T.C. KONYA BAM 6. HUKUK DAİRESİ
T.C.
KONYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
6. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO\t:
KARAR NO\t:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
İ S T İ N A F K A R A R I
BAŞKAN\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
ÜYE\t\t: ... (...)
KATİP\t\t: ... (...)
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: KONYA . ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 14/05/2024
NUMARASI\t\t: Esas - Karar
DAVACI\t: ... - (T.C Kimlik No: ...)
VEKİLLERİ\t: Av. ....
\t Av. ... -
\t Av. ... - [
\t Av. ... - [
İSTİNAF EDEN
DAVALILAR\t: 1-\t... - (T.C Kimlik No: ...)
\t 2-... - (T.C Kimlik No: ...)
VEKİLLERİ\t: Av. ... -
\t Av. ... -
DAVALI ... (...) MİRASÇILARI
İSTİNAF EDEN
DAHİLİ DAVALILAR\t: 1 -... - (T.C Kimlik No: ...)
\t 2 -... - (T.C Kimlik No: ...)
\t 3 -... - (...)
VEKİLLERİ\t: Av. ... -
\t Av. ... -
DAVA\t\t: Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
İSTİNAF KARARININ
KARAR TARİHİ\t: 19/09/2024
YAZIM TARİHİ\t: 24/09/2024
Davacı tarafından, davalılar aleyhine Konya .. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin .... esas sayılı dosyası ile açılan alacak davasında 14/05/2024 tarihinde tesis edilen davanın kabulüne ilişkin karara karşı davalıların istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine, üye hakimin görüşleri alındıktan sonra dosya incelendi;
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalılar ..., ..., ... ... ve müvekkili ...'ın Tasfiye Halinde ...... ve Ticaret Limited Şirketi'nin hissedarları olduğunu, ilgili şirketin tasfiye sürecine girdiğini ve şirketin tasfiyesinin 09.09.2008 tarihinde mahkeme kararı ile gerçekleştiğini, şirketin ödenmemiş vergi borçları olmasından dolayı resmi tasfiye ve fesih işlemlerinin tamamlanamadığını, müvekkilin vergi borcu nedeniyle aracına haciz konulduğunu ve borcun 90.218,30 TL'sinin ödendiğini, ...'nün 321/500 payı, ...'nün 50/500 payı, ... ...'ın 29/500 payı ve müvekkilinin 100/500 payının bulunduğunu ve müvekkilin ödediği miktardan ortaklar sermaye hisseleri oranında doğrudan sorumlu olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun 18.043,66 TL olduğunu, kalan 72.174,64 TL'nin ise diğer davalı ortak hisseleri oranında sorumlu olduklarını ve tüm bu nedenlerle davalıların borca yetecek miktarda menkul, gayrimenkulleri ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının öncelikle teminatsız olarak, mahkeme aksi kanaatte ise uygun bir teminat karşılığında ihtiyaten haciz kararı verilmesini talep etmiştir.
CEVAP: Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; Tasfiye Halinde .......... ve Ticaret Limited Şirketi'nin kuruluşundaki ortaklık yapısının ... (%64,2), ...(%20), ...(%10) ve ... (...) (%5,8)'tan oluştuğunu, şirket ortağı ve aynı zamanda müdür olarak bulunan ...'ın keyfi davranışları ve şirketteki müdürlük görevini yürütememesi sebebiyle müvekkilleri tarafından Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin .... Esas ve .... Karar sayılı ilamı ile şirketin tasfiyesine karar verildiğini, ilgili hükmün 06.05.2004 tarihinde kesinleşmekle beraber şirketin tasfiye sürecine girdiğini, şirketin kapanış ilanı üzerinden yaklaşık 15 yıl geçtikten sonra müvekkillerine söz konusu dava dilekçesinin tebliğ edildiğini ve bu davanın şirket adına kayıtlı bulunan motorlu araçlara ilişkin olduğunu, ilan metni ile de sabit olduğu üzere, şirket kayıtlarında motorlu araçların bulunduğunun müvekkillerine iletilmediğini belirterek; davanın usulden ve esastan reddine, mahkeme aksi kanaatte ise döviz cinsi alacakların TCMB Efektif Satış Kuruna göre karar tarihindeki değeri üzerinden mahsubu ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: İlk derece mahkemesince; \"...Davacının iddiası doğrultusunda yapılan araştırmada .....Nakliyat ve Ticaret Limited şirketinin 90.218,30 TL vergi borcunu ödediği hususu 14/03/2022 tarihli vergi dairesi cevabi yazısından anlaşılmaktadır. Konya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 14/03/2022 tarihli cevabi yazısı ekinden anılan şirketin pay sahiplerinin 100/500 oranında davacı, 100/500 ...., 321/500 ..., 50/500 ... ve 29/500 .... olduğu anlaşılmaktadır.
