T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
44. HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F M A H K E M E S İ K A R A R I
DOSYA NO:2025/98
KARAR NO:2025/451
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
TARİHİ:09/01/2024
NUMARASI:2021/86 E. - 2024/1 K.
DAVANIN KONUSU:Marka (Manevi Tazminat İstemli)
İSTİNAF KARAR TARİHİ:13/03/2025
Yukarıda yazılı ilk derece mahkemesi kararına karşı, istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Tarafların İddia ve Savunmaları:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: müvekkili ...'nin bilgi teknolojileri konusunda, her türlü bilgisayar programları yazılımları ve bu programlarla ilgili her türlü danışmanlık, eğitim, organizasyon ve müşavirlik hizmetlerinde faaliyet gösteren bir şirket olduğunu, müvekkilinin iştigal konusu ile ilgili olarak hazırlamış olduğu bazı projelerde kullanılmak üzere 28.02.2013 tarih ve ... sayı ile “i-cüzdan” markasını adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin “i-cüzdan” markası, yine müvekkili tarafından yaratılan bir proje kapsamında ...'e sunulup ve ... tarafından kabul edilerek, ... sayılı projenin başarı ile tamamlandığının müvekkiline iletildiğini, söz konusu projenin aynı zamanda müvekkilinin ... Sayılı Patent Başvurusunun konusu olan buluşu da oluşturduğunu, müvekkilinin yukarıda açıklanan buluş ve markalarını da kapsayan projesi ile ilgili olarak çok sayıda kuruluş, özellikle de bankalar ile görüşmeye ve teklif sunmaya başladığını ancak bu sırada davalı tarafın haksız kullanımları ile karşılaştığını, davalının haksız kullanımlarını tespit edebilmek amacıyla İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2014/22 D.İş sayılı dosya ile davalının “...” web sitesinde delil tespiti işlemi yaptırıldığını ve bilirkişi raporu ile haksız kullanımların tespit edildiğini, davalı tarafın, müvekkilinin projesi ile birebir aynı bir uygulamayı “...” markası ile bilgisayar, cep telefonu, tablet vs. gibi cihazlar üzerinden kullanılmak üzere yazılım/program olarak müşterilerine sunduğunu ve bu şekilde müvekkilinin tescilli marka haklarına açıkça tecavüz ettiğini, karşı taraf fiilleri nedeniyle müvekkilinin her geçen gün zarara uğradığını, ileride kazanılacak olası stratejik ortaklarını da yitirme tehlikesi içerisinde bulunduğunu belirterek davalının, müvekkili şirketin “...” markasına karşı gerçekleştirdiği marka hakkına vaki tecavüzün tespitine ve kötü niyetli eylemlerinin haksız rekabet niteliğinde olduğunun Türk Ticaret Kanunu'nun 54 ve devamı maddeleri gereğince ve 556 Sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname gereğince tespiti ile saptanan marka hakkına tecavüz ile haksız rekabetin önlenip durdurulmasına, yasaklanmasına, kaldırılmasına, tecavüz teşkil eden her türlü reklam ve tanıtım faaliyetlerinin durdurulmasına, davacı müvekkilinin marka hakkına, davalı yanın tecavüzü nedeniyle uğradığı zararın giderilmesi için, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, alacak belirsiz olduğundan şimdilik 10.,000-TL maddi ve 5,000-TL manevi olmak üzere toplam 15.000-TL'lik tazminatın 556 Sayılı KHK'nin ilgili maddeleri ve Türk Ticaret Kanunu'nun 56. Maddesi uyarınca hesap edilmek suretiyle tespiti ile maddi ve manevi tazminatın marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin işlendiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, kararın yurt sathında tirajı en yüksek gazetenin Türkiye ve yurt dışı baskılarında 15 gün arayla ikişer