T.C.
ANTALYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA
DÖRDÜNCÜ HUKUK DAİRESİ İSTİNAF KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: ANTALYA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ:24/10/2023
DAVA:Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat)
KARAR TARİHİ:23/06/2025
KARAR YAZIM TARİHİ:23/06/2025
Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen kararına karşı istinaf başvurusunda bulunulmakla, dosyada duruşma yapılmasını gerektiren eksiklik görülmediğinden Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 353/1-a maddesi uyarınca istinaf incelemesinin duruşmasız yapılmasına karar verilerek, dosya incelendi;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
DAVA:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 24/10/2010 günü sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... adına kayıtlı davalı ...Ş tarafından ... poliçe numarası ile sigortalı ... plakalı aracın müvekkili ... sevk ve idaresindeki motora çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, sözkonusu kazanın oluşumunda ... plakalı arac sürücüsünün asli kusurlu olduğunu, kaza sebebiyle müvekkilinin %48 oranında iş göremezlik raporunun bulunduğunu, davalı şirkete tazminat talebini içerir dilekçe ile yazılı başvuruda bulunulduğunu, davalı ... şirketince süresinde cevap verilmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00-TL iş göremezlik hali nedeniyle maddi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.
CEVAP:
Davalı vekili dava dilekçesinde özetle: iş bu davada yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, dava konusu tazminat talebinin hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddinin gerektiğini, müvekkili şirketin davacı tarafa ödemede bulunarak üzerine düşen sorumluluğunu yerine getirdiğini, davacının maluliyet durumunun tespiti için Adli Tıp Kurumuna sevki yapılarak maluliyet tazminatının bilirkişiler tarafınca hesaplanması gerektiğini, müvekkili şirketin sorumluluğunun poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İDM KARARININ ÖZETİ :
Mahkemece;\"2918 sayılı KTK'nın 111/2. Maddesi uyarınca hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açılması nedeniyle davanın reddine,\" şeklinde karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ :
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldıktan sonra davacının tedavisine devam ettiğini, davacı hakkında alınan ilk raporda maluliyet oranının %48 olduğunu, yine ... tarihli ATK 2. İhtisas Kurulunun düzenlediği raporda ise; %18 oranında maluliyetinin bulunduğunun görüldüğünü, yapmış oldukları itirazların mahkemece haklı gerekçe olmadan reddedildiğini, öncelikle davacının maluliyet durumunun devam ettiği gözönüne alındığında hak düşürücü süre yönünden davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
G E R E K Ç E
Duruşma açılmasını gerektiren sebep bulunmadığından HMK'nın 353. ve 355. maddeleri gereğince inceleme ve müzakereler kamu düzeni ve istinaf nedenleriyle sınırlı biçimde dosya üzerinden yürütülmüştür.
Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.
Türk Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi gereğince kasten veya taksirle başkasına zarar veren bu zararı gidermekle yükümlüdür.
\"...2918 sayılı KTK'nun 109. maddesinde, haksız fiil niteliğindeki trafik kazalarından doğan tazminat taleplerinin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı; davanın cezayı gerektiren bir fiilden doğması ve ceza kanununun bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş olması halinde, bu sürenin maddi tazminat talepleri için de geçerli olacağı hüküm altına alınmıştır.
Meydana gelen trafik kazasında oluşan zarar ile gerçekleşen taksirle yaralama eylemi yönünden, 765 sayılı TCK'nun 459/2. maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre 5 yıllık zamanaşımı süresi geçerli olup, İstinaf Mahkemesi'nin kazanın oluş tarihi ve dava tarihine göre zamanaşımının gerçekleştiği tespiti doğrudur. Ne var ki; davacıların, kazadan sonra tam olarak iyileşemediklerini ve eski sağlıklarına kavuşamadıklarını ileri sürerek maluliyet iddiasında bulunduğu gözetilerek, yaralanmadan kaynaklanan tedavi süreci ile maluliyetin tespit edilebilir olduğu tarihin, ayrıca tedavi sürecinde yaralanma nedeniyle gelişen durum olup olmadığının da irdelenmesi suretiyle, maluliyetin doğduğu (zamanaşımının işlemeye başlayacağı) tarihin saptanmayışı hatalı olmuştur.
Zamanaşımı süresinin işlemeye başlaması için, zarar gören tarafından failin yanında zararın da öğrenilmesi gerekir. Bedensel zararlarda, uğranılan zararın tespit edilebilmesi için, meydana gelen yaralanmanın niteliği de nazara alınarak, öncelikle zarar nedeniyle gerekli tedavi sürecinin bitmiş olması gerekir. Zira, tedavi devam ederken zarar gören kişinin sürekli ve geçici işgöremezlik durumu tam olarak tespit edilemez. Daha açık bir ifade ile, tedavi devam ederken kişinin yaralanma nedeniyle maluliyeti olup olmadığı ve varsa oranının ne olduğu tam olarak tespit edilemez.
