T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/1575
KARAR NO\t: 2024/1744 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ... ...
ÜYE \t\t: ...\t ...
KATİP \t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 09/06/2022
NUMARASI\t\t: 2021/310 E. - 2022/176 K.
DAVACI\t
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: FSEK'ten doğan mali ve manevi haklara tecavüz edildiğinin
\t\t tespiti, ref'i, telif tazminatı, manevi tazminat, ilan
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/06/2022 tarih ve 2021/310 E. - 2022/176 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ\t: Davacı vekili, müvekkilinin 2020 yılı Ağustos ayında davalı ... A.Ş.’ye iş başvurusunda bulunduğunu, mülakat esnasında müvekkilinden bir reklam kampanyası hazırlamasının istendiğini, çalışmanın detaylarının 24.08.2020 tarihinde üretim müdürünün şirket e-postasından müvekkiline gönderildiğini, müvekkilinin iş akdi kurulmadan önce “...” isimli eseri meydana getirerek 27.08.2020 tarihinde şirket üretim müdürü ...’na e-posta ile gönderdiğini, müvekkilinin 03.09.2020 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, 2 ay sonra ise iş akdinin feshedildiğini, müvekkilinin 02.11.2020 tarihinde ...’na e-posta göndererek “...” kampanyasındaki telif hakkı yönünden bilgi istediğini, 14.11.2020 tarihli e-posta cevabında müvekkilin iç yeteneklerinin değerlendirilmesi için hazırlatılan reklam kampanyasından bir telif hakkı bulunmadığının kendisine bildirildiğini, müvekkilinin meydana getirdiği reklam kampanyasının “...” ismi ile diğer davalı ... San.Ve Tic. A.ş ‘nin @... instagram hesabından 12.10.2020 - 28.11.2020 tarihleri arasında \"...\" ismiyle aynen kullanıldığını, davalı kullanımının müvekkilinin reklam kampanyasının sosyal medya uyarlaması olduğunu \"...\" reklam kampanyasının ilim ve edebiyat eseri vasfı taşıdığını, eser sahibinin müvekkili olduğunu ileri sürerek, eser sahipliğinin tespitine, müvekkilinin dava konusu eserden kaynaklı mali ve manevi haklarına tecavüz edildiğinin tespiti ile tecavüzün refine, eserin görünen bir yerine müvekkilin adının silinmeyecek şekilde yazılmasına, masrafı davalılara ait olmak üzere hükmün gazetede üç kez ilanına, FSEK 68 gereğince 1.000,00 TL telif tazminatı ve FSEK 70 gereğince 20.000,00 TL manevi tazminatın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... San.ve Tic.A.Ş vekili, müvekkili ile davacı arasında hukuki ve akdi hiçbir ilişki bulunmadığını, tüm sürecin diğer davalı tarafından yürütüldüğünü, müvekkili ile diğer davalı şirket arasında imzalanan 23.04.2019 tarihli sözleşme uyarınca müvekkilinin satın aldığı hizmetin ifasından dolayı tüm hukuki mesuliyetin diğer davalı şirkete ait olduğunu, davaya konu çalışmanın eser olarak değerlendirmenin mümkün olmadığını, davacıya diğer davalı şirket tarafından bir örnek gönderildiğini ve bu örnekten yararlanabileceğinin söylendiği, davacının özellikle yemek influncerı ...’ın dahil olduğu bir dijital pazarlama kampanyası olan “...” kampanyasından yararlanarak bu çalışmayı hazırladığını, davacının yeni ve özgün bir fikir sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı ... Prodüksiyon Teknolojileri A.Ş vekili, davacının müvekkiline içerik geliştirici personel sıfatıyla iş başvurusunda bulunduğunu, davacıdan işe alınmak için bir ön çalışma mahiyetinde olmak üzere \"...\" adına bir reklam kampanyası hazırlanmasının istendiğini, davacıya nasıl kampanya yapılacağına ilişkin yol gösterici detaylı bir açıklama yapıldığını ve örnek teşkil edecek \"...