T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
40. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
DOSYA NO: 2025/255
KARAR NO: 2025/633
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 25/10/2024
NUMARASI: 2023/181 Esas- 2024/773 Karar
DAVANIN KONUSU: Maddi tazminat
KARAR TARİHİ: 17/04/2025
Yukarıda yazılı İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 02/07/2015 tarihinde sürücü ...'ın idaresindeki ... plakalı motosiklet ile ...'ın idaresindeki ... plakalı araç ile çarpışması sonucu meydana gelen kazada ... plakalı motosiklette yolcu olarak bulunmakta olan müvekkilinin ağır yaralandığını, kazaya sebebiyet veren ... plakalı aracın ZMSS poliçesi bulunmadığını, şimdilik 100 TL maddi tazminat, müvekkilinin mutat iştigalinden geri kalan ve çalışmayarak gelir kaybına uğrayan müvekkili için artırılmak üzere şimdilik 100 TL maddi tazminatın davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur.Mahkemesince verilen kısmen kabul kararı Dairemizin 2021/955 - Esas 2022/1924 Karar sayılı kararı ile kaldırılmıştır. İlk derece mahkemesince; davacının davasının kısmen kabulüne, 290.000 TL maddi tazminatın poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla dava tarihi olan 07/10/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili; dava açmadan önce müvekkili kuruma başvurulmadığını, maluliyet raporunun geçerli yönetmelik hükümlerine göre hazırlanmadığını, mahkemenin kaldırma kararı öncesi alınan rapora davacının itiraz etmediğini, bu nedenle ilk raporda kullanılan veriler yönünden müvekkilinin kazanılmış usuli hak oluştuğunu, genel şartlar gereği teknik faiz uygulanması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından müvekkili kurumun sorumluğu bulunmadığını, sürücünün ehliyetsiz olduğunu, yine aracın tehlike yaratacak araçlardan olduğundan yolcu taşımaya elverişli olmadığını, hatır taşıması indirimi yapılması gerektiğini, ıslah tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğunu, KTK'nin 109.maddesi uyarınca iki yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda: Dava, maddi tazminat talebine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunun davacı için belirlenen kalıcı maluliyet oranı, geçici maluliyet süresi, kaza tarihindeki yaşı, geliri esas alınarak, PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant formülüne göre düzenlendiği ve tazminatın belirlendiği anlaşılmıştır. Bu nedenle usul, yasa, Yargıtay içtihatları ile belirlenmiş hesaplama yöntemine göre tazminat hesabı içeren aktüerya raporunun hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığından dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan deliller değerlendirilerek yasal düzenlemelere uygun ve isabetli karar verilmiş olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. Yine, Dairemizin 2021/955 Esas - 2022/1924 Karar sayılı kaldırma kararında incelenmiş olan davalının diğer istinaf itirazları değerlendirilmemiştir.
KARAR: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere; 1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b/1. maddesi gereğince esastan reddine,2-Harçlar Kanununa göre alınması gereken 19.809,90 TL istinaf karar ve ilam harcından peşin alınan 4.952,50 TL harcın mahsubu ile bakiye 14.857,40 TL istinaf karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,3-Davalının istinaf başvurusu nedeniyle sarf ettiği yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekâlet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, 5-İstinaf yargılama giderleri için yatırılan gider avansından artan kısmın yatıran tarafa iadesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nin 362/1-a maddesi gereğince kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.17/04/2025