T.C.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesi 2025/1010 Esas 2025/585 Karar
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
21.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO\t\t\t\t\t\t\t\t\t: 2025/1010
KARAR NO\t\t\t\t\t\t\t\t\t: 2025/885
TÜRK MİLLETİ ADINA
KARAR
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 25/09/2024
NUMARASI\t\t: 2024/40 Esas 2024/521 Karar
DAVA\t: İtirazın İptali
DAVA TARİHİ\t: 17/01/2024
KARAR TARİHİ\t: 11/09/2025
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH\t: 11/09/2025
\tTaraflar arasındaki itirazın iptali istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davacı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
\tDAVA
\tDavacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı banka ile dava dışı
... İnşaat Ltd. Şti. arasında imzalanan kredi sözleşmesine istinaden adı geçene kredi
kullandırıldığını, davalıların ise müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile söz konusu sözleşmeyi
imzalayarak borcun sorumluluğunu üstlendiğini, asıl borçlunun sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmemesi üzerine kredi
hesap kat edilerek borcun ihtarnamenin tebliği tarihinden itibaren 1 gün içerisinde ödenmesinin
talep edildiğini, süresi içerisinde borcun ödenmemesi üzerine davalı kefiller hakkında Ankara 2. Genel İcra
Müdürlüğü’nün 2023/ 196357 E. sayılı dosyasına kayden icra takibine geçildiğini, davalılar tarafından borcun tamamına itiraz edilmesi sonucunda haklarındaki icra takibin durdurulduğunu bildirerek , davalıların haksız itirazlarının iptali ile takip talepnamesinde belirtilen şartlar dahilinde takibin devamına, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
\t\t\t CEVAP
\tDavalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; görev ,yetki, hak düşürücü süre ve zaman aşımı itirazları bulunduğunu, davacı tarafın takip başvurusu ile Ankara 2. Genel İcra Dairesi 2023/196357 esas numarası ile görülen icra dosyasında takip dayanağına ve hali hazırda görülmekte olan dava dosyasına asıl borca ilişkin sözleşmeyi ve kefalet sözleşmesini sunmadığını, davacı tarafından takibe dayanak belge olarak yalnızca davacı tarafından müvekkiller aleyhine gönderilen ihtarname ve imza sirküleri sunulduğunu, bu şekilde yapılan takip yersiz olup takibe karşı tarafımızca yapılan itirazlarının yerinde olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte yalnızca kefil olarak imzalanan sözleşme durumunda da öncelikle asıl borçluya gidilmesi gerektiğini, takip dosyası ile talep edilen faiz miktarının fahiş olduğunu bildirerek davacı yanın davasının tüm talepleriyle birlikte reddine karar verilmesini istemiştir.
\tİLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
\tMahkemece; taraflar arasında 29.03.2017 tarih 03.11.2017 tarihinde iki adet genel kredi sözleşmesi imzalandığı, davalıların müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığı, dava dışı şirket lehine Ptt Yapı Daire Başkanlığı işi için 175.000.TL tutarında teminat mektubu kredisi kullandırıldığı. teminat mektubunun taahkuk eden komisyonları ihtara rağmen ödenmediği, davalılar şirket ortakları olup, eş muvafakatinin aranmadığı, ihtarname ile davalılar 07.10.2018 tarihinde temerrüde düştüğü, takip ve dava daha fazla tutar üzerinden ikame edilmesine rağmen bilirkişi raporunda tutar daha az tespit edildiğinden davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği, açık ve ayrıntılı bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, alacağın likit olmakla birlikte icra inkar tazminatına da hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2022/8879 Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın kısmen iptaline, takibin 23.887,50 TL asıl alacak, 208,76 TL işlemiş faiz, 10,43 TL BSMV olmak üzere toplam 24.106,69 TL üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %29,90 temerrüt faizi ve %5 BSMV uygulanmasına, takip çıkışının %20'si olan 4.821,33 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
\tİSTİNAF SEBEPLERİ
\tDavacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme tarafından işbu dosya için aldırılan bilirkişi raporlarına karşı itirazlarını sunmuş olmalarına rağmen yerel Mahkemenin bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis ettiğini, müvekkil banka kayıtlarında bir yanlışlık olmadığını , mahkemece davanın kısmen değil tam kabulüne karar verilmesi gerektiği bildirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
\tHUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
\tDava; genel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan ilamsız takibe müteselsil kefil olan davalıların itirazının iptali talebine ilişkindir.
\t6100 Sayılı HMK'nın 355.maddesi gereğince, istinaf incelemesinin istinafa gelen tarafın sıfatı ile istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek ilk derece mahkemesinin taraflar arasındaki ihtilafta görevli mahkeme oluşu ve eldeki davada kesin yetki kuralına da aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla işin esasına girilerek yapılan incelemede;
\tDavacı ... Şubesi ile dava dışı asıl borçlu ... İnşaat Taah. Tic, İth. ve İhr. Ltd. Şti. arasında 29/03/2017 tarihinde 1.000.000,00 TL limitli ve 03/11/2017 tarihinde de 20.000.000,00 TL limitli Genel Kredi Sözleşmesi akdedildiği, davalıların 29/03/2017 tarihli Genel Kredi Sözleşmesini 1.500.000,00 TL limitle ve 03/11/2017
tarihli Genel Kredi Sözleşmesini 30.000.000,00 TL limitle müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı ve davacı tarafça davalı kefiller aleyhine Ankara 28. İcra Dairesi'nin 2022/8879 Esas sayılı icra takip dosyası ile , 35.938,33 TL asıl alacak ve ferileri olmak üzere toplam 36.157,52 TL alacağın tahsili talebi ile ilamsız icra takibi başlattığı, ödeme emrinin davalılara usulüne uygun tebliği üzerine davalıların 08/12/2022 tarihli itiraz dilekçesiyle asıl borca ve ferilerine itiraz ettiği, 12/12/2022 tarihi itibariyle takibin durdurulduğu, tebligat masrafı bulunmadığından karar tensip tutanağının davacı banka vekiline tebliğ edilmediği görülmüştür.