defa 556 Sayılı KHK'nin 72. maddesi ile TTK'nun 59. maddesi uyarınca ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; İstanbul 1. FSHHM'nin 2014/22 D.iş sayılı dosyasından yapılan tespit sonucunda hazırlanan tespit raporunun huzurdaki davada delil olarak ileri sürülmesinin mümkün olmadığını, davacının ... numaralı patent başvurusunun işbu davanın konusu olmadığını, bahsolunan buluş her ne ise huzurdaki davada değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, müvekkili bankanın, bankacılık sektöründe yer aldığı ve sektöründe öncü kurumlar arasında yer aldığını, davacının ise, bankacılık sektörü dışında “bilgisayar programları yazılımları” sektöründe faaliyet gösterdiğini, davacının tescilli markası 9 ve 42 sınıflar dahil mal ve hizmetlerde kullanılmakta iken, müvekkili bankanın dava konusu işareti 36 sınıfta dahil hizmetlerde kullandığını, müvekkilinin icüzdan ve garanti icüzdan markaları için marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin davacının marka hakkında tecavüz ettiği iddialarını kabul etmediklerini bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararı:Mahkemece; \"1-Davanın KABULÜ ile TPMK nezdinde davacı adına tescilli bulunan... tescil numaralı \"...\" ibareli markaya karşı davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile tecavüz eylemlerinin önlenmesine, durdurulmasına, kaldırılmasına buna ilişkin her türlü reklam ve tanıtım faaliyetlerinin kaldırılmasına, 2-Davacının maddi tazminat davasının kabulü ile hesaplanan 98.237,95 TL maddi tazminatın 04/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile beraber davalıdan alınıp davacıya verilmesine,3-Davacının manevi tazminat davasının kabulü ile 5.000,00 TL maddi tazminatın 04/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile beraber davalıdan alınıp davacıya verilmesine,4-Kararın kesinleşmesi durumunda hüküm özetini Türkiye çapında yayın yapan trajı yüksek 3 gazeteden birinin ilanına,\" karar verilmiştir.
İleri Sürülen İstinaf Sebepleri:Davalı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulmuş olup, davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu marka ile müvekkili banka markaları arasında benzerlik bulunmadığını ve karıştırılma ihtimali olmadığı yönünde kesinleşmiş mahkeme kararı bulunduğunu, davacı markası ile müvekkili bankanın kullandığı markanın benzer olmadığı ve karıştırılma ihtimali bulunmadığı halde davanın kabulüne karar vermesinin hatalı olduğunu , davacının markasının 9. ve 42. sınıflarda tescilli olduğunu, buna karşılık müvekkili bankanın 36. sınıfta kullanımının bulunduğunu belirterek, farklı sınıflarda yer alan bu markaların karıştırılmasının mümkün olmadığını, bankacılık sektöründeki hizmetlerin alıcılarının bilgilenmiş tüketiciler olduğunu, ortalama tüketicilerin finansal hizmet alırken dikkatli ve bilinçli karar verdiklerini bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, raporların ortalama tüketici gözüyle değerlendirme yaparak gerçekte bilgilenmiş tüketici düzeyinde olması gereken incelemeyi yapmadığını, müvekkili bankanın \"...\" işaretini sadece kendi müşterilerine sunduğu bankacılık hizmetleri çerçevesinde kullandığını, dolayısıyla davacının markasına tecavüz veya haksız rekabet oluşturmadığını ayrıca, benzerlik olmadığı için müvekkili bankanın marka hakkına tecavüz etmediğini istinaf öncesi alınan raporlar üzerinden hüküm kurulmasının usule aykırı olduğunu beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini talep etmiştir.
