T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/39
KARAR NO\t: 2025/307
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
\t K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
KATİP\t\t: ... \t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 20/11/2018
NUMARASI\t\t: 2018/126 E. - 2018/423 K.
DAVACI\t:\t
VEKİLİ
DAVALI\t
DAVANIN KONUSU\t: Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/11/2018 tarih ve 2018/126 E. - 2018/423 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin \"...+şekil\" ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2017/64989 kod numarasını aldığını, ... Markalar Dairesi Başkanlığının başvuruyu 2017/52084 kod numaralı ve \"...+şekil\" ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca kısmen reddettiğini, bu kısmi ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da YİDK’nın 2018-M-782 sayılı kararı ile nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin \"...\" ibaresini düğün salonu işletmesi, düğün ve eğlence hizmetleri ile düğün salonu kiralama hizmetlerinde ilk olarak kullanan ve bu markayı tanıtan kişi olduğunu, bu ibareyi 2013/82015 sayı ile 41. Sınıfta daha önce tescil ettirdiğini, tescilli markasal kullanımının bulunduğunu, redde gerekçe gösterilen marka sahibinin kötüniyetli olduğunu, davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2018-M-782 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurunun \"...+şekil\" ibaresinden oluştuğu, başvuru kapsamında 43. Sınıftaki \"Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri. Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri\" hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise \"...+şekil\" ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 43. Sınıftaki \"Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri\" hizmetlerin yer aldığı, çekişmeli başvuru kapsamındaki 43. Sınıftaki \"Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri\"nin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki hizmetlerle aynı/aynı tür olduğu, taraf markaları arasında Markalar Dairesi kararıyla çıkartılan mallar yönünden aynı mallar bulunsa da, fonetik, görsel, anlamsal ve genel intiba olarak aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmaması nedeniyle SMK 5/1-ç maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları, davacının, dava konusu başvuru bakımından, önceki tarihli markalarından kaynaklı müktesep hakkı bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile, YİDK'nın 2018-M-782 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru ile reddine gerekçe olarak gösterilen 2017/52084 sayılı \"...\" ibareli markanın ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, ayrıca, kısmi ret kararına konu hizmetlerle aynı/aynı türdeki hizmetlerin kısmi ret gerekçesi markanın kapsamında olduğunu, başvuru hakkında 6769 s. SMK'nın 5/1-(ç) bendi uyarınca verilen kısmi ret kararının usule ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 5/1-ç maddesi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, somut olayda davacının başvuru konusu yaptığı \"...+şekil\" ibareli marka ile davalının resen redde mesnet aldığı \"...+şekil\" ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı, zira, davacı markasının, kenarları dantel şeklinde altın sarısı bir daire içinde beyaz büyük harflerle yazılan “...” sözcüklerinden oluştuğu ve bu sözcüklerin üstünde de kral tacı / anıtın tasviri şeklini içeren bir figürün bulunduğu, redde mesnet markanın ise beyaz zemin üzerine siyah baş harfleri büyük yazılan “...” sözcüklerinden oluştuğu ve bu sözcüklerin üstünde de anıtın farklı bir tasviri şeklini içeren bir figürün bulunduğu, markalar arasında bu anlamda farklılaşacak unsurların mevcut olduğu, bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu söylenemeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/190 Esas, 2022/3946 Karar ve 24/05/2022 Tarihli, \"...+şekil\" - ...+şekil\" ibareli markalara yönelik verdiği kararının da bu yönde olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 14/02/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 28/02/2025\t\t\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...