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un ilgili maddesi aşağıdaki şekildedir:
\"Madde 35 – (Değişik: 22/7/1998 – 4369/ 21 md.) Limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar.
(Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.
(Ek fıkra: 4/6/2008-5766/3 md.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.\"
Bu kapsamda iddiasını kanıtlayan davacının davasının kabulüne karar vermek gerekmiş olup; davacı tarafından ödemesi yapılan 90.218,30 TL 500 paya bölündüğünde her bir pay için 180,4366 TL karşılık olarak belirlenmiştir. Bu durumda davalı ... ...'ün ödemesi gereken tutar 9.021,83; ... ...'ın ödemesi gereken tutar 5.232,6614 TL, müteveffa ...'nün ödemesi gereken tutar 57.920,1486 TL dir.
Pay sahiplerinden ...'nün vefat ettiği Seydişehir Sulh Hukuk Mahkemesinin.... Esas ve .... Karar sayılı veraset ilamına göre mirasının 16 pay kabul edilerek 4 payın ...'ye 3'er payın ise ..., ..., ... ve ...'e intikal ettiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda müteveffa ...'ye düşen pay 16 ya bölündüğünde her bir paya karşılık gelen tutar: 3.620,0092 TL'dir. Bu tutar da mirasçı davalılara bölüştürüldüğünde ...'nün 14.480,03 TL den diğer davalılar ..., ..., ..., ... ...'ın ayrı ayrı 10.860,02 TL'nin alınması gerektiği anlaşılmıştır. Her ne kadar kısa kararın yazımı sırasında ...''nün ... mirasçısı sıfatıyla sorumlu olduğu miktar 23.501,86 TL yazılmış ise de burada bir maddi hata yapıldığı gerekçeli kararın yazımı sırasında anlaşıldığından bu tutar gerekçeli kararın hüküm fıkrasında düzeltilerek 14.480,03 TL olarak yazılmıştır. Ayrıca ... TC kimlik numaralı ... (...)'ın soy ismi mevcut duruma göre ... olarak yazılmıştır...\" gerekçesiyle;
1-Davacının davasının kabulü ile;
a-... mirasçıları (Seydişehir Sulh Hukuk Mahkemesinin ....Esas ve .... Karar sayılı veraset ilamı da esas alınarak) ;
... Kimlik numaralı ...'den 14.480,03 TL,
... Kimlik numaralı ...'den 10.860,03 TL,
... Kimlik numaralı ...'den 10.860,03 TL,
... Kimlik numaralı ...'dan 10.860,03 TL,
... Kimlik numaralı ...'den 10.860,03 TL,
b- ... Kimlik numaralı ...'den 9.021,83 TL,
c- ... Kimlik numaralı ...'den 5.232,66 TL'nin ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine,
İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; cevap dilekçesini tekrar etmekle, müvekkillerinin sorumlu olmadıkları bir vergi borcunun kendilerinden rücu edildiğini, tüzel kişiliği sonlanan Tasfiye Halinde .......... Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi'nin 09.07.2004 tarih, 4089 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi ile tasfiye sürecinin ilan edildiğini ve 31.12.2003 tarihli bilançonun açıklandığını, bilançoda aktif toplamı 0, pasif toplamının da 0 olduğunu, sicil kayıtlarında da görüldüğü üzere, şirket tüzel kişiliği yöneticilerinin, ........ile ... olduğunu,.........'un aynı zamanda 30.03.2004 - 09.09.2008 tarihleri arasında tasfiye memurluğu görevini de üstlendiğini, 18.09.2008 tarih 7152 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde şirketin kapanış ilanının yapıldığını, kapanış ilanının üzerinden yaklaşık 15 yıl geçtiğini, dahili davalı mirasçılara dava dilekçesinin tebliğ edilmediğini, taraflarınca müteveffa ...'nün mirasçılarına dair vekaletname sunulduktan sonra dava dilekçesinin ayrıca tebliğ edilmediğini ve mirasçılar adına dilekçelerini sunma fırsatı verilmediğini, mahkeme tarafından öninceleme duruşmasından sonra hiçbir işlem yapılmayıp deliller toplanılmayarak davanın sonuçlandırılması yoluna gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosyada müvekkili ... yönünden dava dilekçesinin tebliğ mazbatası yer almakta olup diğer davalılar hakkında bir tebliğ mazbatası bulunmadığını, davanın şartları sağlanmadan açıldığını, dava açılmadan önce zorunlu arabuluculuğa başvurulması gerektiğini, söz konusu başvuru davacı tarafından yapılmış olsa dahi müvekkillerine usulüne uygun olarak başvurulmadığını ayrıca davanın süresi içerisinde açılmadığını, davacının iddialarını kabul etmemekle birlikte alacakların zamanaşımına uğradığını, şirket tasfiye edildiğinden müvekkillerinin taraf sıfatı kalmadığını, TTK m. 286'ya göre de tasfiye memurlarının, tasfiye hâlinde bulunan şirketin bütün mal ve haklarının korunması için basiretli bir iş adamı gibi gerekli önlemleri almakla ve tasfiyeyi olabildiğince en kısa zamanda bitirmekle yükümlü olduğunu ayrıca TTK madde 541 de tasfiye memurlarına alacaklıların koruması hususunda sorumluluk