GEREKÇE:HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;Dava marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, durdurulması ile 10.000-TL maddi , 5.000-TL manevi tazminat istemine ilişkindir.Davacı maddi tazminat talebini 98.237,95 TL olarak artırmıştır.Davacı vekili, müvekkiline ait “...” markasını 2013 yılında tescil ettirdiğini bu markanın, ... tarafından kabul edilen ve ... sayılı patent başvurusuna konu olan bir projeye dayandığını, davalının aynı ismi ve benzer bir uygulamayı kullanarak haksız rekabete yol açtığını ve marka hakkına tecavüz ettiğini iddia etmiştir.Davalı vekili, davacının tescilli markasının 9 ve 42. sınıflarda korunduğunu, müvekkilinin ise 36. sınıfta hizmet sunduğunu , müvekkilinin “...” ve “...” markaları için ayrıca marka başvurusunda bulunduğunu, davacının marka hakkına tecavüz iddiasını kabul etmediklerini ifade ederek, davanın reddini talep etmiştir. Kapatılan İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2014/127 esas sayılı dosyasında davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizin 2020/240 esas 2021/155 Karar sayılı ilamıyla \"sınıf farklılığına rağmen dava konusu hizmetlerin benzer olup olmadığı konusunda yeterli bilirkişi raporu alınmadığı, davalının kullanımının markasal nitelikte olup olmadığı, kullanımın davacının tescil sınıfı içinde kalıp kalmadığı, farklı alıcı kitlelerine hitap edip etmediği, markalar arasında bağlantı olup olmadığı gibi hususların detaylı incelemeye tabi tutulması gerektiği, ayrıca, tazminat miktarının belirlenmesinde kullanılan bilirkişi raporları arasında farklılık bulunduğu ve mahkemenin hangi rapora dayandığını gerekçelendirmediği \" belirtilerek eksik inceleme nedeniyle mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmiş, yukarıdaki esasa kayıtla, mahkemece yargılamaya devam olunmuştur. 06/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda; \"davacı ve davalının ... uygulamalarının benzer alanlarda faaliyet gösterdiği, ancak hizmet sunum yöntemlerinin farklı olduğu, davalı bankanın , ödeme işlemlerinin yanı sıra sadakat kartları, ehliyet tanıtımı gibi ek özellikler sunarak davacı şirketin uygulamasından farklılaşsa da, bu durumun uygulamanın sadece 36. sınıfın koruma alanı ile sınırlı kalmadığını gösterdiğini, her iki uygulamanın da yazılım olduğu ve davacının yazılım hizmetleri konusunda 9. ve 42. sınıflarda tescilli marka korumasına sahip olduğu, davalının ... uygulamasının, ... ve ... üzerinden indirilebilmekte ve bu yönüyle bilgisayar sistem tasarımı, optik kayıt taşıyıcılar ve yazılımlar gibi dijital ürünler kapsamında değerlendirildiğini, böylece, davalı bankanın hizmetlerinin davacının marka korumasına sahip olduğu alanlara da yayıldığını, ayrıca, TPE Markalar Dairesi Başkanlığı'nın 13.01.2015 tarihli yazısında, davacıya ait \"...\" markasının iltibas oluşturacak düzeyde benzer olduğunun TPE yazısı ile de teyit edildiğini, sonuç olarak; her iki uygulamanın temelde ödeme hizmeti sunan iki farklı yazılımsal sistem olduğu, aralarındaki tek farkın ödeme hizmetinin sunumundaki yöntem farkından ibaret kaldığı, dolayısı ile her iki uygulamanın da aynı kapsam içerisinde değerlendirilebileceği\" belirtilmiştir.16/02/2016 tarihli Ek raporda; \" 556 sayılı KHK 66/2-b uyarınca davalının, markayı kullanmak yoluyla 102.989,01 TL kazanç elde etmiş olduğu\" ,08/06/2016 tarihli ikinci Ek raporda; davalının, markayı kullanmak yoluyla; a) Dava konusu markanın davalı şirket bünyesindeki diğer işlemler ile ilgili davalıya katkısının eşitlik ilkesi esasına göre hesaplanması halinde davacının yoksun kalınan kazancının 98.237,95 TL olduğu, b)Davacının