanınan, harcıalem bir tasarım olduğunu, nitekim dünyaca ünlü alışveriş web adresi olan https://www...com ve www.....com.tr https://www.....com/... adlı alışveriş internet sitesinde dava konusu ürünün neredeyse birebir aynısının davacı-karşı davalının tescilinden önce satışa arz edildiğinin görüldüğünü, internet çıktılarının delil olamayacağına dair iddianın mesnetsiz olduğunu, İstanbul 2. FSHHM 2018/145 D.iş sayılı bilirkişi raporunun huzurdaki dava için bağlayıcı olmadığını, bilirkişi tarafından yapılan tespitte ip askılı ve boyu yere kadar uzanan elbise, önde V yaka dekolte, arkada bele kadar inen dekolte kısmı, çapraz bağlama ipleri, kol altlarında iki uçtan dikili plise görünümlü ek kumaş aksesuarların “...” markalı elbiselerde mevcut olduğunun, orijinal tasarımın balık model olduğu halde ... elbiselerde göğüs altına biye ilavesi ile yere inen kloş etek görünümünün bulunduğunun ve bu değişikliklerin tasarımda önemli bir fark yaratmadığının iddia edildiğini, oysa ürünler arasında bilinçli kullanıcılar tarafından belirlenecek şekilde farklılıklar bulunduğunu ve mahkemece yapılan yeni bilirkişi incelemesi ile de bu hususların tespit edildiğini ileri sürdüğünü, davacı-karşı davalının kendi adlarına tescilli 2016-07011 sayılı 8 numaralı tasarıma davalı-karşı davacı ...’in tecavüz ettiğinden bahisle İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2017/87 Esas, 2021/309 Karar sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını ve davanın kısmen kabulüne karar verildiğini iddia ettiğini, oysa huzurdaki davadaki tasarımla ilgisi bulunmayan bu dava dosyası incelendiğinde müvekkilinin davalı değil, ihbar olunan konumunda bulunduğunun görüldüğünü, davacının maddi tazminat talebinin haksız ve yersiz olduğunu, Davacı-karşı davalının, müvekkillerinin seri üretim yapan firmalar olduğu iddiasında bulunduğunu, oysa dava konusu ürünlerin numune olarak üretildiğini ve seri üretimin söz konusu olmadığını, davacı-karşı davalının iddialarını mahkemece kabul edilebilir delil ve belgelerle ispat etmesi gerektiğini, dava konusu ürünlerin davalı-karşı davacı ...’ın işyerinde 8 adet ve diğer davalı-karşı davacı ...’in işyerinde 8 adet bulunduğunun tespit edildiğini, tekstil piyasasında bir modelden en az 3000 adet üretileceğine dair herhangi bir kural bulunmadığını, varsayıma dayalı bu tür beyanlara itibar edilmesi suretiyle ticari defter kayıtlarının ve somut delillerin etkisiz hale getirilmesinin usul ve yasadan uzaklaşma anlamına geleceğini, bir an için tasarım hakkına tecavüzün mevcut olduğu varsayılsa dahi talep edilen manevi tazminat miktarının haksız ve oldukça fahiş olduğunu, davacı-karşı davalı adına tescilli 2018-... numaralı 2 sıra nolu elbiseye ilişkin tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını, Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 55-56 ve devamı maddelerinde düzenlenen şartları taşımadığını, anılan tasarımın ülkemizde ve dünyanın farklı bölgelerinde birebir aynı veya benzer şekilde davacı-karşı davalının tescilinden önce kamuya sunulduğunu, dosyadaki her iki raporda da istikrarlı şekilde davacı adına tescilli 2018/... numaralı çoklu tasarım başvurusuna ait 2 numaralı tasarımın davalı-karşı davacı müvekkillerin tasarımlarıyla bilinçli tüketici nezdinde farklı algılanacağının ve müvekkillerin ürünlerinin iltibas yaratmadığının tespit edildiğini, bu nedenle asıl dava yönünden delillerin tamamlandığını ve davanın reddinin gerektiğini, asıl ve karşı dava yönünden davacı-karşı davalı vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.İnceleme, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.Asıl Dava; Tasarıma Tecavüz ile Haksız Rekabetin Tespiti, Durdurulması, Önlenmesi, Ortadan Kaldırılması, Maddi ve Manevi Tazminat taleplerine, Karşı dava ise tasarım hükümsüzlüğüne ilişkindir.2018/145 D.İş sayılı dosyası üzerinden alınan 06/08/2018 Tarihli Bilirkişi Raporunda özetle; Tespit istenen \"Osmanbey, Hacı mansur Sokak, ... Osmanbey-Şişli adresinde \"...\" ünvanlı işyeri bulunduğu, işyerinde bulunan yetkililere göre, işyerinin \"...\" olduğu, işyerinin toptan elbise, tunik vb. giyim eşyaları satan işyeri olduğu, tespit istenen\"Yıldırım Mahallesi, Ali Fuat Başgil Caddesi, ...\" adresinde \"... ...