T.C.
İSTANBUL BAM
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO: 2022/1558
KARAR NO\t: 2025/1774
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 21/06/2022
NUMARASI\t: 2016/1056 Esas - 2022/644 Karar
DAVANIN KONUSU: Trafik Kazasına Bağlı Cismani Zarar Nedeniyle Tazminat
İSTİNAF KARAR TARİHİ: 19/11/2025
İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;
K A R A R
Davacı vekili dava dilekçesi ile; 05.02.2016 tarihinde, davalı...'un sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile seyir halinde iken kaldırımda yürümekte olan müvekkiline çarparak yaralanmasına ve leğen kemiğinin kırılmasına neden olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davalının alkollü ve tamamen kusurlu olduğunu, kaza esnasında müvekkilinin telefonunun kırıldığını, giysilerinin kullanılamayacak hale geldiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) 2.000,00-TL maddi ve 30.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı sigorta şirketi poliçe ile sorumlu olmak şartı ile) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında 29.03.2022 tarihinde sunduğu dilekçe ile, geçici iş göremezlik için 12.600,00-TL, sürekli iş göremezlik için 157.601,63-TL'nin ve 30.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesi ile, davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesince; davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsü...'un tamamen kusurlu olduğu, kaldırımda yürüyen davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, ATK 2. İhtisas Dairesi tarafından Özürlülük Ölçütü Yönetmeliğine düzenlenen raporda, maluliyet oranının %3 olduğu, iyileşme süresinin 6 aya kadar uzayabileceğinin belirtildiği, ZMSS Genel Şartlarında AYM iptal kararı üzerine Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre rapor alınmış ise de, Yargıtay içtihatları doğrultusunda Özürlülük Ölçütü Yönetmeliğinin uygulanması gerektiğinden bu yönetmeliğe göre belirlenen maluliyet oranının hükme esas alındığı, alınan bilirkişi raporu ile davacının geçici ve sürekli iş göremezlik zararının tespit edildiği, yol ve eşya giderlerine yönelik belge olmadığından hesaplama yapılamadığı,2022 yılı asgari ücret verilerine göre hesaplama yapılması için alınan ek raporda davacının, sürekli işgörmezlik zararının 75.048,39-TL, geçici işgörmezlik zararının 12.600,00-TL olduğunun tespit edildiği, alınan ek raporun denetime elverişli olması nedeniyle hükme esas alındığı, manevi tazminat istemi yönünden, davacının maluliyetinin oluşması, kusur oranı, beden gücü kaybı ve işgörmezlik süresi, kaza nedeniyle duyduğu elem, tarafların sosyal ekonomik durumu, paranın alım gücü, maluliyet oranı kapsamında hakkaniyete göre 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği kanaati ile;\"1-Maddi tazminat yönünden davanın KISMEN KABULÜ ile; 12.600,00TL geçici iş görmezlik ve 75.048,39TL sürekli iş görmezlik olmak üzere toplam 87.648,39TL maddi tazminatın davalılar... ve ...'tan olay tarihi olan 05/02/2016 tarihinden itibaren, sigorta şirketinden dava tarihi olan 25/04/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 2-Manevi tazminat yönünden davanın KISMEN KABULÜ ile 25.000,00TL manevi tazminatın davalılar... ve ...'tan olay tarihi olan 05/02/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine\" karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Davacı vekilinin istinaf nedenleri; müvekkilinin hala çalışamadığı ve sürekli iş göremezlik zararının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre belirlenmesi ve bilirkişi raporundaki ikinci seçenek doğrultusunda tazminata hükmedilmesi gerektiği, müvekkili lehine günümüz koşullarına göre çok düşük bir tazminat belirlenirken davalı taraf yararına 17.000,00-TL'nin üzerinde vekalet ücretine hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, müvekkilinin sağlıklı bir insan iken merdiveni inip çıkamaz hale gelmesi karşısında takdir edilen manevi tazminatın çok düşük olduğu hususlarına yöneliktir.Dava, trafik kazasına bağlı cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinde; ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 29.07.2019 tarihli 17567 karar sayılı raporda; Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacının tüm vücut engellilik oranının %3 olduğu, iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceğinin mütalaa edildiği, ATK 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 12.04.2021 tarihli 6786 karar sayılı raporda; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmelik hükümlerine göre davacının %6.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının ve iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 6 aya kadar uzayabileceğinin mütalaa edildiği, davacının zararının hesaplanmasına yönelik olarak alınan 27.01.2022 tarihli bilirkişi heyeti 2. ek raporunda, davacının, asgari ücretin 1,584 katı gelir elde ettiğinin kabulü ile TRH 2010 yaşam tablosu kullanılarak ve progresif rant yöntemi uygulanmak suretiyle seçenekli olarak yapılan hesaplamaya göre, davacının geçici iş göremezlik zararının 12.600,00-TL olduğu, davacının sürekli iş göremezlik zararının, %3 beden gücü kaybının bulunduğunun kabulü halinde 75.048,39-TL, %6,3 oranında maluliyetinin bulunduğunun kabulü halinde 157.601,63-TL olduğu kanaatine varıldığının bildirildiği, mahkemece söz konusu ek rapor hükme esas alınarak 12.600,00-TL geçici iş göremezlik ve 75.048,39-TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmolunduğu görülmüştür.Tüm dosya kapsamı içeriğine, dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemenin; gerekçeli kararını dayandırdığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına; davacının maluliyet oranının kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesi gerekmesine (Bknz. Yargıtay 4. HD'nin 30.05.2024 tarihli 2024/3323 Esas ve 2024/5474 Karar sayılı ilamı), buna göre tespit edilen tüm vücut engellilik oranı %3 üzerinden yapılan tazminat hesabının hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmamasına, reddedilen tazminatlar yönünden davalı taraf yararına takdir edilen vekalet ücretinde hukuka aykırılık bulunmamasına, kaza tarihi (2016 yılı), kazanın oluş şekli, kazadaki kusur durumu, davacının yaralanmasının niteliği, tarafların sosyo ekonomik durumları, kaza tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurulduğunda, davacı taraf lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının az olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ / Gerekçe uyarınca,
1/Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE,2/İstinaf eden davacıdan alınması gereken 615,40-TL harçtan peşin yatırılan 80,70-TL harcın mahsubu ile bakiye 534,70-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,3/İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,4/İstinaf yasa yoluna başvuran davacı tarafından istinaf aşamasında yapılan diğer yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, HMK'nın 361 ve 362. maddeleri uyarınca gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.19/11/2025