T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 20. HUKUK DAİRESİ
T.C.
ANKARA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
20.HUKUK DAİRESİ
ESAS NO : 2022/712
KARAR NO\t: 2024/932
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
K A R A R
BAŞKAN \t\t: ... \t ...
ÜYE\t\t: ... ...
ÜYE \t\t: ...\t ...
KATİP \t\t: ...\t ...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ\t: ANKARA 5. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK
\t\t MAHKEMESİ
TARİHİ\t\t: 03/11/2021
NUMARASI\t\t: 2020/147 E. - 2021/398 K.
DAVACI\t\t
VEKİLİ\t:
DAVALI\t
DAVANIN KONUSU\t: Marka (Marka İle İlgili Kurum Kararlarının İptali)
\tTaraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03/11/2021 tarih ve 2020/147 E. - 2021/398 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili, davalı vekili ile davalı ... tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, müvekkilinin 2018/111815 sayısı ile gerçekleştirdiği \"ELVE+şekil\" ibareli marka başvurusunun davalı Şirketin itirazı sonucunda reddedildiğini, müvekkilinin bir diğer markası olan 2017/12545 sayılı markasının halihazırda tescilli olduğunu, dava konusu marka ile davalının “cc” şeklindeki monogram markasının aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, harf markalarında ayırt ediciliğin ve koruma düzeyinin düşük olduğunu, benzer şekillerde oluşturulmuş çok sayıda markanın yer aldığını, taraf markalarının müşteri kitlelerinin birbirinden farklı olduklarını, tescili talep edilen mal ve hizmet sınıflarının birbirlerinden farklı olduğunu, müvekkilinin mobilya ve dekorasyon sektöründe, davalının moda ve parfümeri sektöründe faal olduğunu, bu nedenle markalar arasında imaj transferi olmayacağını ileri sürerek, “elve” ibareli marka başvurusu hakkında davalı Kurum tarafından verilen 2020-M-1318 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markaların aynı/aynı türden emtiaları içerdiklerini, markaların benzer olduklarını, davacı markasının, davalının
markasına yakınlaşma çabası içerisinde olduğunu, bu haliyle markanın,
iltibas ve haksız yararlanmaya neden olmasının kaçınılmaz olduğunu, davacı markasının, redde
mesnet markanın serisi ve devamı olarak algılanacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, müvekkilinin dünyaca tanınmış \"CHANEL\" markalarının sahibi olduğunu, bu markaların ülkemizde de tanınmış olduğunu, müvekkilinin \"CC\" monogram markasının son derece özgün bir tasarıma sahip olduğunu ve ilk olarak müvekkili tarafından yaratıldığını, müvekkilinin gerek ürünlerinde gerekse de mağazalarında bu logoyu yoğun ve yaygın olarak kullandığını, başvurunun müvekkili markaları ile karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzer olduğunu, davacının 2017/12561 sayılı markası ile müvekkili markasının aynı şekilde benzer görüldüklerini, dava konusu markadaki “elve” ibaresinin markaların birbirlerinden farklılaşmaları için yeterli olmadığını, zira burada şekil unsurları açısından benzerlik ilişkisinin ön planda olduğunu, taraf markalarının emtialar açısından da birbirleri ile çakıştıklarını, davacının önceki tescilinin işbu başvuru açısından müktesep hak sağlamayacağını, müvekkili markalarının tanınırlığı nedeniyle de dava konusu markanın tesciline izin verilmesinin, müvekkili markasının itibarının zarar görmesine yol açacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, karşılaştırılan işaretler arasında ortalama düzeyde bir görsel benzerliğin bulunduğu ancak davalı markalarının tanınmışlığı nedeniyle tüketicinin davalı markaları ile yoğun olarak karşılaştığı, bu nedenle tüketicilerin tanıtımlarına denk geldiği ürün ve hizmetlerden aşina olduğu bu logo ile benzer şekilde oluşturulmuş, esinlenmenin ötesinde bir yakınlaşma sağlanmış dava konusu logoyu gördüğünde, zihninde davalı markalarının meydana geleceği, bu nedenle, taraf markaları kapsamında benzerliği tespit olunan emtialardan, yalnızca, davalı yanın markalarının dünya genelinde tanınmışlığının mevcut olduğu değerlendirmesinde bulunulabilecek “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç).Sabunlar. Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar.Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler.Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler.Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Parfüm bekleri (yandığında koku yayan bekler), parfüm spreyleri ve vaporizatörleri (püskürteç). Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular.Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler.Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar.Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” emtiaları açısından, tüketicinin, dava konusu marka ile karşı karşıya kalması halinde, bu markayı taşıyan ürünleri davalı markaları zannıyla tercih etme ve satın alma eğiliminin mevcut olabileceği, tüketicinin her iki taraf markası ile her durumda yan yana karşılaşma ihtimali mevcut olmadığından, iki marka arasında farklılıkları anımsayamayabileceği veya ilk anda fark edemeyebileceği, dava konusu markada yer alan “elve” sözcük unsurunun bu algıyı değiştirmeyeceği, aksine tüketicinin dava konusu markayı logosuyla birlikte bütün olarak algıladığında, davalı tarafça oluşturulmuş bir alt marka olarak da algılayabileceği, bu ürünleri davalının tanınmış markasını taşıyan ürünleri olduğu algısıyla satın alabileceği, dolayısıyla nihai anlamda bahsi geçen emtialar açısından taraf markaları arasında bir yanılgı yaşama ihtimalinin mevcut olabileceği, yukarıda yer verilen emtiaların haricinde kalan ve taraf markaları kapsamında benzer görülen ve görülmeyen sair emtialar açısından ise, tüketicinin, her iki marka arasında bir yanılgı yaşama ihtimalinin doğrudan ya da dolaylı olarak mevcut olmayacağı, zira işaretler arasındaki benzerlik düzeyinin, her koşulda tüketiciyi yanıltacak düzeyde güçlü ve yoğun olmadığı, bu nedenle sair emtialar açısından, karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacı yanın müktesep hak iddiasına dayanak yaptığı 2017/12545 ve 2017/12561 sayılı markaların tescil tarihlerinin üzerinden beş yıllık süre geçmediğinden müktesep hakka mesnet olmayacakları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; \"Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç).Sabunlar. Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar.Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler.Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler.Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Parfüm bekleri (yandığında koku yayan bekler), parfüm spreyleri ve vaporizatörleri (püskürteç). Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular.Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler.Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar.Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)\" haricinde kalan diğer hizmetler bakımından 2020-M-1318 sayılı YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ : Davacı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, karşılaştırılan markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, müvekkilinin başvuru markasının \"Elve\" ibaresinin ilk ve son harfi olan iç içe geçen \"e\" harflerinden oluştuğunu, davalının markası harf markası olduğundan ayırt ediciliğinin zayıf olduğunu, davalının markasının tanınmış marka olmasının ayırt ediciliğinin artmasına bir etki oluşturmadığını, ilk derece mahkemece reddedilen \"Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular.\" mallarının davacının ticari faaliyet alanına ilişkin olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararın istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.
\tDavalı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ilk derece mahkemesi tarafından müvekkili markasının tanınmışlığı tespit edilmesine ve emtia benzerliği şartı da gerçekleşmesine rağmen bir kısım mallar/hizmetler bakımından müvekkilinin tanınmışlıktan kaynaklı koruma şartlarının oluşmadığına karar verilmesinin çelişkili olduğunu, tanınmış marka olarak müvekkil markasının koruma alanının geniş olduğunu, dava konusu marka kapsamındaki mal ve/veya hizmetler başka sınıflarda olsa dahi korunacağını, dava konusu marka başvurusunun müvekkilinin tescilleri ile aynı mal ve hizmetlerini kapsadığını, markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın tümden reddini istemiştir.
\t... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalı Şirket markasının dünya çapında tanınmış marka olduğunu, karşılaştırılan markalar arasında tüm mal ve hizmet sınıfları bakımından karıştırılma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
GEREKÇE\t:1- Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
\tİnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalılar ... ile davalı şirket vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesine gelince; işlem dosyasının tetkikinden, davacının 2018/111815 başvuru numaralı ve \"ELVE\" ibareli markanın 35. sınıf hizmetlerde tescili için davalı Kuruma başvuruda bulunduğu, davalı şirketin iltibas ve tanınmışlık iddialarına dayalı olarak başvuruya yaptığı itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabulü ile markalar benzer görülerek başvurunun reddine karar verildiği, davacı şirketin bu karara itirazının ise bu kez Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kararıyla reddedildiği, YİDK'nın 25.02.2020 tarihli kararına karşı davacı tarafından işbu davanın, pandemi nedeniyle uzayan süreler göz önünde bulundurulduğunda, iki aylık hak düşürücü süre içerisinde 23/06/2020 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesince taraf markaları arasında, benzerliği tespit olunan emtialardan yalnızca davalı yanın markalarının dünya genelinde tanınmışlığının mevcut olduğu değerlendirmesinde bulunulabilecek olan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Parfümeri; kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler (insan ve hayvanlar için deodorantlar dahil; ilaç ihtiva eden kozmetikler hariç).Sabunlar. Kuyumculuk eşyaları (taklitleri dahil); altınlar, mücevherler, kıymetli taşlar ve bunlardan mamul takılar, kol düğmeleri, kravat iğneleri ve heykeller, biblolar.Saatler ve zaman ölçme cihazları (kronometreler ve parçaları, saat kordonları dahil). İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler.Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler.Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Parfüm bekleri (yandığında koku yayan bekler), parfüm spreyleri ve vaporizatörleri (püskürteç). Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri: perdeler, yatak örtüleri, nevresimler, çarşaflar, yastık kılıfları, battaniyeler, yorganlar, havlular.Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, fularlar, şallar, bandanalar, eşarplar, kemerler.Ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler. Baş giysileri: şapkalar, kasketler, bereler, takkeler, kepler. giysiler için kumaştan yapılmış hazır harfler ve rakamlar, armalar, rütbe işaretleri, vatkalar.Giysiler için düğmeler, kopçalar, halkalar, fermuarlar, ayakkabı ve kemer tokaları, mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)” emtiaları açısından SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup kararı istinaf edenlerin sıfatı ve istinaf itirazları gözetildiğinde istinaf incelemesine konu uyuşmazlık, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas bulunup bulunmadığı, davalı markalarının tanınmışlığının başvuru açısından tescil engeli oluşturup oluşturmayacağı noktasındadır.
