T.C.
İSTANBUL BAM
8. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO:2023/58
KARAR NO:2025/1164
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ:09/11/2021
NUMARASI:2021/190 Esas - 2021/838 Karar
DAVANIN KONUSU:Trafik Kazasına Bağlı Ölüm Sebebiyle Açılan Tazminat
İSTİNAF KARAR TARİHİ:10/07/2025
İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355.maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf edenin sıfatına, istinaf nedenlerine ve kamu düzenine ilişkin olup resen gözetilmesi gereken hususlara hasren yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde;
K A R A R: Davacılar vekili dava dilekçesi ile; 05.12.2016 tarihinde, müvekkillerinin oğlu ve desteği ...'ın sevk ve idaresindeki, davalı şirkete zorunlu trafik sigortalı ... plaka sayılı araç ile seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine meydana gelen tek taraflı trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, oğullarının vefatı ile müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını, davalı sigorta şirketine yaptıkları başvurunun sonuçsuz kaldığını, Anayasa Mahkemesi'nin 2019/40 Esas sayılı dosyasında verdiği iptal kararı ile genel şartların geçerliliğinin kalmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile (belirsiz alacak) davacılar için ayrı ayrı 500,00-TL olmak üzere 1.000,00-TL tazminatın davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı sigorta şirketi davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır. İlk derece mahkemesince; davalı şirketin sorumluluğunun poliçe tarihi ile kaza tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren genel şartlara göre belirlenmesi gerektiği, davalının destekten yoksun kalma zararından sorumlu olması için motorlu aracın işletilmesi sırasında ölen kişinin mutlaka üçüncü kişi olması gerektiği, eldeki davada ise ölen kişinin üçüncü kişi olmadığı, Genel Şartların A.6 maddesinin (d) bendi gereğince, destek şahsın kusuruna denk gelen destek tazminatı taleplerinin teminat kapsamı dışında tutulması nedeniyle asli kusuru ile kendi ölümüne neden olan sürücü murisin tam kusurna isabet eden destek tazminatının teminat kapsamı dışında olduğu ve davacıların, davalı sigorta şirketinden tazminat talep etme hakları bulunmadığı gerekçesi ile;\"Davanın REDDİNE\" karar verilmiş, karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Davacılar vekilinin istinaf nedenleri; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli 2019/40 Esas sayılı iptal kararı gereğince, sigorta genel şartlarındaki koşulların geçerliliğinin kalmadığı, iptal kararının görülmekte olan davalara uygulanması gerektiği hususlarına yöneliktir.Dava, trafik kazasına bağlı ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; kazaya karışan aracın sürüsü olan davacıların oğlu ...'ın, tamamen kendi kusuru ile meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat etmiş olmasına, davalı sigorta şirketi nezdinde düzenlenen poliçenin teminat başlangıç ve bitiş tarihleri 04.11.2016-04.11.2017 olup, sigorta şirketinin sorumluluğunun kapsamının ise 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenecek olmasına, Genel Şartların \"Teminat Dışında Kalan Haller\" başlıklı A.6. maddesi (d) bendinde;\"destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri\" teminat kapsamı dışında bırakılmış olup bu nedenle kendi ölümüne neden olan sürücünün (desteğin) tam kusuruna isabet eden destek tazminatı talebinin ZMSS poliçe teminatı kapsamında olmamasında, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Karayolları Trafik Kanunu’nda sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber desteğin kusuruna denk gelen destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin sigorta teminat kapsamında olduğuna ilişkin bir düzenleme olmamasına (Bknz.Yargıtay HGK'nın 20/04/2021 tarih 2021/17-86 E, 2021/516 K, Yargıtay sayılı ilamı, 4. HD'nin 13.03.2023 tarihli 2021/14768 E. - 2023/3331 K. ve 2021/10109 E.-2023/3928 K. sayılı, Yargıtay 17. HD'nin 25.11.2020 tarihli, 2019/3574 E.- 2020/7607 K. sayılı ilamları) göre yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacılar vekilinin yerinde görülmeyen istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ/Gerekçe uyarınca,1-Usul ve yasaya uygun olan ve yukarıdaki başlıkta yazılı bulunan ilk derece mahkemesi kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 madde hükmü gereğince ESASTAN REDDİNE, 2-İstinaf eden davacılardan alınması gereken (615,40-TLx2) 1.230,80-TL istinaf karar harcından peşin yatırılan 80,70-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.150,10-TL istinaf ilam harcının istinaf eden davacılardan tahsili ile Hazineye gelir kaydına, 3-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması nedeniyle avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına,4-İstinaf yasa yoluna başvuran davacılar tarafından istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerin üzerinde bırakılmasına,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; 04/06/2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Yasanın 20.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ek-1 maddesi ikinci fıkrasında yapılan değişiklik nedeniyle, HMK'nın 361. madde hükmü uyarınca; gerekçeli kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süresi içinde Yargıtay nezdinde temyiz yolu açık olmak üzere, oy birliği ile karar verildi.10/07/2025