T.C. KONYA BAM 6. HUKUK DAİRESİ
T.C.
KONYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: ....
KARAR NO\t: ....
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
KATİP\t\t: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: Konya.... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 08/11/2024
NUMARASI\t\t: ....... Esas - ....... Karar
İSTİNAF EDEN DAVACI\t: ....... .... A.Ş.
VEKİLİ\t\t\t: Av. ...
DAVALI\t\t: Hasımsız
DAVA\t\t: Zayi Belgesi Verilmesi
İSTİNAF KARARININ
KARAR TARİHİ\t: 16/01/2025
YAZIM TARİHİ\t: 16/01/2025
Davacı tarafından Konya.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin ....... Esas sayılı dosyası ile açılan zayi belgesi verilmesi davasında 08/11/2024 tarihinde tesis edilen davanın reddine ilişkin karara karşı davacının istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, üye hakimin görüşleri alındıktan sonra dosya incelendiğinde;
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin serbest muhasebeci ve mali müşavirine ait işyerindeki bilgisayarın arızalanmasından dolayı mükelleflerine ait bazı verilerin kaybolduğunu, bu sebeple müvekkili şirkete ait 2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları; 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları ile 2023 yılı Ocak aylarına ait tüm defter ve kayıtların (Yevmiye Defteri ve Envanter Defteri) xml uzantılarına da ulaşılamadığını, ....... Teknoloji San.ve Tic.Ltd.Şti. tarafından yapılan incelemede ssd diskin bozulmasından dolayı müvekkili şirkete ait 2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları; 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları, 2023 yılı Ocak dönemi e defter datalarına ulaşılamadığı tespit edilerek, tutanak altına alındığını, müvekkili şirkete ait tüm belgeler Gelir İdaresi Başkanlığına elektronik olarak işlendiğini beyan ederek müvekkili şirketin 2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları, 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları, 2023 yılı Ocak ayına ait tüm defter ve kayıtların (Yevmiye Defteri ve Envanter Defteri) xml uzantıların zayi olduğuna dair TTK 82/7 maddesi gereğince zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili daha sonra verdiği 07/11/2024 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde ise özetle, dava dilekçelerinde talep konusu olarak, \"müvekkili şirketin 2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları; 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları; 2023 yılı Ocak ayına ait tüm defter ve kayıtların (Yevmiye Defteri ve Envanter Defteri) xml uzantıların zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesi\"şeklinde yazıldığını ancak e-Defter olarak tutulan defterlerin Yevmiye Defteri ve Envanter Defteri değil; Yevmiye Defteri ve Defteri Kebir olduğunu, dava dilekçelerinde zayi belgesi verilmesi talep edilen e-Defterlerin, Yevmiye Defteri ve Defteri Kebir yazılması gerektiği halde; maddi hata neticesinde sehven Yevmiye Defteri ve Envanter Defteri olarak yazıldığını beyan ederek maddi hatanın düzeltilmesine dair taleplerinin kabulü ile dava dilekçelerindeki taleplerinin \"2021 yılı Ekim, Kasım, Aralık ayları; 2022 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ile 2023 yılı Ocak ayı yevmiye defteri, defteri kebir ve berat dosyalarının xml uzantılarının zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesi talebi\" şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; \"...Somut olayımızda davacı taraf özetle bilgisayarının arızalanması nedeni ile defter ve belgelerinin ziyaa uğramasından kaynaklı olarak zayii belgesi verilmesini talep etmektedir. TTK 82/7. Hükmü açıkça \"...yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle...\" ifadelerine yer vermek suretiyle davanın kabulünü sınırlı sebeplere bağlamıştır. Atıf yapılan içtihatlarda da görüldüğü üzere bu sebeplerin genişletilmesi mümkün değildir. Bu kapsamda davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur...\" gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; gelişen koşullar ve elektronik yaşamın günümüzün her anında bulunması ile birlikte 27903 Sayılı resmi gazetede yayımlanan 6215 Sayılı Kanun'un 14. maddesi ile elektronik defter tutulması sisteminin getirildiğini, bu değişiklikle beraber anılan kanunda yer alan şartları taşıyan mükelleflerin, defter ve belgelerini elektronik ortamda saklamak mecburiyetine girdiklerini, e-defter ve e-fatura kullanımına ilişkin ilk olarak; 13/12/2011 tarih ve 28141 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 1 seri nolu Elektronik Defter Genel Tebliği ile uygulamanın usul ve esaslarının belirlendiğini, Elektronik Defter Tebliği'nde 19/10/2019 tarihinde yapılan değişiklikle e-defter ve beratlarına ait kayıtlarının bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesi hallerinde mahkemeye başvurarak zayi belgesi verilmesi talep edilebileceğinin düzenlendiğini, 19/10/2019 tarihinde yapılan değişiklikle 7.madde ile \"“Mücbir Sebep” halleri nedeniyle e-defter veya beratlarına ait kayıtlarının bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesi ve e-defter ve berat dosyalarının, muhafaza edildiği e-defter saklama hizmeti veren özel entegratör kuruluşlardan veya başkanlıktan temin edilemediği hallerde, söz konusu durumların öğrenilmesinden itibaren tevsik edici bilgi ve belgeleri ile birlikte 30 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yetkili mahkemesine başvurarak kendisine bir zayi belgesi verilmesini isteyeceğinin düzenlendiğini, müvekkili şirketin usulüne uygun tutulmuş olan dava konusu e-defterlerinin ve berat dosyalarının kopyalarının Gelir İdaresi Başkanlığı kayıtlarında mevcut olduğunu, ancak e-defterlerin kaydedilmesi, onaylanması, saklanmasına yarayan yazılım programının bulunduğu bilgisayarın arızalanması nedeniyle, Gelir İdaresi Başkanlığı'nda mevcut olan bu kayıtların müvekkili nezdinde bulunan datalarına yani xml uzantılarına ulaşılamadığını, söz konusu verilerin kurtarılması amacıyla ....... Teknoloji San.ve Tic.Ltd.Şti.'ne başvurulduğunu, ancak tüm çabalara rağmen sonuç alınamadığını, bunun üzerine 13.08.2024 tarihli dilekçe ile Meram Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne başvurularak, dava konusu e defter ve berat dosyalarına ulaşılamadığından, sözkonusu e-defter ve berat dosyaları başkanlık sisteminde yüklü olduğundan bu e-defter ve beratların, bir kopyasının (datasının) verilmesinin talep edildiğini, ancak ilgili müdürlük tarafından sözkonusu e-defter ve berat dosyalarının xml uzantılarına ulaşılamadığına dair zayi belgesi sunulması halinde kayıtların bu kopyasının verileceği bildirildiğini, mahkemece emsal gösterilen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2015/13791 Esas, 2017/1625 Karar sayılı kararının konusunun fiziki ortamda tutulan ticari defterlere ilişkin olduğunu, e-defterlere ilişkin zayi belgesi verilmesi elektronik Defter Genel Tebliği madde-7.1.de özel olarak düzenlendiğini, bu madde ile zayi belgesi verilebilmesi için sebeplerin, şartlar tahdidi olarak sayılmayarak, \"istem dışı gelişen nedenlerle e-Defter veya beratlarına ait kayıtlarının bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesi halleri\" genel olarak zayi belgesi verilmesi sebebi olarak düzenlendiğini, başkaca bir şart aranmadığını, mahkemece Elektronik Defter Genel Tebliği dikkate alınmadan yalnızca genel bir hüküm olan TTK'nun 82/7. maddesine dayanılarak zayi belgesi taleplerine konu durumun maddedeki tahdidi sebepler arasında olmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Elektronik Defter Genel Tebliği madde-7.1. ile e-defter ve berat kayıtlarının tamamen yok olması halinde dahi zayi olan e-defter kayıtlarının yeniden oluşturulmasına imkan tanınmış iken müvekkili şirketin dava konusu dönemlere ilişkin e defter olarak tutulan yevmiye defteri, defteri kebir ve berat dosyalarının tamamen yok olmadığını, yalnızca Gelir İdaresi Başkanlığı'nda mevcut olan bu kayıtların müvekkili nezdinde bulunan datalarına yani xml uzantılarına ulaşılamadığını beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.
İstinaf incelemesi HMK 355. madde gereğince istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve re'sen kamu düzenine aykırılık yönünden sınırlı olarak yapılmıştır.
Türk Ticaret Kanunu'nun 82/1-a maddesinde \"Her tacir ticari defterlerini, envanterleri, açılış bilançolarını, ara bilançolarını, finansal tablolarını, yıllık faaliyet raporlarını, topluluk finansal tablolarını ve yıllık faaliyet raporlarını ve bu belgelerin anlaşılabilirliğini kolaylaştıracak çalışma talimatları ile diğer organizasyon belgelerini saklamakla yükümlüdür\" hükmü düzenlenmiştir.