\tİlk derece mahkemesince 36.157,5 TL dava esas değeri üzerinden borçluların borca itirazının iptali ve takibin devamına istemiyle açılan davada davanın kısmen kabulüne, 23.887,50 TL asıl alacak, 208,76 TL işlemiş faiz, 10,43 TL BSMV olmak üzere toplam 24.106,69 TL yönünden itirazın iptaline, takibin 24.106,69 TL yönünden devamına , fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
\t Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile değiştirilen 341/2. fıkrasında öngörülen kesinlik sınırı üç bin Türk Lirasıdır. Karar tarihi olan 25/09/2024 tarihi itibariyle ise bu sınır 28.250,00 TL'dir.
\t Davacı vekilinin istinafa konu ettiği miktar reddedilen 12.050,83 TL'ye yönelik olup, 25/09/2024 tarihli karar davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararlara karşı HMK'nun 346/1. maddesi hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, HMK'nun 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebilir. Bu karar usule ilişkin nihai bir karardır. (Tolga Akkaya, Medeni Usul Hukukunda İstinaf sayfa 176)
\tDavalının istinaf dilekçesi üzerine verilmiş bir dilekçe olmadığından katılma yolu ile istinaf olarak da kabul edilmemiştir.
\tBilindiği üzere; HMK'nun 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar; 361 ve 362. maddelerinde ise temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar hüküm altına alınmıştır. HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca, “Miktar veya değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz. 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6763 sayılı Kanun) 44. maddesiyle HMK'ya eklenen \"Parasal sınırların artırılması\" başlıklı Ek 1. madde ile HMK ile birlikte terkedilen parasal sınırların her yıl yeniden değerleme oranında arttırılması sistemine tekrar geri dönülerek 362/1-(a) maddesinde öngörülen kesinlik sınırının her takvim yılı başından geçerli olmak üzere o yıl için 04.01.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle belirlenmesi esası kabul edilmiştir. Bu suretle malvarlığına ilişkin davalar bakımından kanun koyucu temyize başvuru hakkının belirlenmesinde bir parasal sınır belirleyerek kural olarak \"değere bağlı temyiz\" sistemini benimsemiştir.
\tNitekim 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK'ya eklenen \"Parasal sınırların artırılması\" başlıklı Ek 1. maddenin ilk hâli;\"(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır\" şeklindedir.
\tAncak 14/11/2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7531 sayılı Kanun) 22. maddesi ile HMK'nın Ek 1. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “on” ibaresi “bin” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye“(3) İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.” şeklinde 3. fıkra eklenmiştir. Ayrıca 7531 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 6. fıkrasında HMK'nın Ek 1. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişikliğin bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, 3. fıkra olarak eklenen düzenlemenin ise bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanacağı belirtilerek geçiş hükmü öngörülmüştür.
\tDaha sonra Anayasa Mahkemesinin (AYM) 30.01.2025 tarihli ve 32798 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 04/12/2024 tarihli ve 2023/182 Esas, 2024/203 Karar sayılı kararı ile HMK'nın Ek 1. maddesinin (2) numaralı fıkrasında yer alan “…341 inci, 362 nci...” ibaresinin ve iptal nedeniyle uygulanma imkânı kalmayan bu ibareden sonra gelen “…ve…” ibaresinin iptaline; kararın Resmî Gazete'de yayımından başlayarak dokuz ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiştir.
\tAnayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra 04/06/2025 tarihli ve 32920 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7550 sayılı Kanun) 20. maddesi ile HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. Fıkrası; \"(2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.\" şeklinde değiştirilmiş ve 3.fıkrası ise yürürlükten kaldırılmıştır.
\tYargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02/07/2025 tarih ve 2024/10-205 E, 2025/410 K sayılı kararı ile de; 04/06/2025 tarihinden önce verilmiş kararlar bakımından , 7550 sayılı Kanun'un 20.maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın Ek 1.maddesinin 2.fıkrasında yapılan değişiklik kapsamında kararın istinafı/temyizi kabil olup olmadığının belirlenmesinde dava tarihinin esas alınmasının mümkün olmadığı, değişiklikten önceki düzenlemelere göre karar tarihi itibarıyla değerlendirme yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
\tHal böyle olunca, ilk derece mahkemesi hükmü HMK'nun 341/2. maddesi gereğince davacı yönünden karar tarihi itibariyle kesin olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermek gerekmiştir.
\tTüm bu nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kesin karar nedeniyle usulden reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun yukarıda açıklanan gerekçelerle kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. \t
\tHÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
\t1-İlk derece mahkemesi hükmü HMK'nun 341/2. maddesi gereğince davacı yönünden kesin olduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun USULDEN REDDİNE,
\t2-İstinafa başvuran davacı tarafından yatırılan 615,40 TL istinaf karar harcı ve 1.683,10 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı olmak üzere toplam 2.298,50 TL harcın talep halinde davacıya iadesine,
\t3-Davacı tarafından yapılan istinaf giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
\tDosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda uyuşmazlık konusu miktar dikkate alındığında HMK'nun 362(1)-a maddesi gereğince kesin olmak üzere, tarafların yokluğunda oy birliği ile karar verildi. 11/09/2025
Başkan - Üye - Üye - Zabıt Katibi -
Bu belge 5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu hükümlerine göre UYAP sistemi üzerinden elektronik imza ile imzalanmıştır.