yüklendiğini, şirketin yönetim ve tasfiye sürecini yöneten tasfiye memurunun kusuru sebebiyle müvekkillere sorumluluk yükletilmesinin mevzuat ile örtüşmediğini, VUK 333.maddesi gereğince yöneticinin vergi cezalarından da sorumlu olacağını, kusurlu davranışı ile limited şirketin vergi cezasına muhatap kalmasına neden olan yöneticinin, cezaların şahsiliği ilkesi gereğince cezadan şahsen sorumlu olduğunu, kusurlu yöneticinin ödediği vergi cezasını diğer ortaklara rücu edemeyeceğini, VUK 10/2 maddesi incelendiğinde, ‘mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınmayan vergi ve buna bağlı alacaklar, kanuni ödevleri yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınır.’ zamanında ve tam şekilde yatırılmayan vergi borcunun aslından, bunun gecikme faizi ve cezalarından yönetici sorumlu tutulmaktadır. Tahakkuk eden ancak süresinde ödenmeyen 10.000 TL stopaj, şirketin borcu da olsa, bu borcu yerine getirmeyen müdür, 10.000 TL stopaj bedeli ile bunun cezası ve faizinden de sorumlu hale gelecektir, kusurlu ve sorumlu olan tasfiye memuru veyahut şirket müdürünün müvekkilleri aleyhine rücu hakkı bulunmadığını, davacının ve tasfiye memuru...'un ne tahakkuk eden vergi borcunu ne de gönderilen ödeme emrine itiraz ettikleri idari davayı müvekkillerine bildirmediğini, müvekkillerinin vergi borcuna konu araçlara ilişkin bir bilgileri de bulunmadığını, Türkiye Noterler Birliği ile Emniyet Genel Müdürlüğü'ne ilgili araçlara ilişkin sorgulamaların yapılmasını talep etmelerine rağmen mahkemece bu hususta da bir araştırma yapılmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, rücuen alacak talebine ilişkindir.
İnceleme; 6100 sayılı HMK'nın 355. Maddesi hükmü uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Hukuk Muhakemeleri Kanununun \"İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar\" başlıklı 341.maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 2.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı \"Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun\"un 41.maddesi ile de, maddede yer alan \"binbeşyüz\" ibaresi, \"üçbin\" şeklinde değiştirilmiş, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiş, 2023 yılı değerleme oranına göre yapılan hesaplamaya göre 2024 yılı için istinaf kanun yoluna başvurma kesinlik sınırı 28.250,00 TL olarak belirlenmiştir.
Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na 6763 sayılı Kanun ile ilave edilen Ek-Madde 1 hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesi gereğince miktar veya değeri 28.250,00 TL'yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup, HMK'nın 346. maddesi gereğince kesin olan karara ilişkin istinaf dilekçesi ilk derece mahkemesince reddedilebileceği gibi 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf talebinin reddine karar verilebilir.
Dava konusu somut olayda ilk derece mahkemesi karar tarihinin 14/05/2024 olduğu, mahkemece davalı ...'den 14.480,03 TL, davalı ...'den 10.860,03 TL, davalı ...'den 10.860,03 TL, ...'dan 10.860,03 TL, davalı ...'den 10.860,03 TL, davalı ...'den 9.021,83 TL ve ...'den 5.232,66 TL'nin ayrı ayrı alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, her bir davalı aleyhine hükmedilen alacak miktarının kesinlik sınırının altında olduğu, bu nedenle istinaf kanun yolunun açık olmadığı, ilk derece mahkemesi hakiminin kanunla verilmeyen bir hakkı tanımak suretiyle hükme karşı istinaf kanun yolu açık olduğunu belirtmesinin, taraflara; yasayla verilmemiş bir hakkı bahşetmeyeceği, davalıların istinaf kanun yoluna başvuru dilekçelerinin HMK 352/1-b maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatiyle aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur .
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1- Davalıların istinaf kanun yoluna başvurma dilekçelerinin REDDİNE,
2- İstinaf başvurusunda bulunan davalılar tarafından yatırılan 1.232,57 TL istinaf karar harcının talep halinde davalılara iadesine,
3- İstinaf başvurusunda bulunun davalılar tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına,
4- Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 359/4. maddesi gereğince; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
5- Dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 19/09/2024 tarihinde oybirliği ile HMK'nın 352 ve 362/1.a maddeleri gereğince kesin olarak karar verildi.
\t\t\t\t
Başkan ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Üye ...
e-imzalıdır
Katip ...
e-imzalıdır