T.C.
İSTANBUL
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
53.HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO:2022/852
KARAR NO:2024/960
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ:08/03/2021
NUMARASI:2019/563 Esas, 2021/196 Karar
DAVANIN KONUSU:İstirdat (Eser Sözleşmesinden Kaynaklanan)
KARAR TARİHİ:25/09/2024
Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Davacı yüklenici vekili , davalı ile aralarında 15.11.2001 lisans alım ve bakım sözleşmesi düzenlendiğini, bu lisansın kaynak kodlarının kedilerine ait olduğunu, 08.02.2018 tarihinde davalıdan kaynak kodlarının kendilerine iadesini istediklerini, talebin reddedildiğini, bu davayı açtıklarını belirterek kaynak kodlarının güncellenmiş durumlarıyla iadesini talep ve dava etmiştir.Davalı iş sahibi vekili, güncel yazılım kodlarının bankacılık sırrı kapsamında olacağından bankanın ticari sırlarından air olarak düzenlenen yazılımın güncel kodlarının postayla gönderildiğini, davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı bankanın yazılım kodlarının güncellenmiş olduğu ve hepsinin davacıya gönderilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili istinafında; kaynak kodlarının güncel hallerinin verilmesinin bankacılık kanununu sırların saklanmasına ilişkin 37. maddesine aykırı olduğunu, mahkemenin güncel veriler içerisindeki bankacılık sırları kapsamındaki yer alan veriler olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğini buna göre karar verilmesi gerektiğini, davalının yükümlülüğünü yerine getirdiğini davanın konusuz kaldığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu tek kişiden oluştuğunu 3 kişilik uzman heyetten rapor alınması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Davacı yüklenici, davalı iş sahibi ile bilgisayar yazılım konusunda anlaştıklarını, işi yapıp teslim ettiğini ancak mülkiyeti kendisine ait yazılım kodlarının davalıdan iadesini istediğini belirterek talepte bulunmuş, davalı iş sahibi ise yazılım kodlarının davacıya iade edildiğini, davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporu değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, tek bir bilirkişiden rapor alınması, dava konusu uyuşmazlığı çözmeye yeterli olmamıştır.O halde mahkemece yapılacak iş, yazılım mühendisi, bilgisayar mühendisi ve sözleşme hukuku konusunda yardımcı olmak üzere, uzman bilirkişi heyetinden uyuşmazlığı çözer nitelikte gerekçeli denetime uygun uygulanabilir bir rapor alınması ve düzenlenecek rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince kaldırılarak yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;1-Davalı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜNE, 2-İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ'nin 08/03/2021 tarih, 2019/563 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,3-Dosyanın Dairemiz kararına uygun şekilde inceleme yapılarak yeniden bir karar verilmek üzere yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,4-Davalı tarafından yatırılan istinaf karar harcının istek halinde kendisine İADESİNE,5-Davalı tarafça yapılan istinaf yargılama giderinin ilk derece mahkemesince yeniden verilecek kararda DİKKATE ALINMASINA,6-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekâlet ücreti takdirine YER OLMADIĞINA,Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince KESİN olmak üzere 25/09/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi