T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
53.HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO: 2022/705
KARAR NO: 2024/1009
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 18/06/2020
NUMARASI: 2018/490 Esas, 2020/270 Karar
DAVANIN KONUSU: Alacak
KARAR TARİHİ: 02/10/2024
Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı firmanın müvekkiline ahşap makara sipariş ettiğini, makaraların imal edilip teslim edilmesine rağmen, fatura edilen tutarın ödenmediğini, bunun üzerine, alacağın tahsili için İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğü'nde ... Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalının haksız olarak itiraz ettiğinden bahisle, iptaliyle İnkâr tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin yurtdışına yapılacak özel bir iş için acele makara ihtiyacı olduğundan, davacı ile iletişime geçilerek standartları ve ölçüleri belirtilen makara talep edildiğini, imal edilen numune makara geldiğinde, ilk inceleme neticesinde gönderilen çizimlere göre, ölçülerinde farklılık olduğu ve özelliklerin talep edilen makara ile örtüşmediğinin tespit edildiğini, davacıya da, imal edilen numunenin ayıplı/hatalı olduğunun, taahhüt edilen şekilde makaraların yapılması halinde, tamamının talep edildiğinin bildirildiğini, davacının da bu hususu kabul ederek çizimlerde belirtilen ölçü ve özelliklerde, makara imal edeceğini taahhüt ederek siparişe onay verdiğini, akabinde üretilen makaraların müvekkili şirkete teslim edildiğini, ancak makaralara tel sarıldıktan sonra yamulduğunu, malzeme kalitesiyle işçiliğinin iyi olmaması sebebiyle, üretim/yükleme/boşaltma ve nakliye sırasında sıkıntı çıkarma ihtimali çok yüksek olduğundan, ayıplı üretilen makaraların bu haliyle müvekkili şirket tarafından kullanılmasının mümkün olmadığını, makaraların ayıplı olarak müvekkiline teslim edildiğini, müvekkilinin de ayıbı tespit eder etmez, e-mail yoluyla davacıya ayıp ihbarında bulunduğunu ve makaraların bu haliyle kullanılmasının mümkün olmadığını, iade etmek zorunda olduklarının ihbar ettiğini, eser sözleşmelerinde yüklenicinin iş bedeline hak kazanabilmesi için eseri sözleşme ve tekniğiyle, iş sahibinin ondan beklediği amaca uygun tamamlayıp teslim etmesi gerektiğinden bahisle, yerinde olmayan davanın reddi ile davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporları, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, eseri meydana getirme ve teslimin ispatının yüklenicide, eserin ayıplı olduğu hususunun ispatının iş sahibinde olduğu, eserin ayıplı imal edilmesinden doğan seçimlik hakların kullanılabilmesinin ayıp ihbarı yapılması şartına bağlı olduğu, davacı tarafın süresinde bir ayıp ihbarı olmadığı defini ileri sürdüğü, ayıp ihbarı yapılmasının hukuki bir işlem değil ''hukuki işlem benzeri bir fiil'' olması nedeniyle süresi içerisinde ayıp ihbarının yapıldığının ispatının her türlü delille yapılabileceği, Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 20/10/2016 tarih 2016/3501E.-2016/4338k. Sayılı kararının da bu yönde olduğu, ayıp ihbarının süresinin, ayıbın niteliğine göre farklılık arzettiği, ayıbın niteliğinin 02/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere olağan bir muayene ile meydana çıkacak ayıp cinsinden olduğu kabul edildiğinden ayıp ihbarının süresinin 6102 sayılı TTK'nın 23/1-c maddesi uyarınca malın teslim alınmasından itibaren 8 gün olduğu, malın 31/07/2018 tarihinde teslim alındığı ancak ayıp ihbarının 29/01/2019 tarihinde dava sırasında yapıldığı gözetildiğinde süresinde bir ayıp ihbarının bulunmadığı dolayısıyla iş sahibinin eseri bu ayıpla birlikte kabul etmiş sayılacağı, taraflar arasındaki alacak-borç ilişkisinin eser sözleşmesinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın esasının ayıp iddiasının oluşturduğu gözetildiğinde alacağın belirli olmadığı, icra-inkar tazminatı şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, Davanın kabulü ile; İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptaline, Uyuşmazlığın ayıp konusunda olması nedeniyle alacak miktarının likit ve belirlenebilir olmaması nedeniyle icra inkar tazminatının reddine, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinafa başvurmuştur. Davalı vekili istinaf dilekçesi ile, dosya kapsamında iki adet bilirkişi raporu alındığını, birinci raporun fabrikanın bulunduğu Gebze ilçesinde yerinde inceleme yapılarak hazırlandığını, ikinci raporun ise ayıplı mallar üzerinde herhangi bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden hazırlandığını, dosya üzerinden hazırlanan ve hükme esas teşkil eden raporda bilirkişilerin somut olayda makaralarda ki ayıbın teslim sırasında belli olmasa bile, basit tel sarma işlemiyle ayıplı olup olmadığının denetlenmesinin mümkün olduğunu, nitekim talimat yoluyla da yapılan inceleme de, fabrikada yapılan basit bir testle sonucun ortaya çıktığını, hal