T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
45. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2024/836
KARAR NO: 2025/597
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/02/2024
ESAS NO: 2023/577
KARAR NO: 2024/84
DAVANIN KONUSU: Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ: 28/05/2025
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: davacı şirketin, 13.08.2007 tarihli Seri B Sıra No:... sayılı fatura ile ... Marka Navigatör Tipi 2007 Model Siyah renkli ... plaka sayılı ... Şasi ve ... Motor nolu aracı ... San. ve Tic. Ltd. Şti.’den kullanılmamış, sıfır araç olarak 112.000,00-USD bedelle satın alındığını, 112.000,00-USD bedelin davalı şirket hesaplarına ödendiğinin sabit olduğunu, davalı diğer ... Tic. Ltd. Şti. ise davaya konu bahsedilen ... Marka ... plakalı aracı yurtdışından getiren ithalatçısı olduğunu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/137823 soruşturma sayılı dosyası ile davalı şirketler ve yetkilileri hakkında devam eden söz konusu aracın ithalat ve gümrük işlemleri ile ilgili ceza soruşturması kapsamında, İstanbul 11. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/613 D. İş nolu 17.10.2012 tarihli alınan \"El Koyma Kararı\" gereğince davacı şirkete ait araca CMK. m. 127 gereğince 15/11/012 tarihinde el konulduğunu, sözleşmeden döndüklerini belirterek davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı şirketin sözleşmeden döndüğünün tespitini, sözleşme bedeli olan 112.000,00-USD'nin el konulma tarihinden itibaren işleyecek azami faizi ile tahsilini, araca el konulma tarihinden bu yana araç üzerinde tasarrufu bulunulmamasına rağmen ödenmek zorunda kalınan 17.030,00-TL ve yargılama süresince ödeyeceği tüm vergiler ile yasal faizin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Islah Dilekçesi Davacı tarafından ödenen 17.030,00 TL Motorlu Taşıtlar Vergisi ödemelerini, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, dava konusu aracın tekrar iktisap edilmesi adına davacı tarafından yapılan 17.263,00 -TL tutarında ödemenin yapıldığı 17/08/2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 22.10.2019 tarihli kararda; davalı şirketlerin, davaya konu araca el konulduğu 12/11/2012 tarihi ile aracın mülkiyetinin kamuya geçtiği 15/09/2014 tarihleri arasında davacının Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gebze Gümrük Müdürlüğü hesabına ödemiş olduğu toplamda 17.038,01-TL tutarında Motorlu Taşıtlar Vergisi'nden ve el konulan aracın iadesi amacıyla 17/08/2017 tarihinde davacı tarafından ödenen 09/05/2017 tarihli 30061 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na göre Gümrük Vergilerinin Eksik Ödenmesi Nedeniyle El Konulan Kara Taşıtlarının Sahiplerine İadesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 5. maddesinin 7. fıkrasına göre hesaplanan Özel Tüketim Vergisi'nin %25'lik tutarına tekabül eden 17.263,00-TL den sorumlu oldukları anlaşıldığından, davacı tarafından ödenen 17.030,00-TL Motorlu Taşıtlar Vergisi'nin ve el konulan aracın iadesi amacıyla ödenen 17.263,00-TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsili ile davacıya iadesine dair karar verilmiştir.Dairemizce istinaf yasa yolu başvuru dilekçelerinin incelenmesi sonucunda verilen 2020/1661 E 2023/1076 K sayılı 12.07.2023 tarihli kararda; müflis şirket (... Ltd Şti ) yönünden açılan alacak davasının kayıt kabul davasına dönüştüğü, alacak davası ile kayıt kabul davasının yargılama usullerindeki farklılıklar nazara alındığında; bu davalı yönünden kayıt kabul davasının tefrik edilerek mahkemenin ayrı esasına kaydedilmesi ve kayıt kabul davası olarak yargılamanın yapılması gerektiği, sunulan tam ıslah dilekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, ceza yargılamasının sonucunun bekletici mesele yapılması yönündeki istinaf sebeplerinin dosya kapsamına uygun düşmediği, davalılardan satıcı firma olan Tasfiye Halinde ... San. ve Tic. Ltd. Şti. (eski unvan ... San. Tic. Ltd. Şti.) yönünden; MTV ödemesinin tahsili talep edilmiş ise de; iş bu ödemenin aracın kullanılma veya kullanılmama durumuna bağlı olmadığı ve bu ödemenin alıcı tarafa düştüğü nazara alındığında, bu talep yönünden davanın reddi gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK 353/1.a.6, 355. maddeler uyarınca kaldırılmasına dair karar verilmiştir. Yukarıda belirtilen kaldırma kararı uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda 2023/577 E 2024/84 K sayılı ilam ile, davalı müflis şirket .... Ltd Şti yönünden açılan dava dosyasının tefrikine, 17.263,00TL den davalı ... San A.Ş sorumlu olduğu belirtilerek ödenen 17.263,00 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya iadesine ve MTV ödemesinin tahsili talep edilmiş ise de; iş bu ödemenin aracın kullanılma veya kullanılmama durumuna bağlı olmadığı ve bu ödemenin alıcı tarafa düştüğü nazara alındığında, iş bu talebi yönünde reddine dair karar verilmiştir.Anılan iş bu karara karşı davalı ve katılma yoluyla davacı tarafça istinaf yasa yoluna başvurulmuştur. Dava, davacı tarafından satın alınan araçla ilgili olarak kullanılamayan dönemde ödenen vergi bedelleri ve aracın tekrar iktisap edilmesi amacıyla yapılan ödemelerin davalılardan tahsili istemine ilişkindir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2. maddesinde \"Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir.\", aynı yasanın \"Parasal sınırların artırılması\" üst başlığı ile Ek Madde 1'de, \"(1) 200 üncü, 201 inci, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz. (2) 200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır.\" hükümleri yer almaktadır. 14/11/2024 tarihli ve 32722 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Ek 1 maddesine eklenen 3.fıkra \"İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır.\" şeklinde ise de istinaf incelemesine konu karar tarihi 13/02/2024 olduğundan, yasal değişikliğin eldeki davaya uygulanamayacağı anlaşılmıştır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346. maddesi gereğince kesin karara yönelik istinaf başvurusu ile ilgili ilk derece mahkemesince karar verilebileceği gibi, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar oluşturulmadan, istinaf incelemesine gönderilen dava dosyaları ile ilgili olarak aynı yasanın 352/1.b maddesi gereğince, istinaf mahkemesince karar verilir. Somut dosyada; kararın verildiği 13/02/2024 tarihinde istinaf kanun yoluna başvuru için parasal sınır 28.250 TL olup işbu davada kabul edilen miktar 17.263,00 TL, reddine karar verilen miktar ise 17.030,00 TL olup, gerek kabul edilen ve gerekse reddedilen dava değeri kesinlik sınırının altında kaldığı, bu nedenle kararın miktar yönünden kesin olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 352/1.b maddesi uyarınca ayrı ayrı usulden reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere; 1-Taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ve 352/1.b maddeleri uyarınca AYRI AYRI USULDEN REDDİNE,2-Taraflarca ayrı ayrı yatırılan başvuru harcının Hazineye gelir kaydına, karar harcının istemi halinde iadesine,3-İstinaf yargılaması için taraflarca yapılan giderlerin kendi üzerlerinde bırakılmasına,4-Yatırılan gider avansından kalan kısmın taraflara ilk derece mahkemesince iadesine,5-Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352/1.b bendi gereğince kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.28/05/2025