T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/436 - 2025/672
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/436
KARAR NO\t: 2025/672
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t \t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 29/12/2022
NUMARASI\t\t: 2022/240 E. - 2022/442 K.
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/12/2022 tarih ve 2022/240 Esas - 2022/442 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t: Davacı vekili, müvekkilinin 2020/116399 sayılı ve \"...\" ibareli başvurusunun, davalı Şirketin \"...\" ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu dava konusu YİDK kararı ile başvurunun tescil edilmek istendiği 9,11 ve 31 sınıflar yönünden kısmen reddedildiğini, oysa taraf markalarının karıştırılma ihtimali doğuracak şekilde benzer olmadıklarını, markaların bütünü itibariyle bıraktıkları intibalarının farklı bulunduğunu, ayrıca taraf markalarında ortak olan “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını ileri sürerek, YİDK'ın 2022-M-3235 sayılı kararının iptale karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, dava konusu başvuru ile müvekkilinin \"...\" ibareli tanınmış ve seri markaları arasında iltibas koşullarının oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu malların tamamının redde gerekçe markaların kapsamında aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, markalar görsel, işitsel ve kavramsal olarak incelendiğinde, davacının “...” ibaresini içeren markasıyla davalı firmanın “...” ibaresini içeren markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak benzerlik bulunduğu, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davacının “...+şekil” ibareli başvuru markasını gördüğünde, derhâl ve hiç düşünmeden bunun davalının “...” ibaresini içeren markalarından farklı bir marka olduğunu algılamayacağı, her iki markanın aynı işletmenin markası veya idari-mali anlamda bağlantılı işletme markaları olarak algılayabileceği, dava konusu markada yer alan “...” ibaresinin bu keyfiyeti değiştirmeyeceği, zira tüketici algısının ilk ibare olan “...” ibaresi üzerinde olacağı, her ne kadar “...” ibaresi ayırt edici niteliği düşük bir ibare olsa da, davalının “...” ibareli markalarının bilinirliğinden kaynaklı arttırılmış ayırt edici niteliğe sahip olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu marka ile davalı markaları arasında marka işaretleri bakımından işitsel, görsel ve kavramsal olarak karıştırılmaya yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu başvurusunun bir bütün olarak redde mesnet markalardan yeterince farklılaştığını, redde mesnet markaların da sadece \"...\" ibaresinden oluşmadığını, iltibas değerlendirmesinde yalnızca \"...\" ibaresinin dikkate alınmasının hatalı olduğunu, davalının \"...\" ibareli seri markaları bulunmadığını, redde mesnet marklarının çoğunun 2020 yılında müvekkilinin başvurusundan kısa bir süre önce başvurusu yapılan markalar olduğunu, davalının ciddi ve yoğun şekilde kullandığı markalarının \"...\" ibareli markası olduğunu, davalının \"...\" ibaresine ayırt edicilik kazandırmadığını, davalının bilinen markasının \"...\" ibareli olduğunu, \"...\" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, ayrıca uyuşmazlık konusu malların tüketicisinin de dikkat düzeyinin yüksek olduğunu, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu \"...\" ibareli marka başvurusu ile \"...\" esas unsurlu redde mesnet markalar arasında, SMK'nın 6/1. maddesi anlamında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında \"...\" ibaresinin esas unsur olarak kullanıldığı, dava konusu başvuruda davacı markalarından farklı olarak yer alan \"...\" ibaresinin başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, özellikle davacı markalarının tanınmış oldukları da gözetildiğinde ortalama tüketicilerin, dava konusu başvuruyu davacının seri markalarından biri olarak algılayabilecekleri gibi başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı bulunduğunu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletmeler tarafından piyasaya sunulan hizmetler olduğunu düşünebilecekleri, bunun da karıştırılma tehlikesinin kabulü için yeterli bulunduğu, ayrıca dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, uyuşmazlık konusu mal ve hizmetlerin bir kısmının tüketicinin dikkat düzeyinin yüksek olmasının markalar arasında ki iltibas tehlikesini ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 179,90-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile kalan 435,50-TL bakiye harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 28/03/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 03/04/2025
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.