T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/669
KARAR NO\t: 2024/901
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ... ...
ÜYE\t\t: ...\t ...
KATİP\t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 19/01/2021
NUMARASI\t\t: 2019/391 E. - 2021/17 K.
DAVACI\t:
VEKİLİ\t
DAVALI\t:
DAVANIN KONUSU\t: YİDK Marka Kararı İptali ile Marka Hükümsüzlüğü
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19/01/2021 tarih ve 2019/391 E. - 2021/17 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin “...” ve benzeri ibareli markaların sahibi olduğunu, “...” ibareli markalı ürünleri de seri şekilde üreterek piyasada yer edindirdiğini, davalının 2019/24233 nolu ve “...” ibareli markanın 03, 10, 25, 35 ve 44. sınıflarda tescili için diğer davalı ... başvurduğunu, müvekkilinin \"...\" ibareli markalarını mesnet göstererek başvuruya yaptığı itirazın davalı kurum Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların hem logoları yönünden hem de kelime unsurları yönünden ayniyet derecesinde benzer olduklarını, her iki markanın da logosunun kelebek deseni üzerine kurulduğunu ve “...” ibaresine sahip olduğunu, markalar arasında görsel benzerliğin yanı sıra işitsel benzerliğin de mevcut olduğunu, davalının markasının tüketici nezdinde müvekkilinin markalarının serisi gibi algılanacağını, emtia benzerliğinin de gerçekleştiğini ileri sürerek, TÜRKPATENT YİDK'nın 2019-M-10519 sayılı kararın iptaliyle, başvuru markasının tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ...vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, müvekkiline ait “...” markası ile davacının “...” markası arasında SMK'nın 6/1. maddesi kapsamında benzerlik bulunmadığını, Yargıtay yerleşik uygulamasına göre müvekkilinin markasının “...” olarak değerlendirmeye alınması gerektiğini, taraf markaları arasında renk, şekil, tasarım farklılıkları bulunduğunu, markaların sescil olarak da farklı duyulduğunu, müvekkilinin markasının tescili halinde hükümsüzlüğünün talep edilmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacının itirazına mesnet markalarıyla dava konusu başvuru arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ''...'' ibaresi ile markalarda yer alan kısmi benzerliğin karışıklığın doğması için yeterli bir benzerlik olmadığı, Türkiye’de yaşayan herkesin bildiği sıfatlar kullanılarak oluşturulan bu markaların baştan itibaren zayıf marka konumunda oldukları, bu tür markalar arasındaki iltibas tehlikesinin yapılacak küçük bir değişiklik ile bertaraf edilebileceği, yargılama konusu olay açısından da aynı hususun söz konusu olduğu, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun da bulunmadığı, başvurunun kötüniyetli olduğunu gösterir delil olmadığı, SMK'nın 6/5. maddesinin uygulama alanı bulamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markaları arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğunu, her iki markanın logolarının kelebek deseni üzerine kurulu olduğunu ve ikisinde de \"...\" ibaresinin bulunduğunu, başvurusunun seri marka algısı oluşturduğunu, başvurudaki \"...\" ibaresinin markaya ayırt edicilik katmadığını, müvekkilinin itiraza mesnet markasındaki \"...\" ibaresinin de tali unsur konumunda olduğunu, davalının kelebek logosuyla müvekkilinin markasının tanınırlığından faydalanmaya çalıştığını, markaların emtia sınıfları arasında da benzerlik bulunduğunu, SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca da başvurunun reddinin gerektiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE\t: Dava, YİDK marka kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
\tDosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markaları arasında \"...\" ibaresini esas unsur olarak içermeleri nedeniyle kısmi bir görsel benzerlik bulunmakta ise de, bu ibarenin \"güzel\" anlamına geldiği ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 25.05.2016 tarih ve 2015/10978 E.-2016/5695 K. sayılı kararında belirtildiği gibi, “...” biçimindeki ekin birçok markada değişik sözcüklere eklenmek suretiyle kullanılmasının yaygın uygulama olduğu, dolayısıyla, zayıf nitelikteki bu ibareden kaynaklı olarak markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunun kabul edilemeyeceği, taraf markalarının bir bütün olarak algılandığı, davalı başvurusunun içerdiği ek ibare ile itiraza mesnet markadan farklılaştığı, itiraza mesnet markada da başvuruda bulunmayan \"...\" ibaresinin markanın tüketicilerin daha çok dikkat ettiği başlangıç kısmında yer aldığı, markalardaki şekil unsurları arasında da benzerlik bulunmakta ise de, kelime unsurları arasındaki farklılığın iltibası bertaraf edecek mahiyette olduğu, davacı markasının tanınmışlığı ispatlanamadığı gibi, taraf markaları benzer olmadığından tanınmışlığın somut uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmadığı, öte yandan, davacı vekili SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca da reddinin gerektiğini ileri sürmüş ise de, HMK'nın 357/1. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinde ileri sürülmeyen iddia ve savunmaların dinlenemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 427,60-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 59,30-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 368,30-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,
\t4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 10/05/2024 tarihinde HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 26/05/2024\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...