Açıklanan vakıalar karşısında; kazadaki yaralanma nedeniyle davacıların gördüğü tedavilere ilişkin detaylı açıklama davacı yandan alınıp eksik kalan belge varsa toplanmasından sonra, ATK 3. İhtisas Kurulu ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıkları'ndan, davacıların kazadaki yaralanması nedeniyle maluliyetlerinin bulunup bulunmadığı ile oranının ne olduğu; kazadaki yaralanmalarına bağlı olarak gelişen yeni durum olup olmadığı; gelişen yeni durum olduğunun saptanması halinde ise, bu yeni durumun ne zaman ortaya çıktığı, tedavi sürecinin ne zamana kadar devam ettiği ve hangi tarihte bittiği konularında, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınması; bu rapor da irdelenerek, zararın (maluliyetin) ne zaman öğrenildiği ya da öğrenilmesi gerektiği değerlendirilip, zamanaşımı yönünden değerlendirme yapılması gerekirken; hatalı değerlendirme yapılması ve hukukun yanlış uygulanması nedeniyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir....\"(Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03/02/2020 tarih 2018/3575 Esas, 2020/320 Karar sayılı ilamı)
Somut olayda, 24/10/2010 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile ... Caddesi ... istikametine doğru seyir halinde iken aracının sol ön kısımları ile aynı istikamette seyreden ...'ın sevk ve idaresindeki tescilsiz motora çarpması sonucu yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği kazanın oluşumunda sürücü ...'in asli ve %75 oranında kusurlu, davacı sürücü ...'ın tali ve %25 oranında kusurlu olduğu kaza tespit tutanağı ve yerel bilirkişi raporu ile sabittir
Davacının davalı ... şirketine müracaatı üzerine davacının maluliyet oranı %5 ve davacı sürücünün meydana gelen kazada %25 oranında kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle yapılan hesaplama sonucu davacıya 08/03/2012 tarihinde 6.315,71 TL ödeme yapıldığı ve davacı tarafından yapılan ödemeye karşılık ibraname düzenlendiği anlaşılmaktadır.
Davacı hakkında ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda maluliyet oranın %48 olduğu, davacının geçen süre içerisinde tedavilerinin devam ettiği, davacı hakkında ATK 2. İhtisas kurulunun ... tarihli raporunda davacının maluliyet oranın %18 olarak tespit edildiği, bu itibarla davacının tedavi sonrası gelinen aşama itibariyle belirlenen maluliyet oranın ATK 2. İhtisas Kurulunun ... tarihli raporu ile netlik kazandığı anlaşılmaktadır.
Meydana gelen trafik kazasında oluşan zarar ile gerçekleşen taksirle yaralama eylemi yönünden 5237 sayılı TCK'nun 89 ve 68 maddesinde öngörülen cezanın miktarına göre 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçerli olduğu, kaza tarihi 21/10/2010 olup ibraname tarihi 08/03/2012, dava tarihi 28/12/2016 olmakla; davanın ceza zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır. 2918 sayılı yasanın 109. Maddesine göre değerlendirme yapıldığında; davacının devam eden tedavi süreci nedeniyle kesin ve net maluliyet oranın ATK 2. İhtisas Kurulunun ... tarihli raporu ile belirlendiği, zararın bu tarih itibariyle öğrenildiği dikkate alındığında yine davanın yasal süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Bu duruma göre; taraf delilleri toplanmak suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerekirken hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması yerinde değildir.
Hal böyle olunca açıklanan nedenler ve tüm dosya içeriğine göre; davacının istinaf isteminin kabulü ile 6100 Sayılı HMK.'nun 353/1-a-6 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM :Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacının istinaf başvurusunun KABULÜNE,
2-Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/10/2023 tarih, ... Esas ... sayılı kararının HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KALDIRILMASINA,
3-Dairemizin kararına uygun şekilde yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
4-İstinaf yoluna başvuran davacı tarafından yatırılan istinaf karar harcının istek halinde istinaf yoluna başvuran davacıya iadesine,
5-İstinaf yoluna başvuran davacı tarafından yapılan istinaf kanun yoluna başvurma harcı ile istinaf yargılama giderinin ilk derece mahkemesi tarafından kurulacak esasa ilişkin hükümde dikkate alınmasına,
6-HMK'nın 359/4. maddesi gereğince, temyizi kabil olmayan kararın ilk derece mahkemesi tarafından resen tebliğe çıkarılmasına,\t
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-g maddesi gereğince kesin olmak üzere 23.06.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
...