T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
16. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
DOSYA NO:2023/1790 Esas
KARAR NO:2025/905
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:BAKIRKÖY 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ:14/06/2023
NUMARASI:2022/100 Esas, 2023/171 Karar
DAVANIN KONUSU:Marka (Marka İtibarının Kaybı Nedeniyle Tazminat İstemli)
KARAR TARİHİ:02/07/2025
İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili firmanın \"...\" şekil markasının TPMK nezdinde tescilli ve tanınmış bir marka olduğunu, SMK kapsamında müvekkili firmanın marka hakkının koruma altında olduğunu, davaya konu davalı ayakkabıların görselleri ile müvekkiline ait tescilli markaların görselleri karşılaştırıldığında \"...\" şekil markalarının aynen kullanıldığının açıkça görüldüğünü, davalının dava konusu ayakkabılarının, trendyol isimli online satış sitesinden temin edildiğini, açıklanan nedenlerle, davalı eyleminin marka tecavüzü olarak tespitine, davalının tecavüzünün önlenmesine, davaları belirsiz alacak davası olduğundan, şimdilik fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalı taraftan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.
TALEP ARTIRIM:Davacı vekili 25/05/2023 tarihli dilekçesi ile, maddi tazminatın hesaplanması hususunda bilirkişi raporlarında davalı tarafın muhtemel gelirinin toplam 128.920,48 TL olabileceğine kanaat getirildiğini, maddi tazminat taleplerini 128.920,48 TL'ye artırdıklarını beyan etmişlerdir.
CEVAP:Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacı vekilinin, müvekkilinin davacıya ait tescilli bazı markaları ticaretini yaptığı ürünler üzerinde izinsiz olarak kullandığı yönündeki beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkili şirket tarafından satışı yapılan ürünün, davacı şirketin ürünleri ile benzer olmadığını, iltibas da yaratmadığını, davacının \"...\" markasının müvekkili tarafından internet üzerinden satılan ürünlerde ayniyet derecesinde kullanıldığının hiçbir şekilde kabul edilemeyeceğini, ürün üzerinde şekil, desen, ebat, malzeme vs.diğer detaylarda yapılacak teknik inceleme ile de net olarak ortaya çıkacağını, müvekkili şirketin davacının ortaya çıkarttığı tanınmışlıktan faydalanmasının da söz konusu olmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI:\"...Davaya konu olayda; davacının davaya dayanak ..., ..., ..., ..., ..., ...,...,... tescil numaralı markaların şekil markaları olduğu, bu markaların benzer biçimde bir taraftan dar başlayıp, diğer yöne doğru içte ve dışta eliptik çizgide genişleyerek ilerleyerek ve aşağıya doğru geniş bir radyus ile inerek tabanda düz bir çizgi ile biten geometrik şekiller olduğu, davalı yana ait ürünün yan yüzeyinde yer alan şekil incelendiğinde, şeklin davacı markalarına benzer biçimde bir taraftan dar başlayıp, diğer yöne doğru genişleyerek ilerlediği, kullanımın aşağı doğru eğimli bir biçimde inerken geniş bir radyus yaptığı, söz konusu markasal kullanımın davacı markalarının tescilli olduğu emtia grubunda ve ürünün davacı yanın markalarını kullandığı bölgesinde yer aldığı, bu bakımdan, taraf markalarının hitap ettiği ortalama tüketici nezdinde ilişkilendirme ve karıştırma ihtimalinin bulunduğunun kabulü gerektiği kanaatine ulaşılmıştır.Dosyaya sunulan tüm deliller çerçevesinde, davacı yanın tercih ettiği tazminat hesaplama yöntemine göre maddi tazminatın tam ve eksiksiz bir şekilde hesabının yapılmasının mümkün olmadığı, tazminat miktarının dava dışı ... Şirketi'nin ticari defter ve belgeleri üzerinde yapılan inceleme sonucu tespit edildiği, davacı tarafça ticari defter ve belge sunulmadığı, ancak tecavüze konu tespit olunan ürünlerin miktarı, davacının ticari hacmi, tecavüz fiillerinin boyutu hep birlikte nazara alındığında BK 50-51. maddeleri çerçevesinde 60.000,00 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği anlaşılmıştır.İhlal edilen hakkın boyutu, kusurun derecesi ve tarafların mali durumları nazara alınarak, talep edilen 10.000,00 TL manevi tazminatın yeterli ve dengeleyici olacağı kanaatine ulaşılmıştır.Yukarıda açıklanan tüm gerekçelerle;1-Davacının davasının KISMEN KABULÜ İLE,-Davalının davacıya ait markalarından doğan haklarına tecavüzünün tespiti ile bu tecavüzünün önlenmesine, BK 50 ve 51. Maddeleri dikkate alınarak 60.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin REDDİNE,\" şeklinde karar vermiştir.
