T.C. TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ
T.C.
TRABZON
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
4. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2022/1308
KARAR NO\t: 2023/1084
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
KATİP\t\t: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: TRABZON ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 08/03/2022
NUMARASI\t\t: 2021/444-2022/341 E.K.
DAVACI\t: GÜNDOĞDU MOBİLYA SANAYİ TİCARET LİMİTED
\t\tŞİRKETİ \t
VEKİLİ\t: Av. ...
\t [16376-73277-62511] UETS
DAVALI\t: ... \t
VEKİLİ\t: Av. ...
\t [16311-13241-72543] UETS
DAVANIN KONUSU\t: Menfi Tespit
KARAR TARİHİ\t: 06/06/2023
KARAR YAZIM TARİHİ\t: 06/06/2023
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine HMK'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon-Arsin Organize Sanayi Bölgesi 543 Ada, 10 Parsel nolu taşınmaz üzerinde müvekkil şirket tarafından fabrika binası yapıldığını, akabinde müvekkil şirkete 28.12.2018 tarih 03-107 nolu yapı kullanma izin belgesi tanzim edildiğini, müvekkil şirketten yapı kullanma izni bedeli adı altında 24.953,46 TL bedelli 31.07.2020 tarihli fatura düzenlendiğini, söz konusu faturanın hukuki dayanağının bulunmadığını, yapı kullanma izni hizmet bedeli altında müvekkilinden ücret talep edilemeyeceğini ileri sürerek dava konusu 31.07.2020 tarihli fatura nedeniyle davalıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilince yapılan hizmete binaen 4562 Sayılı Kanunun 12. maddesi b bendi uyarınca davacıdan alacak talep edilebileceğini, talep edilen alacağın 08.03.2019 tarihli genel kurul toplantısında alınan 14 nolu karara uygun olduğunu, organize sanayi bölgesi yönetimi tarafından yapı kullanma izni istenen inşaata başlanmadan önce inşaat projesinin denetlendiğini, ruhsatlandırmanın yapıldığını, ruhsatlandırma sonrasında inşaatın ruhsata uygun olup olmadığının kontrol edildiğini, tüm bu hizmetlerin ifa edilebilmesi için alanında uzman teknik personel istihdam edildiğini, talep edilen faturanın da bu hizmetin karşılığı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ :
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; \"Dosya içerisinde bulunan tüm kanıt ve belgeler bir arada değerlendirildiğinde;
Dava konusu uyuşmazlık; davalı tarafça düzenlenen yapı kullanma izni hizmet bedeli faturasından kaynaklanan borçtan sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu ve çözümü teknik bilgiyi gerektiren nitelikte olduğundan, dava konusu fabrika binası için davalı taraftan almış olduğu yapı kullanım izni hizmeti bedeli faturasının usulüne uygun olup olmadığı, bu şekilde bir yapı için yapı kullanım izni hizmetine ilişkin fatura düzenlenmesinin usule ve mevzuata uygun olup olmadığı hususlarında rapor tanzimi için dosya inşaat mühendisi bilirkişiye tevdi edilmiştir. İnşaat mühendisi tarafından tanzim edilen raporda; davalı tarafından yapı kullanım izni hizmet bedeli adı altında 27/03/2019 tarihinde 24.953,43 TL tutarında fatura düzenlenmesi \"Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliğine\" göre usule ve mevzuata uygun bulunmadığı, ilgili yönetmeliğin 42. Maddesi hükmüne göre, yapı ve tesislerin projelendirilmesi, inşası ve kullanımıyla ilgili yapı ruhsatı, yapı kullanma izni, iş yeri açma ve çalışma ruhsatının Organize Sanayi Bölgesi tarafından verilir ve denetlenir.
Dolayısıyla mahkemece yapılan değerlendirme neticesinde; 08.03.2019 tarihli Trabzon Arsin Organize Sanayi Bölgesi Olağan Genel Kurul Toplantısında Hizmet Bedelleri adı altında Yapı kullanım İzni Hizmet Bedeli olarak, kapalı alanlar için 5.000 m2 ye kadar 1.40 TL/m2 + KDV, 5.000 m2 üzerindeki alanlar için 0.70 TL/m2 + KDV bir bedel alınması kararının Trabzon Arsin Organize Sanayi Bölgesi Genel Kurulunun yetkisi dahilinde kalacağı kanaatine varılarak davacının davasının reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis olunmuştur.
\" şeklindeki gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinden yapı kullanma izin belgesi adı altında alacak talep edilemeyeceği gibi talep edilen alacağın da fahiş olduğunu belirterek kararın kaldırılması istemiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE :
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.
İstinaf kanun yolu başvurusuna konu edilen karar hakkında; 6100 sayılı HMK'nun 355. maddesindeki düzenleme gereğince, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususlarıyla sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle; 4562 Sayılı Kanunun 12/b maddesinde \"Katılımcıların *1* ödedikleri aidatlar ile arsa ve alt yapı katılım payları ve hizmet karşılıkları\" denmek suretiyle hizmet karşılıklarının organize sanayi bölgesinin gelirleri arasında sayılmasına, dava konusu faturanın organize sanayi bölgesinin yetkisi dahilinde ve Organize Sanayi Bölgeleri Yönetmeliğinin 42. maddesine istinaden yapı ruhsatı, yapı kullanma izin belgesi, iş yeri açma ve çalışma ruhsatı gibi belgelerin verilmesi öncesinde yapılan hizmetler ve bu hizmetlerin yapılması için istihdam edilen personel ve diğer giderlere istinaden düzenlendiğinin anlaşılmasına, bu haliyle davacıdan yapı kullanma izni hizmet bedeli adı altında ücret talep edilmesine usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gibi talep edilen alacağın da 08.03.2019 tarihli genel kurulda kabul edilen nisaplara uygun olduğunun görülmesine göre; kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru tanımlandığı, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin yerinde bulunmayan istinaf kanun yolu başvurusunun HMK'nun 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıda belirtilen şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-Davacı vekilinin Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08.03.2022 tarih ve 2021/444 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararına yönelik istinaf kanun yolu başvurusunun HMK’nun 353/(1)-b-1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf kanun yolu başvurusu sırasında peşin alınan harcın mahsubuyla bakiye 99,20-TL harcın davacıdan alınarak HAZİNEYE İRAT KAYDINA,
3-İstinaf kanun yolu başvurusu nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde BIRAKILMASINA,
4-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından istinaf kanun yoluna başvuran davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine YER OLMADIĞINA,
5-Kararın taraflara tebliği, kesinleştirme, harç ikmali ve gider avansı iadesine ilişkin işlemlerin mahal mahkemesince yerine GETİRİLMESİNE,
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde HMK'nun 362/1-a maddesi uyarınca kesin olmak üzere 06/06/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
\t\t\t\t
...
Başkan
...
e-imzalıdır.
...
Üye
...
e-imzalıdır.
...
Üye
...
e-imzalıdır.
...
Katip
...
e-imzalıdır.