T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20. HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/692
KARAR NO\t: 2024/985
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
\t K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
ÜYE \t\t: ...\t ...
KATİP\t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t\t: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 09/12/2021
NUMARASI\t\t: 2021/139 E. - 2021/399 K.
DAVACI\t:
VEKİLİ
DAVALI\t:
\t
DAVANIN KONUSU\t :Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali, Marka Hükümsüzlüğü
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/12/2021 tarih ve 2021/139 E. - 2021/399 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkili şirketin 2013/30834, 2013/30839, 2014/83868, 2015/88349, 2001/04051, 2002/04971, 2008/39339, 2008/53372, 2008/53373, 2008/58917, 2008/74585, 2008/74586, 2008/74588, 2010/17431, 2010/17432, 2010/17433, 2010/60575, 2011/108026, 2011/68602, 2011/68603, 2011/75827, 2014/107505, 2014/107508, 2014/107513, 2014/107518, 2014/83865, 2015/04558, 2015/06207, 2015/06212, 2015/88351, 2015/88925, 2016/95347, 2016/97417, 2017/41957, 2018/35386, 2018/43855, 2018/57746, 2019/65720, 2020/01182 sayılı \"...\" ibareli tanınmış markalarının sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuru yaptığını, 2019/131174 kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin ülke çapında eğitim öğretim, yayın alanında faaliyet gösterdiğini, davalının, yurt çapında bilinen “...” kelime ve şekil markalarından haberdar olmamasının mümkün bulunmadığını, başvuru markasında yapının ... ibaresi üzerinde oluşturulduğunu, müvekkilinin... şubesi olarak algılanabileceğini, markalar arasında karıştınima ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2021-M-1716 sayılı kararın iptali ile dava konusu 2019/131174 başvuru numaralı “...” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
\tDavalı ... vekili, davacıya ait ... ibaresini taşıyarı itiraz konusu markaların ayırt edici niteliğinin düşük olduğunu, “...” ibaresi, bu anlamda herkesin kullanabileceği türden, tüketicilerin her sektörde maruz kaldıkları, fantezi-orijinal olmayan, ayrım gücü zayıf, basit bir ibare olduğunu, tanımlayıcı ve markasal bir orjinalitesinin bulunmadığını, davalının “...” ibaresini, “...” logosu, ...” ve “...” ibaresi ile birlikte, ayrıca farklı renk ve şekil unsurlarıyla birlikte bambaşka bir kompozisyon ve içerikte kullandığını, tüketicilerin markayı bir bütün olarak algılayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şahıs, kendisinin girişimci bir ev hanımı olduğunu, söz konusu alanda hiçbir ticari faaliyeti olmadığını, başvurunun henüz tescil edilmediğini, tescil bildirimi yapılsa dahi ücretini ödeyip tescil ettirmeyeceğini, başvurudan vazgeçme işlemini Kurumun sisteminden yaptığını, davalı konumunda olmasının haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruda farklı olarak yer alan \"...\" \"...\" ve \"...\" ibarelerinin anlamsal, görsel ve sesçil olarak iki işaret arasında var olan genel izleminden doğan benzerliğin etkilerini geri plana atmaya yeterli olacak düzeyde ayırt ediciliklerinin yüksek olmadığı, özellikle... ibaresinin davacının bu ilde faaliyete başladığı izlenimi yaratabileceği, nitekim taraf markaları arasında mal ve hizmetlerin aynı, benzer ve ilişkili olduğu, dolayısıyla iş bu mal ve hizmetlerin aynı dağıtım kanallarına sahip olması, aynı/ benzer ihtiyaçları gidermesi, birbiri yerine ikame edilebilme olanaklarının bulunması, özellikle işletmesel bağlantı kurulma ihtimalinin bulunması, bir kısım ilgili tüketicinin farklı markalar olduğunu algılasa dahil marka ve işaretlerin birbiriyle idari ve ekonomik olarak bağlantılı şirketlere ait olduğu yönünde izlenim uyandıracağı, davacının tanınmış ... ibareli seri markaların bir yenisi, ... şubesi olarak algılanabileceği, bu kapsamda davacı tarafından sunulan deliller incelendiğinde 41. Sınıftaki eğitim-öğretim hizmetleri ile 16. Sınıftaki eğitim materyalleri, buna ilişkin dergiler ve kitaplar yönünden yoğur kullanımla ayırt edicilik arttığı ve bu hizmetler yönünden ilgili sektörde “...” ibareli markaları yönünden tanınmış bir marka haline geldiği, davalı şahıs tarafından yapılan marka başvurusunun kötüniyetli olduğuna ilişkin somut verilerin dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK'nın 2021-M-1716 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacıya ait “...” ibaresini taşıyan itiraz konusu markaların, ayırt edici niteliğinin düşük bulunduğunu, orijinal niteliği az olan ve bu nedenle ayırım gücü zayıf markalarla ilgili olarak iltibas tehlikesinin önlenebilmesi için, tescili istenen yeni markada ufak bazı değişikliklerin yapılmış olmasının yeterli olduğunu, “...” ibaresinin, bu anlamda herkesin kullanabileceği türden, tüketicilerin her sektörde maruz kaldıkları, fantezi-orijinal olmayan, ayrım gücü zayıf, basit bir ibare olduğunu, ayırt ediciliğin ve işaretlerin benzerlik ve karıştırılma ihtimaline neden olup olmayacağının tespitinde belirleyici unsurun, markanın münferit unsurlarından daha ziyade markanın bir bütün olarak bıraktığı genel izlenim olduğunu, başvuru konusu marka ile itiraz konusu markaların tertip tarzı, yazım stilleri, ihtiva ettikleri farklı şekil ve renk unsurları, markalar arasında karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırmakta olup, markalar bütünsel algılamada da benzerlik taşımadığını, başvurunun 6769 sayılı SMK’nın 6/5 maddesi uyarınca reddini gerektirecek haklı ve geçerli bir sebep bulunmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının “...” ibareli marka başvurusu ile davacının ... esas unsurlu tescilli markaları arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede SMK'nın 6/1. maddesi anlamında bir benzerlik bulunduğu, zira taraf markalarında bulunan esas unsurların \"...\" ibaresi olduğu, bu ibarenin her iki markada da aynen bulunduğu, başvuruda farklı olarak yer alan ibarelerinin iki işaret arasında var olan benzerliğin etkilerini geri plana atmaya yeterli olacak düzeyde bulunmadığı, davacının ... markasının 41. Sınıftaki eğitim-öğretim hizmetleri ile 16. Sınıftaki eğitim materyalleri, buna ilişkin dergiler ve kitaplar yönünden yoğun kullanımla ayırt ediciliğinin arttığı, bu hizmetler yönünden “...” ibareli markaların tanınmış bir marka haline geldiği, bu hususlar da göz önünde tutulduğunda işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, mesnet marka ve başvuru konusu işareti aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mallar için ayırdığı satın alma süresi içinde, davalının marka başvurusunu gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacının markasından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, her iki marka arasında yanılgı yaşayabileceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davalı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı hizmetler algısı oluşabileceği yani markaları karıştırabileceği anlaşılmakla, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90-TL'nin anılan davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 24/05/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 24/05/2024
\t\t\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...