T.C. BURSA BAM 5. HUKUK DAİRESİ
T.C.
BURSA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
5. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t:
KARAR NO\t:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
KATİP\t\t: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 22/02/2021
NUMARASI\t\t:
DAVACI\t: ... - ... - ...
VEKİLİ\t: Av. ... -
DAVALI\t: ... ...
VEKİLİ\t: Av. ... -
DAVANIN KONUSU\t: İtirazın İptali
DAVA TARİHİ\t: 28/06/2019
KARAR TARİHİ\t: 13/12/2023
KARAR YAZIM TARİHİ\t: 19/12/2023
Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22/02/2021 tarih ... sayılı kararının istinaf incelemesi neticesinde;
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan alacak nedeni ile 22/03/2019 tarihli cari alacak mutabakatı düzenlendiğini, ancak ödeme yapılmaması üzerine cari alacak mutabakatine dayalı olarak Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin ...D.İş dosyasında alınan ihtiyati haciz kararı uyarınca Bursa 1. İcra Müdürlüğünün ...Esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, borçluya ait adreste yapılan haciz işlemi esnasında yetkili ile yapılan telefon görüşmesinde ödeme sözü verildiğinden işlem yapılmadığını, davalı tarafça haciz işlemi sonrasında 22/04/2019 tarihinde takibe itiraz edildiğini, 26/04/2019 tarihinde asıl alacak ve ihtiyati haciz masrafları bedeli 77.394,20 TL.nin dosyaya yatırıldığını, ancak takibe itiraz nedeni ile takip durduğundan dosyaya yatırılan paranın ödenmediğini, davalı şirket yetkilisi .... ile müvekkili arasında 76.480,20 TL cari borç/alacak ilişkisi olduğundan cari hesap mutabakatinin düzenlendiğini belirterek itirazın iptali ile takibin asıl alacağa avans faizi uygulanmak suretiyle devamına %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili firmanın Türkiyenin önde gelen okul kıyafeti üretici firması olduğunu, kumaş tüccarı davalıdan zaman zaman kumaş aldığını, taraflar arasında açık hesap olup, özellikle bazı kumaş modellerinin serisini elde tutmak adına ön ödeme yapıldığını, akabinde malların teslimi ile birlikte fatura kesildiğini, davacı şirkete müvekkili şirketin borçlu olmadığı gibi ödemesi yapıldığı halde teslim edilmeyen kumaşların bulunduğunu özellikle geçmiş yıllarda alınan bazı kumaşlar konusunda okullardan gelen şikayetlerin varlığı nedeni ile taraflar arasında ihtilaf bulunduğunu, davacının kötü niyetli icra ve haciz işlemleri yaptırarak, müvekkili firmayı ibraya zorladığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ:
Mahkemece yapılan yargılama neticesinde: Tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme neticesinde SMMM bilirkişi tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda özetle; 31/12/2018 tarihi itibarı ile davalının davacıdan 139.415,20 TL alacağı bulunduğunu, 22/03/2019 tarihli mutabakat metni incelendiğinde 22/03/2019 tarihi itibarı ile 76.480,20 TL borç/alacak bakiyesinde mutabakata varıldığı; anılan belgede davacı ve davalı taraflara ait kaşelerin ve parafların mevcut olduğu, mutabakat metninin ekinde yer alan cari hesap ekstresindeki, davalıyı borçlandıran işlemlere ilişkin kayıtların; davacı tarafın kendi defterlerinde kayıtlı olmadığı, 2018 yılında davacı taraf defterlerinde tespit edilebilen davalı tarafa ilişkin tek kayıt; yevmiye defterinin 31. sayfasında görülen, 10/12/2018 tarihli ve 66 fiş no.lu kayıt olduğunu, anılan kayıt ile... no.lu fatura ile davalı tarafa KDV dahil 81.000,00 TL tutarında mal/hizmet satıldığı, karşılığının nakit olarak tahsil edildiği, davacının kendi defterlerine göre 