\" kampanya çalışmasının içeriğine ilişkin detaylar verdiğini, davacının kendisine verilen bu örnek ve yönlendirmeler doğrultusunda reklam kampanyasına ilişkin bir taslak metin hazırladığını ve e-posta ile müvekkiline gönderdiğini, davacının yapmış olduğu çalışmada bir yarışma programı konseptinden esinlendiğini, bu yarışma programının hem Türkiye hem Fransa’da yapılmış olduğunu, Türk versiyonunda “...” isminin kullanıldığını, davacının 03.09.2020 tarihinde işe alındığını 22.10.2020 itibari ile kendi isteği ile işten ayrıldığını, istifa mektubunda işverenden bir hak ve talebinin bulunmadığını belirttiğini, müvekkili tarafından davacının işe giriş öncesi yaptığı çalışmanın uygulanabilirliğinin markanın dijital pazarlama kampanyasına uygun olmadığı düşünülerek, makul ve uygulanabilir bir kampanya geliştirebilmek amacıyla ekipteki diğer çalışanlar tarafından tekrar bir çalışma yapıldığını, baştan sona kampanya içeriğinin değiştirildiğini, davacıdan istenilen çalışma \"influencer marketing\" kapsamında yer almakta iken hazırladığı çalışmanın \"İnstagramdaki influencer/fenomenleri kullanarak yedi farklı yöresel tarif ile yemek yapmalarını sonrasında takipçilerinin de aynı tarifler üzerinde yemek yaparak paylaşım yapmalarını\" içerdiğini ancak yayınlanan kampanya kapsamının farklı olduğunu, influencerların kullanılmadığını ayrıca bir konsept geliştirerek tarif programı yaratıldığını, davacının çalışmasında kullandığı kampanya ismi haricinde kampanya içeriğinde yaratılan konseptin tamamen farklı işlendiğini, “...” ibaresinin ise özgün olmayıp daha önceden yayınlanan bir yarışma programından alıntılandığını, bu başlığın eser niteliğinde sayılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, her ne kadar davacının haklarının ihlal edildiği sonucuna varılmış ve davacının talep edebileceği tazminat miktarı hesaplanmış ise de davacı tarafından davalıya gönderilen \"...\" isimli ürünün 5846 sayılı yasa kapsamında eser niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, yerel mahkemenin müvekkilin uğradığı maddi ve manevi zararın tazminine engel olacak şekilde hüküm kurduğunu, bilirkişi raporuna itirazlarının karşılanmadığını, \"...\" isimli kampanyanın müvekkilinin fikre çabasının ürünü olduğunu, sahibinin hususiyetini taşıdığını, eser vasfında olduğunu, reklam kampanyasını müvekkilinden haksız biçimde edinen davalı ... A.Ş.'nin, diğer davalı Şirket'e bölüm başı 6000 TL + KDV fiyat teklifi verdiğini, reklam projesinin 7 gün, 7 bölge yerine 7 hafta 7 bölge konsepti ile aynen kullanıldığını, bu durumda projenin ederinin en az (7x 6000) + KDV olduğunu, mahkemece içinde SMMM bilirkişinin de bulunduğu bir heyete dosya tevdi edilip, zararın tespiti için tarafların ellerindeki tüm mali bilgi ve belgeler getirtilmeden ve gerekirse defter ve mali belge incelemesi yaptırılmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu reklam konseptinin bölünebilir unsurlardan oluşmadığını, günden haftaya uyarlama dışında, müvekkilinin eserindeki ana fikir ve kurgunun davalı tarafından aynen kullanıldığını, davalı ...'in reklam konseptini müvekkilinden iş başvuru projesi gibi göstererek kötüniyetle elde etiğini, bu nedenle davalının üç kat telif tazminatından sorumlu olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, eser sahipliğinin tespiti, eser sahipliğinden kaynaklanan haklara tecavüzün men'i, ref'i, eserin görülen bir yerine sahibinin adının yazılması, telif tazminatı, manevi tazminat, hükmün ilanı istemlerine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davada haksız rekabet hükümlerine dayanılmadığı, davacının istemlerini açıkça 5846 sayılı FSEK'e dayandırdığı, mahkemece alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere, davacının dava konusu \"...\" sürecine katkısının, az çok bağımsız bir fikri emeğin varlığının sınırına yaklaşmadığı, sıradan olmayan bir hal almadığı, bir fikri çabanın ürünü olmadığı ve sahibinin yaratıcılığını gösteren
anlatıma sahiplik sınırına gelmediği, eser vasfını taşımadığı, bu durumda 5846 sayılı Yasa anlamında eser sahipliği korumasından yararlanamayacağı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 01/11/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/11/2024
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...