yoksun kalınan kazancını davalının yapmış olduğu işlem sayısı esasına göre hesaplanması halinde 76.367,29 TL olduğu,c)Davacının yoksun kalınan kazancını yukarıda hesaplanan her iki yönteme göre hesaplanan değerlerin aktarılması yöntemine göre hesaplanması halinde ise 87.302,62 TL olduğu\" belirtilmiştir.28/08/2022 tarihli bilirkişi raporunda; \"Taraflarca kullanılan “...” ve “...” ibarelerin görsel, işitsel, kavramsal anlamda ayniyete varacak düzeyde benzediği; tarafların sunduğu hizmetlerin birebir örtüştüğü, ilgili ortalama tüketici kesimince işletmeler arasında bağ olduğunun düşünülebileceği dolayısıyla karıştırılma ihtimalinin söz konusu olduğu, davacının \"...\" ibareli markasına yönelik kullanımlarının ciddi ve pazar payı yaratacak biçimde markasal mahiyet taşıdığı, davacının \"...\" ibareli markasına yönelik kullanımlarının tescilli olduğu 9. ve 42. sınıfa uygun olduğu, tescil sınıfı kapsamında kullanıldığı, davalı bankanın “...” ibaresi ile “...” uygulaması/yazılımı üzerinden sunduğu hizmetin davacının markasının tescilli olduğu 9. sınıftaki \"Manyetik, optik kayıt taşıyıcılar ve bunlara kaydedilmiş bilgisayar programları ve yazılımları; bilgisayar ağları vasıtasıyla indirilebilen ve manyetik ve optik ortamlara kayıt edilebilen elektronik yayınlar; manyetik/optik okuyuculu kartlar\" emtialarında ve 42. sınıfta “Bilgisayar hizmetleri; bilgisayar programlama, bilgisayar sistem tasarımı, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi, kapsamında olduğu, davalı bankanın “icüzdan” ibaresi ile sunduğu hizmetin markalarını tescil ettirdiği 36. Sınıftaki finansal ve parasal hizmetlerin dışına, davacının markasının tescilli oluğu 9. Ve 42. sınıftaki mal ve hizmetlere taştığı, davalının tescilli markaları bakımından sunulan hizmetin niteliği göz önünde bulundurulduğunda 36. Sınıftaki finansal hizmetlere yönelik tescilin yetersiz kaldığı, tarafların sunduğu hizmetlerin birebir örtüştüğü, davalı kullanımlarının davacının markasına yönelik marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet mahiyeti taşıdığı\" belirtilmiştir.Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2020/1776 - 2021/1962 sayılı, 03/03/2021 tarihili ilamı ile \" ... sayılı “...” ibareli markanın 36. sınıfta tescili için davacının marka tescil başvurusu ile davalının redde dayanak markası arasında çekişme konusu 36. sınıfta bulunan \"Finansal ve parasal hizmetler” bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacının “...” ibareli marka başvurusunun, “igaranti, işube, iemeklilik, ibanka” ibareli önceki markalarının serisi/devamı mahiyetinde bir başvuru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK'in 07/09/2015 tarih 2015-M-8701 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi'nce; taraf markalarının 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzer olmadığı, itiraza dayanak 9. sınıf mallar ile başvuruda yer alan 36. hizmetler arasında da karşıladıkları ihtiyaçlar, hitap ettikleri tüketici kesimleri, tüketim süreci ve biçimi itibariyle farklılıklar bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir... marka başvurusuna konu ibarenin başvuru konusu hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin düşük olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu ONANMASINA,\" karar verilmiştir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2017/2992- 2019/432 sayılı kararı ile davalının ... tescil numaralı \"garanti icüzdan\" ibareli markası yönünden aynı sonuca varılmıştır. Dosya kapsamına göre, ... tescil numaralı \"...\" ibareli markanın davacı şirket adına 9. ve 42. sınıflarda tescilli olduğu, davalı adına ... tescil numaralı \"...