T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 27/10/2022
NUMARASI\t\t: .....
DAVANIN KONUSU\t: Markaya Tecavüzün Tespiti, Önlenmesi ve Durdurulması, İmha, Maddi \t\tve Manevi Tazminat ile İlan
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/10/2022 tarih ve 2021/278 E. - 2022/369 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraf vekillerince istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı işyeri yetkilisi tarafından işletilen işletmede müvekkili şirketin tescilli markalarının yahut ayırt edilemeyecek derecede benzerlerinin mağaza tabelalarında, diğer her türlü iş materyalleri ile tanıtım vasıtalarında kullanıldığının tespit edildiğini, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2021/45 D.İş sayılı dosyasında delil tespiti işlemi de gerçekleştirildiğini; marka ihlaline son vermesi için defalarca iletişime geçilen davalının delil tespiti işlemi yapılması akabinde dahi marka ihlaline son vermediğini; müvekkil şirket tarafından söz konusu markaların kullanılmasına hiçbir şekilde izin verilmediğini ve kullanımların açıkça müvekkili adına tescilli markalara haksız tecavüz teşkil ettiğini, bu durumun tüketiciler nezdinde müvekkili şirketin tescilli markasına olan güveni zedelediğini ileri sürerek, müvekkili adına tescilli marka hakkına yönelik tecavüzün tespiti, önlenmesi ve durdurulması ile, Ankara 11. İcra Müdürlüğünün 2021/10490 Esas sayılı dosyası üzerinden uygulanan ihtiyati tedbir kararı neticesinde davalıya yediemin olarak teslim edilen ve müvekkili marka hakkına tecavüz teşkil eden malların dava sonucunda imha edilmesine, dava konusu markaya tecavüz nedeniyle, müvekkili şirketin uğramış olduğu maddi zararların giderilmesi amacıyla SMK'nın 150 ve 151. maddeleri uyarınca fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00-TL maddi tazminatın ve müvekkili şirketin markasının toplum nezdindeki güvenilirlik ve saygınlığının uğramış olduğu manevi zarar nedeniyle 75.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, dava sonunda verilecek hükmün masrafları davalı yana ait olmak üzere günlük gazete ve benzeri vasıtalarla ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin Mamak ilçesindeki işyerinde cep telefonu satışı tamiri ve fatura bedelleri tahsili hizmetleri sunduğunu, bu işletmenin özellikle fatura tahsili yapıldığını ortaya koyabilme adına bazı logo ve işaretler kullanılmış olsa bile bu logo ve işaretlerin davacı şirketin marka hakkına tecavüz sayılabilecek mahiyette olmadığını, kullanılan bir kısım logoların ve işaretlerin sadece ... faturalarının tahsil edildiği bir fatura ödeme merkezi olduğuna yönelik ibareler olduğunu, müvekkili işletmesinin ... de dahil olmak üzere diğer telefon şirketlerine ait faturaları tahsil etmeye yetkili olduğunu, davalının bu markayı taşıyan ürün satmadığını, bu ürüne dair ticari sözleşme yapmadığını, tespitten sonra ihlale devam edildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalı taraf aleyhine Ankara 4. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2021/45 D.İş nolu dosyası üzerinden delil tespiti sonucu düzenlenen raporda, davalının iş yerinin tabelası ile işyerinin iç dekorasyonundaki flama ve afişlerde ... ve logo markalarının kullanıldığının ve bu durumun davacı adına tescilli markalar ile karıştırılma ihtimaline yol açabileceğinin belirtildiği, davalının delil tespiti ile tespit edilen kullanımlarının markasal etki yaratacak, davalının işletme adının önüne geçecek şekilde esaslı unsur olarak kullanıldığının açıkça görüldüğü, dosya kapsamında davalının söz konusu markaları yazılı bir izin ya da lisans yolu ile yaptığına dair bir belge de bulunmadığı, markaya tecavüz koşullarının oluştuğu; davacı tarafın SMK'nın 151/2-c maddesi kapsamında maddi tazminat talep edildiği, davacı tarafça dosyaya emsal olarak sunulan sözleşmelerin lisans sözleşmesine karşılık gelmediği, bu nedenle tazminat hesabında dikkate alınamayacağı, dosya kapsamında SMK'nın 151/2-c bendi uyarınca