Türk Ticaret Kanunu'nun 82/7. maddesinde de \"Bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgeler; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğrarsa tacir zıyaı öğrendiği tarihten itibaren otuz gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yer yetkili mahkemesinden kendisine bir belge verilmesini isteyebilir. Bu dava hasımsız açılır. Mahkeme gerekli gördüğü delillerin toplanmasını da emredebilir.\" hükmü yer almaktadır.
Türk Ticaret Kanunu'nun 82/7 maddesi uyarınca tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterlerin afet veya hırsızlık sebebiyle ziyaya uğraması halinde mahkemeden belge talep edilebileceği hususu düzenlenmiş olup, değinilen düzenleme uyarınca tacirin defter ve belgelerini özenli bir şekilde saklama yükümlülüğü bulunmaktadır. Bir başka anlatımla tacir özen yükümlülüğüne uymasına rağmen defter ve belgelerin zayi olduğunu kanıtlamak durumundadır. Anılan madde uyarınca tacir, afet veya hırsızlık halinde mahkemeden zayi belgesi talep edebilecektir.
Elektronik Defter Genel Tebliği
4.4.1/e maddesinde \"e-Defter dosyaları ile bunlara ilişkin berat dosyalarının ikincil kopyalarının, gizliliği ve güvenliği sağlanacak şekilde e-Defter saklama hizmeti yönünden teknik yeterliliğe sahip ve Başkanlıktan bu hususta izin alan özel entegratörlerin bilgi işlem sistemlerinde ya da Başkanlığın bilgi işlem sistemlerinde 1/1/2020 tarihinden itibaren asgari 10 yılsüre ile muhafaza edilmesi zorunludur. e-Defter ve beratların teknik yeterliğe sahip ve Başkanlıktan bu hususta saklama izni verilen özel entegratörlerin bilgi işlem sistemlerinde muhafaza usulü ile muhafaza edilmesi sürecinde e-Defter uygulamasına dâhil olan mükellefler ve özelentegratörler tarafından uyulması gereken genel, gizlilik ve güvenliğe ilişkin usul ve esaslar, Başkanlık tarafından hazırlanarak edefter.gov.tr adresinde yayımlanan “e-Defter Saklama Kılavuzu”nda açıklanır. e-Defter ve berat dosyalarına ait ikincil kopyalarının bu fıkra uyarınca muhafazası için gerekli yükleme işlemlerinde bu Tebliğin (4.3.4) numaralı fıkrasında belirtilen süreler dikkate alınır.\" düzenlemesi bulunmaktadır.
Anılan Tebliğ'in 7.1 maddesinde de \"e-Defter tutanlar, Vergi Usul Kanununda belirtilen “Mücbir Sebep” halleri nedeniyle e-Defter veya beratlarına ait kayıtlarının bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesi ve e-Defter ve berat dosyalarının muhafaza edildiği e-Defter saklama hizmeti veren özelentegratör kuruluşlardan veya Başkanlıktan ikincil örneklerinin temin edilemediği hallerde, söz konusu durumların öğrenilmesinden itibaren tevsik edici bilgi ve belgeleri ile birlikte 15 gün içinde ticari işletmesinin bulunduğu yetkili mahkemesine başvurarak kendisine bir zayi belgesi verilmesini istemelidir. Mahkemeden zayi belgesinin temin edilmesini müteakip, zayi belgesi ile birlikte durumun Başkanlığa yazılı olarak bildirilmesi ve Başkanlık tarafından istenilen bilgi ve belgelerin (talep edilecek bilgi ve belgeler e-Defter Uygulama Kılavuzunda açıklanır) ibraz edilmesi halinde, mükelleflerin zayi olan e-Defter kayıtlarının yeniden oluşturulması ve bunlara ait yeni oluşturulan e-Defter ve berat dosyalarının e-Defter uygulaması aracılığı ile Başkanlık sistemine yeniden yüklenmesi için Başkanlık tarafından yazılı izin verilir.\"
hükmü yer almaktadır.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 13. maddesinde, sahibinin iradesi dışındaki sebepler dolayısıyla defter ve vesikaların elinden çıkmış bulunması mücbir sebep olarak kabul edilmiştir. Ancak Vergi Usul Kanunundaki bu düzenleme vergisel yükümlülüklerle ilgili olup, TTK'nın 82/7. maddesinde ticari defterlerin sahibinin elinden rızası dışında çıkmış olması hali, zayi belgesi verilmesini gerektiren bir olay olarak sayılmamış olduğu gibi tadadi olarak sayılan bu sebeplerle de benzerlik göstermediğinden sırf ticari defterlerin sahibinin elinden rızası dışında çıkmış olmasının ticari defterlerin TTK'nın 87/2 maddesinin aradığı şartlarda zayi olduğunun kabulü mümkün değildir. Elektronik Defter Genel Tebliği'nin 7.1 maddesinde sadece Vergi Usul Kanununda belirtilen “mücbir sebep” ve ikincil örneklerin temin edilememesi halinin aranmış olması TTK'nın 82/7. maddesindeki hususların aranmayacağı anlamına gelmez. Zira Elektronik Defter Genel Tebliği'nin 7.1 maddesindeki düzenleme TTK'nın 82/7. maddesindeki düzenlemenin kapsamını değiştirecek nitelikte değildir. Dolayısıyla tacirin saklamakla yükümlü olduğu defterler ve belgelerin kanuni saklama süresi içinde zıyaa uğradığı iddiasına dayalı zayi belgesi verilmesi isteminde TTK'nın 82/7. madde koşulları aranmalıdır.