31/12/2018 tarihli kapanış kaydında, davacının davalıdan herhangi bir alacağı bulunmadığı bildirilmiş ise de 27/11/2020 tarihli duruşmada, davalı şirket yetkilisi 22/03/2019 tarihli mutabakatnamede yer alan imzanın kendisine ait olup olmadığı hususunda isticvap edilmiş, davalı şirket yetkilisi 22/03/2019 tarihli mutabakatnamede yer alan imzanın kendisine ait olduğunu, bilinçsizce ve güvene dayalı olarak imzaladığını beyan etmiş ise de imzanın kendisine ait olduğu ve borcu ikrar ettiği anlaşılmakla birlikte davacı tarafın, davalıdan mutabakatnamede yer alan miktar kadar alacaklı olduğu kanaatine varılarak davanın kabulü ile davalı tarafın Bursa 1. İcra Müdürlüğü’nün ... E. sayılı icra takip dosyasına yapmış olduğu itirazın 76.480,20 TL asıl alacak (fatura-cari hesap ekstresi) yönünden iptali ile takibin 76.480,20 TL asıl alacak(fatura-cari hesap ekstresi),tahsilde tekerrür olmamak şartıyla takip tarihinden itibaren asıl alacağa yıllık %19,50 oranında ve değişen oranlarda işleyecek reeskont-avans faizi, icra gideri ve vekalet ücreti ile birlikte, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla TBK’nın 100. maddesine göre kısmi ödemelerin öncelikle varsa işlemiş faiz, masraf ve fer’ilerine mahsubunun sağlanarak devamına, İİK'nın 67 maddesi gereğince icra inkar tazminatının koşulları oluştuğundan asıl alacağın %20si olan 15.296,04 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Davalı yanın, Müvekkili şirketin üretimini yaptığı kıyafetlerin kumaşlarını tedarik ettiği şirketlerden biri olduğunu, alınan kumaşlardan bir kısmının ayıplı çıkarak üretimi yapılan üniformaların bir kısmının veliler tarafından okullara iade edildiğini, kumaş siparişinde kumaşlar teslim edilmeden ön ödemeler yapıldığını, bu durumun ticari defterler ile ortaya konduğunu, bilirkişi tarafından da mutabakat metninin eki niteliğinde olan davalıyı borçlandıran kayıtların davacının kendi ticari defterlerinde kayıtlı olmadığının, hatta müvekkilinin davacıdan 31/12/2018 tarihi itibariyle 139.415,20 TL alacağının bulunduğunun tespit edildiğini, 19/10/2020 tarihli duruşmada mahkemece davacıya delillerini hasredip hasretmeyeceği hususunda süre verildikten sonra davacı vekilince 16/11/2020 tarihli beyan dilekçesinde delillerini hasretmeyeceğinin bildirildiğini, bu durum karşısında davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını, davacının alacağının olmadığının her iki tarafın ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ile ortaya konulduğunu, adi senet niteliğinde olmayan, müvekkili şirket yetkilisinin iradesi yanıltılarak, güven ilişkisi kullanılarak düzenlenen belge uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEPLER VE GEREKÇE:
Dava; Taraflar arasında ticari satıma ilişkin borçtan kaynaklı yapılan icra takibine itiraz nedeni ile itirazın iptali istemine ilişkindir.
HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebepler ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılan istinaf incelemesinde;
Somut olayda: Davacının kumaş satıcısı olduğu, davalının ise okul üniformalarının üretimi faaliyetinde bulunduğu, taraflar arasında kumaş alışverişine ilişkin ticari ilişki olduğu hususunda ihtilaf bulunmamaktadır.
Davacı tarafça davalıya teslim edilen kumaş bedellerinin ödenmediği belirtilerek alacak talebinde bulunulmuş, davalı tarafça, davacı tarafa kumaş alımlarında ön ödeme yapıldığı, kumaş tesliminden önce ödemelerin yapıldığı, davacı tarafça satılan bir kısım kumaşlarında ayıplı olduğu belirtilerek borçlu olunmadığı belirtilmiştir.
Evrak kapsamına göre; davacı tarafça davalı hakkında 22/03/2019 tarihli borç mutabakat metni ve cari hesap ekstresinden kaynaklı alacak için alınan ihtiyati haciz kararı uyarınca ilamsız icra takibi yapıldığı, takibe dayanak 22/03/2019 tarihli mutabakat metninin incelenmesinde; davalı şirket kaşesi ve yetkilisinin imzasının bulunduğu \"22/03/2019 tarihi itibariyle 76.480,20-TL BORÇ/ALACAK bakiyesinde MUTABIK OLDUĞUMUZU bildiririz\" yazıldığı, davalı tarafça süresi içerisinde borca itiraz edilmesi üzerine takibin durduğu, itiraz tarihinden sonra davalı tarafça 26/04/2019 tarihinde icra dosyasına ihtiyati haciz teminatı olarak 77.394,20 TL nin ödendiği, mahkemece aldırılan bilirkişi raporu içeriğine göre; davacının 2017 yılında işletme defteri tuttuğu, 2018 yılı hesap döneminde ise bilanço esasına göre defter tutmaya başladığı, 2018 yılı yevmiye defterinin tastiklerinin yaptırıldığı, davacı defterinde davalı ile görülen tek kaydın yevmiye defterinin 31. sayfasında olan 10/12/2018 tarihli ve 66 fiş nolu faturaya dayalı KDV dahil 81.000-TL tutarında mal satıldığı ve karşılığının nakit olarak tahsil edildiği kaydının bulunduğu, davalı ticari defterlerine göre ise 31/12/2018 tarihi itibariyle verilmiş sipariş avansları tutarının 139.415,20-TL olduğu, bu miktar kadar davalının davacıdan alacaklı olduğunun kayıtlı olduğu belirtilmiş, mahkemece mutabakat metninde imzası bulunan mutabakat tarihi itibariyle davalı ... temsile yetkili .... duruşmada dinlenmiş, şirket yetkilisinin metin üzerindeki imzanın kendisine ait olduğunu, imzanın karşı tarafın istemi üzerine güvene dayalı atıldığını, hesapları incelemeye fırsatının olmadığını belirttiği anlaşılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2017/19-1652 Esas ve 2018/1110 Karar sayılı ilamında Taraflar arasındaki hesaplaşma gereği belgenin düzenlenme tarihinden önce yapılan ödemelerin sonuca etkili olmayacağı, davalının mutabakat tarihinden sonra mutabakat belgesinde belirtilen borca karşılık bir ödemesi bulunup bulunmadığının yazılı delillerle ispatlanması gerektiği belirtilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, mahkemece usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davacı tarafça 22/03/2019 tarihli taraflar arasında düzenlenen mutabakat uyarınca icra takibi yapıldığı, mutabakat metnine ilişkin imzanın davalı şirket yetkilisi tarafından ikrar edildiği, her ne kadar davalı tarafça mutabakatın yanıltılarak imzalandığı ve davalıdan satın alınan kumaşların ayıplı olduğu savunmasında bulunulmuş ise de, bu hususa ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı, taraf ticari defterlerinde yapılan incelemeye göre davacının alacağı tespit edilememiş ise de, incelemenin 2017 ve 2018 yıllarına ilişkin olarak yapıldığı, ticari defterlerde mutabakat tarihi ve sonrasında yapılan bir ödemeye dair kaydın bulunmadığı, mutabakat metininde belirtilen borç tutarının mutabakat tarihinden sonra ödendiğinin ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça ispat edilememesi nedeni ile mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından (Yargıtay HGK. 2017/19-1652 E. 2018/1110 K., Yargıtay 19. H.D.nin 2020/150 E. 2020/1353 K., Yargıtay 19. H.D.nin 2013/15521 E. 2014/12097\tK.) davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1 maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b/1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 5.224,36 TL istinaf karar harcından peşin alınan 1.306,09 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.918,27 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına,
4-Harç ve karar tebliğ işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
5-Taraflar tarafından yatırılan gider avansından kullanılmayan kısmın yatıran tarafa iadesine,
6-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından istinaf vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca miktar itibariyle kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
\t\t\t\t
...
Başkan
...
e-imza
...
Üye
...
e-imza
...
Üye
...
e-imza
...
Katip
...
e-imza