hesaplama yapılabilmesi için herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, mevcut dosya kapsamı itibariyle maddi tazminat hesaplaması yapılması mümkün olmadığından; tarafların ekonomik durumları, ihlâl olunan hakkın mahiyeti, ihlalin etkileri, ihlalin ulaştığı kitle, fiilin ve kusurun ağırlığı, paranın satın alma gücü ibraz olunan belgeler ve eylemin gerçekleştirilme biçimi karşısında TBK'nın 50 ve 51. maddeleri uyarınca maddi tazminat miktarının 10.000,00-TL, manevî tazminat miktarının 5.000,00-TL olarak saptanmasının hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacı adına tescilli marka hakkına yönelik tecavüzün tespiti, önlenmesi ve durdurulmasına, Ankara 11.İcra Müdürlüğünün 2021/10490 Esas sayılı dosyası üzerinden uygulanan ihtiyati tedbir kararı neticesinde davalıya yediemin olarak teslim edilen ve davacı marka hakkına tecavüz teşkil eden malların imha edilmesine, 10.000,00-TL maddi ve 5.000,00-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiz ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, dava sonunda verilecek hükmün masrafları davalı yana ait olmak üzere günlük gazete bir defa ilanına karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, ek raporda SMK'nın 151/2-c maddesi uyarınca tazminatın 20.000,00-TL olacağının belirtildiğini, yeni bilirkişi raporu alınması taleplerinin reddedildiğini, hükmolunan kararın hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, davanın ıslahla artırılan 20.000,00-TL üzerinden kabulünün gerektiğini, taraflarınca dosyaya kazandırılan emsal alınamayacağı değerlendirmesinin hukuka aykırı olduğunu, manevi tazminatın da düşük belirlendiğini ileri sürerek, yerel mahkeme kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
\tDavalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin marka tecavüzü niteliğinde bir kullanımı bulunmadığını, kullanımların telefon tamiri ile fatura ödemesi yapan işlemelerin pazarlama yöntemi olduğunu, tüketicinin müvekkili işletmesinin markanın şubesi, ofisi olduğunu düşünmeyeceğini, müvekkilinin davcı şirket dahil telefon şirketlerinin faturalarını tahsil etmeye yetkili olduğunu, müvekkili kullanımının dürüstçe kullanım niteliğinde olduğunu, tazminat miktarı ve her talep için verilen vekalet ücretinin doğru ve yerinde olmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi ve durdurulması, imha, maddi ve manevi tazminat ile ilan istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının Ankara 4. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2021/45 D.iş sayılı dosyası kapsamında tespit edilen kullanımının davacı ile arasında doğrudan ticari bir bağlantı bulunduğu ve söz konusu kullanımların izne dayalı olarak bayisi sıfatıyla gerçekleştirildiği algısına sebep olacak mahiyette olduğu, oysa bu markasal kullanımların herhangi yazılı bir izin bulunmaksızın gerçekleştirildiği, öte yandan, davacı tarafça yapılacak tazminat hesabına emsal olması için sunulan sözleşmelerin lisans sözleşmesi olarak emsal alınabilecek mahiyette olmadığı, bunun üzerine ilk derece mahkemesince, TBK'nın 50/2. maddesi uyarınca takdir edilen maddi tazminat davalının hizmet verdiği yer de dikkate alındığında hakkaniyete uygun olduğu gibi, hükmedilen manevi tazminat tutarının da somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun bulunduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca davacıdan alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, \t
\t3-Harçlar Kanunu uyarınca davalıdan alınması gereken 1.024,65-TL nispi istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 185,45-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 839,20-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,\t
\t4-İstinaf aşamasında taraflarca yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
\t5-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 21/02/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 16/03/2025\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.