T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/604 - 2025/869
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/604
KARAR NO : 2025/869
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 16/02/2023
NUMARASI\t\t: 2022/344 E. - 2023/66 K.
\t
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Marka Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/02/2023 tarih ve 2022/344 E. - 2023/66 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2020/165477 sayılı \"...\" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun TÜRKPATENT Resmi Markalar Bülteninde yayınlandığını; davalı şirketin 2012/63286 sayılı ve \"... ...\" ibareleri markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kabulüne karar verilerek başvurunun reddedildiğini, bu ret kararına karşı müvekkilin yeniden inceleme taleplerinin bu kez TÜRKPATENT 2022-M-9045 sayılı YİDK kararı ile nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa \"...\" ibaresinin pek çok kişi tarafından ayırt edici olmayan yan unsurlar ile aynı sınıflar için kullanıldığını, ilgili kelimenin 6769 sayılı SMK kapsamında ayırt edici özelliği yüksek bir ibare olarak değerlendirmenin mümkün olmadığını, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali olmadığını, müvekkillerine ait markada oldukça yüksek bir ayırt edicilik bulunduğunu, taraf markalarının farklı alanlarda kullanıldığını, ileri sürerek, asıl ve birleşen davada 2022-M-9045 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl davada davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Birleşen davada davalı şirket vekili, tescili talep edilen marka ile müvekkilleri şirket adına tescilli markalar arasında işitsel, görsel ve kavramsal yönden benzerlik bulunduğunu, müvekkilleri şirket adına tescilli markanın ayırt edici unsurunun ''...'' ibaresi olduğunu, markada yer alan ''...'' ibaresi müvekkili şirketin ticari unvanının kılavuz kelimesi olup, markada \"...\" ibaresinin öne çıkartıldığını, dava konusu markanın ayırt edici unsurunun da ''...'' ibaresi olduğunu, ''...'' ibaresinin, ardı ardına sıralanmış sessiz harflerden oluşan, hem görsel hem de işitsel açıdan ilk anda akılda kalıcılığı olmayan ve tüketici nezdinde bir anlam ifade etmeyen bir ibare olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, markaların 09. sınıfta yer alan bir kısım malları müştereken içerdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, emtia benzerliğinin dava konusu edilen 09. sınıftaki mallar açısından sağlandığı, dava konusu markada, her ne kadar şekil de yer alıyorsa da \"...\" ve \"...\" ibarelerinin baskın olduğu, \"...\" ibaresinin ise tescil talebine konu edilen sınıf açısından ayırt edicilik gücünün bulunmadığı, netice itibari ile ön planda asli ve ayırt edici unsur olarak \"...\" ibaresinin kullanıldığı, davalı şirket markası açısından ise markada \"...\" ve \"...\" ibaresinin yer aldığı, kompozisyon ediliş şeklinde göre, \"...\" ibaresini ön plana çıktığı, ayrıca \"...\" ibaresinin ürünün firma aidiyetini vurgulayan işaret olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı markasında ayırt ediciliği üzerinde toplayan unsurun “...” ibaresi yanında kullanılan ve asıl olarak ürünü başka ürünlerden ayırma fonksiyonunu yerine getiren “...” ibaresi üzerinde toplandığı, bu hali ile taraf markalarında ayırt edici, esas unsurun aynı olduğu, diğer bir deyiş ile vurguyu ve alıcı kitlesinin dikkatini tek başına üzerine toplayan, markanın başlangıcına yerleştirilerek asli dikkat ve vurguyu toplayan unsurun müşterek \"...\" ibaresi olduğu, taraf markalarında karıştırılmayı bertaraf edecek düzeyde ayırt edicilik katan bir ibare olmadığı, bu hali ile de işaretlerin karıştırılma ihtimali yaratacağı; taraf markaları arasında SMK’nın 6/1. maddesi bağlamında iltibas ihtimâli bulunduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, \"...\" ibaresinin aynı sınıflarda ayırt edici olmayan unsurlarla birlikte marka olarak kullanıldığını, taraf markalarının SMK'nın 6/1. maddesi anlamında benzer olmadığını, markaların görsel, işitsel ve kavramsal olarak farklılaştığını, markaların farklı platformlarda kullanıldığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK marka kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede görsel, sescil ve anlamsal benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları nazara alınarak münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin nazara alınarak belirlenmesi gerektiği, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, zira, başvurudaki \"...\" ibaresinin çekişmeli mallarda ayırt ediciliğinin bulunmadığı, davalı şirketin mesnet markasındaki \"...\" ibaresinin ise çatı markası olması nedeniyle benzerlik değerlendirmesinde dikkate alınamayacağı, bu nedenle her iki markanın esas unsurunun da \"...\" ibaresinden oluştuğu, dava konusu başvuruda yeterli ayırt ediciliği sağlayacak bir unsura da yer verilmediği, öte yandan benzerlik değerlendirmesinin tarafların fiilen faaliyette bulunduğu alanlara göre değil markaların kapsamındaki emtialara göre yapılacağı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 435,50-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 25/04/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 11/05/2025\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.