T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/1923 - 2024/1098
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
26. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO\t: 2022/1923
KARAR NO\t: 2024/1098
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 13/05/2022
NUMARASI\t\t: 2020/271 Esas 2022/299 Karar
DAVACI\t:
VEKİLİ\t:
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan)
KARAR TARİHİ\t: 25/09/2024
GEREKÇELİ KARAR
YAZILMA TARİHİ\t: 01/10/2024
\t\tİlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;
\tTARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI :
\tDavacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20.10.2017 tarihinde, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı, sürücü ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu at arabasına çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere 400,00 TL geçici iş göremezlik zararı, 100,00 TL bakıcı gideri, 4.500,00 TL daimi iş göremezlik zararı ile 1.260,00 TL adli tıp rapor ücreti olmak üzere toplam 6.260,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesi ile geçici işgöremezlik tazminatı talebini 2.945,66 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı talebini 305.587,79 TL’ye yükseltmiştir.
\tDavalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ekinde dosyaya sunulan maluliyet tayinine ilişkin raporun kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan yönetmeliğe uygun olmadığını, hesaplamada asgari ücretin baz alınması gerektiğini, SGK tarafından yapılan ödeme olup olmadığının araştırılmasının gerektiğini, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinin teminat dışı olduğunu, yasal faiz talep edilebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
\tİLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
\tMahkemece yapılan yargılama sonunda; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75, davacının yolcu olarak bulunduğu at arabası sürücüsünün %25 oranında kusurlu olduğu, Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının %22 oranında olduğu, iyileşme süresinin 150 gün olarak belirlendiği, aktüer bilirkişiden hesap raporu alındığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 305.587,79 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 2.945,66 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 308.533,45 TL maddi tazminatın 25.03.2020 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.
\tİLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
\tDavalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; aktüerya hesabında %1.8 teknik faiz uygulanarak hesaplama yapılmamasının hatalı olduğunu, kusur oranının belirlenmesi yönünden adli tıp kurumundan rapor alınması ve maluliyet oranının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesi gerektiğini, geçici işgöremezlik zararının poliçe teminatı kapsamında olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
\tDELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:
\t6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.
\tDavacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı, sürücü ...’un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu at arabasına çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek davalıdan geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.
\tDosyadaki bilgi ve belgelere, Anayasa Mahkemesi’nin 17.07.2020 tarihli 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile iptaline karar verilmekle; zarar hesaplanmasında ZMMS Genel Şartları ekindeki cetveller ile getirilen %1,8 teknik faizin uygulanması mümkün olmadığından, aktüer bilirkişi raporunda Yargıtay tarafından kabul edilen TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasının isabetli olmasına; kusur yönünden hükme esas alınan bilirkişi raporunun, kaza tespit tutanağı ve kazanın oluşumu ile uyumlu olduğunun görülmesine; davacının maluliyet oranının belirlenmesi için hükme esas alınan Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının raporunda, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına; geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı olup 2918 sayılı KTK'nın 98. Maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK'nın 54. Maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK'nın 85. Maddesi ve 91. Maddesi gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK'nın 98. Maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından sorumlu olacağının kabulü gerektiğinden davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.
\tAçıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.
\tHÜKÜM : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
\t1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1.b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 21.075,92 TL istinaf karar harcından peşin alınan 5.268,98 TL harcın mahsubu ile kalan 15.806,94 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir olarak kaydedilmesine,
\t3- Başvuran tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
\t4-Davalı tarafından yatırılan istinaf gider avansından kullanılmayan kısmın HMK'nun 333.maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,
\t5-Karar tebliği ve harç işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
\tDosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nın 362/1.a maddesi gereğince miktar itibariyle KESİN olmak üzere 25.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
\t\t\t\t
Başkan
Üye
Üye
Katip
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümleri gereğince elektronik imza ile imzalanmıştır.