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1. maddesi uyarınca, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedilir. Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408-409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir. Öte yandan, markaların ayırt edicilik güçlerinin de iltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde dikkate alınması gerekmektedir.
Bu açıklamalardan sonra somut olaya dönüldüğünde, dava konusu markanın siyah bir fon üzerine altın renginde iki “e”
harfinin birbirine zıt yönlere bakacak ve iç içe geçecek şekilde
konumlandırılması ile oluşturulmuş bir şekil ve bu şeklin hemen altında şekle
göre daha küçük olarak yazılmış, dilimizde somut bir anlamı bulunmayan
“elve” ibaresinden oluştuğu, markada şekil ve kelime unsurunun bir bütün olarak algılandığı, birinin diğerine nazaran öne çıkarılmadığı, davalı tarafın redde mesnet markalarının ise birbirine zıt yönlere doğru konumlandırılmış ve sırt kısımları iç içe geçmiş “c\" harfinden meydana geldiği, karşılaştırılan markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, davalı markalarında yer almayan \"elve\" ibaresi, \"e\" ve \"c\" harflerinin alfabedeki iki ayrı harf olması ve genel kompozisyonu itibariyle davacı markalarından yeterince ayrıştığı, bu hale göre, başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, başvuru markasını gören tüketicilerin bunun davalının itiraza mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılayabileceği kanaatine varılmıştır.
Dairemizce marka işaretleri benzer bulunmadığından, emtia karşılaştırması yapılmasına gerek görülmemiş, davalının redde mesnet markalarının tanınmış olmasının da varılan sonucu değiştirmeyeceği anlaşılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan Dairemizce bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere itibar edilmemiş, ayrıca bir bilirkişi incelemesine de ihtiyaç duyulmamıştır.
Bu itibarla, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesinde iltibasın bulunmaması nedeniyle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince yukarıda yazılan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse \"düzelterek yeniden esas hakkında\" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
HÜKÜM\t: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;
\t1-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
\t2-Yukarıda (2) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince KABULÜ ile Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 03/11/2021 gün ve 2020/147 Esas - 2021/398 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
\t3-Davanın KABULÜ ile; ... YİDK'nin 25/02/2020 tarih ve 2020-M-1318 sayılı kararının İPTALİNE,
\t4-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 427,60 TL maktu karar ve ilam harcından peşin alınan 54,40-TL harcın mahsubu ile kalan 373,20-TL'nin davalılardan alınarak Hazineye irat kaydına,
\t5-Davacı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 25.500,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
\t6-Davacı tarafından ilk derece yargılaması sırasında yapılan 2.870,00-TL bilirkişi ücreti, 156,50-TL tebligat ve posta gideri, İstinaf aşamasında yapılan 68,50-TL posta ücreti, 220,70-TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından oluşan toplam 3.315,70-TL yargılama giderine, 54,40-TL peşin harç, 54,40-TL başvurma harcı eklenerek oluşan toplam 3.424,50-TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
\t7-Davalı ... ve davalı ... alınması gereken 427,60'ar TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davalı ... ve davalı ... tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 80,70'er TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 346,90'ar TL'nin davalı ... ve davalı ... ayrı ayrı tahsili ile Hazineye irat kaydına,
\t8-Davalı ... ve davalı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdelerinde bırakılmasına,
\t9-Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip re'sen taraflara iadesine (HMK m.333),
\t10-Davacıdan peşin olarak alınan 80,70-TL istinaf karar ve ilam harcının, karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,
\t11-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, \t
\tDair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 10/05/2024 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde TEMYİZ yolu açık olmak üzere karar verildi.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 10/05/2024
\t\t\t\t
Başkan
...
Üye
...
Üye
...
Katip
...