İSTİNAF İSTEMİ:Davacı vekili istinaf isteminde; Maddi tazminat isteminin kısmen reddinin hatalı olduğunu, ... A.Ş'nin %100 ve tek ortağı ..., ...'nin %100 ve tek ortağı ise davacı... olduğunun delilleri ile sunulduğunu, talep artırım dilekçesi ile 128.920,48 TL'ye artırılan maddi tazminat talebinin tam kabulü gerektiğini, davacı ... in %100 sahibi olduğu dava dışı ...AŞ. nin defterlerine dayanılarak yapılan maddi tazminat hesabı tam ve net olarak davacını Türkiye sınırları içindeki hesabını gösterdiğinden net ve tereddütsüz olduğunu, tecavüz fiilinin boyutunun da nazara alarak maddi tazminat talebinin reddedilmesinin hatalı olduğunu, takdir hakkının gerekçelerinin açıklanmadığını, Bilirkişi raporlarındaki rakamlar ticari defterler incelenerek tespit edilmiş olup açık ve net rakamlar olduğunu, BK 50-51 Maddesinin uygulanmasının hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını, tazminat isteminin tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili istinaf isteminde; Davacı vekilinin ...'nin ticari defterlerini bilirkişi Heyetine sunamadığını, dava dışı bir şirket olan ...A.Ş. tarafından düzenlendiği belirtilen adi yazılı bir belge sunarak tazminat talebini bu belgeye dayandırdığını, raporda da bu hususun belirtildiğini, ek raporda davacı tarafından sunulan ticari defterlerin ve kayıtların dava dışı bir şirkete ait olduğunu, Davacı şirketin ortaklık yapısına ilişkin sunulan belgelerden ilki tek taraflı olarak düzenlenmiş, hukuki açıdan delil niteliği taşımayan bir belge olduğunu, İkinci belge ise, İngilizce olarak düzenlenen, Apostil tasdikli Türkçe tercümesi olmayan bir belge olduğunu esasen davacısı ile ortaklık yapısındaki diğer şirketlerin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, delil olarak kabul edilemeyeceğini, ispatlanamayan davanın reddi gerektiğini, mahkemenin maddi manevi tazminata hükmetmesinin çelişki oluşturduğunu, Müvekkili şirket tarafından satışı yapılan ürün davacı şirketin ürünleri ile benzer olmayıp, iltibas da yaratmadığını, davaya konu edilen ayakkabılar teknik ve tasarım detaylarında birbirinden oldukça farklı olduğunu, bu yönüyle raporu ve tecavüzün tespiti kararını kabul etmediklerini, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
GEREKÇE:Dava, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi ile maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekili ve davalı vekili yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi gereğince, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Somut uyuşmazlıkta; dosyada mevcut yeterli ve hükme elverişli nitelikteki bilirkişi raporunda davalıya ait ayakkabılarda davacının şekil markasının kullanıldığı tespit edilmiş olup davalının markasal kullanımının davacının markasının tescilli olduğu 25.sınıf kapsamında olduğu da dikkate alındığında ilk derece mahkemesince markaya tecavüzün tespiti, meni refi isteminin kabulüne karar verilmesi yerinde görülmüştür. Taraf vekilleri tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.Davacı, maddi tazminat istemini SMK 151/2-a maddesine dayandırmıştır. Mahkemece alınan kök rapordaki hesaplamanın dava dışı şirketin 2022 yılına ait maliyet ve satış fiyatlarına dayalı yazılı beyanına göre yapıldığı, ek raporda ise 3.kişinin defterlerinin incelendiği, maddi tazminat miktarı somut olarak tam ve eksiksiz belirlenemediğinden mahkemece TBK 50-51 maddesine göre maddi tazminata hükmedilmesinin yerinde olduğu, tazminat miktarının somut dosya durumuna göre yerinde olduğu, tecavüz sabit olmakla manevi tazminata da hükmedilmesinin de yerinde olduğu dikkate alındığında yerinde görülmeyen istinaf istemlerinin reddi gerekmiştir. Açıklanan nedenle ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığından davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf isteminin ayrı ayrı esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
HÜKÜM:Gerekçesi ayrıntılı kararda açıklandığı üzere;1-6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin ESASTAN REDDİNE,2-Davacıdan alınması gereken 615,40TL harçtan, peşin alınan 269,85-TL harcın mahsubu ile bakiye 345,55TL harcın davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,-Davalıdan alınması gereken 4781,70-TL harçtan, peşin alınan 1.195,43TL harcın mahsubu ile bakiye 3.586,27TL harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,3-İstinaf yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,5-Artan gider avanslarının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde ilk derece mahkemesince taraflara iadesine, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nun 361.maddesi uyarınca tebliğden itibaren iki haftalık süre içerisinde Yargıtay ilgili hukuk dairesinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.02/07/2025