T.C.
İSTANBUL
4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
ESAS NO\t: 2024/152 Esas
KARAR NO\t: 2024/186
DAVA\t: Marka (Marka Hakkına Tecavüzden Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ\t: 29/12/2022
KARAR TARİHİ\t: 17/10/2024
Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Marka Hakkına Tecavüzden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin 1863 yılında kurulduğunu, sağlık alanında çok büyük hizmetleri olduğunu, günümüzde bir çok ülkede faaliyetlerini yürüttüğünü, Türkiye'deki faaliyetlerini ise 1965 yılından bu yana iştiraki ... Ltd. Şti vasıtasıyla sürdürdüğünü, müvekkilinin ... kelime unsurlu 1000'den fazla tescilli markası bulunduğunu, müvekkili adına TPMK nezdinde de tescilli markaları olduğunu, davalı şirketin tek ortağı olan ...'in ... internet adresinde, sosyal medya hesaplarında, sokak tabelalarında ve iş yeri içerisinde müvekkilinin tanınmış ... markasının kullanıldığının tespit edildiğini, davalının tek ortağının ... ve ... tescil numaralı ... markalarının sahibi olduğunu, davalının saç ekimi ve medikal estetik gibi konularda hizmet veren bir şirket olduğunu, ancak markaların kullanımlarının müvekkilinin iştigal ettiği sağlık sektöründe olmasının iltibasa ve karıştırmaya sebebiyet verdiğini, aynı zamanda davalının ... ve... marka başvurularının TPMK tarafından müvekkili markasına dayanarak reddine karar verildiğini, davalının kötü niyetli olarak hareket ettiğini, davalının fiillerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu belirterek, marka hakkına ve ticaret unvanına tecavüz ve haksız rekabetin tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesini “talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin saç ekimi ve medikal estetik alanında iştigal ettiğini, ilaç sektöründe faaliyet göstermediğini, müvekkilinin hizmet sektöründeki tüketici kitlesinin bilinç düzeyinin yüksek olduğunu, iltibas ihtimalinin mevcut olmadığını, müvekkilinin herhangi bir taklit amacı olmaksızın kendi isim ve soy isminden oluşan bir marka kurmak istediğini ve aktif olarak markayı kullandığını, markalar arasında logo ve kompozisyon olarak birbirlerinden farklı olduğunu, marka hakkına tecavüz koşulunun da oluşmadığını, davacının taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddini talep ettiği anlaşılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 313. maddesi; \"(1)Sulh, görülmekte olan bir davada, tarafların aralarındaki uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla, mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşmedir. (2) Sulh, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri uyuşmazlıkları konu alan davalarda yapılabilir. (3) Dava konusunun dışında kalan hususlar da sulhun kapsamına dâhil edilebilir. (4) Sulh, şarta bağlı olarak da yapılabilir.\" Yine 315. Maddesi de; \"Sulh, ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur. Mahkeme, taraflar sulhe göre karar verilmesini isterlerse, sulh sözleşmesine göre; sulhe göre karar verilmesini istemezlerse, karar verilmesine yer olmadığına karar verir...\" düzenlemelerini içermektedir.
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacı vekili tarafından sunulan 07/10/2024 tarihli dilekçe ve davalı vekili tarafından sunulan 14/10/2024 dillekçe ile tarafların sulh olduklarının beyan edilerek, taraflar arasında imzalanan sulh anlaşması kapsamında sulh anlaşmasının tescil edilmesini ve davada HMK madde 313 kapsamında karar verilmesini talep ettikleri, dilekçelerinin eklerinde taraflar arasında imzalanan 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesinin sunulduğu, taraf vekillerinin vekaletnamelerinin incelenmesinde sulh yetkilerinin bulunduğu, 17/10/2024 tarihli duruşmada taraf vekillerince aynı şekilde beyanda bulundukları, yargılama gideri ve vekalet ücreti taleplerinin bulunmadığının beyan edildiği anlaşıldığından taraflar arasında düzenlenen ve mahkememize sunulan, taraflarca imzalanmış 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesi mahkeme içi sulhe dönüştüğünden sulh sözleşmesine göre davanın sonuçlandırılmasına, taraflarca sunulan 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesinin aynen geçerli olduğunun tespitine ve 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesinin tasdikine, 02/10/2024 tarihli sulh protokolünün kararın eki sayılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM :Yukarıda gerekçesi açıklandığı üzere,
1-Taraflar arasında düzenlenen ve mahkememize sunulan, taraflarca imzalanmış 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesi mahkeme içi sulhe dönüştüğünden sulh sözleşmesine göre davanın sonuçlandırılmasına,
2-Taraflarca sunulan 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesinin aynen geçerli olduğunun TESPİTİNE ve 02/10/2024 tarihli sulh sözleşmesinin TASDİKİNE, 02/10/2024 tarihli sulh protokolünün KARARIN EKİ SAYILMASINA,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi uyarınca hesap olunan 427,60 TL karar harcından peşin yatırılan 80,70 TL'nin mahsubu ile kalan 346,90 TL bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,
4-Taraflarca talep edilmediğinden yararına yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, yapılan giderlerin tarafların üzerinde bırakılmasına,
5-Yatırılan gider avanslarından kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,
Dair, HMK'nın 341 ve 345 maddeleri gereğince, taraf vekillerinin yüzüne karşı, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içinde İstanbul Bölge Adliyesi Mahkemesine istinaf kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 17/10/2024
Katip
¸e-imzalıdır
Hakim
¸e-imzalıdır