\" unvalı işyeri bulunduğu, işyerinde vergi levhasına rastlanılmadığı işyerinin perakende elbise, tunik etek vb. gibi bayan giyim eşyaları satan işyeri olduğu, işyerlerinde tespit edilen 8'er adet ... markalı elbise ve ... ... alındığı beyan edilen ve fişi sunulan ... mardkalı 1 adet elbise üzerinde, tespit isteyen firmaya ait 2018/... sıra nolu 2 numaralı elbise tasarımının iltibas yaratacak derecede benzerinin kullanıldığının tespit edildiği yönünde görüş ve kanaate ulaştıkları bildirilmiştir.03/07/2019 tarihli Bilirkişi Raporunda özetle; Asıl dava yönünden; Davacı Karşı Davalı adına tescilli 2018/... dosya numaralı çoklu tasarım başvurusuna ait 2 nolu tasarımın, Davalı Karşı Davacı ... (...) ve Davalı Karşı Davacı ... (...)'ya ait tasarımla, bilinçli tüketiciler nezdinde farklı olarak algılanacağına ve Davalılar Karşı Davacıların ürünlerinin iltibas yaratmadığına, Karşı dava yönünden; https://www...com web sitesi üzerinden yapılan teknik incelemede dava konusu tasarımla ilgili görsellerin bulunduğunu fakat resimlerin jpgl formatına dönüştürülmüş olmasından dolayı tarih bilgilerinin tespit edilemediğini, www.....com.tr web sitesi üzerinden yapılan teknik incelemede dava konusu tasarımla ilgili herhangi bir görselin tespit edilemediğini, www.....com.tr, https://....com/.../, https://www. .../.../, https://www..... .../ web siteleri üzerinden yapılan teknik incelemede dava konusu tasarımla ilgili görsellerin yayın tarihlerinin, görsellerin yayınlandığı tarihin göz önüne alındığında Davacı Karşı Davalı ürününün tescil başvurusunun daha eski (20.02.2018) olması sebebi ile yenilik kriteri barındırdığını, Davacı Karşı Davalı tarafa ait 2018/... dosya numaralı çoklu tasarım başvurusuna ait 2 nolu tasarımın, yenilik kriteri barındırmasından dolayı hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı yönünde görüş ve kanaate ulaştıkları anlaşılmıştır. 23/12/2019 tarihli Bilirkişi Ek Raporunda özetle; https://www..../ adlı sosyal medya hesabı üzerinde yapılan inceleme: Dava konusu tasarımla ilgili olarak 2017 yılında; 23 Haziran 2017, 22 Kasım 2017 ve 19 Aralık 2017 tarihlerinde görsellerin yayınlandığının tespit edildiğini, dava konusu tasarımla ilgili olarak 2018 yılında; 05 Ocak 2018, 28 Ocak 2018, 05 Şubat 2018, 12 Şubat 2018, 09 Mart 2018, 10 Nisan 2018 ve 23 Nisan 2018 tarihlerinde görsellerin yayınlandığının tespit edildiğini, dava konusu tasarımla ilgili olarak 2019 yılında; 08 Ocak 2019 ve 16 Ocak 2019 tarihlerinde görsellerin yayınlandığının tespit edildiğini, https://www...../.../?type=3&... adlı sosyal medya hesabı üzerinde yapılan incelemede: Dava konusu tasarımla ilgili olarak 27 Ağustos 2018 tarihinde görselin yayınlandığının tespit edildiğini, https://....com adlı site üzerinde yapılan incelemede: Dava konusu tasarımla ilgili olarak Ağustos 2018 tarihinde görselin yayınlandığının tespit edildiğini, Asıl dava yönünden; Hem dosya kapsamında hem de Mahkeme salonunda incelenen Davacı Karşı Davalı adına tescilli 2018/...-02 nolu tasarımın (...), Davalı Karşı Davacı ... (...) tasarımı ile bilinçli tüketiciler nezdinde farklı algılanacağına, Karşı dava yönünden; https://www..../ adlı sosyal medya hesabı üzerinde yapılan incelemeler neticesinde yayınlanan görsellerde bluz ve etek olarak iki parçadan oluşan giysi şeklinde tasarlandığını, görseldeki giysi, ön bedeni altı parçalı, V yakası çapraz bağcıklarla tutturulmuş olan kol üstünde yarı daire iki katlı volan detayı bulunan bel üstü kısa bluz ve kloş uzun etek olmak üzere iki parçadan oluştuğu, Davacı Karşı Davalıya ait 2018/...-02 tescilli tasarım V yakalı, balık etek formlu, kol üstü tam daire iki katlı volan detayı bulunan astarlı uzun elbise şeklinde karakterize edildiği bu yönleriyle ürünler arasında bilinçli tüketiciler nezdinde farklı olarak algılanacağına, https://www. .../.../a. ... /.../?type=3&... ve http://....com sitelerinde yayınlanan ürünlerin yayın tarihinin, Davacı Karşı Davalı tarafın başvuru/tescil tarihi olan 20.02.2018 tarihinden sonra yayınlanması sebebi ile yenilik ve ayırt edicilik kriterini etkilemeyeceği yönünde görüş ve kanaate ulaştıkları anlaşılmıştır. Sunulan 04/07/2022 tarihli Bilirkişi Raporunda özetle; Davaya konu olan elbise modelinin ve özellikle de \"en ayırt edici olan bölümünün\" sektörde birçok tasarımcı ve bilinçli tüketiciler tarafından özellikle takip edilen \"...