\" ve ... tescil numaralı \"...\" ibareli markaların ise 36. Sınıfta tescilli olduğu, tarafların sunduğu hizmetlerin birebir örtüştüğü, taraf markalarının görsel, işitsel, kavramsal olarak yüksek düzeyde benzediği, davalının “...” ibaresi ile 36. Sınıftaki finansal ve parasal hizmetler için tescil ettirdiği markasını kullanımının ise 36. Sınıf kapsamı dışında , 36. Sınıftaki hizmetleri aşar nitelikte “...” uygulaması/yazılımı üzerinden sunduğu hizmetle davacının markasının tescilli olduğu 9. sınıftaki \"Manyetik, optik kayıt taşıyıcılar ve bunlara kaydedilmiş bilgisayar programları ve yazılımları; bilgisayar ağları vasıtasıyla indirilebilen ve manyetik ve optik ortamlara kayıt edilebilen elektronik yayınlar; manyetik/optik okuyuculu kartlar\" emtialarında ve 42. sınıfta “Bilgisayar hizmetleri; bilgisayar programlama, bilgisayar sistem tasarımı, yazılım tasarımı, kiralanması ve güncelleştirilmesi kapsamında olduğu, 36. Sınıftaki parasal ve finansal hizmetlerin 9. Ve 42 sınıf mal ve hizmetler ile bağlantılı olmadığı bu nedenle 9 ve 42 sınıflarda faaliyet yürütmenin 36 sınıf kapsamında değerlendirilemeyeceğinin yukarıda yer verilen yargıtay ilamları ile de sabit hale geldiği, bu durum karşısında; ayniyet derecesinde benzer işaretlerin aynı hizmetlerde kullanılması nedeniyle ortalama tüketici nezdinde işletmeler arasında bağlantı kurma dahil karıştırılma tehlikesinin söz konusu olduğu bu durumda davalı kullanımlarının SMK 7 ve 29 maddesi kapsamında davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiği anlaşılmıştır. Somut olayda, davacı yoksun kalınan kazancı 556 sayılı KHK 66/2-b uyarınca , marka hakkına tecavüz edenin, markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre hesaplanmasını talep etmiştir. Bilirkişi raporu ile davalının, markayı kullanmak yoluyla; dava konusu markanın davalı şirket bünyesindeki diğer işlemler ile ilgili davalıya katkısının eşitlik ilkesi esasına göre hesaplanması halinde elde ettiği kazancının 98.237,95 TL olduğu tespit edilmiş olduğundan maddi tazminatın bu bedel üzerinden hüküm altına alınmasında keza talep edilen manevi tazminat miktarının ihlallin boyutu ve niteliğine somut olayın özelliğine göre hak ve adalet ilkesine uygun olduğu anlaşılmıştır.Sonuç olarak, kararda gösterilen yasal ve yeterli gerekçeye göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı vekilinin, istinaf başvuru sebeplerinin yerinde olmadığı, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM:Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Usûl ve yasaya uygun İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 09/01/2024 tarih ve 2021/86 E. 2024/1 K. sayılı kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf talebinin 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,2-492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 7.052,18-TL nispi istinaf karar ve ilam harcından peşin yatırılan 1.763,05-TL harcın mahsubu ile bakiye 5.289,13-TL harcın davalıdan tahsiliyle Hazineye gelir kaydedilmesine,3-Davalı tarafça istinaf aşamasında yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,4-İncelemenin duruşmasız olarak yapılması sebebiyle taraflar yararına vekalet ücreti tayinine yer olmadığına,5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın karar kesinleştiğinde iadesine,Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 20/07/2017 tarih ve 7035 Sayılı Kanunun 31. maddesiyle değişik 6100 Sayılı HMK'nın 361/1. maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay'a temyiz başvurusunda bulunma yolu açık olmak üzere, oy birliğiyle karar verildi. 13/03/2025