böyle olunca, ayıbın adi nitelikte olduğu, başka bir anlatımla kullanımla değil, muayene ile tespitinin mümkün olduğu şeklinde görüş bildirerek teknik bilirkişi raporunda belirtildiği üzere makaralarda bulunan ayıbın gizli ayıp olduğu yönündeki görüşe katılmadıklarını ifade ettiklerini, yerinde fiziken inceleme yapmadan, salt dosya üzerinden mevcut evraklarla böyle bir sonuca varmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bilirkişiler tarafından ayıbın olağan bir inceleme neticesinde ortaya çıkacak ayıp cinsinden olduğuna dair kanaatlerine katılmadıklarını, bu kanaatin kabulü halinde dahi ayıp ihbarının süresi içerisinde yapıldığını, davacının imal ettiği makaraların müvekkiline ulaştıktan sonra makaralara tel sarılınca, makaraların ayıplı olduğunun ortaya çıktığını ve 06.08.2018 tarihinde atılan mail ile makaraların ayıplı olduğu, bu şekilde kullanılamayacağı ve makaraları iade etme talebinin davacı tarafa iletildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur. Dava, eser sözleşmesinden kaynaklı fatura alacağının tahsili için yapılan takibe itirazın iptaline ilişkin olup, davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Eser sözleşmesinde ayıp TBK'nın 474 vd maddelerinde düzenlenmiş olup, 474/1 maddesinde, işsahibi eserin tesliminden sonra işlerin olağan akışına göre imkan bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve varsa ayıpları uygun sürede yükleniciye bildirmek zorunda olduğu (TBK herhangi bir süre öngörülmemiştir), ayıp halinde iş sahibinin haklarının düzenlendiği 475. Maddesinin 1. bendinde eser, iş sahibinin kullanamayacağı veya hakkaniyet gereği kabule zorlanamayacağı ölçüde ayıplı ya da sözleşme hükümlerine aynı ölçüde aykırı olursa iş sahibinin sözleşmeden dönebileceği belirtilmiştir. Taraflar arasında sipariş üzerine ahşap makara yapımı işine ilişkin eser sözleşmesi yapıldığı, davacı yüklenici tarafından makaraların üretilerek davalı iş sahibine teslim edildiği sabittir. Uyuşmazlık ürünlerin ayıplı olup olmadığı ile süresinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı noktasında çıkmaktadır. Mahallinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapora göre davacı yüklenici tarafından üretilen makaralar iş sahibinin kullanamayacağı derecede ayıplıdır. Davalı süresinde gönderdikleri maille ayıp ihbarında bulunduklarını savunmuş olup davacı vekili cevaba cevap dilekçesinde davalı tarafın 07/08/2018 tarihli maili ile davaya konu makaralarda malzeme ve işçilik hataları bulunduğunu, ayıp ihbarı yapıldığını kabul etmiştir. Ürünlerin davalı iş sahibine teslim tarihi 31/07/2018 olup davacının da kabulünde olduğu üzere davalı ürünlerin ayıplı olduğunu mail yoluyla süresinde yükleniciye bildirmiştir. Yine eser sözleşmesinde yüklenicinin bedele hak kazanabilmesi için işi sözleşme ve varsa eklerine, mevzuata, iş sahibinin beklediği amacına uygun, eksiksiz ve ayıpsız olarak kararlaştırılan yer ve zamanda iş sahibine teslim etmesi gerekir. Alınan bilirkişi raporu ile davaya konu ürünlerin ayıplı olduğu sabit olduğu olduğuna göre yüklenicinin bedele hak kazandığından söz edilemez. Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin HMK 353/1-b2 maddesi ile kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın ve şartları oluşmayan kötü niyet tazminatı talebinin reddine dair yeniden karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Davalı vekilinin istinaf talebinin KABULÜNE,2- İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 18/06/2020 tarih ve 2018/490 Esas, 2020/270 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,3-Davanın REDDİNE,4- Şartları oluşmadığından davalının kötü niyet tazminatı talebinin REDDİNE,
B) İLK DERECE MAHKEMESİ YÖNÜNDEN 1-Alınması gereken 427,60 TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 229,73 TL harçtan mahsubu ile 197,87 TL harcın davacıdan alınarak HAZİNEYE GELİR KAYDINA,2-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde BIRAKILMASINA, 3-Davalı tarafından yapılan masrafının davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE, 4-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 13.452,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalıya VERİLMESİNE, 5-Taraflarca yatırılan gider avansından harcanmayan kısmın hüküm kesinleştiğinde yatıran tarafa İADESİNE,
C) İSTİNAF İNCELEMESİ YÖNÜNDEN 1-Davalı tarafından yatırılan istinaf karar harcının hüküm kesinleştiğinde ve talep halinde davalı tarafa İADESİNE,2-Davalı tarafından yapılan 148,60 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı, 43,00 TL tebligat ve posta gideri olmak üzere toplam 191,60 TL istinaf yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya VERİLMESİNE, 3-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından vekâlet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere 02/10/2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.