T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/409 - 2025/635
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/409
KARAR NO\t: 2025/635
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 19/01/2023
NUMARASI\t\t: 2022/347 E. - 2023/16 K.
DAVANIN KONUSU\t: Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali)
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/01/2023 tarih ve 2022/347 E. - 2023/16 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin TÜRKPATENT nezdinde 2020/88283 sayılı \"... ...\" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun TÜRKPATENT Resmi Markalar Bülteninde yayınlandığını; davalı şirketin 2012/35476, 2012/35478 sayılı ve \"...\", \"...\" ibareleri markalarını gerekçe göstererek yaptığı itirazın kısmen kabulüne karar verilerek başvurunun reddedildiğini, bu ret kararına karşı müvekkilin yeniden inceleme talebinin ise TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 2022-M-7801 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili başvurusunun farklılaştığını, şekil unsurunun ayırt ediciliği sağladığını, müvekkili markasının tüketiciler nezdinde belli bir tanınmışlığa sahip olduğunu, başvurunu 35 ve 41. sınıf hizmetlerde de tescilinin gerektiğini, davalı tarafın kötü niyet ve haksız rekabet iddialarının mesnetsiz olduğunu ileri sürerek, ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2022-M-7801 sayılı kararının iptale karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, müvekkil adına tescilli \"...\" ve \"...\" ibareli markalar ile dava konusu markanın iltibasa yol açacak kadar benzer olduğunu, müvekkili markalarının 19, 35, 41. ve 42. sınıflarda tescil edildiğini, davacının \"...\" markasının 35. ve 41. hizmet sınıflarında tescilinin bulunmadığını; karşılaştırılan markalarda ortak olan \"...\" ibaresinin markalardaki diğer kelime unsurlarından görece olarak ayırt ediciliği yüksek unsur olduğundan, markaların esas unsuru olduğunu, müvekkili tüm Türkiye'de bilinirliğe ulaşmış ve birçok sektörde faaliyet gösteren bir şirket olduğundan müvekkilin markasını bilen ortalama bir tüketici, davacının markası ile karşılaştığında, markanın müvekkiline ait olduğunu düşüneceğini ve böylelikle davacının, müvekkilinin markası üzerinden haksız bir menfaat sağlamış olacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu marka kapsamındaki dava konusu hizmetler ile davalı şirkete ait dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür ve benzer olduğu, dava konusu “... ...” ibareli marka ile davalı şirketin “...” ve “...” ibareli markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak benzer oldukları, taraf markalarının esas ve ayırt edici unsurların aynı olduğu, böylece taraf markaların bütün olarak bıraktıkları izlenimlerin benzer olduğu, mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer olduğu, dava konusu marka başvurusu ile davalı şirket markaları arasında ilişkilendirilme ihtimali ve/veya karıştırılma ihtimalinin bulunduğu; davacı adına kayıtlı 2020/88290, 2020/88285, 2020/88283, 2020/81437 ve 2019/58802 sayılı markaların olduğu iddia edilmiş ise de; bu markaların tescillerinden itibaren üzerinden 5 yıl geçmediği için kazanılmış hak teşkil etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkili markasınında yer alan şekil unsurunun ayırt ediciliğe katkısı olmadığını kabul etmediklerini, davalı markasının ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, küçük farklılıkların dahi ayırt ediciliği sağlayabileceğini, bilirkişi raporunda \"...\" ibaresi üzerinde inceleme yapılmasının içtihatlara aykırı olduğunu, müvekkili markasındaki \"...\" ibaresinin ayırt ediciliği sağladığını, bilirkişi raporunda müvekkili markasının tanınmışlığının dikkate alınmadığını, davalı şirketin başvuruya ilk itirazında \"...\" ve \"...\" markalarının yer almamasının davalının iyi niyetli olmadığını gösterdiğini, ilk derece mahkemesi kararının \"...\" ibaresini davalı şirketin tekeline vereceğini, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını ve eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK marka kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile davalı şirketin mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, zira taraf markalarında \"...\" ibaresinin ortak olarak yer aldığı, bu ibarenin markaların tüketiciler tarafından daha çok yer dikkat çeken başlangıç kısmında konumlandırıldığı, bunun yanında markaların tertip tarzının, yani \"...\" ibaresine eklenen kelimelerle oluşturulmasının ve taraf markalarında \"...\" ibaresinden sonra yer alan \"...\", \"...\", \"...\" ibarelerin de markaları yakınlaştırdığı, başvuru kapsamından çıkartılan hizmetler yönünden emtia benzerliğinin de gerçekleştiği, dava konusu başvurudaki \"...\" ibaresinin ise coğrafi yer adı olduğu ve başvuruya ayırt edicilik katmadığı, başvuru markasının tanınmışlığı iddiasının başvurunun reddine dair eldeki davada dinlenemeyeceği, öte yandan, bilirkişilerin görüşü hakim için bağlayıcı olmayıp HMK'nın 282. maddesinde uyarınca hakimin bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 435,50-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 26/03/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 12/04/2025\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.