T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1947
KARAR NO\t: 2025/30
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
ÜYE \t\t: ...\t ...
KATİP \t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 22/09/2022
NUMARASI\t\t: 2022/96 E. - 2022/290 K.
DAVACI\t
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Kararının İptali
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/09/2022 tarih ve 2022/96 E. - 2022/290 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t:Davacı vekili, müvekkilin mobilya konulu tasarım tescili amacı ile 29/04/2021 tarihinde başvuruda bulunduğunu, 2021/005510-1 başvuru numarası ile yayınlanan başvuruya, davalı gerçek kişi tarafından 2016/05797-4 sıra numaralı tasarıma dayalı olarak itiraz edildiğini, YİDK'in 2022/T-185 sayılı kararı ile davalı itirazının kabul edildiğini ve müvekkilinin 2020/005510-1 sayılı tasarımının hükümsüzlüğüne karar verildiğini, oysa söz konusu tasarımların çok farklı olduğunu, tasarımların kolçak kısımlarının, ayak yapılarının, oturma alanının, sırt dayama kısmının birbirinden farklılık gösterdiğini, genel görüntü itibariyle de tasarımların farklılaştıklarını, koltuk ürünlerinde oturma alanı, sırt yaslama alanı gibi unsurların teknik zorunluluk olduğunu, ayak ve kolçaklarda seçenek özgürlüğü bulunduğunu, piyasadaki birçok üründe oturma ve sırt alanının bazen ikili, bazen üçlü yapıda yapıldığını, bunun tek kişinin hakimiyetine verilmesinin tasarım hukuku anlamında mümkün olmadığını, mobilya ürününün bilgilenmiş kullanıcısının dikkatli ve ürünlerin detaylarını inceleyen kimseler olduklarını ileri sürerek, YİDK'in 2022/T-185 sayılı kararının iptaline, dava konusu tasarımın tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
\tDavalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımın ayırt edicilik vasfının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
\tDavalı ... vekili, taraf tasarımları arasında bilgilenmiş kullanıcı gözü ile birçok benzerlik bulunduğunu, müvekkilinin tasarımı ile dava konusu tasarımın ayakları, ayak sayıları, yapıları, ayakların metal bağlantı şeritleri ile bağlanması gibi birçok noktadan benzer olduğunu, müvekkili tasarımı ile dava konusu tasarımın aynı bulunduğunu, yine müvekkilinin 2020 yılı kataloğunda Barcelona Koltuk Takımı adı altında yayınlanan ürünler incelendiğinde de bu durumun görülebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, dava konusu 2021/005510-1 nolu tasarımın, itiraz gerekçesi olarak ileri sürülen 2016/05797-4 nolu tasarım karşısında ayırt edicilik unsurlarını içermediği ve bilgilenmiş kullanıcı gözünden benzer algılanacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili, mahkeme tarafından bilirkişi raporuna ciddi itirazları giderilmeden ve ek rapor dahi alınmadan karar verilmesinin eksik incelemeye neden olduğunu, bu nedenle kararın kaldırılması gerektiğini, bilirkişi raporunu hazırlayan heyette mobilya sektöründen bir bilirkişinin yer almadığını, aynı alanda iki farklı akademisyenin heyete dahil edilmesinin de usul ekonomisine aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun 7. sayfasında, en az bir oturma yüzeyi ve sırt dayama dışında teknik zorunluluk olmadığının açıklandığını, teknik zorunluluklara dair kısımlar dışında her şeyin müvekkili tarafından orijinal olarak tasarlandığını, bir diğer hatalı değerlendirmenin ise bilgilenmiş kullanıcıya ilişkin olduğunu, herhangi bir kişinin bilgilenmiş kullanıcı olarak kabul edildiğini, bu kabulün de hatalı bulunduğunu, mobilya tüketicisinin herhangi bir kişi olmadığını, çünkü mobilyanın uzun ömürlü ve pahalı bir ürün olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporu dayanaksız ve hatalı tespitler içermesine rağmen hükme esas alındığını, bilirkişiler ve mahkemenin, itiraz kapsamını aşan delilleri, mutlak yenilik kapsamında dikkate alarak dava türüne ve HMK kurallarına aykırı davrandığını, muvafakat etmedikleri delil ve beyanların dikkate alındığını, davalı gerçek kişinin ikinci cevap dilekçesinin de aynen cevap dilekçesi gibi itirazda ileri sürülmeyen delilleri barındırdığını, davalı gerçek kişinin dilekçesinde yer alan tasarım görsellerinin, dava konusu tasarım olmadığını, bilirkişilerin de bunları dikkate aldığını, bu uygulamanın da haksız ve hukuka aykırı olduğunu, dava konusu ürünlerin birbirinden çok farklı bulunduğunu, tüm koltuklar aynıdır bakış açısı ile yapılan değerlendirmenin müvekkilinin tasarım hakkına ve ticaret hukuku kurallarına aykırılık oluşturduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içinde tasarım uzmanı bilirkişilerin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımın, redde mesnet tasarım karşısında ayırt edici olmadığının açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gibi teknik zorunluluk ve bilgilenmiş kullanıcı yönünden yapılan değerlendirmelerin de yerinde bulunduğu, buna göre dava konusu tasarımın, redde mesnet 2016/05797/4 sayılı tasarım karşısında ayırt edici olmadığı, her ne kadar mutlak yenilik kriterinin resen incelenmesi gerekir ise de aynı durumun ayırt edicilik kriteri bakımından geçerli olmadığı, bu itibarla itiraz aşamasında redde mesnet alınmayan görsellerin işbu davada değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesince de dava konusu YİDK kararında redde mesnet alınan tasarım karşısında dava konusu tasarımın ayırt edicilik vasfını taşımadığının tespit edildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 534,70-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 16/01/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 16/01/2025
\t\t\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...