T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
Esas-Karar No: 2023/18 - 2025/251
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2023/18
KARAR NO\t: 2025/251
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
\t K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 07/09/2022
NUMARASI\t\t: 2021/297 E. - 2022/210 K.
DAVACI\t:
VEKİLLERİ
DAVALI\t
\t
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Kararı İptali, Hükümsüzlük
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/09/2022 tarih ve 2021/297 E. - 2022/210 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, ... markasının müvekkili adına tescilli olduğunu, dava konusu 2020/19943 kodlu ... markasının ilanına yapılan itirazın ret edildiğini, ... ve ... markalarının her ikisinin de ... ibaresi ile başladığını, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ve 2016 yılından beri kullanıldığını markalar arasındaki tek farkın son hecesindeki olduğunu, ... hecesinin markalar arasında yeterli düzeyde ayırıcı etki yaratmadığını, markalarda yer alan ... ibaresinin sıvı cam anlamına geldiğini, faaliyet alanını belirten genel ifade olduğunu, markanın asli unsurunun ... olduğunu, markaların 17. Sınıfta yer alan emtia da tescilli olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu, davalı şirket ile müvekkili şirket arasında ekonomik bir bağ olduğu yönünde yanıltıcı olacağını, tüketici üzerinde sağladığı tanınmışlık, güven ve itibarı kullanarak haksız kazanç elde etmeye çalıştığını ileri sürerek 2021-M-5715 sayılı kararının iptaline, 2020/19943 kodlu ... markanın 17. Sınıfta tescil edilmişse hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı firma vekili, müvekkilinin kimyevi madde, kimyevi boya, inşaat, ambalaj, plastik ve kauçuk sektöründe faaliyet gösterdiğini, markaların hitap ettiği ortalama tüketicinin inşaat sektörüne yönelik olduğunu, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin tüketicilerin belli uzmanlık alanları olduğunu, markaları ayırt ederken daha dikkatli ve özenli olacaklarını, markaların karıştırılmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının \"...\" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait \"...\" ibareli tescilli markaları arasında emtia benzerliği oluşsa da, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak özellikle markanın bütünselliği ilkesi de gözetilerek ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/1. maddesindeki iltibasın bulunmadığı, aksi yöndeki bilirkişi görüşüne HMK'nın 282 . maddesi uyarınca iştirak edilmediği, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/5. maddesindeki tanınmışlık koşulunun da oluşmadığı, davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan, haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususlarının kanıtlanmadığı, dava konusu marka açısından kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin “...” markasının dünya çapında tanındığını, “...”, \"...\" ve \"... ...\" ifadelerinin bir markanın parçası olarak tanınmasının da müvekkili şirketin eseri olduğunu, ... ve ... ifadelerinin “her ikisinin de “...” ifadesiyle başladığını, davalı şirketin, müvekkili adına tescilli markalardan daha farklı bir marka seçmesi imkân dahilinde iken, seçtiği \"...\" ifadelerinden oluşan ürünü esaslı unsurlar açısından, müvekkiline ait markalarla kavramsal, görsel, işitsel olarak aynı ve ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, hükümsüzlük istemi yönünden, dava dilekçesinin 4. ve devamı maddelerinde \"...” markasının müvekkile ait “... ...” markası ile bir bütün olarak karşılaştırıldığında tek farkın ilk kelimenin son hecesindeki “...” ifadesi olduğunu, ortalama tüketicinin itiraz edilen başvuruya konu markanın farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, başvuruya konu markanın müvekkili adına tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının yüksek ihtimal dâhilinde olduğu, itiraz edilen başvuruya konu markada yer alan diğer unsurların yeterli ayırt ediciliğe sahip olmak yerine müvekkile ait tescilli marka ile aynı olduğu yönünde açıklamaların olduğunu, davacı tarafın, hükümsüzlük davası yönünden, davalı şirketin marka başvurusuna yaptıkları itirazlarında dayanakolarak gösterdikleri markalardan başka markalara da dayandığını, YİDK kararının ve marka hükümsüzlüğü davasının ayrı davalar olduğu kabul edilip, hükümsüzlük davası yönünden tarafların delilleri değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiğini, mahkemece eksik inceleme yapıldığını, davalının, müvekkili şirketin piyasadaki tanınmışlığından kötüniyetle yararlanmak istediğini ve ortalama tüketiciler nezdinde ürününün müvekkili şirketin seri markalarından olduğu izlenimini yaratmaya çalıştığını, müvekkilinin tanınmış “... ...” markasından sadece ilk kelimedeki bir hece fark yaratılarak oluşturulan \"...” markasının üstelik neredeyse tıpatıp aynı ürün kabı ve görsel kompozisyonlar ile birlikte ve aynı işlevi gören ürünü ticari olarak satışa sunmak üzere marka olarak tescil ettirilmesi ve kullanılması karşısında davalının kötüniyetli olmadığından bahsedilmesinin ne hukuka ne de vicdana uygun olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK kararı iptali, hükümsüzlük istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olduğu, davalının \"...\" ibareli marka başvurusu ile davacıya ait \"...\" ibareli tescilli markaları arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak, markanın bütünselliği ilkesi de gözetildiğinde, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının \"...\" ibareli tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, diğer bir anlatımla ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından davacının \"... \" ibareli tescilli markalı mallarından satın almak isterken davalının başvuru markalı malı satın almak şeklinde bir yanılgı yaşamayacağı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacının tescilli markaları arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar algısı da oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/1. maddesindeki iltibasın bulunmadığı, taraf marka işaretleri benzemediğinden SMK'nın 6/5. maddesindeki tanınmışlık koşulu oluşmadığı gibi davacıya ait tanınmış olduğu iddia edilen markadan haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği hususlarının kanıtlanmadığı, kötüniyetli başvuru yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 07/02/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 28/02/2025
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.