Bilgi işlem sistemlerinde muhafaza edilen elektronik defter ve beratların silinmesi, zarar görmesi, virüs bulaşması, siber saldırı vb. nedenlerle ulaşılamaz hale gelmelerini önlemek için mükelleflerin, e-defter ve beratlarının muhafaza ve ibrazı konusunda ve ayrıca kullandıkları bilgi işlem sisteminin sağlıklı biçimde çalışabilmesi ile ilgili yeterli teknik ve güvenlik önlemlerini almaları (örn. güvenlik açıklarına karşı güncelleme desteği olan işletim sistemi kullanılması, gelişmiş bir antivirüs programının yüklü olması vb.), bu kapsamda bilgi işlem sistemlerinde yaşanabilecek sorunlar nedeniyle elektronik defter ve beratlarını farklı ortamlarda yedeklemeleri basiretli bir iş adamından beklenen bir davranış olup, Elektronik Defter Genel Tebliği'ne de uygundur.
Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde ise; Davacı tarafça, zayi belgesi verilmesi istemi ile açılan işbu davada, e-defter veya beratlara ait kayıtların bozulması, silinmesi, zarar görmesi veya işlem görememesinin zayi olduğunun kabulü için yeterli olmadığı, aynı zamanda söz konusu e-defter ve berat dosyalarının muhafaza edildiği e-defter saklama hizmeti veren özel entegratör kuruluşlardan veya Başkanlıktan ikincil örneklerin de temin edilememiş olması gerektiği zira, Elektronik Genel Defter Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğin 4.4.1-e maddesi uyarınca elektronik ortamda tutulan defterlerin, vergi güvenliğini sağlamak ve virüs, siber saldırısı vb. diğer teknolojik ataklara karşı tedbir almak amacıyla ikincil kopyalarının gizliliği ve güvenliği sağlanmış şekilde Gelir İdaresi Başkanlığı sistemlerinde ya da Başkanlıktan izin alabilen güvenli saklamacı kuruluşlar bünyesinde de saklanması zorunlu olup, davacı tarafça da 13.08.2024 tarihli dilekçe ile Meram Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne başvurularak dava konusu yapılan dönemlere ilişkin ikincil kopyaların datasının talep edildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece işbu dilekçenin akıbeti de araştırılarak davacının e-defter ve e-berat dosyalarının ikincil kopyalarını Gelir İdaresi Başkanlığından temin edebileceği, davacının ikincil kopyaları istemeden dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden, davacının istinaf başvuru talebiini kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1.a.6 maddesi uyarınca kaldırılmasına dair aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-Davacının istinaf başvuru talebinin KABULÜ ile; Konya.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08/11/2024 tarih, ....... Esas ....... Karar sayılı KARARININ KALDIRILMASINA,
2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-a maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,
3-İstinaf başvurusunda bulunan davacı tarafından yatırılan 427,60 TL istinaf karar harcının talep halinde davacıya iadesine,
4-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından ücret-i vekalet ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına,
5-İstinaf başvurusunda bulunan davacı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda dikkate alınmasına,
6-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/4 maddesi gereğince; kararın tebliğ işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 16/01/2025 tarihinde oybirliği ile HMK'nın 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildi.
Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...
e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır
....