T.C. SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2023/797 - 2024/1361
T.C.
SAKARYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
7. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t: 2023/797
KARAR NO\t: 2024/1361
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t: ...(...)
ÜYE\t: ...(...)
ÜYE\t: ...(...)
KATİP\t: ...(...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: SAKARYA ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t: 24/01/2023
NUMARASI\t: 2022/826 Esas - 2023/49 Karar
DAVACI\t: POSTA VE TELGRAF TEŞKİLATI A.Ş. - ...
VEKİLİ\t\t: Av. ...
DAVALI\t: ...
VEKİLİ\t: Av. ...
DAVANIN KONUSU\t: Tazminat (Rücuen Tazminat)
DAVA TARİHİ\t: 07/10/2022
KARAR TARİHİ\t: 10/10/2024
KR. YAZIM TARİHİ\t: 16/10/2024
\tİstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davacı şirketin, yurt içinde ve yurt dışında her türlü taşımacılık hizmetlerini de içerecek şekilde posta, koli, kargo ve lojistik hizmetleri, bankalara destek hizmeti, parasal posta hizmeti, ödeme hizmetleri, elektronik sertifika hizmet sağlayıcılığı, elektronik ortam dahil her türlü tebligat ve telgraf hizmetine ilişkin faaliyetler ile esas sözleşmesinde belirlenen diğer faaliyetleri yürütmekte olduğunu, davacı şirket ile ...'ın arasında 25/02/2015 tarihinde kargo/kurye ayrım ve sevk işi konulu sözleşmenin akdedilmiş olduğunun, davalı ... tarafından katlanılması gereken vergi yükünün hak ediş ödemelerinde yükleniciye KDV'nin tevkifat yapılmaksızın tam olarak ödenmiş olması sebebiyle şirketin üzerinde kaldığını, bu nedenle, anılan iş ortaklığından sebepsiz zenginleşme yaratan bu durum karşısında şirkete adlarına vergi dairesine yatırılan 88.009,20-TL'nin (alacak meblağı) şirketince iade edilmesi gerektiğini, ancak davalı ...'ın bu güne kadar söz konusu alacağı davacı şirkete ödememiş olduğunun, tüm bu nedenlerle; Davalının taşınır taşınmaz, bankadaki mevduatları ve üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları hakkında şimdilik 88.009,20-TL'lik ihtiyati haciz kararı verilmesini, 88.009,20-TL'nin temerrüt tarihi 03/03/2021 itibaren işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının 2015 yılında davacı PTT ile yapmış olduğu sözleşmeye istinaden Ocak-Kasım 2015 tarihleri arasında yapmış olduğu kargo kurye dağıtım sevk ayrım işleri neticesinde hak ediş tutarı artı % 18 KDV ile faturalandırılarak tahsil edilmiş olduğunu, davacı kurumun yapmış olduğu ödemede tevkif at kesintisi yaparak davalıya ödeme yapması gerekirken sehven bu kesintiyi yapmayarak davalıya ödemede bulunmuş olduğunu, ancak davalının tahakkuk eden KDV'nin tamamını vergi dairesine ödemede bulunmuş olduğunu, bu nedenle ne davacı kurumun ne de vergi dairesinin herhangi bir zararı oluşmamasına rağmen davacı kurumun kendi iç denetimden bu durumun tespit edilmesi nedeniyle vergi dairesine fazladan ve gereksiz yere 88.009,20-TL tevkif at tutarını mükerrer olarak yatırmış olduğunu, özetle davacı PTT'nin KDV 2 ile ödemesi gereken vergiyi müvekkil KDV 1 beyanı ile vergi dairesine ödemiş olduğunu, davacı kurumun yersiz ödeme nedeniyle vergi dairesinden talep etmesi gerekirken iş bu dava yolu ile davalıdan talep etmesinin doğru olmadığını, davalının davacı kuruma yapmış olduğu hak edişlerin faturaları ve bu faturalara istinaden vergi dairesine yapmış olduğu ödemelerin dilekçe ekinde ekli olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI ÖZETİ:
İlk derece mahkemesince; \"... Davanın 6100 sayılı HMK 114/1-d ve 115/2 maddeleri gereği usulden reddine ...\" şeklinde hüküm kurulmuştur.
İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; KDV Kanununa ve KDV Genel Uygulama Tebliğine Göre Mükellef ve Vergi Sorumlusu bakımından, KDV’nin mükellefi satıcılar iken, Maliye Bakanlığının belirleyeceği işlemlerde alıcılar “vergi sorumlusu” sıfatıyla KDV’nin bir kısmının ya da tamamının kesilip ödenmesinden sorumlu olabilmekte, bu noktada vergi yüklenicisi olan alıcı aynı zamanda vergi sorumlusu olmakta ve mükellefin vergisini Hazineye intikal ettirilmesi noktasında aracılık fonksiyonu üstlendiğini, Maliye Bakanlığı, İşgücü Temin Hizmetlerinde alıcılara 9/10 Oranında KDV tevkifat yapma zorunluluğu getirdiğini, müvekkil şirket; davalı ... ile yapmış olduğu sözleşmeye istinaden yükleniciden, 25/02/2015 tarihli kargo/kurye ayrım ve sevk işi konulu sözleşme kapsamında hizmet alınmış olup, KDV mevzuatına, şirkete verilen özelgelere, adli yargıdaki asıl işverenlik hususlarında aleyhe kesinleşmiş kararlara da uygun olarak, sorumlu sıfatıyla alıcıdan kesip vergi dairesine beyan etmesi ve ödemesi gereken KDV tutarlarıyla ilgili gerekli düzeltmeleri yapmış ve KDV’yi vergi dairesine ödemesine müteakip yüklenici ortaklıktan, müvekkilden fuzulen ve fazladan tahsil ettiği tutarları şirkete iade etmesi ve işlemlerini düzeltmesi istenilmiş, ancak ortaklığın haksız şekilde elinde bulundurduğu söz konusu tutar iade edilmediğini, davalı ...'ın kötü niyetli ve sebepsiz zenginleşmesi söz konusu olduğunu, davalının işlemleri sözleşme hükümlerine de aykırılık teşkil ettiğini, konuyla ilgili tüm bilgi ve belgelerle hukuki gerekçeleri de gözetildiğinde; davalı ...’tan olan müvekkil şirket alacağının işlemiş avans faiziyle birlikte yasal yoldan tahsili talep ettiklerini beyan ederek, yerel mahkeme kararının kaldırılmması, 88.009,20-TL’nin temerrüt tarihi 03/03/2021 itibaren işleyecek ticari (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.
DELİLLER:Sakarya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 24/01/2023 tarih, 2022/826 Esas - 2023/49 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava; rücuen tazminat istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiş karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İnceleme; 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Davacı tarafından vergi mevzuatından kaynaklı davalının ihmalinden kaynaklı olarak fazla ödemek zorunda kaldığı 88.009,20 TL'nin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iadesini istemiştir. Davalı tarafından ise vergilendirme işleminin davacının kendi hatasından kaynaklandığını buna rağmen vergi ödemesinin tarafından yapıldığını, bu durumda kendisi tarafından kaynaklanan bir ihmal nedeniyle kurumun herhangi bir zararın bulunmadığını beyan etmiştir.
Davacı tarafından davaya konu edilen ve sözleşmeye konu edilen 01.03.2015-30.11.2015 tarihleri arasını kapsayan 16 adet faturanın bulunduğu, faturalarda KDV dahil fiyat belirlendiği, ilgili fatura ve sözleşme bedellerinin davalıya hak ediş olarak ödendiği anlaşılmıştır. Davaya konu edilen 16 adet fatura ilgili vergi dairesi davaya konu edilen fatulara ait Katma değer vergilerinin, süresinde davalı ... tarafından ödendiği bildirilmiştir. Davacı kurumun, davalı tarafından KDV ödemelerinin zamanında ödenmesinden sonra, 15.12.2021 tarihli uzman görüşü de nazara alınarak, davalı tarafından daha önce ödenen ve davacının borçlu olmadığı KDV tutarlarını devlet hazinesine mükerrer olarak ödediği sabittir.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 77/1.maddesine göre; Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür. Yine aynı yasanın 78.maddesine göre ise; Borçlanmadığı edimi kendi isteğiyle yerine getiren kimse, bunu ancak, kendisini borçlu sanarak yerine getirdiğini ispat ederse geri isteyebilir. Şüphesiz ki, zenginleşmenin isteneceği kişi, malvarlığını haklı bir sebep olmaksızın alan kişidir.
Somut olayda davacının vergi ödemesini mükerrer yapması nedeniyle davalının herhagi bir zenginleşmesinin olmadığı, sebepsiz zenginleşenin Maliye Hazinesi olduğu, davacının kendi mevzuatından kaynaklı yapmak istediği düzenlemelerin bu dava yolu ile gidermesinde hukuki yararı bulunmadığı bu nedenle mahkemenin gerekçesinin yerinde olduğu değerlendirilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Gerekçeli karar başlığında; davacı şirket ile davacı ve davalı vekillerinihn adreslerinin yazılmaması 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine aykırı ise de, bu eksiklik mahallinde her zaman düzeltilebileceğinden eleştirilmekle yetinilmiştir.
Tüm bu açıklamalara, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına, HMK'nın 355. maddesi uyarınca; kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak, davacının istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca; davacının istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,
3-Alınması gereken 427,60-TL istinaf karar harcından, istinafa gelirken peşin alınan 179,90-TL'nin mahsubu ile kalan 247,70-TL istinaf karar harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, harç tahsili ve harç tahsil müzekkeresi yazılması işlemlerinin HMK'nın 302/5 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine,
4-İstinaf eden tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,
5-İstinaf eden tarafından yatırılan istinaf avansından kullanılmayan kısmının HMK'nın 333. maddesi uyarınca; karar kesinleştikten sonra ilk derece mahkemesince istinaf edene iadesine,
6-İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
7-6100 sayılı HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
8-Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,
İlişkin; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi.10/10/2024\t\t\t\t
...
Başkan ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Üye ...
¸e-imzalıdır
...
Katip ...
¸e-imzalıdır
* Bu belge, 5070 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.*