\" markasının, Instagram adresinde 23/06/2017, 22/11/2017, 19/12/2017, 05/01/2018, 06/02/2018, 12/02/2018 tarihlerinde dava konusu olan tasarımın birebir aynı kalıp tasarımına sahip örneklerinin, davacının tescil başvuru ve kabul tarihi olan 20/02/2018 tarihinden önce yayınlandığının tespit edildiğini, tescil tarihinden önce üçüncü kişiler tarafından oluşturulmuş örnekleri tespit edilen sunulan tasarımın yenilik içermemesi, daha önce aynısının başkaları tarafından üretildiğinin ve satıldığının varlığı nedeniyle tescilinin hükümsüz olmasının hukuki bir konu olması nedeniyle takdirinin Mahkemeye ait olacağını, Davacı Karşı Davalının adına tescili öncesi aynı tasarımın varlığı sübuta erdiğinin tespit edildiğinden, Davacı Karşı Davalının tarafından, Davalı Karşı Davacının tasarımına tecavüz iddiasının yerinde olamayacağı yönünde görüş ve kanaate ulaştıkları anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğü talep edilen davacı-karşı davalı adına TPMK nezdinde 2018/...-2 no ile tescilli tasarım yönünden bilirkişi raporlarından 04.07.2022 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu elbise modelinin ... markası tarafından 23.06.2017, 22.11.2017, 19.12.2017, 05.01.2018, 06.02.2018 ve 12.02.2018 tarihlerinde Instagram üzerinden kamuya sunulduğunun tespit edildiği, 03/07/2019 tarihli bilirkişi raporunun, 23/12/2019 tarihli ek raporu ile 04/07/2022 tarihli raporlar arasında çelişki bulunduğu, 04/07/2019 tarihli kök bilirkişi raporunun sonuç kısmında web sitesi üzerinde yapılan teknik incelemede dava konusu tasarımla ilgili görsellerin yayın tarihlerinin dikkate alındığında davacı/karşı davalı ürününün tescil başvurusunun daha eski 20/02/2018 olması sebebiyle yenilik kriteri barındırdığına ve davacı/karşı davalı tarafa ait 2018/... dosya numaralı çoklu tasarım başvurusuna ait 2 numaralı tasarımın yenilik kriteri barındırmasından dolayı hükümsüzlük şartlarının oluşmadığına yer verildiği, 23/12/2019 tarihli ek bilirkişi raporunun sonuç kısmında davalı tarafından sitelerinde yayınlanan ürünlerin yayın tarihinin, davacı/karşı davalı tarafın başvuru tarihi olan 20.02.2018 tarihinden sonra olması sebebiyle yenilik ve ayırt edicilik kriterini etkilemeyeceğinin belirtildiği, dosyada mevcut bilirkişi raporlarında tamamen farklı görüş bildirildiği, her iki raporda da tasarım uzmanı bilirkişi bulunduğu, uzmanı bilirkişiler tarafından farklı görüş bildirildiğinden raporlar arasında çelişki bulunduğu, mahkemece uzmanlık gerektirdiği halde son rapordaki kanaatin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu tespiti yapılmasının yerinde olmadığı, somut uyuşmazlığın çözümünde, davacı-karşı davalı tarafça hükme esas alınan bilirkişi raporuna yapılan itirazların karşılanması ve bu kapsamda raporlar arasında çelişkinin giderilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği, Yargıtay 11. H.D'nin 2015/1631 - 2015/8400 17/06/2015 tarihli ilamında da, \"mahkemece, bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak giderilmesi suretiyle dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bilirkişinin uzmanlık alanına giren hususlarda bizzat mahkemece teknik değerlendirme yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiştir.\" gerekçesinin bulunduğ, açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin esasa ilişkin istinaf sebepleri bu aşamada incelenmeksizin istinaf talebinin kabulü ile HMK’nın 353/1-a-6. maddesi gereğince mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülebilmesi için mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1- Davacı-karşı davalı vekilinin istinaf isteminin KABULÜ ile;2- İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 15/11/2022 tarih, 2018/438 E. 2022/206 K. Sayılı Kararının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-a-6. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,3- Dosyanın, yukarıda gösterilen biçimde inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 4- İstinaf yasa yoluna başvuran davacı-karşı davalı tarafından peşin olarak yatırılan istinaf karar ve ilam harcının talebi halinde kendisine iadesine,5- Dosya üzerinde inceleme yapılması sebebiyle vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,6- İstinaf yasa yoluna başvuran tarafından istinaf aşamasında yapılan giderlerin ilk derece mahkemesince verilecek nihai kararda dikkate alınmasına,6100 Sayılı HMK'nın 353/1-a-6. ve 362/1-g. maddeleri gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda ve KESİN olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 02/10/2025